Showing posts with label அந்தக் காலம். Show all posts
Showing posts with label அந்தக் காலம். Show all posts

Monday, July 01, 2013

பார்த்துப் பார்த்து நின்றதிலே பார்வை இழந்தேன்..


மாடியின் வளைவில் ஏறி வரும்  பொன்னியைப்  பார்த்தான்   சாமி ...............................எப்படி வளர்ந்துவிட்டாள்!.  கண்ணுக்கு  இனிமையான பச்சை பட்டுப் பாவாடைவெள்ளையில் பலவிதபூக்கள்   போட்ட தாவணி. கையில் பச்சை வளையல்கள்  முகம்     மலர்ந்த புன்னகை,வெட்கம்   ஏன் இந்த மாற்றம்.   அம்மாவை அழைக்க எழுப்பிய குரல் தொண்டையில் சிக்கியது. வா வா எப்ப வந்த    மெட்ராஸ்க்கு?.   பரீட்சையெல்லாம் பாசாவியா. இல்லை கணக்கில்   கோட்டை விடுவியா என்று    கேலியும் சிரிப்புமாக  அவளை வரவேற்றான்.   மாடி  ஏறி அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தவள் சிரித்தபடி  மாமி என்றழைத்தபடி உள்ளே  சென்றுவிட்டாள்......................................................மனதில் எழுந்த   ஏமாற்றத்தை மறைத்தபடி          அவளைத் தொடர்ந்தான்.                             ..அவனது அம்மாவும் பொன்னியைப் பார்த்து வாயைப் பிளந்தாள் .................................ஏ குட்டி எவ்ளொ  வளந்துட்ட...ம்ம் கலயாணம் கட்ட வேண்டியதுதான்.என்று ஆசையாக  அண்ணன் மகளைப் பார்த்தாள்........................................................என்னது   கல்யாணமா.!! மாமி இப்பதான்   ஒம்போதாவது வந்திருக்கிறேன். இன்னும் ரெண்டு வருஷமாவது படிக்கணும்.     சாமிக்குக் கட்டி வைங்க. அவந்தான் வளர்ந்துட்டான் பனை மரத்தில பாதி:0  என்று சிரித்தாள் பொன்னி..........................................................................................................அவனும் இப்பதானெ  காலேஜ் போயிருக்கான். சம்பாதிக்க  வேண்டாமா. ....    மருமகளை வச்சுக் காப்பாத்தப் பணம் வேணுமே குட்டி!!!!!................................................சாமிக்கென்ன , தொட்டால் நானூறு சம்பளம் வாங்கிடுவான்.  படு  சாமர்த்தியம்.  என்றவாறு சாமி இருக்கும் பக்கம் கண்ணை ஓட்டினாள் பொன்னி.. ........................ஏதோ ஒரு நாணம் அவனை முழுவதும் பார்க்க விடாமல் தடுத்தது.......அதற்குள் மாமியின் இன்னோரு பெண் சித்ரா வந்துவிட்டாள் அவளும் இவளும் ஒரே வயது.

 இரண்டு வருடங்களாகப் பார்க்காதவர்கள் உடனே மாடிக்குப் போய்விட்டார்கள். தாயம்,புளியமுத்து  எல்லாம் விளையாடியபடி  பொழுது போனது.  ....................பாட்டீ தேடுவாங்கப்பா என்றபடி எழுந்தவள் ,சாமி உள்ளே நுழைவதைக் கண்டு தயங்கினாள்...

..நம்ம சாமிதானே ஏன் இப்படி  ஒதுங்கறே என்று கேலி காட்டினாள்  கீதா........இல்ல நான் போகணும்  என்று தாவணித் தலைப்பைத் திருக ஆரம்பித்தாள் பொன்னி.  கைகளில் ஆங்கிலப் புத்தகங்களை வைத்திருந்த  சாமி...........பொன்னியிடம் கொடுத்தான். இதெல்லாம் டிடெக்டிவ் ஸ்டோரீஸ்.முன்ன வாசிச்ச ஃபாண்டம் அது போல இல்ல.  லீவு நாளை வீணாக்காமல் படி என்று........................................................பெரிய மனித தோரணையில் அவள் கையில் கொடுத்தான்...குனிந்து    கொண்டே வாங்கிய பொன்னி தான்க்ஸ் சொல்லிவிட்டு

அடுக்களையில் மாமியின் அடையை ருசிக்கப் பறந்தாள்..................................மாமியும் மறக்காமல் அவளுக்குப் பிடித்த  மிளகு குழம்பு சாதமும் ,அடையும் வெண்ணெயுமாகத் தாமரை இலையில் வைத்திருந்தாள்.   அடுக்களை வெகு எளிமையாக இருந்தது. அடுப்பு, குமுட்டி அடுப்பு என்று வசதிகள் குறைவான இடம்தான்  .........................மேலே ஓடுவேய்ந்த கூரை. நடுவில் எட்டிப்பார்க்கும் சூரியப் பொட்டுகள். அனைத்தையும் ருசித்தபடி  இருந்தவளை ஏதோ ஒன்று திருப்பிப் பார்க்கவைத்தது......சாமி.
அதற்கு மேல் ஒன்றும் தொண்டையில் இறங்கவில்லை அவளுக்கு......எப்படியோ     சமாளித்தவள் மாமியைப் பார்த்தாள்.....மாமி கண்ணில் நீர்.....அச்சோ எப்பதான் ஓடு மாற்றுவோமோ   உன் மாமாவின்    மனம் என்னிக்குச் சரின்னு படறதோ அன்னிக்குத்தான் எல்லாக் கல்யாணமும்......என்ற    படி  எழுந்தவள்....
...சமத்தா இருந்துக்கோ. படி......பாட்டி தேடப் போகிறாள்.
 ரிக் ஷாவைக்   கூப்பிடட்டுமா?  என்றபடி வெளியே வந்தார்கள். பால்கனியின் கோடியில்        நின்று கொண்டிருந்த  சாமி  நான் முனியாண்டியைக் கூப்பிட்டு விட்டேன்மா. .பணமும் கொடுத்துவிட்டேன்.  பொன்னி பத்திரமாகப் போய்விடுவாள் என்றபடி......பொன்னியைப் புன்னகையோடு ஏறிட்டான்.   ........................அவள் மனதில் ஏதோ சங்கடப் படுத்தியது..நான் வரேன் என்று தலையை ஆட்டி விடை பெற்றுக் கொண்டு படியிறங்கினவளை ஏதோ ஒன்று திரும்ப வைத்தது. சாமி அதே புன்னகையோடு நின்றுகொண்டிருந்தான்........................................................அவனும் தலையை ஆட்டி விடை கொடுத்தான்.                      
 பாட்டி வந்ததும் கோபித்துக் கொண்டாள் .உன்னை யார் அங்க போகச் சொன்னது...................வீட்டொடு இரு.
எல்லாம் போதும் இந்த சகவாசம்......................பொருத்தம் கிடையாது.
 கற்பனை எல்லாம் வேண்டாம்......   இதெல்லாம் நடந்து நாலைந்து வருடங்களில் சாமி தில்லி  போய்விட்டான். ..............
.......................பொன்னி     மன்னார்குடியில் திருமணம் செய்துகொண்டு பணக்கார    நிலச் சுவான்  தாரின் மருமகளானாள்.   சாமியின் பார்வையை மட்டும் அவள் என்றும் மறக்கவில்லை.# பதின்ம வயதில் ஒரு ராகம்.

Tuesday, January 22, 2008

தனிக்குடித்தனம் ஆரம்பம்......1945 ..1


திருமணம் முடிந்து அவரவர்கள் ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தார்கள்.
சிரஞ்சீவி நாராயணனுக்கு ஸ்ரீகாகுளம் ஊரில் முதல் போஸ்டிங்.
நெல்லையைத்தவிர,மதுரையும் சென்னையுமே கொஞ்சம் தெரிந்த அந்த பையனுக்கு,
நிறைய புத்திமதி சொல்லித் தாத்தா வண்டி ஏற்றிவிட்டார்.
அங்கு நடந்த சம்பவங்களை எங்கள் அப்பா சுவைபடச் சொல்லுவார். எனக்குத்தான் மறந்துவிட்டது.


அங்கிருந்த நெல்லை மாவட்டம் கயத்தாறு என்ற கிராமத்துக்கு தபால் ஆபீஸ் குமாஸ்தாவாகப்
பொறுப்புக் கொடுத்தார்கள்.
அப்பா(நாராயணன்) பாளையங்கோட்டையில் படித்தததாகச் சொல்லுவார். அவருடய கல்லூரிப் படிப்பும் அங்குதானா என்று தெரியவில்லை.
அந்தக் காலகட்டங்களில் இண்டர்மீடியட் இரண்டு வருடமும், இளங்கலைப் பட்டதாரியாவதற்கு இன்னும் இரண்டு வருடமும் தேவை.

அப்பாவின் கையெழுத்தும் ஆங்கிலத்தில் அவருக்கிருந்த ஆளுமையும் என்னை எப்பவுமே வியக்க வைத்திருகின்றன.

இப்போது அப்பா அம்மாசம்பந்தப் பட்ட சமாசாரங்களைச் சேகரிக்க மிச்சம் இருக்கும்
நாலைந்து பேரைக் கேட்பதற்குப் பதில் என் பெற்றோரிடம்
நான் ஏன் மனம் விட்டுப் பேசவில்லை என்று இன்னும் வருத்தமாக இருக்கிறது.

அவர்களும் அதுப்போல அனஸ்ஸ்யூமிங் வகைப்பட்ட மனிதர்களாக,வெகுளியாகக் கருமமே கண்ணாயினார் டைப்பாக இருந்திருக்க வேண்டாம்.
சரி கயத்தாறுக்குப் போகலாம் வாருங்கள்.

அங்கு ஒரு தனி வீடு பார்த்துக் குடித்தனம் வைக்க அப்பாவின் அம்மா பையனையும் அழைத்து வந்து விட்டார்.
அம்மா அதான் நம்ம கதா நாயகி சேச்சிப்பாப்பா அலையஸ் ஜெயா, தன் மாமாவின் துணையோடு,
புது வீட்டுக்கான பாத்திரப் பொட்டி,
கார்த்திகை விளகுகள் ...ஒரு பெரிய வாழைத்தண்டு விளக்கு என்பார்கள். திருவனந்தபுரம் டைப்.
அதே போல குட்டி அகல்கள் வெண்கல,பித்தளையிலானவை,
காரைக்குடி டப்பா என்று சொல்லக் கூடிய அரிசி,பருப்பு போட்டு வைக்கிற பெரிய டப்பாக்கள்.
ஊறுகாய் போட மஞ்சளும் வெள்ளையுமாக உயர ஜாடிகள்.
கொலு வைக்க பண்ருட்டிப் பொம்மைகள் என்று
ரெண்டு குதிரை வண்டியில் வந்து இறங்கிய பொருட்களைப் பார்த்துத்
திருவேங்கடப் பாட்டி சிரித்தாராம்.
தாத்தாவும் பாட்டியுமாக புதுத் தம்பதிகள் செட்டில் ஆக உதவி விட்டு,
அதலப் பாதாளத்தில் இருக்கும் கிணற்றில் தண்ணீர் சேந்தும் முறையும்
சொல்லிக் கொடுத்தாராம்.
மெட்ராஸ் பொண்ணு கிணத்தை எங்க பார்த்திருக்கப் போகிறது என்று அவர்களுக்கு வருத்தம்.
அத்ற்காக உதவிக்கு ஒருவயலில் வேலை செய்பவரிடம் சொல்லித் தினமும் இரண்டு குடம் தண்ணீர் எடுத்துக் கொடுக்கச் சொல்லி விட்டு வண்டி ஏறி திருநெல்வேலிக்குப் பயணமானார்கள்.
ஒன்பது கஜம் நூல் புடவையும் கட்டிக் கொண்டு ஒரு செல்லுலாய்ட் பொம்மை போல அம்மா நின்னதாக உறவுக்காரர் சொல்லுவார்.
அப்புறம் அம்மாவும் அப்பாவும் செய்த குடித்தனம் எப்படி என்பது அப்புறம் பார்க்கலாம்.:))

ஒரு ஐப்பசி மாத ஆரம்பத்தில் ......2

வல்லிசிம்ஹன் எல்லோரும் வளமாக வாழ வேண்டும்.  எங்க வீட்டு மஹாலக்‌ஷ்மி  பசுமலை. முன்பே எழுதி இருப்பதை நினைவூட்டல்  பதிவாக எழுத விரும்புகிறேன். ...