++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
10:42 AM 11/20/2010
இந்தக் கதை-சம்பவத்துக்கு அடிநாதம் ஒரு குடிப் பழக்கம் கொண்டிருந்த தந்தை.
அவர் பெயரெல்லாம் அவசியமில்லை. பாதிக்கப் பட்டவன் பரத். அவனுக்கு இப்போது தந்தையும்
அன்னையுமாக இருப்பவர்கள் அவனது மாமாவும் மாமியும் தான்.
அவர்களுக்குக் குழந்தை பாக்கியம் இல்லை.
தூத்துக்குடியில் குடும்பம் நடத்திவந்த பரத்தின்
பெற்றோர்கள்,நல்லதொரு கம்பெனியின் ஆதரவில் ஆநந்த
வாழ்க்கை நடத்திவரும் போது நடுவில் வந்த வழக்கம்
இந்த மது அருந்துவது.
தூத்துக்குடியில் ஒரு செல்வந்தர் பரத்தின்
அப்பா அலுவலகத்தின் வாடிக்கையாளர்.
எப்பவும் எந்த விசேஷமாக இருந்தாலும் அவர்கள் வீட்டிலிருந்து வண்டி வந்து
இவர்களை அழைத்துப் போகும்.
வேற்று மதத்தினராக இருந்தாலும் வித்தியாசமெல்லாம் கிடையாது.
அவர்கள் வீட்டிலும் குழந்தைகள் இருந்தன.
இன்னும் இரண்டு மூன்று தோழர்கள் சேர்ந்து கொண்டால் நேரம் போவது தெரியாது.
சீட்டுக்கட்டும்,மதுவும், மற்ற சகலகொறிக்கும் பண்ட்ங்களும் சேர்ந்து கொண்டு
முதலில் சந்தோஷமாகத் தான் கழிந்தது.
பரத்தின் அம்மா சைவம் என்பதால் அவளுக்குத் தோசையும்,ஊறுகாயும்
தயிர்சாதமும் அழகாக அலங்கரிக்கப் பட்ட தட்டில் வந்துவிடும்.
அந்த வாடிக்கையாளர்...க்ரிஸ்டோஃபர், வந்து பரத்தின் அம்மா சரியாகச் சாப்பிடுகிறாளா
என்று பார்த்துவிட்டுத் தான் போவார்,.
நல்ல மனம்.அவரது மனைவி குணவதி அம்மாளும் அப்படியே. அவளும் வயதில் பெரியவள் தான்.
ஆனால் அசராமல் கணவரின் விருந்தினர்களை முகம் சுளிக்காமல்
கவனிப்பாள்.
ஒரு இரு வருடம் இதுபோல் ஓடியது.
பரத்தின் தந்தைக்குத் திருநெல்வேலிக்கு மாற்றல்.
இதற்குள் க்ரிஸ்டோபருடனான நட்பு மிகவும் வலுத்துவிட்டது. உண்மையிலியே
மிக்க அன்பு பூண்ட நண்பர்கள் ஆனார்கள்.
ஒரே ஒரு வித்தியாசம்.
பரத்தின் தந்தைக்கு மது இல்லாமல் ஒரு நாளாவது இருக்க முடியவில்லை.
சம்பளப் பணத்தில் அழகாக ஓடிக் கொண்டிருந்த
குடும்பம் கடன் தொல்லைக்குள் மாட்டியது.
திடீரென முன்பின் சொல்லாமல் வந்த க்ரிஸ்டோஃபர் நண்பனின்
நிலை பார்த்து அதிர்ந்து போனார்.
என்னம்மா மகளே, எனக்கு ஒரு வார்த்தை சொல்லக் கூடாதா.
நான் அந்நியமாகிவிட்டேனா.'என்று வருத்தப் பட்டவர்
பரத்தின் அப்பாவைக் கையோடு
தன் ஊருக்கு அழைத்துப் போனார்.
அங்கு இரண்டு மூன்று நாட்கள் இருக்க வைத்து,
அவரைத் தெளிய வைத்து
மீண்டும் திநெல்வேலிக்கு அழைத்து வந்துவிட்டார்.
அங்கிருந்தே பரத்தின்(அப்பாவின் பெற்றொர்) தாத்தா பாட்டிக்குத்
திருச்சிக்குத் தொலைபேசியில் விஷயத்தைச் சொல்லி
உடனே புறப்பட்டு வருமாறு அழைத்தார்.
அவர்களோ இது போன்ற விஷயங்களில் தெளிவில்லாதவர்கள்.
தானாகச் சரியாகிவிடும். தங்கள் மகன்
அப்படிப்பட்டவன் அல்ல என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்கள்.
அந்த நிலைமையில் தான் பரத்தின் அப்பாவுக்கு
அளவுக்கு மீறின போதையில் கார் ஓட்டும்போது,
ஒரு மரத்தில் மோதின விபத்து நிகழ்ந்தது.
குழந்தை பரத்திற்குப் பன்னிரண்டு வயது.
நல்லவேளையாக அடியேதும் இல்லாமல் அவன் தந்தை தப்பித்தாலும்
அவரைச் சரிசெய்து வீட்டுக்கு அழைத்து வர
இப்போது இருக்கும் மாமா ரகுநாதன் தான் உதவினார்.
போலீஸ் கேஸ் ஆகாமல் பார்த்துக் கொண்டு
அதற்கு மேற்பட்ட உதவிகளையும் செய்து கொடுத்துவிட்டு
பக்கத்தில் இருக்கும் திருச்செந்தூருக்குத் திரும்பினார்.
அவர் வேலை,சொந்த வீடு,மனைவி மகள்,மகன்
எல்லோரும் அங்கேதான் இருந்தார்கள்.
திருப்புகழ்,முருகன்,கோவில் இதுதான் அவருக்கு எல்லாம்.
தங்கை கஷ்டப்படுவதை அவரால் சகிக்க முடியவில்லை.
எங்களோடு வந்துடுமா,நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்
என்று எத்தனையோ சொல்லிப் பார்த்தார்.
பரத்தோட அம்மாவுக்குத் தன் கணவனின் மேலிருந்த அன்போ
கரிசனமோ குறைந்ததே இல்லை.
அந்த நிலைமையில் தான் சிவசங்கரி அம்மா எழுதின
ஒரு மனிதனின் கதை'' படிக்கும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது.


