Saturday, July 03, 2010

இரண்டு நாள் தீவு வாசம்


சூறாவளி அடிக்கவில்லை.


புயல் மழை காற்று இல்லை.

பக்கத்து வீட்டுக் காரர் புது விடு கட்டிக் கிரகப் பிரவேசம் செய்தார்.



செய்துவிட்டுப் பழைய தற்காலிக வீட்டுக்குப் போனார்.



விட்டுவிட்டுப் போன குப்பைகளை அப்புறப் படுத்த வேண்டுமல்லவா.

கார்ப்பரேஷன் லாரி வந்தது.

செங்கல் துண்டுகள்,சரளைக் கற்கள்,சிமெண்ட், வீட்டு உதிரி பாகங்கள் .....இத்யாதிகளை

எனக்கள் காம்பவுண்டு ஓரமாகக் கொட்டப் பட்டிருந்த இலைகள் என்ற விதவிதமான

பொருட்களை மண்வெட்டியால் அகற்றினார்கள்.

குப்பை அகன்றது. வீட்டுக்காரருக்கு சந்தோஷம். லாரிக்காரருக்கு சந்தோஷம் நல்ல வருமானமல்லவா.



எங்களுக்கும் சந்தோஷமாகத் தான் இருந்திருக்கவேண்டும்.

இல்லை.

ஏனெனில் மண்வெட்டியால் வெட்டும்போது,

வீட்டுக்குள் வரும் தொலைபேசி லைன்களையும் வெட்டி விட்டார்கள்.

அதிசயமாக இல்லை?

ஒரு நாகரீகமான நகரத்தில், அதி நவீன தொடர்புகள் கொண்ட கணினி

உற்பத்திசாலைகள் நிறைந்த நகரம்.

நாளொரு மேனி பொழுதொரு வண்ணம் வளர்ந்த வரும் இண்ட்டர்நெட் மையங்கள்.

வீட்டுக்கு வீடு எவ்வளவு வேகத்தில் ப்ராட்பாண்ட் வேண்duம் என்று கேட்கும் கம்பனிகள்.



மேரா பாரத் மகான் என்று பெருமை தட்டும் பிசென் எல்.



எல்லாம் சரிதான். கம்பத்துக் கம்பம் வயர்கள் தொங்குகிறது. கேபிள் டிவி.



நான் ,எங்க வீட்டு எஜமானரிடம் கேட்டேன்.

டெலிபோன் வேலை செய்வதற்கும்,

பக்கத்து வீட்டில் குப்பை அள்ளியதற்கும் என்ன சம்பந்தம் ?

அவர் மிகப் பொறுமையாகப் பதில் சொன்னார். இப்ப எல்லாம் அண்டர்க்ரவுண்ட் இல்லையாம்மா.

அதனால் அவர்கள் மண் அள்ளும்போது நம் லைன்கள் அறுந்துவிட்டன.



முன்பாவது ஒரு டெலிபோன் கம்பம் இருக்கும்.

வீட்ல அதிக்கடி ரிப்பெரான திருத்தி அமைக்க லைன் மேன் மணி வருவார்.

கம்பத்திலதாம்மா பிரச்சினை என்பார்.

அவர் ஏ\றி, எக்சேஞ் ராமன் சாரிடம் பேசி சரி செய்து விடுவார்,.



ஒரு வருகைக்குப் பத்து ரூபாய்கள் கொடுத்த நாள் போய்

இப்போது ஐம்பதில் வந்து நிற்கிறது.

\

ஒன்றே ஒன்று புரியவில்லை. இரண்டு தொலைபேசிகளுக்கும் ஒரு கணிசமான

தொகை மாதா மாதம் கட்டுகிறோம்.

நான் கேட்க நினைப்பதெல்லாம் ஒன்று தான்.

ஒரு இடத்தில் தொலைபேசி லைன்கள் போகின்றது என்றால், அந்த இடத்தில் ஒரு அறிகுறி இருக்க வேண்டாமா.

ஒரு வீட்டுக்கு ஒரு இடத்தில்தான் இந்த கம்பிகள் நுழைகின்றன.

அந்த இடத்தில் ஒரு அடையாளமாக சேதமடையாத சிமெண்ட் பலகை இரண்டு அங்குலத்துக்கு இரண்டு அங்குலம் போட முடியும் என்றே நினைக்கிறேன்.

என் அறியாமையைப் படிப்பவர்கள் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

எனக்கு உண்மையாகப் புரியவில்லை.

நான் சாலை நடுவெ இரண்டு அங்குல சதுரத்தைப் போடச் சொல்லவில்லை. என் வீட்டுக் காம்பவுண்டுக்குள் இந்த தொலைபெசி கம்பிகள் நுழையும் இடத்தில் போட்டுவைத்தால்

கண்ட லாரியோ, பெரியவாகனமோ ஏறி மிதித்தாலும்

அரையடிக்குக் கீழே இருக்கும் கம்பிகள் பழுதடையாமல் இருக்கும்.

தொலைபேசி எக்ச்சேஞ்ஜில் போய்ச் சொல்லிச் சொல்லி அலுத்துவிட்டேன்.



இதா வருவாங்கம்மா.'' பதில்.



பாதிப்புகள்.

அவசரத்துக்கு,

அவசியத்துக்கு

போன் இல்லை.

இணையத்துக்குப் போக முடியவில்லை.

இரண்டு நாட்கள் ஆகின்றன,. பொறுக்கத்தான் வேண்டும்.

பொங்கி எழவா முடியும்!!

இந்தப் பதிவைச் சேமித்து வைக்கிறேன்.



எப்போது நெட் கனெக்ஷன் கிடைக்கிறதோ அப்போது பதிவிடுகிறேன்.

கிடைத்த நன்மைகள்.

புத்தகம் படிக்க முடிந்தது

கைபேசி உபயோகமானது.

அதில் நான் பணம் போடாததால்

மற்றவர்கள் பேசினால் நான் பதில் சொல்ல முடியும்.

நான் யாரையும் கூப்பிட முடியாது.

சிங்கத்துக்கு ஏதாவது தொந்தரவா...... இல்லை.

அவர் செயல் வீரர் ! யாருடனாவது பேச வேண்டுமானால் மோட்டார்பைக்கும் ,காரும் இருக்கவே இருக்கு

எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.
Posted by Picasa

Wednesday, June 30, 2010

மகிழ்ச்சியான நேரம் மதிக்கப் படும் நேரம்

 பரபரக்கும்  காலை நேரம்.
சாண்ட்விச்களை அழகாக   பாலிதீன் உறைகளில் அடுக்கி, இறுக்க மூடிவைத்து
அதற்கான பழுப்பு நிறப் பையில் போட்டு  இரண்டு மகன்களிடமும்   கொடுத்தாள் ஊர்மிளா.
ஆ!!!!! மாம்! நாட் அகெயின்.
நான் ஸ்கூலில்  பீட்சா  சாப்பிட்டுக்கறேனேம்மா.

நானும் ,மழலையில்   சொன்னான்  இரண்டாமவன்.


வாரத்துக்கு ஒரு நாள்   பீட்சா  சரிப்பா. தினம் கிடையாது.
என் க்ளாஸ்  ல   ஜோ  தினம் காந் டீன் ல தாம்மா    சாப்பிடறான்.
அவன் அம்மா வேலைக்குப் போகிறாள்  பா  . அவளுக்கு  நேரம் கிடைக்காது.
அதனால் லன்ச்   பாக்  கொடுக்க முடியாது.
நல்ல  வேளை  நீ   ராதா ஆண்ட்டி   மாதிரி   லெமன் ரைஸ் கொடுக்காம  இருக்கியே.


பாப், ஆண்ட்ரூ  எல்லாம் என் டெஸ்க் பக்கம் வந்தாலே
''
யக்கீ!!!  ன்னுட்டுப் போறாங்க.

ஏன்  உன் ஃப்ரண்டு    தேவ்யானி, லேகா,அஷ்ரயா  எல்லாரும்  என்ன கொண்டு
வராங்க. அவங்களும் உன் வகுப்புதானே.

ஓ,தே  ப்ரிங்  சப்பாத்தி,கூர்மா''  மா.   தே  ஈட் இன் ,அஸ்  அ  க்ரூப்.

அதனால அவங்களுக்குப் பிரச்சினையே இல்லமா.
எனக்குதான்    சிநேகிதர்கள் எல்லாம்  வேற     வகுப்பில இருக்கிறதனால்
நான்    பாப் உடனும்  ஆண்ட்ரூவோடயும் தான்    லன்ச் ப்ரேக்  எடுத்துக்கறேன் மா''.

சரி நேரமாச்சு. ஃபர்ஸ்ட் பெல்லுக்கு முன்னால் இரண்டு பேரும்  கிளம்புங்க.
இருவரும் அவரவர் சைக்கிள்களில்  ஹெல்மட்டை  மாட்டிக் கொண்டு
பள்ளியை நோக்கி விரைவதைப் பார்த்து ரசித்தவண்ணம்
உள்ளே வந்தவளை  டெலிபோன்  மணி  அழைத்தது.

அவளுடைய  அமெரிக்க  தோழி   ஈவ்லின்.


''ஹேய்   ஊர்மி  ,கான்  ஐ  ப்ரிங் மை சன்ஸ்    ஃபார்  லன்ச்

திஸ் வீக் எண்ட்"?
என்ன  சமாசாரம் என்ற கேள்விக்கு வந்த பதில்,
'' ஓ, தே  ஜஸ்ட்  லவ்  யுவர்  லைம் ரைஸ் அண்ட் ரெய்த்தா'':0)

உன்    சமையல்   இந்தியா  ரெஸ்டாரண்டை  விட  நன்றாக இருக்கிறது.

























எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.

Thursday, June 24, 2010

540,சூறாவளியும் சிகாகோவும்



lightening  in Chicago
parking lot


அம்மா சைரன்ஸ் சத்தம் நிறையக் கேட்கிறது. நீ பத்ரமா இருக்கியாம்மா.

நானும் சின்னவனும் பத்ரமா இருக்கோம்பா. நீ அங்கயே ஸ்டீபனோட இரு.மழை
நிக்கட்டும்.
பேஸ்மெண்டுக்கு ரெண்டு பேரும் போயிடுங்கோ.
டொர்னாடோ வார்னிங் முடிஞ்சதும் மேல வந்தாப் போறும்.
'அதுக்குத் தாம்மா போன் செய்தேன். நீ முதல்ல டெலிபோனை ஸ்பீக்கர்ல போடு. அதை எடுத்துண்டு பேஸ்மெண்டுக்குப்
போய்விடு.
இங்க வெதர் ரேடியோ இருக்கு.
பக்கத்துக் கவுண்டியைத் தாண்டினதும் நான் வரேன்'
பேஸ்மெண்ட்ல பாத்ரூம் கப் போர்டில உட்கார்ந்துக்கோ.
பயப்படாதம்மா.''

பள்ளியில் கற்றுக் கொடுத்த டொர்னாடொ எச்சரிக்கைப் பாடங்கள்,
அந்தப் பயங்கரப் புயல்,இடி,மழையில் பேரனுக்குத் தெளிவாகப் பேசக் கற்றுக் கொடுத்திருக்கின்றன.
இன்று காலை வழக்கம்போல சிகாகோவுக்குத் தொலைபேசியபோது ,

மின்சாரம் இருக்கும்மா,ஆனால் என் வாழ்க்கையில் இது போலச் சூறாவளியையும்,இடி மின்னலையும் கருமேகங்களையும் பார்த்ததில்லை என்று இன்னும்
பதட்டம் தணியாத குரலில் மகள் பேஇயதைக் கேட்டதும்
கலங்கிப் போனேன்.

அபரிதமான அழகு.அதீதமான இயற்கை வளம்,

மூச்சு நிற்கவைக்கும் பிரம்மாண்டம்.
கூடவே அஞ்சக் கூடிய
சீதோஷ்ணம். காற்று.
இதுதான் அமெரிக்கா:(
வாயு பகவான் முழு வீச்சில் ஆடிய ஆட்டம் மரங்கள்
விழுந்திருக்கின்றன.
நல்ல வேளையாக டொர்னாடோ இவர்களது இடத்தின் வருவதற்கு முன்னமே
வலு இழந்துவிட்டதாம். ஆனாலும் இடி மின்னல் தாக்கம்
கண்ணைக் கூச வைத்துவிட்டதாக மகள் சொன்னாள்.

என்னை அவள் நிலையில் வைத்துப் பார்த்தேன். ம்ஹூம்.:(
எனக்கு நம்ம ஊர் வெய்யில் எந்த நாளும்
எந்த நிலையிலும் எனக்குப் பிடிக்கும்பா.


எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.
Posted by Picasa

Tuesday, June 22, 2010

ஜுன் பிட் படம்



இவங்கதான் பேரன் பள்ளி யில் மிகவும் பாராட்டப்படும் டீச்சர். குழந்தைகளிடம் மிக அன்பாக இருப்பவர்.
அவர் படத்தை மீள் முயற்சியாக போட்டிக்கு அனுப்புகிறேன்:)இன்னோரு படம் ஹேலோவீனுக்காக செத்துக்கப்பட்ட பரங்கிக்காய்:)



எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.
Posted by Picasa

Monday, June 21, 2010

மாமியாருக்கு ஒரு சேதி






மகனுடைய திருமண ஆல்பத்தைப் புரட்டிப் பார்த்து

எல்லா உறவுகளையும் மீண்டும் பார்த்த சந்தோஷத்தில் ஆல்பத்தை மூடி
வைத்து உறையில் போட்டேன்.


ஒரு அழகான ஆனந்தத்தை மட்டுமே பிரதிபலிக்கும் அந்த இரண்டு நாட்களை நிறைவாகப் பதிவு செய்த புகைப்படக் காரரை மனம் வாழ்த்தியது.




மணமக்களைச் சுற்றியே படங்களை எடுக்காமல் வந்தவர்களையும்
முக்கியப் பட்டவர்களை விட்டுவிடாமல்
எடுத்திருந்தார்.
முதன் முதல் வீட்டுக்கு வந்தபோது அவரிடம் விவரமாக உறவினர்கள் பற்றிச் சொல்லி இருந்தேன்.
திருமணங்கள் நிச்சயிக்கப் படும்போது,
கவனிக்க வேண்டிய பல விஷயங்களில் இந்த வீடியோவுக்கு மிகவும் பிரதான இடம் கொடுக்கப் படுவது நமக்குத் தெரியும்.

பல திருமணங்களில் தாலி முடியப்பட்ட அடுத்த நிமிடம் ஒரு படை திருமண மேடையை நோக்கி விரையும்.
அன்பு உறவினர்கள்தான்.


முன்பு இந்தக் கும்பலில் நானும் இருப்பேன்.:)

கால் தடுக்கி விழும் வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கவே நான் கீழே நின்றே திருமணம் செய்துகொண்ட தம்பதிகளை அட்சதை தூவி ஆசீர்வாதம் செய்வதை வழக்கப் படுத்திக் கொண்டேன்.
முக்கால்வாசி வீடியோக்காரர்கள் தலையில் விழும்:)

இதைத் தடுக்கவே எங்கள் முதல் மகன் திருமண வீடியோக்ராஃபரிடம் அவரையும் அவரது கொற்றக் குடை தூக்கி(அதான் விளக்குப் பிடிப்பவர்)யையும் கொஞ்சம் இடம் பார்த்து நின்றுகொண்டு வருபவர்களை மறைக்காமல் தம்பதிகளையும் தொந்தரவு செய்யாமல், என்ன செய்யலாம் என்று கலந்தாலோசித்தோம். நல்ல் திர்மானக்களோடு அட்வான்ஸ் தொகையையும் வாங்கிச் சென்றார்.
அந்தப் பையன் மகா ஆர்வம் காட்டி படங்கள் எடுத்தார். என்னை அளவுக்கு அதிகமாகவே பலப்பல முகபாவங்களில் எடுத்திருப்பதைப் பிறகு தான் தெரிந்து கொண்டேன்.
இந்தத் திருமணம் அவரது இரண்டாவது ப்ராஜெக்ட். மிகக் கவனமாக வேலைகளைச் செய்தார்.
திருமணம் முடிந்து மகனும் மருமகளும் தேநிலவு போய் வந்த பிறகு
எல்லோரும் உட்கார்ந்து வீடியோக்களையும் பட ஆல்பங்களையும் பார்த்துக் களித்தோம்;)
அப்பதான் வந்தது சங்கடம்.:(

பெண் வீட்டுக்காரர்களின் படங்கள் குறைவாகவே இருந்தன. முக்கியமாக மாலை மாற்றும் ஒரே மாமாவே பல இடங்களில் இருந்தார். இன்னும் இரண்டு மாமாக்களைக் காணவில்லை. அதே போல மருமகளின் அப்பாவும் அம்மாவும்
திருமணக் களைப்பில் ஓய்வாக இருந்த போதும், பசி அளவு கடந்து போய்க் கடைசி பந்தியில் அவர்கள் உண்ணும் போதும் எடுத்திருந்தார்.

இப்பப் புரிந்திருக்குமே. நான்,என் கணவர் மற்ற மூன்று பிள்ளைகள் எல்லோரும் பளாபளா என்று நிறையப் படங்களில் சந்தோஷப் புன்னகையோடு போஸ் கொடுக்கச் சில படங்களில் மட்டுமே

மணமகளும் வீட்டவரும் காட்சி அளித்தார்கள். முகம் சோர்ந்து, ஒரு துளி சிரிப்பு கூட இல்லாமல்....
இதைப் பார்த்த புது மருமகள் முகத்தில் ஈயாடவில்லை.

ஏதோ திட்டமிட்டு இது நடந்த மாதிரி ஆகிவிட்டது.
உடனே வீடியோக்ராபரை அடுத்தக் கல்யாணத்துக் கிளம்பும் முன்னால்
பிடித்தோம்.
வந்தவரைப் பிடித்து உலுக்கிவிட்டான் புது மாப்பிள்ளை.

இது எப்படி ஆச்சு. அவங்க வீட்டுக்காரங்களை இப்படிக் கவனிக்காம விட்டீங்களே.திருமணம் இரண்டு வீட்டு பிணைப்பு இல்லையா. அதுக்கு அடையாளமாத் தானே ஆயிரக் கணக்கில் உங்களுக்குக் கொடுத்துப்
படங்கள் எடுக்க வைத்தது என்று அடுக்கவும்,
அந்த இளைஞன் நடுங்கிவிட்டார்.

பொதுவா பொண்ணு வீட்டுக்காரங்களோட வீடியோக்ராபர் அவங்களைக் கவனிப்பார். நான் உங்க வீட்டு பக்க ஆளுங்களையே எடுத்தேன் சார்.
அவங்க வீட்டிலயும் இப்படித்தான் அந்தப் போட்டோக்காரரும் செய்தார்''னு அவர் சொன்னதும்தான் ,
நாணயத்தின் அடுத்த பக்கம்(மணிரத்னம் கூட இந்த ஃப்ரேஸை உபயோகப் படுத்தினார்,ராவணன் முன்னோட்டத்தின் போது:) ) தெரிந்தவனாக,தெளிந்தவனாக
தன் புது மனைவியைச் சமாதானப் படுத்த உள்ளே விரைந்தான்.

மாமியாராக முதல் முதலாகச் சந்தித்தப் பிரச்சினையை எளிதில் ஊதித் தள்ளிய எங்க வீட்டுக்காரருக்கு நன்றிகள் சொல்லிவிட்டு, அவர்கள் வீட்டு வீடியோவைக் கொடுத்தனுப்பும்படி சம்பந்தியம்மாவுக்குப் போன் செய்தேன். அடையாரிலிருந்து ஒரு இரண்டு மணி நேரத்தில் அவங்களும் மத்த இரு பெண்களோடவும் , மனம்,முகம் கொள்ளாத சிரிப்போடு சம்பந்திகள் வந்தார்கள். வீடியோவோடுதான்.
ஒன்று இல்லை இரண்டு இல்லை நாலு சிடீக்கள்!!!
பார்க்கப் பார்க்க என்னுள் ஏதோ மிரள ஆரம்பித்தது.:)
நாங்கள் முதலில் பந்தலில் நுழையும் போது இருந்தோம்.
ஆரத்தி எடுத்து படிகளில் ஏறியதற்கப்புறம்,
ஊஞ்சல் காட்சிகளில் எங்கள் தலைகள் மட்டும் தெரிந்தது:)


தாலிகட்டும் நேரம் தவிர மற்ற நேரத்தில் எங்கள் யாரையுமே(மாப்பிள்ளை தவிர) பார்க்க முடியவில்லை.!!!!
அப்பாடா தானிக்கு தீனி என்று மனசு அமைதி அடைந்தது:))))))

இப்போது எல்லாம் உனக்கு நீ எனக்கு நான் என்ற சந்தோஷமான லைன் ஆஃப் கண்ட்ரோலில் சம்பந்திகள் இயங்குகிறோம்.:)










எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.
Posted by Picasa

அன்றைய தீபாவளி. புதுப்பதிவு அறுபதுகள்.1961

வல்லிசிம்ஹன் எல்லோரும் நலமாக வாழ வேண்டும். 1961 ஒரு தீபாவளி நாள்.  இடம் திண்டுக்கல். அஜீரணம், அதீதம் இவை இரண்டுமே வாழ்வில் இல்லாத நாட்கள்.  ...