Showing posts with label வாய்மை. Show all posts
Showing posts with label வாய்மை. Show all posts

Saturday, October 22, 2011

சம்சாரம் ஒரு சமுத்திரம்(மீள் பதிவு)












மருமகளாக இருப்பது கஷ்டமா, மாமியாராக இருப்பது கஷ்டமா:)
அது புரிதல், அம்மா அப்பா வளர்த்தவிதம், அம்மாவின் மாமியார் எப்படி நடந்து கொண்டார்கள் அத்தைகள் சாம்ராஜ்யம் எப்படி இருந்தது என்பதையெல்லாம் பொறுத்தது.

நான் வேணும்னால் உலகத்தைலியே பெஸ்ட் அத்தை நான் தான்னு நினைத்துக் கொள்வேன்.
மருமானைக் கேட்டால் சொல்லுவானாயிருக்கும். அத்தை மகா டென்ஷன் பார்டி. பேசிக்
கொ
ண்டே இருப்பாள். என் கிட்டப் பேசிப் புதுப்பாடல்கள் தெரிந்துகொண்டு என்னிடமே விமரிசிப்பாள்:)
என்று சொல்லுவானாயிருக்கும்!!!!!!


ஸ்வர்கலோகி மாமியாரின் மாமியாரைக் கேட்டால்,
''அது சமைக்கத் தெரிந்த அளவுக்கு வீட்டைப் பார்த்துக் கொள்ளத் தெரி:யாது. எப்பப் பார்த்தாலும் லைப்ரரின்னு ஓடிக் கொண்டு இருக்கும்'' அப்படின்னு :)

இப்ப நாம மாமியார் தகுதி அடைந்த பிறகு என் மருமகள்கிடமே ஒரு சர்வே நடத்தினேன்.
என்னைப் பார்த்து உங்களுக்குப் பயமா இல்லையே. என்னை ஒரு தோழி மாதிரி நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்க விஷயங்கள்ள தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன்.
நீங்க எப்ப வேணும்னாலும் வெளில போலாம். தூங்கலாம்.
நோ அப்ஜெக்ஷன் என்று தலைக்கு மேல் ஒரு ஒளிவட்டம் சுற்றுவது போல நினைத்துக் கொண்டு,
ஒரு அம்மன் டைப் புன்னகையோடு நின்று கொண்டிருந்தேன். இது 2004 லில் நடந்தது.
அப்போது அவர்கள் சொன்ன பதில்தான் எனக்கு ஆச்சரியம்.
'அம்மா,ரிலாக்ஸ். நாங்கள் எப்பவுமே ஃப்ரீதான்.
யாரையும் ...(எங்கள் கணவரைக்கூட ) போவது வருவது சொல்லிவிட்டுப் போய்க் கொண்டே இருப்போம். அதனால் நீங்கள் எங்களைப் பற்றி யோசிக்கவே வேண்டாம்.
அதனால் உங்கள் மூலம் எந்தத் தொந்தரவும் எங்களுக்கு வர வாய்ப்பே இல்லைன்னுட்டுப் போய்விட்டார்கள்.
அடடா, ஒரு அருமை முதலமைச்சர் பதவியை இழந்துட்டோமேன்னு ஒரு நிமிட வருத்தம் தோன்றியது.
அடுத்த நிமிடமே பொறுப்பு இல்லைன்னால் பிரச்சினையும் வராதுன்னும் புரிந்து விட்டது.
இப்போ எல்லோரும் அவரவர் வழி.
இங்க இருக்கிற குட்டிப் பேத்தி கூட,, கையைத் தூக்கி வாவா காட்டினால் தான் நான் வாக்கிங்கே போறேன்:)





பழைய கதை. முதல் கொலு.

வல்லிசிம்ஹன் 1976இல் திருச்சியை விட்டுச் சென்னை வந்தோம்.  இப்போதைய பெரியவர்கள் அப்போது சின்னப் பசங்க:) நவராத்திரி நாட்கள் வந்தன. மகளுக்கு மா...