வல்லிசிம்ஹன்
எல்லோரும் வளமாக வாழ வேண்டும்
பயணம் போய் வந்த கதை ///1
இது எங்கள் எட்டாம் நாள் பயணத்தின் விவரம்.
எல்லோரும் வளமாக வாழ வேண்டும்
பயணம் போய் வந்த கதை ///1
இது எங்கள் எட்டாம் நாள் பயணத்தின் விவரம்.
இது பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா மாகாணத்தில் இருக்கும் ஒரு கனிமச் சுரங்கம்
இங்கே இங்கிலாந்து முதலாளிகள் ஆரம்பித்த கம்பெனி காட்சியகமாக
இன்னும் இருக்கிறது.
பிரம்மாண்டமான கட்டிடம்.
அதில் வேலை செய்த சுரங்கத் தொழிலாளியின் பாடல்.
ஒவ்வொரு நாளும் 16 டன் கரி அள்ளும் அவனுக்கு கிடைத்ததெல்லாம் இந்தக் கம்பெனி ஸ்டோருக்குப் போய்விடுகிறது.
வாழ்வின் இறுதி வரும் வேளையில் என்னிடம் ஒன்றும் இருக்காது,
என்று சொர்க்கத்தின் செயின்ட் பீட்டரிடம் சொல்கிறான்,
அவனது ஆத்மாவும் அந்தக் கம்பெனிக்குச் சொந்தமாம்.
நாங்கள் இங்கே சென்ற பொது அங்கிருந்த
விற்
பனைப் பெண்கள் எத்தனை வற்புறுத்தியும் எனக்கு அங்கு செல்ல மனமில்லை,.
எத்தனை ஆயிரம் தொழிலாளிகள் இங்கே பாடுபட்டிருப்பார்கள்.
ஒவ்வொரு நாட்டிலும் ,உயிரைக் கொடுத்து உழைத்து பகைவகைக் கனிமங்களை வண்டிகளில் தள்ளிக் கொண்டு மேலே வந்து நல்ல காற்றை சுவாசிப்பார்கள்.
//சித்திரச்சோலைகளே பாடல் தான் நினைவுக்கு வந்தது.//
அந்தப் பெண்களிடம் Sixteen tonnes பாடலைப் பற்றிச் சொன்ன பொது
பாடியே காண்பி த்தார்கள்.
அங்கு வந்த ஓரிரு முதியவர்களும் தலையாட்டி ரசித்தார்கள்.
