யுங் ஃப்ரௌ மலைச் சிகரம்

July 18th. 2008
ஜூலை 18 யுங் fரௌ என்னும் ஐரோப்பாவின் மிக உய்ரமான சிகரத்தைப் பார்க்கப் போவ்தாக திட்டம்.
ஷில்தார்ன் போய் வரும்போது ஒரே மழை. வீதிகளில் அதிக நடமாட்டம் இல்லை. காச் மூச்னு
மைனாக்கள் மாதிரி ஜப்பானியர்கள் கும்பல் கலகலவென்றுக் கடந்து போகும். அடுத்தாற்போல இந்த
ஊரிலியே இருக்கிறவங்க,காய்கறியோ பழமோ ஏதோ வாங்க ஒரு சைக்கிளை மிதிச்சுக் கொண்டு,சந்தோஷமா அவர்களுக்குள்ள பேசிக்கொண்டு,

சின்னதா ஒரு ரொட்டியோ, இரண்டு ஆப்பிளொ வாங்கிக்கொண்டுஒரு உற் சாக பானம் ஒண்ணையும் திறந்து,
என்ன அழகான மழைன்னு விமரிசனம் செய்து கொண்டு,
மழைக்கோட்டையும் போட்டுக் கொண்டு மீண்டும் திரும்புவார்கள்.

இதெல்லாம் நடுவில முர்ரன் எகிற கிராமத்தில்.
 பையனுக்கு நான் நடந்தால் தேவலை என்று தோன்றி
விட்டது.''இந்த மாதிரி என்னிக்குமா மழைல நனையப் போற. ஜாலியா வா''.

முதலில் அந்தப் பள்ளம் மேட்டுச் சாலையைப் பார்த்துப்பயந்தாலும்,ஏனெனில் நாம்தான் எல்லார் தலை கால் எல்லாவற்றிலயும் விழுவார் தொழுவார்ஆச்சே.அந்த பயம் கொஞ்சம் தயக்கம் கொடுத்தது.

அதனால் பள்ளம் இல்லாத மலைப் பக்கமா,
 திடீர் மின்னல் இடி ஒண்ணும் இருக்கக்கூடாது சாமி. மத்தவங்களுக்குக் கஷ்டம் கொடுக்காம் என்னை ரயில் நிலயத்திலகொண்டு போய் விட்டுவிடு, என்று நடந்தேன்.

பேத்தி சுகமாப் பிராம்ல தூங்கிண்டு வந்தாள். முதல் ஜோடி அவங்கதான்.பின்னால சம்பந்திகள்.அவர்கள் அப்படியே ஒலிம்பிக்குக்கு மாரத்தான் நடக்கற மாதிரிநல்லா நடக்கிறாங்க.

அவங்களுக்குப் பின்னால நம்ம சிங்கம்.
சீக்கிரம் வாம்மான்னு அப்பப்போதிரும்பிப் பார்த்தபடி ஆர்டர் வரும்.
எனக்கோ மழை ரொம்பப் பிடித்துவிட்டது. அனுபவித்தபடி மெள்ளவே நடந்தேன்பூக்கள் நிறைந்த பால்கனிகள்.மூடிய கதவுகள். திறந்திருக்கும் டீக்கடைகள்.

சத்தமே இல்லாத தெருக்கள்.
அப்பப்போ போகிற போலீஸ் வண்டிகள்,சாலைப் பாதுகாப்பு வண்டிகள்.
இப்பத்தானே ஒரு வண்டி போச்சு அதுக்குள்ள இன்னோண்ணா.என்று எண்ணியபடி மகனைக் கூப்பிட்டு என்னடா இவ்வளவு வண்டீன்னு.
அவன் சொன்னான் இரண்டு வண்டிதான்மா.ஊரு சின்னது பாரு இரண்டு வீதியைச் சுத்திச் சுத்தி வராங்க. என்றான்.

அப்படியே பேசியபடி ரயில் நிலையத்தை வந்தடைந்தோம் சூடாகக் காப்பி கிடைத்தது.

கூடவே சாப்பிட ஆளுக்கு ஒரு மஃபின்.

ரயில் நிலையத்தில் எங்களைத் தவிர யாருமில்லை. நிறையப் படங்களை எடுத்து உள்ள தள்ளினேன்.

மெதுவாகக் கணினியில் ஏற்றிப் பார்த்து அனுபவிக்கத்தான்:)

பதிவு நீண்டதால் மறுபாகத்தை நாளை பதிகிறேன்