Tuesday, October 06, 2026

நவராத்திரி பதிவு 4

வல்லிசிம்ஹன்


நவராத்திரி நல் நாட்கள்
வல்லிசிம்ஹன்
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும் 
நவராத்திரி நல்  நாட்கள் 
+++++++++++++++++++++++++++++++
சின்ன கொலு, பெரிய கொலு, தெய்வங்கள் கொலு,
நாகரிக கொலு,
தீம் கொலு,
வீடு முழுக்க கொலு.
கடித அழைப்பு,   ஈவை ட் அழைப்பு, 
நாம்  கடைகளில் போகும்போது  சட்டென நினைவு வந்தவர்களாக 
அழைக்கும்  அழகு.
இந்தியா செல்லும்போதே கொலு ரிட்டன்    என்று சொல்லப் படும் பரிசு  பொருட்கள் வாங்கி  வந்து விடுகிறார்கள்.
ஒன்பது நாட்களில் நாலு நாட்களாவது   வீட்டில் சமைக்க வேண்டாம் என்று சொல்லும்படி 
சாப்பாடு.  ஒரு விருந்துக்கு 25  நபர்களாவது கலந்து கொண்டு 
 விவரங்கள் பரிமாறிக்கொண்டு 
படங்கள் எடுத்து,அடுத்த நாளே முக நூலிலே யோ 
வாட்சாப்பிலோ வந்து  குவியும்படி 
இந்த ஊர்மக்கள் கொண்டாடும் விதமே 
அலாதி தான்.
நம் ஊரில்  எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் வரலாம். நவராத்திரி  நாயகிகள்  வந்திருக்கும் போது வாசலை   மூடக் கூடாது 
என்பது பாட்டியின் கட்டளை. 
உறவுகளும்  அதிகம் என்பதால், அதிக தேங்காய்கள், வெற்றிலை,
மஞ்சள், பாக்கு, பழம் ,பூ என்று வீடே மணக்கும்.
மாமியாருக்கு ,சரஸ்வதி பூஜை அன்று   ஒன்பது  பெண்களுக்கு 
கட்டாயம், ரவிக்கைத்துணி வைத்துக் கொடுக்க வேண்டும்.
அதுவும் அவர்கள் தைத்துப் போட்டுக் கொள்ளும்படி 
கொடுக்க வேண்டும்.
என் சின்ன மாமியார்  வீட்டில் அதுவே புடவையாகிவிடும்.
எனக்கு ஒன்று கட்டாயம் உண்டு.
ரங்காச்சாரி கடையும் ,நல்லி யுமாக வந்து குமியும்.
வீட்டில் லட்சுமி பூஜை தினமும் உண்டு.
அதற்காகவே ஒரு சுண்டலும்,  ஒரு இனிப்புமாகத் தினம் தயாராகும்.
வெள்ளிக்கிழமை  என்றால் அப்பம் , சனிக்கிழமை என்றால் எள்ளுசாதம்,
இவ்வளவு நாட்களையும் தாண்டி விஜயதசமி அன்று நான் எல்லோர் வீட்டிற்கும் போய் வருவேன்.
இத்தனை விதமான நவராத்திரியை அனுபவிக்க வைத்த 
தேவி களுக்கு என் நமஸ்காரங்கள் . கற்பகாம்பாளும்,  அலர்மேல்மங்கையும் பரிபூரணமாக எல்லோரையும் காப்பார்கள்.
நினைத்தாலே இனிக்கும் நாட்கள்








Monday, October 05, 2026

வருகிறது நவராத்திரி. மயிலை பொம்மை பரமசிவம் ஐயா

வல்லிசிம்ஹன்
எல்லோரும் வளமாக நலமாக வாழ வேண்டும்.



 ‘பொம்மை பரமசிவன்’... உடைந்த கொலு பொம்மைகளுக்கு உயிரூட்டும் கலைஞர்!



 நவராத்திரி நெருங்க நெருங்க சூடுபிடிக்கிறது பொம்மைகள் விற்பனை. சென்னை, மாம்பலம் அயோத்தியா மண்டபம் சாலையிலும், மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோயில் குளத்துக்கு அருகிலும் குழுமி இருக்கின்றன, கொலு பொம்மைகள். சென்னை எழிலகம், அண்ணாசாலை காதி கிராஃப்ட், திருவல்லிக்கேணி... என பல இடங்களில் பொம்மைகள் விற்கப்படுகின்றன. சென்னை மட்டுமல்லாமல், தமிழகம் முழுதும் இந்த விற்பனை களைகட்டத் தொடங்கியிருக்கிறது. 

கொலுவில், விதவிதமான பொம்மைகளைக் காட்சிப்படுத்தி, அம்பாளுக்கு பூஜை செய்துவருகிறவர்களுக்கு பிரசாதமும் தாம்பூலமும் கொடுத்து உபசரித்து மகிழ்கிற ஒப்பற்ற நிகழ்ச்சி. கொலு முடிந்ததும், அந்தப் பொம்மைகளை வெகு ஜாக்கிரதையாக எடுத்து பரணிலோ, மரப்பெட்டிகளில் வைத்தோ பாதுகாப்பார்கள். சமயத்தில், சில பொம்மைகள் உடைந்துவிடுவதும் உண்டு. அப்படி உடைந்த பொம்மைகளைச் சரிசெய்து, புதுப் பொலிவுடன் தரும் பணியை ஒரு சேவையாகவே செய்துவருகிறார், பொம்மைக் கலைஞர் பரமசிவன். 

எப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு, விதவிதமான அழகழகான பொம்மைகள் விற்பனைக்கு வந்து இறங்கியிருக்கின்றன என்பதை மறுக்க முடியாது. அதே நேரத்தில், அவற்றின் விலையும் நம்மை மலைக்கவைக்கின்றன. 100 ரூபாயிலிருந்து 2,000, 3,000... 10,000 ரூபாய்க்குக்கூட பொம்மைகள் விற்கப்படுகின்றன. ஒவ்வோர் ஆண்டும் நவராத்திரி வருகிறது. ஆண்டுதோறும் கொலு வைக்கும் பழக்கம் உள்ளவர்கள், ஒரு செட் புது பொம்மையாவது வாங்கி வைக்க வேண்டும் என்று விரும்புவார்கள். ஆனால், எகிறிக்கொண்டே போகும் விலைவாசி அதற்கு இடம் கொடுப்பதில்லை. வீட்டில் வைத்திருக்கும் பழைய பொம்மைகளுக்குத்தான் வர்ணம் தீட்டி, அழகுப்படுத்த முடியும். அதிலும் சில உடைந்து போனால், அதைத் தூக்கிப்போட பலருக்கு மனம் வராது. அழகான ராமர் பொம்மை, மூக்கில் மட்டும் சின்னதாக விரிசல் விட்டிருக்கும். அதை எப்படித் தூக்கிப் போட முடியும்? பல ஆண்டுகளாக பூஜை அறையில் வைத்து வழிபடும் சுவாமி பொம்மைகள், குழந்தைகள் விளையாட வாங்கிக்கொடுத்த விளையாட்டுப் பொம்மைகள், நண்பர்களும் உறவினர்களும் வாங்கிக்கொடுத்து, அவர்களின் நினைவாக வைத்திருப்பவை என இவற்றுக்கும் நமக்குமான உறவு, ஒருவிதத்தில் உணர்வுபூர்வமானதும்கூட. சில வீடுகளில் பல தலைமுறைகளாகக்கூட இவற்றைப் பாதுகாத்துவருகிறார்கள். அப்படிப்பட்ட பொம்மைகள் உடைந்து போனால், அவற்றைச் சீராக்கி, புதிதாக்கித் தருகிறார், மயிலாப்பூரைச் சேர்ந்த பரமசிவன்.  



மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோயில் அருகில் சென்று, `உடைந்த பொம்மைகளைச் சரிசெய்யும் கடை எங்கே இருக்கிறது?’ என்று கேட்டால், வழிகாட்டுவதோடு, ``அருமையா செஞ்சு குடுப்பாரு பரமசிவன் ஐயா’’ என்று சிபாரிசும் செய்கிறார்கள்.  சித்திரக்குளம் மேற்குத் தெருவில், `ஜெய மாருதி பொம்மை மெனுவல்’ என்ற பெயர்ப்பலகையுடன் காட்சியளிக்கிறது அந்தக் கடை. 


விநாயகர், மேரி மாதா, சாய்பாபா, புத்தர் என `எம்மதமும் சம்மதம்’ என்பதற்கு அடையாளமாக, அத்தனை தெய்வ உருவங்களும் ஒரே வரிசையில் காட்சிதருகிறார்கள்.  மண்ணால் செய்யப்பட்ட வாத்தியக் கலைஞர்களின் பொம்மைகள் தொடங்கி, தோகை விரித்தாடும் மயில்கள் வரை கடை முழுவதும் பொம்மைகள் புடை சூழ நடுவே அமர்ந்து, மும்முரமாக வர்ணம் தீட்டிக்கொண்டிருந்தார், பரமசிவன்.  பேச்சுக் கொடுத்தோம். ``அய்யாவுக்கு எந்த ஊர்... எப்படி இந்தத் தொழிலுக்கு வந்தீங்க?’’ என்று கேட்டால், மளமளவெனக் கொட்டுகிறார்.



``எனக்கு வயசு 69. (2018 இல்)திருநெல்வேலி மாவட்டம் தென்காசிக்குப் பக்கதுல இருக்கிற மடத்தூர் கிராமம்தான் சொந்த ஊர். பொம்மை செய்யுறது எங்க குலத்தொழில் கிடையாது.  அப்பா சுடலைமாடன், ரயில்வே ஊழியர். நடுத்தரக் குடும்பம். ஸ்கூல் படிக்கும்போதே, ஓவியம் வரையறதுல ஈடுபாடு அதிகமா இருந்துச்சு. கூடப் படிக்கிற பசங்களுக்கு நோட்டுல படம் வரைஞ்சு தருவேன். நிறையப் பேருக்கு வரையவும் சொல்லிக் கொடுத்திருக்கேன். வயசாக வயசாக ஓவியம் வரையறதுல ஆர்வம் அதிகமாயிடுச்சு. பள்ளிப் படிப்பு முடிச்சேன். அப்பா மூலமா ரயில்வே டிபார்ட்மென்ட்லயே உத்தியோகமும் கிடைச்சது. ஆனா, என்னோட எண்ணமெல்லாம் ஓவியம் வரையறதுலயே இருந்துச்சு, அதனால, ஆறு மாசத்துக்கு மேல என்னால அந்த வேலையில இருக்க முடியலை. அப்புறம், அரசு தேர்வுத்துறை நடத்தும் கலைப்பாட தொழில்நுட்பப் பரீட்சையில ஹையர் முடிச்சேன். அந்த நேரத்துல,  கோவில்பட்டியைச் சேர்ந்த கொண்டையராஜுவும் அவருடைய  சிஷ்யர்  ராமலிங்கமும் ஓவியம் வரையிறதுல ரொம்பப் பிரபலமா இருந்தாங்க.  அவங்ககிட்ட முறையா ஓவியம் கத்துக்கிட்டேன்.  அதுக்கப்புறம், என்னோட உறவினர் ஒருத்தர் மூலமா சென்னை வள்ளலார் நகர்ல இருக்கும்  தனியார் நிறுவனத்துல வேலை கிடைச்சது. பெயின்டிங் தொடர்பான வேலைதான். அதுல வருமானம் இருந்தாலும் பெருசா திருப்தி இல்லை. வேற என்ன பண்ணலாம்னு யோசிச்சப்பதான் இப்பிடி ஒரு கடையை வைக்கலாம்னு தோணுச்சு. கையில இருந்த சொற்பத் தொகையை வெச்சு, இந்தக் கடையை ஆரம்பிச்சேன். 



எதிரே ஒரு  ஆளை உட்காரவெச்சு, அவர் உருவத்தை அப்படியே வரைஞ்சுடுவேன். பொம்மைகள், சிலைகள் செய்வேன். இப்படிப் பல திறமைகள் எனக்கு இருந்தாலும், இப்படி ஒரு கடையை ஆரம்பிக்கணும்கிற எண்ணம்தான் எனக்கு ஆழமா இருந்தது. பொம்மைகள் வெறும் களிமண்ணால், காகிதக் கூழால் செய்யப்பட்ட உருவங்கள் இல்லை. அவை மனிதர்களோட உணர்வோட, வாழ்க்கையோட தொடர்புடையவை. கலை நுணுக்கத்தோட செய்யப்பட்ட பொம்மைகள் உடைஞ்சு போனா, அதை சரிசெய்றதுக்கான இடங்கள் அப்பவுமே ரொம்பக் குறைவாத்தான்  இருந்துச்சு.  வாட்ச், டி.வி., ரேடியோ மாதிரி எலெக்ட்ரானிக் பொருள்களையோ, பைக், கார் மாதிரியான வாகனங்களையோ சரிசெய்றதுக்கு எவ்வளவோ இடம் இருக்கு. ஆனா, நாம ஆசையாகப் பராமரித்து, பாதுகாக்கிற பொம்மைகள் உடைஞ்சு போயிட்டா, அதைத் தூக்கி எறிஞ்சுடுவாங்க. இல்லைனா, பரண்ல போட்டுடுவாங்க. இது மாதிரி உடைஞ்ச பொம்மைகளைச் சரிசெய்யும் கடைகளும் குறைவு. இதையே தொழிலா செய்றவங்களும் குறைவுதான். கிராமங்கள்லகூட பொம்மைக் கலைஞர்களைத் தேடிப்பிடிச்சிடலாம். நகரத்தில் இருக்கிறவங்களுக்கு ரொம்பக் கஷ்டம். அதனாலதான் இந்தக் கடையை ஆரம்பிச்சேன். இதை ஆரம்பிச்சு 20 வருஷங்களுக்கு மேல ஆகிடுச்சு. எனக்குப் பிடிச்ச வேலையைச் செய்யும் திருப்தி கிடைக்குது. சென்னையிலேயே திருமணம் முடிஞ்சு, இங்கேயே செட்டில் ஆயிட்டேன். கடை தொடங்குனதுக்கப்புறம் பல சோதனைகள் வந்தாலும், செய்யிற வேலையில சலிப்பு இல்லாததால, வயசானப்புறமும் இதை விட மனசில்லை. 



பொம்மைகள், பலரின் வாழ்க்கையோட தொடர்புடையது. இப்பவும் சில வீடுகள்ல மூத்த மகளுக்கு கிருஷ்ணர் செட், இளைய மகளுக்கு பட்டாபிஷேக ராமர் செட்னு, சொத்துகளைப் பிரிக்கறது மாதிரி பொம்மைகளைப் பிரிச்சுத் தரும் வழக்கம் இருக்கு. அதை, அவர்கள் தலைமுறை தலைமுறையாக தங்கள் பிள்ளைகளுக்கும் கொடுத்துப்பாங்க...’’ பரமசிவன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, கடைக்கு எதிரே ஆட்டோ ஒன்று வந்து நின்றது.  அதிலிருந்து கைக்குழந்தையைத் தூக்கி வருவதுபோல, துணியால் சுருட்டிய ஒன்றை நெஞ்சோடு அணைத்தபடி இறங்கினார் ஒரு பெண்மணி. கடைக்குள் வந்தவர், அந்தத் துணிக்குள் இருந்த அம்பாள் பொம்மையைப் பிரித்து, பரமசிவனிடம் கொடுத்தார். ``இது என் அம்மாவுக்கு எங்க பாட்டி சீதனமா கொடுத்தது. அவங்க ஞாபகமாக வெச்சிருந்தேன். நவராத்திரி கொலுவுக்கு வைக்கலாம்னு எடுத்து தொடச்சப்ப, விழுந்து ஒரு கை மட்டும் துண்டாப் போயிடுச்சு. இந்த பொம்மை மேல எனக்கு அவ்வளவு உயிரு.  இந்த வருஷ நவராத்திரிக்கு அம்மா ஊர்ல இருந்து வருவாங்க.  அந்தச் சமயத்துல இப்படி அபசகுனமா நடந்து போயிடுச்சேனு கஷ்டமா இருக்கு. இந்த பொம்மையைப் பழைய மாதிரி ஆக்கித் தர முடியுமா?’’ கண்கலங்காத குறையாக அந்தப் பெண்மணி கேட்டார். 

பரமசிவன் அந்தப்  பொம்மையை எடுத்துப் பார்த்தார். `ஒண்ணும் பிரச்னை இல்லை. சின்னச்சின்ன வேலைகள் செய்யணும். நான் இதை சரிபண்ணிக் கொடுத்திடுறேன். இந்த வருஷ நவராத்திரியை இந்த அம்பாள் பொம்மையோடதான் கொண்டாடுவீங்க’’ என்று ஆறுதலாகச்  சொன்னார். அவ்வளவுதான். அந்தப் பெண் மகிழ்ச்சியோடு ஒரு சிரிப்பை உதிர்த்துவிட்டுக் கிளம்பிப்போனார்.  



``இதுதாங்க, என்னோட வேலை. இந்த வேலையைச் சரியா செஞ்சு தர்றப்போ, அவங்களுக்குக் கிடைக்கிற சந்தோஷத்துக்கும் திருப்திக்கும் அளவே இல்லை. ஆண்டவனும் எனக்கு எந்தக் குறையும் வைக்கல. இந்தக் கடையில சம்பாதிச்ச காசைவெச்சுத்தான் என்னோட நாலு பொண்ணுகளையும் நல்ல இடத்துல கட்டிக்கொடுத்தேன். அதுல முதல் பொண்ணை கட்டிக்கிட்டவர்தான் கூடமாட ஒத்தாசையா  இருக்காரு. 


வெறும் நவராத்திரி மாதிரி விசேஷ காலங்கள் மட்டுமில்ல. வருஷம் முழுக்க எனக்கு வேலை இருந்துக்கிட்டேதான் இருக்கும். கடையில வைக்க இடம் இல்லாம வீட்டுலயும் நிறைய பொம்மைகளைவெச்சிருக்கேன்.  சென்னை மட்டுமல்லாம, பக்கத்து மாவட்டம், மாநிலங்கள்ல இருந்தும் கூரியர்ல பொம்மைகள் வருது. அதையும் சரிசெஞ்சு அனுப்புறேன்’’ என்றவர், அனுப்பத் தயாராக இருக்கும் சில பொம்மைகள் அடுக்கியிருக்கும் அட்டைப்பெட்டிகளைக் காட்டினார்

``ஓவியம் வரையிறதுக்கோ, பெயின்டிங் கத்துக்கணும்னு ஆர்வமாவோ யார் வந்தாலும் அவங்களுக்கு இலவசமாகவே கற்றுத் தர்றேன். வேலையைப் பொறுத்தவரைக்கும் எனக்கு திருப்தி வரணும். வர்றவங்க அவசரத்துக்கு செஞ்சு கொடுக்க மாட்டேன். ஏன்னா, உடைஞ்ச பொம்மைகளை ஒட்டுறது ஒரு நாள்ல செஞ்சு முடிக்கிற வேலை இல்லை. நுணுக்கமான வேலை. முதல் நாள், உடைஞ்ச பகுதியை ஒட்டிக் காயவைப்பேன். மறுநாள், அதற்கு ஏத்த மாதிரியான பிரைமரி கலர் அடிச்சு,  எட்டு மணி நேரம் உலர வைப்பேன். அப்புறம், மறுபடியும் இன்னொரு கலர் கொடுப்பேன். இப்படி ஒரு பொம்மையைச் சரிசெய்ய ஒரு வாரத்துல இருந்து, ஒரு மாசம் வரைக்கும்கூட ஆகும். அது, அந்தந்த பொம்மை எப்படி உடைஞ்சிருக்குங்கறதைப் பொறுத்தது. ஒரு பொம்மையைச் சரிசெய்ய இவ்வளவு நாளாகும்னு முதல்லயே சொல்லித்தான் பொம்மைகளை வாங்குகிறேன். அதனால, இரண்டு பேருக்கும் சங்கடமில்லை. சிலர் எவ்வளவு வேணும்னாலும் பணம் தரத் தயாரா இருப்பாங்க. ஆனா, நான் வேலைக்கான கூலியை மட்டும்தான் வாங்குறேன். பணம் வரும், போகும். இப்படி கிருஷ்ணரையோ, ராமரையோ, அம்பாளையோ, சிவலிங்கத்தையோ அழகாக்கித் தரும் பாக்கியம் கிடைக்குமா?’’ என்கிறார் பரமசிவன். அவரைப் பொறுத்தவரை, அவை வெறும் பொம்மைகள் அல்ல. தெய்வாம்சம் பொருந்திய ஜீவன்கள்!
  • Shop Name: Jai Maruti Manual Arts (also known as Jayamaruthi Manual)
  • Address: No. 52 (or 54-55), West Chitrakulam Street, Mylapore, Chennai - 600004 (near the Chitrakulam tank and Kesava Perumal Temple).
  • Phone Numbers: 9841945161 / 7010727239



Sunday, October 04, 2026

பழைய கதை. முதல் கொலு.

வல்லிசிம்ஹன்




1976இல் திருச்சியை விட்டுச் சென்னை வந்தோம். 
இப்போதைய பெரியவர்கள் அப்போது சின்னப் பசங்க:)
நவராத்திரி
நாட்கள் வந்தன.
மகளுக்கு மாடவீதி பொம்மைகளைப் பார்த்து ஒரே ஆவல்.
 அப்போது நம்மிடம் இருந்தது ஒரே ஒரு ஸ்ரீராமப் பட்டாபிஷேக செட்டும், 
கண்ணன், மீனாக்ஷி பொம்மைகள் மட்டும் தான்.






முப்பெருந்தேவியரும்  கொலுவிருந்து நம்மைக்காக்கும்   காலங்கள்  இறைவன் உலகைப் படைத்த நாளிலிருந்து நடை பெறுகிறது.
தயை,கருணை,அன்பு,இரக்கம்   எல்லாக் குணங்களும் கொண்ட தாய்களாக
அவர்கள் நம் வீட்டைச் சிறப்பிக்க வருவது இந்த நவராத்தி நாட்களில்.
  நம் தமிழ்நாட்டில் இந்த புரட்டாசி அமாவாசைக்குப் பிறகு வரும் ஒன்பது நாட்களுமே கோலாகலமாகக் கொண்டாட்டம்.

அன்னையைர் மூவருக்கும் மூன்று நாட்கள் ஒதுக்கி,முதலில் துர்கா,பிறகு  லக்ஷ்மி தேவி,கடைசி மூன்று நாட்களில் சரஸ்வதி தேவியை
ஆவாஹனம் செய்து பிரத்தியேகப் பூகைகள் செய்வதும்
புகுந்த வீட்டு வழக்கம். ஆஜிப்பாட்டி சொல்லி , நான் பின்பற்ற ஆரம்பித்தேன் 
அந்த வருடம்.




அவளோ நச்சரிக்க ஆரம்பித்தாள்.
அம்மா கொலு அம்மா கொலு  என்று.
பாட்டி சரின்னு சொன்னால் வைக்கலாம் என்று நல்ல நேரம் பார்த்து(!)
பாட்டியிடம் வரம் கேட்டேன்.
நிறைய பேர் வந்து போகிற இடம்.
இத்தனூண்டு கூடத்தில் எங்கே வைப்பாய்.
உனக்குப் படிகள் கூடக் கிடையாதே.
முதலில் பொம்மை எல்லாம் இங்க இல்லையே .எல்லோருக்கும் பிரித்துக் கொடுத்துவிட்டேனே.
ஒரே ஒரு லக்ஷ்மி ,சாயமெல்லாம் போய் ஆனால் மகாக் களையோடு இருக்கிறாள்.
அவளை வைத்து ஆரம்பி. பின் 'மகளே உன் சமத்து என்று ஒரு ஐம்பது ரூபாயைக் கொடுத்தார்.
கச்சேரி ரோடு ராஜா கல்யாண  மண்டபத்தில் கொலு பொம்மைகள் வைத்திருக்கிறார்களாம்.

அம்பாள்,

குழலூதும் கண்ணன் பளிங்கில்
அங்கே போய்ப் பார்த்து வேலையை  முடி என்று அனுப்பினார்.
பூனைக்குட்டிகள், ஒரு அம்பாள்,இரண்டு பாவைகள்,ஒரு கிருஷ்ணன்   இவை 48 ரூபாயில் வாங்கிவிட்டோம்.
பஸ் சார்ஜுக்கு    ஒரு ரூபாய்,கொறிக்க  வேர்க்கடலை...

சந்தோஷமாகத் திரும்பி வந்தோம்:)

பாட்டியிடம் காட்டினால்
'அடி காமாட்சி என்று முகத்தில் கைவைத்தார்.
இதில மூணு படி எப்படித் தேத்துவே என்றும் கேட்டார்.

பொண்ணொட படிப்பு மேஜை ரெடி
தேநீர் வைக்கும் டீ டேபிள் ரெடி.
கடைசியாக சின்னவனின் உட்காரும் ஸ்டூல்


இவற்றைப் பரபரவென்று ஜன்னலோரம் வடக்குப் பார்த்து வைத்தோம்.
மாமனாரோட சலவை வேஷ்டியைக் கேட்டு வாங்கி வந்தான் பெரியவன்.
 நடு நாயகமாக மஹாலஷ்மி முகம் நிறையப் புன்னகையோடு அமர்ந்தாள்
அவளுக்குப் பக்கத்தில் அம்பாள். அந்தப் பக்கம் சரஸ்வதிபடம்.

இரண்டாம்படிக்கு கிருஷ்ணனும் பாவை  விளக்குகளும் ,சுற்றிவர சின்னவனின் டின்கி  டாய் கார்கள்.

மூன்றாம் படிக்கு பூனைக் குட்டிகளும் இன்ன்னும் கையில் கிடைத்த
குட்டி ப்ளாஸ்டிக் பொம்மைகளும்.

ஈஸி சேரில் சாய்ந்தபடி எங்களைப் பார்த்து மகிழ்ந்து கொண்டிருந்தார் பாட்டி.

இப்ப என்ன.?  கோலம் நைவேத்யம் எல்லாம் வேண்டாமா
என்றார்.
எனக்குத் தெரிந்த மயில் கோலம் அரிசிமாவு,காப்பிபொடி, ராபின் ப்ளு, மஞ்சள் பொடி  குங்குமம்  என்று கலந்து  கோலம் போட்டு ஸ்ரீராமஜயமும் எழுதிவிட்டேன்.

மாமியார் உள்ளே யாரிடமோ பேசிக்கொண்டிருந்தார்.
''கமலா வா வா,. இந்த நண்டும் சிண்டும் வைத்த கொலுவைப் பார் ''என்று கூவினார்.
கொலுவா  என்றபடி  வந்த மாமியாருக்கு முதலில் சிரிப்பு வந்தாலும்
கையோடு கேசரி கிளறி
கொலு முன் வைத்தார்.
முதல் முதல் வைத்த கொலு விருத்தியாகட்டும்.
சாயந்திரம்  சுண்டல் செய்துவிடலாம் என்று சந்தோஷமாகச் சொன்னார்:)


எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்.

Friday, October 02, 2026

வாழ நினைத்தால் வாழலாம்...........

வல்லிசிம்ஹன்


எல்லோரும்  நலமுடன் வாழ  பிரார்த்தனைகள்.



வீழாத இலைகள்   மனத்தின் உறுதி. விழும் இலைகள் மண்ணுக்கு உரம்.
சுற்றிச் சுழலும் அக்டோபர் காற்று.  அத்துடன் சுழலும்  காய்ந்த
இலைகள்.
இயற்கையே கண் முன் ஆடும் நாடகம்.

இன்னும் கொஞ்ச நாட்களில்  மரம் தன் இலைகள் எல்லாவற்றையும் துறந்து
தன் உடலை மட்டும் உறுதியாக நிறுத்தும் காட்சி வருடா வருடம் கண்டாலும்  அலுக்காது.

நம் வாழ்க்கையின் பலபகுதிகளை மரம் வாழ்ந்து காட்டுகிறது.
ஒரே ஒரு  பைன் மரம் மட்டும் தன் இலைகளை உதிர்ப்பதில்லை.
அதன் பாதுகாப்பை உணர்ந்து அங்கே குடியிருக்கும் பறவைகள்

பரம்பரையாக வாழ்ந்து வருகின்றன. 
ஒரு குடும்பம் பறந்து போகும் மறு குடும்பம் அங்கே அடைக்கலமாகும்.

சில வீடுகள் மட்டும்  தனிமைப் படுகின்றன.  இங்கும் மலை நேரத்தில்
விளக்குகள் ஏற்றப்படுகின்றன. சூரியன் எழுந்ததும் அணைக்கப் 
படுகின்றன. கண்ணுக்குத் தெரியாத நினைவுகள்
மனதால் உணரப்படும். சுற்றி இருக்கும் மரங்களும் செடிகளும் 
தோட்டக்காரர் கைகளில்  பாதுகாப்புப் பெறுகின்றன.

அவரது குடும்பத்துக்கு மழையின் போதும் வெய்யிலின் போதும்
அடைக்கலமாகிறது வீடு.

முன் இருந்த உயிரோட்டம், பின் வரும் தலைமுறையால்
காப்பாற்றப்படும். இதுதானே வாழ்க்கை.

காக்க வேண்டியவர்கள் நம் மூதாதையர். காப்பார்கள்.
என்றும் வாழ்க வளமுடன்.





Wednesday, September 30, 2026

வயதானவர்களின் கொண்டாட்ட நாள்.

வல்லிசிம்ஹன்
எல்லோரும் நலமுடன்  வாழ்க. வயதானவர்கள் (சீனியர் இல்லை)
தினம். அக்டோபர் 1.

வயதான வயதாகிக் கொண்டிருப்பவர்கள் தினம் இன்று அக்டோபர் 1.

பக்கத்தில் இருக்கும் சீனியர் சிடிசன் இல்லம்.
ஒரே விழாக்காலம் பூண்டிருக்கிறது.

இரு 90  வயது கணவர்கள் மனைவிகளின் திருமண நிறைவு நாள்
காலம். அறுபது வயது காலம் ஒன்று சேர்ந்து
வாழ்ந்தவர்களின் சிறப்பு நாள்.

நாங்கள்  வெளியே செல்வதானால் அவர்களைத் தாண்டி தான் செல்ல வேண்டும்.

மாலை வேளையில் பலவித வண்ண பலூன்கள் பறந்து கொண்டிருந்தன. 
வீதி முழுவதும்  சின்ன பெரிய கார்கள். 
குழந்தைகளின் ஆரவாரங்கள். ஒரு இரண்டு மணி நேரம் தெருவெங்கும் கலகலப்பு.

ஒரு அலங்கரிக்கப் பட்ட நீளமான வண்டியில்தம்பதிகளை உட்காரவைத்து
உத்சாகமான ஹார்ன் (ஒலி எழுப்பான்?) ஒலிக்க ஆறு வீதிகளையும் வலம் வந்தார்கள்.


பார்க்கவே மிக ஆனந்தம்.  அந்தத் தம்பதியினருக்கு என்று குடும்பம் இல்லை.  அக்கம் பக்கம் இருப்பவர்களே 

பங்கெடுத்து ஒரு பிரம்மாண்டமான  அலங்காரத் தடுப்புகள் வைத்து  நாற்காலிகள்   அமைத்து நடுவே பெரிய கேக் கும்
வைத்திருந்தார்கள். தெரிந்தவர் தெரியாதவர் என்று பூங்கொத்துகள் கொடுத்து வாழ்த்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.

எல்லாவற்றையும் கண்டு களித்துக் கொண்டிருந்த
அந்த முதியவர்களைக் காணவே  மனம் நிரம்பியது.

அந்த[ ப்ளிமத் காரும் அதன் இசைக்கும் ஹார்னும் மனசை விட்டு அகலவில்லை. வாழ்க வையகம். வாழ்க முதியோர்.

Monday, September 28, 2026

சுதந்திரம் அடைய என்ன தேவை?





வல்லிசிம்ஹன்
எல்லோரும் வளமாக வாழ வேண்டும்.

விடுதலை பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன்.
குடும்பத் தளையிலிருந்து விடுபடுவது கூட
அவ்வளவு சிரமம் இல்லை.

நம் மனம் போடும் கட்டுப்பாடுகளிலிருந்து விடுபடுவது இன்னும் சிரமம்.


கூண்டுக்குள் அடைபட்ட எலியாவது ஓடிவிடும்.
2004 லிலிருந்து 
வீட்டை விட்டு  வெளியே வந்த போது
பக்கத்தில் உள்ள கோவில்களுக்கு  வாடகை வண்டியில்
காலை கிளம்பி மாலைக்குள் வந்து விடுவது
போன்ற  தலங்களுக்கு வாரத்தில் இருமுறையாவது போவதைப்

பழக்கிக் கொண்டேன். வீட்டிலேயே இருக்க விரும்புவார் எங்கள் சிங்கம்.

பழைய  மொழிகளில் பெண் சிங்கம் வேட்டையாடப் 
போகும்  ஆண் சிங்கம்  காத்திருக்கும்.:)

இவருக்குத் தொழிலே தெய்வம்.  உதவி கேட்டு வரும் 
நண்பர்களின் வண்டிகளைச்  செப்பனிட்டுக் கொடுப்பார்.

மதிய உணவு முடிந்ததும்  தொலைக்காட்சி படங்களில்
மூழ்கிவிடுவார்.

வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு வாருங்கள் இருவரும்
சிங்ககிரி நரசிம்மரைப் பார்த்து வரலாம்
என்றால்  '' வீட்டில இருக்கிற ராமர் போதும்

 வெளியே தேடணுமா?"" என்று சித்தர் போலப் பதில் சொல்வார்.

20 வருடங்களுக்கு முன் பழக்கமான ஶ்ரீராம்  டிராவல்சில்
சொன்னால்  12 மணி நேரத்துக்கு இத்தனை என்று பில்
போட்டு அனுப்பிவிடுவார்.
அருமையான அம்பாசடர் வண்டி  வந்துவிடும்.

காலை பத்து மணி அளவில் கிளம்பியது  தான் தாமதம்.
செங்கல்பட்டு ஏரிகாத்த ராமர், மற்றும் அச்சரபாக்கம்
கோவில்கள் என்று போய்விட்டு
நடுவில் கோவில்களில் கிடைத்த உணவை 
உண்டு விட்டுத் திரும்பும்போது அம்மா வீட்டுக்கும் போய்க்
காப்பி குடித்து   அம்மாவுக்கு ஆறுதலாகச்
சில வார்த்தைகளைப் பேசும்போது
மணி  5 ஆகி இருக்கும்.

சின்னத் தம்பி இறைவனடி அடைந்தது எங்களை வெகுவாகப் பாதித்திருந்தது.

அம்மா வந்திருந்தால் அழைத்துப் போயிருப்பேன்.
மறுத்ததனால் நான் மட்டும் சென்று வந்தேன்.
பெரிய தம்பி அப்போது  விராலிமலையில்
தன்  தொழிற்சாலையைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான்.

ஒரு  குடும்பம்  இப்படி அவதிப்பட்டது அந்த நாட்களில்.

இப்போது என்னை கட்டிப் போட வெளிவிலங்குகள் இல்லை. என் மனவிலங்கே என்னை க் கட்டிப் போடாமல் நான் மேற் கொண்ட பயணங்கள் அவை.


ஏரி காத்த ராமர்.

மதுராந்தகம் ஏரி.
மீண்டும் பார்க்கலாம்.










Wednesday, September 23, 2026

விடுதலை எப்போது?

வல்லிசிம்ஹன்
 அனைவருக்கும்  இனிய காலங்களுக்கான வாழ்த்துகள்.

நம்மை விடுவிக்க நாம் தான் முன்வரவேண்டும்.

இளமைக்காலங்களில்  கணவன், குழந்தைகள், வீட்டின் முதியோர்
என்ற பல அன்பு விலங்குகளை
விலக்க முடியாமல் போகிறது.

80 களில் என் பெற்றோர் அப்பாவின்  வேலை ஓய்வைக் கொண்டாட பத்ரி நாத்,. சென்றார்கள்.
அப்பாவுக்கு என்னையும் அழைத்துச் செல்ல ஆசை.

அது ஒரு மேமாதக் கடைசி. குழந்தைகள் விடுமுறையில் இருந்தார்கள்.
வீட்டில் மாமியார், அவருடைய மாமியார், குழந்தைகள் மூவர்,
காலை சென்று மாலை,இரவு வரும் என் கணவர்.

என் அப்பா வந்ததும் பாட்டியின் முகம் சுருங்கியது.
உன் குடும்பத்தை என்னால் கட்டிக் காக்க முடியாது.

இப்ப தானே உனக்கு 40 வயதாகிறது. ரிடையரானபிறகு 
நீங்கள் போகலாம் என்று முற்றுப் புள்ளி வைத்தார்.

உண்மைதானே என் வீடு என் கணவர் என் குழந்தைகள்:))))

பெரிய ஏமாற்றம் ஒன்றும் எனக்கில்லை.
பத்து நாட்கள் போவது சிரமம்தான்.

ஒரு அம்மாவாகக் குழந்தைகளைப் பிரிந்து
அவ்வளவு தூரம் செல்வது எனக்கும்
பிடிக்காத ஒன்று.

என் தந்தை அப்போது கடுமையான வயிற்றுவலியிலிருந்து
மீண்டு வந்திருந்தார்.

அறுபது வயது.  இந்த வயதுக்கு மேல் பழைய திடம் வருமா
என்ற சந்தேகம் வேறு.
அவர்களுக்கு என் தைரியத்தின் மேல் அவ்வளவு நம்பிக்கை.
நான் கூட வந்தால் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் 
கொள்வேன்  என்று அவர்களது யோசனை.

இல்லை என்று ஆனதும் என் சின்ன மாமாவின் துணையுடன்
பெரிய மாமாவின் ஏற்பாடுகளில்  பத்ரி நாத் தொடர்பான அனைத்து ஸ்தலங்களுக்கும் சென்று வந்தார்கள்.

ஜெய் பத்ரி விஷால் ஜெய் பத்திரி நாத்.

தொடரும்.

நவராத்திரி பதிவு 4

வல்லிசிம்ஹன் நவராத்திரி நல் நாட்கள் வல்லிசிம்ஹன் எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்  நவராத்திரி நல்  நாட்கள்  +++++++++++++++++++++++++++++++ சின...