Saturday, January 05, 2013

ஏற்ற கலங்கள் எதிர்பொங்கி மீதளிப்ப

அருள்மிகு பாண்டவதூதன்
தோற்றமாய் நின்ற சுடர்
போற்றியாம் வந்தோம்
ஆற்றாது வந்து உன் அடி பணிவோம்
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல்கள்

 பெரியாழ்வர் பெற்று  எடுத்த பெண்பிள்ளை   ஸ்ரீ கோதையின் திருவடிகளில் சரணம்.

ஏற்ற கலங்கள் எதிர்பொங்கி மீதளிப்ப
மாற்றாதே பால் சொரியும் வள்ளல் பெரும்பசுக்கள்
ஆற்றப் படைத்தான் மகனே! அறிவுராய்!
ஊற்றமுடையாய்! பெரியாய்! உலகினில்
தோற்றமாய் நின்ற சுடரே! துயிலேழாய்
மாற்றார் உனக்கு வலிதொலைந்துன் வாசற்கண்
ஆற்றாது வந்துன் அடிபணியுமா போலே
போற்றியாம் வந்தோம் புகழ்ந்தேலோ ரெம்பாவாய்!
****************************************************

ஆய்ப்பாடிப் பசுக்களும் ஆச்சார்ய வள்ளல்களும் இங்கே பேசப்படுகின்றனர்//
இது நான் கேட்ட பிரவசனம்.

ஆய்ப்பாடி பசுக்கள் வள்ளல்கள்
பால் கற்றக்க எடுத்துவந்து பாத்திரங்கள் நிரம்பிப்
பொங்கி வழிந்தாலும் இன்னும் பாலை
வேற்றுமை இல்லாமல் கொடுத்துக்  கொண்டே இருக்குமாம்.
நம் பெருமாளை ஆஸ்ரயிக்கும்  ஆச்சார்ய ,ஆழ்வார்களும் தங்களின் ஆத்மார்த்தமான ,   திருமால் சம்பந்தத்தைப் பற்றிக் கேட்பவர்களிடம் எல்லாம்
சொல்லிச் சொல்லி மகிழ்வார்களாம்.
தாம் பெற்ற இன்பம் அனைவரும் பெறவேண்டும் என்று,பகவான் என்ற பொக்கிஷத்திலிருந்து அமுதம் போன்ற  ரத்தின உபதேசங்களை  வழங்கிக் கொண்டே இருப்பார்களாம்.
நந்தகோபனோ வள்ளல் பெரும்பசுக்களுக்கும் சொந்தக்காரன். கண்ணனையும் பெற்றவன்.
அந்தக் கண்ணனோ என்றும் பொலியும் சுடராக ஒளிகொடுக்கும்
வள்ளலாக நிற்பவன்.
நற்சிந்தனைக்கு மாற்றாகப் பேசுபவர்களை   வெல்பவன்.

அவ்வாறு அவனிடம் தோற்றவர்கள் அவன் வாசலில் ,அவன் கருணை பெறுவதற்காக வந்து இறைஞ்சி நிற்பவர்கள்..
கோதை தன்னையும் தன் பரிவாரத்தையும் அவர்களோடு ஒப்பிடுகிறாள்.
அவர்கள் உன்னைப் போற்றுவது போல நாங்களும் எங்கள் அகந்தையை ஒழித்து உன்னை நாடி  உன் அருளைப் பெறவேண்டி  இங்குவந்து நிற்கிறோம்.
எங்கள் தலைவா கண்ணா!  எங்களுக்கு அருள்வாய் என்று பணிகிறாள். .

தாயே கோதா  ஸ்ரீ, உன் பணிவும் தயவும் எங்களுக்கும் வேண்டும் அம்மா..






 எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Thursday, January 03, 2013

குத்துவிளக்கெரிய கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல்....

கிருஷ்ணா  சரணம்
குத்துவிளக்கெரிய
சங்கம்

 திருப்பாவை  19 ஆம் பாசுரம்
*********************************

 குத்துவிளக்கெரிய  கோட்டுக்கால் கட்டில் மேல்
மெத்தென்ற பஞ்சசயனத்தின் மேலேறி
கொத்தலர் பூங்குழல்   நப்பின்னை கொங்கை மேல்
வைத்துக் கிடந்த மலர்மார்பா  வாய்திறவாய்!!

மைத்தடங்கண்ணினாய் நீ உன் மணாளனை
எத்தனைபோது துயிலெழ வொட்டாய் காண்
எத்தனையேலும் பிரிவாற்றகில்லாயால்
தத்துவம் அன்று தகவேலோர் எம்பாவாய்.
*****************************************
மிக எளிதாகப் புரியும்படியே அமைத்திருக்கிறாள்
நம் ஆண்டாள்.
நப்பின்னையை எழுப்பியாயிற்று.
அவளோ வருவதாகக்  காணோம்,
வளையல் சத்தமும் சந்தனவாசமும் பூக்கள் நறுமணமும் ஆண்டாளை
வந்தடைந்து உள்ளிருக்கும் செய்தியைச் சொல்கின்றன.


கண்ணன் தன் காதலியைப் பிரிய மனமில்லாமல்
அவளை அணைத்த நிலையில் இருக்க,தாயாரான நப்பின்னையாவது அவனை எழுப்ப வேண்டாமா என்ற தாபத்தை விளக்குகிறாள்  நம் கோதை
எவ்வளவு நேரம் இப்படியே கடத்துவது. கொஞ்சம் கருணைவைத்து
வந்து எங்களுக்குக் கண்ணனின்  தரிசனம் கிடைக்க வழி செய்யம்மா'' என்று உருகுகிறாள்.
கோதை எனும் என் தாயே உன் பொறுமை எங்களுக்கும் கிடைக்க வழிசெய்வாய்.
உன்சரணாரவிந்தங்களில்    நமஸ்காரங்கள்.


எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Wednesday, January 02, 2013

உந்து மதக் களீற்றன் ஓடாத தோள்வலியன்

சீரார் வளை ஒலிப்ப
பந்தார்விரலி
திருப்பாவை திருவெம்பாவை
நப்பின்னையும் கண்ணனும்
ஆண்டாள் திருவடிகளே சரணம்


18ஆம் பாசுரம்

உந்துமதக் களிற்றன்  ஓடாத தோள்வலியன்
நந்த கோபாலன் மருமகளே   நப்பின்னாய்
கந்தம் கமழும் குழலி கடைத் திறவாய்
வந்தெங்கும் கோழி அழைத்தனகாண்  மாதவிப்
பந்தல்மேல் பல்கால் குயிலினங்கள்  கூவினகாண்
பந்தார்விரலி உன் மைத்துனன் பேர்பாட
செந்தாமரைக் கையால் சீரார் வளையொலிப்ப
வந்து திறவாய்  மகிழ்ந்தேலோர்  எம்பாவாய்
***********************************************


ஆய்ப்பாடி உறங்குகிறது. ஸ்ரீ கோதையின் தோழிகளும் அவளும் வாயில் காப்போர்களை எழுப்பி நந்தகோபாலன் யசோதையையும் எழுப்பிவிட்டார்கள்.
அடுத்தது நல்ல உறக்கத்தில் இருக்கும் நப்பின்னைப் பிராட்டியையும் கண்ணனையும் எழுப்பவேண்டும்.

எப்பொழுதுமே தாயாரையே அணுகித் தகப்பனை அணுகுவது பக்திசாம்ராஜ்யத்தின்
விதி முறைகளில் ஒன்று.
அவள்தான் தன் மக்களின் பிழைகளைப் பொறுத்துத் தன்நாயகனிடம் அழைத்துச்செல்வாள்.
இதே முறையை ஆண்டாளும் பின்பற்றுகிறாள்.
 மதங்கொண்ட  யானைகளையும் முறியடிக்கும் தோள்வலிமை கொண்ட நந்தகோபாலன் மருமகளே !
நப்பின்னை நங்காய்!என்றழைக்கிறாள்.

நாங்கள் நின்வாசல்கடையில் நிற்கிறோம்.

நீ அழகாக எழுந்து,மாதவனுடன் மலர்ப் பந்து விளையாடும், வளையல்கள் ஒலிக்கும் அழகிய செந்தாமரைக்கைகளால்

விரைந்துவந்து  கதவைத் திறவாய் தாயே!!  எம்பாவாய்.

திருப்பாவை ஜீயர் சரணம்
ஸ்ரீ கோதை நாச்சியார் திருவடிகள் சரணம்.
எம்பாவாய் எங்களிடம் உன் திருவருள் ஓங்கி நிற்கட்டும்.





எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Tuesday, January 01, 2013

பாசுரம் அம்பரமே தண்ணீரே 17 ஆம் நாள்


செம்பொற்கழலடிச் செல்வா பலதேவா உம்பியும் நீயும்
எம்பெருமான்  நந்தகோபாலா
Add caption
ஓங்கி உலகளந்த உம்பர் கோமான்
ஸ்ரீஆண்டாள்  திருவடிகளே சரணம்

 அம்பரமே தண்ணீரே சோறே யறஞ்செய்யும்,
எம்பெருமான் நந்தகோ பாலா! எழுந்திராய்,
கொம்பனார்க் கெல்லாம் கொழுந்தே! குலவிளக்கே,
எம்பெரு மாட்டி யசோதாய்! அறிவுறாய்,
அம்பர மூடறுத் தோங்கி யுலகளந்த,
உம்பர்கோ மானே! உறங்கா தெழுந்திராய்,
செம்பொற் கழலடிச் செல்வா பலதேவா,
உம்பியும் நீயு முறங்கேலோ ரெம்பாவாய். 17
******************************************

கோவிலொழுகைத் தந்த  அண்ணன்  இராமானுஜர் சொன்ன முறைப்படி
தங்கை    ஆண்டாளும்
முதலில்  தனது கணவனாகப் போகிற கண்ணனின் தந்தையைத் தன் மாமனார்
நந்தகோபாலனையும் யசோதையையும் வணங்கி  திருப்பள்ளி எழுச்சி பாடுகிறாள்.

அனைவருக்கும் உணவும் தண்ணீரும், உடையும் வாரி வாரி  வழங்கும்

அண்ணலே நந்தகோபரே  எழுந்திருங்கள்.
இடையர் குலப் பெண்களுக்கெல்லாம் தலைவியே
அவர்கள் துன்பம் இன்பம் எல்லாவற்றிலும் பங்கெடுத்து
இன்பம் அளிப்பவளே  பெருமாட்டி யசோதாய்  எழுந்திருந்து அருளுவாய்!

ஓங்கி உலகளந்த போது உம்பர்  உலகுக்கும்  உன் பாதத்தை தரிசனம் செய்து வைத்தாய்  கண்ணா, பெருமானே  நீயும் எழுந்திராய்.
பொன் நிறம் படைத்த  கழல்கள்  படைத்த  பலராமா, உன் தம்பியையும் எழுப்பி நீயும் எழுந்து அருளவேண்டும் என்று  வேண்டுகிறாள்.
வெகு எளிதான பாசுரமாகத் தான் தெரிகிறது. இதில் உள்ள
உள்ளர்த்தங்கள் எனக்கு முன் பதிந்தவர்கள்  எழுதி இருக்கிறார்கள்.


எனக்கு முன்னோராய்  விளங்கும் மாதவிப் பந்தலார்  ரவி கண்ணபிரான், என்றென்றும் அன்புடன் பாலா இவர்கள் நயம் பட 
எழுதி இருக்கிறார்கள் .இந்தப் புத்தாண்டில் அவர்களுக்கும்
என் வாழ்த்துகளையும் வணக்கங்களையும்  சொல்லிக் கொள்ளுகிறேன்.

அனைவரையும் இறைவன் தன் அன்புப்பிடியில் வைத்து
அருளவேண்டும்.
கோதை நாச்சியார் காட்டிய பாதையில் நாமும் நடப்போம்.

ஆண்டாள் வாழ அரங்க நகர் வாழ , அரவணைத்தணைபள்ளியான் வாழ
நாமும் வாழ்வோம்.









 எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Monday, December 31, 2012

நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபன்

நந்தகோபன் மாளிகை



நென்னலே வாய் நேர்ந்தான்
 நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபனுடைய
      கோயில் காப்பானே கொடித் தோன்றும் தோரண
வாயில் காப்பானே மணிக்கதவம் தாள் திறவாய்
  ஆயர் சிறுமியரோமுக்கு அறை பறை
மாயன் மணிவண்ணன் நென்னலே வாய்நேர்ந்தான்
      தூயோமாய் வந்தோம் துயிலெழப் பாடுவான்
வாயால் முன்னமுன்னம் மாற்றாதே அம்மா நீ
      நேய நிலைக் கதவம் நீக்கு-ஏலோர் எம்பாவாய்    

********************************************************
ஸ்ரீ ஆண்டாளின் திருப்பாவையில் 16ஆவது பாசுரம்  மிகவும் முக்கியமானது. கோவிலுக்குச் செல்லும் வழி முறைகளை விளக்கி பக்தியின்  பாதையைக் காட்டுகிறாள் நம் பூங்கோதை. பத்து தோழிகளையும் எழுப்பியாகிவிட்டது.  இனிப் பரமனைத் தொழவேண்டும். அவன் கோவிலை அடைய வேண்டும். உள்ளிருக்கும் மன்னவனான கண்ணனை, மணிவண்ணனை முன்னிட்டே  போகிறார்கள்.  ஆனால் அதற்கு முன்னால்  வாயிலில் நின்று அவனைக் காப்பவர்களையும் வணங்க வேண்டும் அல்லவா. கண்ணனுக்கு எதற்குக் காவல்.  பிறந்த அன்றிலிருந்து  அவனுக்கு வந்த எதிரிகள் தான் எத்தனை பேர். இன்றோ அவனுக்குத் திருமணம் கூட நடந்துவிட்டது.
அப்படியும்    நந்தகோபனுக்குப் பயம் விடவில்லை.
ஏதாவது உருவம் எடுத்து இன்னும் யாராவது வருவார்களோ,கம்சன் போனாலும் வேறு  யாரும் வருவரோ என்ற கலக்கம் எப்போதும் இருக்குமாம்.

அதற்காகவே கண்ணன்   திருமாளிகைக்கு வாயில் காப்போர்கள்
ஏற்பாடு செய்யப் பட்டார்கள்.

துவாரகை மன்னன்  ஆயர்பாடிக்கண்ணன்  இன்னும் குழந்தையாகவே
நந்தகோபனுக்குத் தெரிகிறான்.

நம் கோதைக்கும் இது தெரியும். அதன் காரணமாகவே  கொடிகள் பறக்கும் 
தோரணங்கள்   ஆடும்  நந்தகோபன் மாளிகையை மெல்ல அணுகும்போதே
மனதில் பொங்கும் மகிழ்ச்சி மேலீட்டால் பக்தியை மறக்காமல்
வாயிலில் காவல் இருப்பவர்களையும் வணங்கித் தயவாகக் கேட்டுக் கொள்கிறாள்.

அவர்களோ வழிவிடத் தயங்குகிறார்கள். இவளோ  பணிவாகச் சொல்கிறாள். மணிவண்ணன் எங்கள் கண்ணன் நேற்றே  எங்களுக்கு வருவதற்கு அனுமதி
கொடுத்துவிட்டான். நாங்கள்  உள் சென்று  அவனைத் துதி பாடி,புகழ் பாடி அவனை   நல் துயிலெழுப்ப வேண்டும்.
நாங்களோ ஆயர் சிறுமியர் . அவனையே  நினைத்து நோன்பு
நோற்றுத் தூய்மையாக  வந்திருக்கிறோம்.

நீங்கள் எங்களை வேறாக  நினைக்கவேண்டாம்.
மறுத்து ஏதும்   சொல்ல வேண்டாம்.
எப்படி   எல்லோருக்கும்  வழிகாட்ட  ஒரு குரு வேண்டுமோ அது
போல இந்தவாயில் கதவுகளைக் காப்பவர்களும் ஒருவகையில்
ஆச்சார்யர்கள்தான். அவர்கள் காட்டிய வழியில் போகவேண்டிய ஜீவன்கள்

இந்தப் பாவையர்.
அது அவர்களுக்கும்நன்றாகத் தெரியும்.
அதனாலயே அவர்களிடம் வேண்டிக் கொள்கிறார்கள்.
நேய  நிலைக் கதவம் நீக்கு''

அன்பும் மகிழ்ச்சியும்  திகழும்  மாளிகையின்  அழகுக் கதவுகளைத்
தாழ்ப்பாள்களைத் திறந்துவிடு  அம்மா என்று அவர்களை  பிரார்த்திக்
கொள்கிறாள்.

புனிதமும் பக்தியும் மேலிட கோதை பாடிய இந்தப் பாடல் நம்
மனக் கசடுகளையும் நீக்கி இறைவனிடம் சேர்க்கட்டும்.





எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
Posted by Picasa

2013 பிறக்கிறது பொழுது நல்லதாகட்டும்.

மலர் போல மலர்கின்ற மனம் வேண்டும் தாயே

 அன்பர்கள் அனைவருக்கும் அவர்கள் குடும்பத்தினர்களுக்கும்
வரும் புத்தாண்டு நல்ல செய்திகளையும்
நல்ல ஆரோக்கியத்தையும்   மகிழ்ச்சிகளையும் கொண்டுவர இறையருள்
வேண்டி    வாழ்த்துகிறோம்.
அன்புடன்
வல்லி&சிம்ஹன்.



எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Sunday, December 30, 2012

எல்லே இளங்கிளியே

இளங்கிளியே  எழுந்திரு!
வல்லானைக் கொன்றானை



 எல்லெ  இளம்கிளியே  இன்னம் உறங்குதியோ
சில்லென்றழையேன்மின்  நங்கைமீர்  போதருகின்றேன்
வல்லை உன் கட்டுரைகள் பண்டே உன் வாயறிதும்
வல்லீர்கள் நீங்களே நானேதான் ஆயிடுக
ஒல்லை நீ போதாய்  உனக்கென்ன வேறுடைமை
எல்லாரும் போந்தாரோ போந்தர் போந்தெண்ணிக்கொள்
வல்லானைக் கொன்றானை  மாற்றாரை மாற்றழிக்க
வல்லானை மாயனைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய்.
***************************************************

15 ஆம் நாள் பாசுரமாக மலர்கிறது   கிளிப்பாட்டு.
கடைசியாக  எழுப்பப்படும் பெண்  வம்பு பேசுகிறாள்.
சின்னம்சிறு கிளிபோல ஓயாமல் பேசுபவளே
இன்னும் எழுந்திருக்காமல் இருப்பது ஏன் என்று குழு கேட்கிறது.

ஏற்கனவே  குளிருகிறது,நீங்கள் வேறு சுள்ளென்று  பேசாதீர்கள் வரேன் வருகிறேன் என்றுவிட்டு மீண்டும் அமைதியாகிறாள்.

ஆஹா உன் பேச்சைப் பற்றி எங்களுக்குத் தெரியாதா
பேச்சில் வல்லவள்  நீயல்லவோ, எங்களைச் சொல்லாதே அம்மா''

என்கிறது குழு.சரி நானாகவே இருக்கட்டும் என்ன செய்யவேண்டும் என்கிறாள். கொஞ்சம் வெளியே வா,வந்து  எங்களைப் பார் என்கிறார்கள் வெளியே நிற்பவர்கள்.
மற்றவர்கள் எல்லாரும் வந்துவிட்டார்களோ என்று மீண்டும் கேட்கிறாள்
துயிலைக்கலைக்க விரும்பாத அந்தப் பெண்.

வந்துவிட்டார்கள் வெளியே வந்து எண்ணிப்பார்.
இப்படி ஒருத்தி இருப்பாளா. நாம் பாட வேண்டாமா  கண்ணன் புகழை.
எப்பேர்ப்பட்டவன் அவன்.
எல்லா  உயிர்களிலும்   நிறைந்திருப்பவன் ,மாயன்  அப்படியும் கொடுமை இழைக்கவந்த குவலயாபீடம் என்னும் யானையை  சின்னம் சிறுவயதில் வீழ்த்தியவனை, தர்மத்துக்கு எதிராக நடப்பவர்களை,அப்படி நடந்த  கம்சனையும் கொன்றான்.
அவனைப் பாட  உனக்கென்ன  தயக்கம் என்று தூண்டி அவளையும் அழைத்துச் செல்கிறாள்  நம் கோதை.
விட்டுணு சித்தனின் மகளே அவர் குலநந்தன  கல்பவல்லியே
கண்ணனின் அருள் பெற்று ஸ்ரீரங்கராஜனின் குங்குமசந்தனமாகத்திகழ்பவளே
அடியோங்களின் பாபங்களை விலக்கி  அருள்வாய்.






எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

Posted by Picasa

நவம்பர் 20, கைசிக ஏகாதசி

வல்லிசிம்ஹன், கார்த்திகை பிறந்தது. கைசிக ஏகாதசியும் வருகிறது.  நம்பாடுவான், கைசிகப் பண், திருக்குறுங்குடி  நம்பி என்று பல நினைவுகள். பாட்டி ...