Tuesday, August 01, 2006

நிலைத்து இருக்கும் உறவுகள்


?



சுற்றத்தின் குற்றம் பார்க்காவிட்டால் உறவுகள் நிலைக்கும்.
இது தான் எனக்குக் கிடைத்த பாடம்.
நேரிடையாக இல்லை எனினும்
அறியாப் பருவம் என்று சொல்லப்படும் நான்கு, ஐந்து வயதிலிருந்தே அவளைத் தெரியும்.
அவள் வ்ஈட்டில் நான் இருப்பேன்.
இல்லையானால் என் வீட்டில் அவள் இருப்பாள்.
எனக்கு இரண்டு சகோதரர்கள் மட்டுமே என்பதால் மற்ற தோழிகள் வீட்டிற்கு என் சாப்பாட்டு வேலை முடிந்ததும் ஓடிவிடுவேன்.
மறுபடி பசி எடுக்கும்போது வீட்டு நினைவு வரும்.
நாங்கள் இருந்த இடம் கிராமமா இல்லை டவுனா?
தெரியாது.
குழந்தைகள் ஓடி விளையாட தெருக்கள்.
மாட்டு வண்டிகள் போகும். ஊருக்கு இருந்த இரண்டு வழித்தடங்களில் ஒன்று எங்கள் ரோடு.
உசிலம்பட்டி மதுரை, டி.கல்லுபட்டி
பெயர் கொண்ட பஸ்கள் ஒரு நாளுக்கு 4 தடவை போகும்.
தெருமுனையில் மீனாட்சிஅம்மன் கோவில்.
அடுத்த முனையில்
அரச மரமும் பிள்ளையாரும்.அவரைத் தாண்டினால்
என் இன்னொரு தோழி கேட்டியின்(காதரின்)) வீடு.
அடுத்த காம்பவுண்டு எங்க அப்பாவின் வேலையிடம்.
தபால் ஆபீஸ்.
அதையும் தாண்டினால் ஒரு சின்ன முனையில் மாடுகளும்,பாலும், உமியும், தவிடும், விரட்டிகளும் நிறைந்து கலப்பட வாசனையோடு ஒரு பால்க்கார ஆயா வீடு.
எதிர் வரிசையில் உடுப்பி லன்ச் ஹோம்.

தள்ளி நடந்தால் போர்டு ஹைஸ்கூல். அதற்கு நேர் எதிராக பஸ் நிலையம்.(அப்போது) முக்கியமான இடம் இதொ அந்த நிலையத்தைத் தாண்டி வலது பக்கம் . இருக்கிறது.
எங்கள் ஆனந்தா தியேட்டர்.
3 மாதத்திற்கு ஒரு தடவையாவது நங்கள் ப்டம் பார்க்கப் போகும் இடம்.
இவ்வளவு விரிவாகத் திருமங்கலத்தை விவரிக்கக் காரணம், நானும் செண்பகமும் மேற்கூறிய இடங்களுக்கு
ஏதாவது ஒரு காரணம் வைத்துக் கொண்டு போய் வருவோம்.
பல் தேய்க்க உமிக்கரி செய்ய வேண்டும், ஓடு ஆயாம்மா வீட்டுக்கு. இரண்டு படி உமி கொண்டு வந்துவிடுவோம்.
செண்பகம் அம்மாவுக்கு உடல் நலம் சரியில்லை. நாங்க ரெடி. ஒரே ஒரு ரூபாய்க்கு நான்கு தோசை பார்சல் கிடைக்கும்.
உடுப்பி ஹோட்டல் மீண்டும் வீடு.
அவர்கள் வீட்டில் மொத்தம் ஐந்து பெண்களும் அம்மாவும் அப்பாவும்.
அடிக்கடி அவர்கள் வீட்டிற்கு வரும் விருந்தினர்களில் முக்கியமானவர்கள் மேலூர் சித்தப்பா கணபதியும் அவர் சம்சாரம் காஞ்சனாம்மாவும் அவங்க முதல் மகள் காந்திமதி,இராண்டாவது பையன் சந்திரனும்.
தம்பி சின்னவன். அக்கா 16 வயதுஇருக்கும். சரொஜா அக்கா (செண்பகத்தோட முதல் அக்கா)) ஈடு.
என் தோழியின் அப்பா முருகேசன் மாமா மளிகைக்கடை வைத்து இருந்தாலும் அவ்வளவு வசதி போதாது. வாணிகருக்கு வேண்டாத குணம் ஒன்று இருந்தது அவருக்கு.. அதான் கனீவாய் எல்லோருக்கும் கடனைக் கொடுத்து விடுவார்,
திருப்பிக் கேட்கத் தெரியாது.
பாவம் அவ்ரகளுக்கு என்ன கஷ்டமோ என்பார்..
அதற்கு ஏற்ற மனைவி.
வீடு எப்போதும் கலகலப்பாக இருக்கும்.
அந்த அம்மா செய்யும் குழம்பு மட்டும் போதும்.
நல்ல கத்திரிக்காய் வற்றல், பூண்டு ரசம், நிறைய பெரிய பானையில் வடித்த சுடு சாதம்.
அவர்கள் மோர் தயிர் சாப்பிட்டு நான் பார்த்ததில்லை.
தட்டுகளும் அலுமினியத்தில் ஆனதுதான்.
நான் அங்கே போனால் எனக்குத் தனியாக ஒரு சிலுவர்
தட்டு இருக்கும். ஐயர் வீட்டுப் பொண்ணு என்று.
அதே போல செண்பகாவுக்கும் எங்க வீட்டில ஸ்பெஷல் டிரீட் தான்.
அம்மா செய்யும் எல்லாம் தனித் தனி பாத்திரங்களில் மூடி போட்டு அங்கே போய்விடும்.
அப்பாவும் செண்பகாவின் அப்பாவும் குடை பிடித்து ஒன்றாகப் போவதைப் பார்த்தால் எத்தனை நாள் பழக்கமோ என்று தோணும்.
இந்த நிலையில் தான் ஒரு நாள் காஞ்சனாம்மா வந்தாங்க.
தன் பெண்ணுக்கு ,மாப்பிள்ளை வீட்டு மனிதர்கள் வருவதாகவும், அண்ணனும் அண்ணியும் வரவேண்டும் என்று சொல்லி வீட்டுப் போய்விட்ட்டார்கள்.
பள்ளி முடிந்து வீட்டுக்கு வந்தோம் நானும் சென்பகாவும்.
எங்க அம்மா நீங்கள் இங்கேயே இருங்க. அப்புறம் வீட்டுக்குப் போகலாம்ென்றர்கள்.
அம்மா முகத்தீல் கவலை.
நாங்களும் சமத்துப் பிள்ளைகளாக பாடம் எழுத உட்கார்ந்து விடடோம்.
பிரகு தான் விஷயம் தெரியும்.
சரோஜா அக்காவுக்காக ஏற்கனவே நினைத்து முடிவு செய்த வரனைத்தான் சித்தியும் பேசி(அதற்கு பணம் பேசியது என்ற அர்த்தம்)
அந்த அத்தான் மதுரையில் கவர்ன்மெண்ட் வேலையில் இருந்தார்.

எங்கா அம்மா கூட ச்ோஜா அக்காவை மெலிதாக சிரிக்க வைப்பதைப் பார்த்து இருக்கிறேன்.
அந்த நாளுக்கான சோகம் என்ன என்றால், அக்கா சாப்பிடாமல் படுத்து விட்டதுதான்.
யார் சொல்லியும் கேட்கவில்லை.
நாங்கள் எல்லோரும் ஒருதரம் மதுரைக்குப் போனபோது
அந்த தங்கதுரை அண்ணனும் எங்காளோடு இரும்புத்திரை சினிமா பார்க்கத் தங்கம் தியேட்டருக்கு வந்ததும், அக்காவோடு சிரித்துப் பேசியதும் ஞாபகம் வந்தன.
எங்க காதல் ஐடியாக்கள் எல்லாம், சிவாஜி,மற்றும் ஹீரோயின்க்ள் நீண்ட நேரம் ஒருத்தரைப் பார்த்தால் அடுத்தாபுல பாட்டு வரும் என்பதுதான்.
அதனால் ச்ோஜா அக்காவின் அழுகை புரியவில்லை
இதையும் மீறி செண்பகத்தின் அம்மாவும் அப்பாவும்
அடுத்த நாள் மேலூருக்குப் பயணம் ஆனார்கள்.
என் அப்பாவிடம் சரோஜாவைப் பார்த்துக்கொள்ள சொல்லிவிட்டு.
அப்பாகூட முயற்சி செய்தார் சரொஜா பாவம் நாமா ஏதாவது தங்கதுரைகிட்ட பேசி நடத்தலாம்னு.
அவர் ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. தம்பி பார்த்த வரனை நாம் கலைக்கக் கூடாது என்று தீர்மானமாகச் சொல்லிவிட்டார்.
அக்காவுக்கு எப்படியாவது அந்தக் கல்யாணம் நின்று விடும் எந்று தோன்றிவிட்டது.
எங்களோடு பாண்டி, ஏழு கல் எல்லாம் விளயாடிவிட்டு, சமைத்து வைப்பதாக சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்குப் போனாள்.
நாங்களும் கூடவே போய்த் துணை இருந்தோம்.
இரவு ஆனதும் எல்லோருக்கும் வரிசையாகத் தட்டு வைத்து அழகாகப் பரிமாறினாள்.
வாசலில் கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டு
போனவர்கள் தான் வந்துவிட்டார்கள் என்கிற சந்தோஷத்தில் ஓடினோம்.
அங்கே நின்றது தங்கதுரை அண்ணன்.!
சரோஜாவுக்கு இதுவரை இருந்த சந்தோஷமும் போச்சு.
திருமணம் சொல்ல வந்திகளோ என்று
பிலு பிலுவென்று பிடித்துக் கொண்டாள். நாங்கள் ஆ'
வென்று வாய் திறந்து பார்த்தோம்.
இதற்குள் சத்தம் கேட்டு அப்பாவும் வந்து வ்இட்டார்.
அட நீ எங்கப்பா இங்கே வந்தே என்று கேட்டதற்கு
அந்த அண்ணன் தலையை தொங்கப் போட்டபடி
எனக்கு அதிலே இஷ்டம் இல்லீங்க சார்.
கேக்காம முடிவு செய்துட்டாங்க.
சரோஜாவைத்தான் நான் கட்டுவேன் என்று தீர்மானமாகச் சொன்னதும்,
அப்பா அவனை அழைத்துக் கொண்டு எங்கள் வீட்டுக்குப் போனார்.
அதற்குல் அப்பா ஆபீசிலிருந்து தந்தி கொடுக்கும் பையன் வந்துவிட்டான்.
சார் தந்தி வந்து இருக்கு". எடுக்க கூட்டி. வர சொன்னாங்க'
அப்பா உடனே கிளம்பினார். அப்பாவே பொஸ்ட்,தந்தி எல்லாம் பார்க்கும் வழக்கம் அப்பொது. பிற்கு தான் போன் வந்தது..'
மீதி சினிமா கதை தோற்றது.
அங்கே காந்திமதி அக்கா மாப்பிள்ளையை நான் கட்ட மாட்டேன் என்று பிடிவாதம் பிடித்து ,
அவளோட மாமாவைப் பார்க்க சமயபுரத்துக்குப் போய் விட்டாளாம்.
மேலூர் போஸ்ட்மாஸ்டரும் அப்பாவும் கட்டு கட கட தந்தி முறையில் பேசிய விஷயம் இது.

அடுத்த நாள் தான் அவர்கள் வரமுடியும் என்றும்
சேதி.பக்கத்து வீட்டு வாஞ்சிமாமா,இன்னும் பல பேர் கூடி
தங்கதுரையை எங்க வீட்டில் தங்க வைப்பது, மத்தது காலைலே'' என்று பிரிந்தனர்

சரோஜா ,செண்பகம்,மல்லிகா,தாமரை,சின்னப்பொண்ணு எல்லோருக்கும் காவலாக நானும் என் தம்பிகளும்.

மறுநாள் எட்டரை மணி பஸ்ஸில் சகலரும் வந்தாச்சு.
தங்கதுரைக்கு எங்க வீட்டில் ராஜ உப்சாரம்.
நாங்கள் பள்ளிக்கூட்ம போயே ஆக வேண்டும் என்று
அனுப்பி விட்டார்கள்.
மதியம் சாப்பாடும் கையில்.
மூன்று மணி அளவில் நாங்கள் ஸ்கூலை விட்டு வெளியே வரவும் மாமாவும் தங்கதுரையும் மதுரை பஸ் ஏறவும் சரியாக இருந்த்து.
துரையும் மாமாவும் பஸ்ஸிலிருந்து கை ஆட்டி விடை பெற்றார்கள்.
ஒரு கல்யாணத்தை எதிர்பார்த்து இருந்த எங்களுக்கு
இது அதிர்ச்சி. யோசித்துக்கொண்டு வீடு வந்தோம்.
ஒருவர் முகத்திலும் ஈயாட வில்லை.
மாமா எங்கே போகிறார் என்று கேட்டதற்கு தெரியாது. பதில்தான்.
ஒரு வாரம் கழித்து மீண்டும் செண்பகத்தின் வீட்டில் சந்தடி.
கணபதி சித்தப்பா,தங்கதுரை அம்மா அப்பா, சித்தியின் பெற்றோர்கள் என்று வீடே நிரம்பியது.
முடிவு?
நல்லதுதான்.
முரைப்படி பெண் கேட்டு சரோஜா அக்கா,தங்கதுரை அத்தான்கலயாணமும்,
முருகேச மாமா(அண்ணனாக) பெண்கொடுக்க சமயபுரம்
மாமா,காந்திமதி திருமணமும்
நிச்சயித்து எங்க மீனாட்சி அம்மன் கோவிலிலேயே பந்தல் போட்டு,
பித்துக்குளி முருகதாஸ் அவர்களின் கச்சேரியோடு இனிதே
திருமணங்கள் நடந்தன.
ஆனமட்டும் நானும் செண்பகமும் கேட்டும் அந்த கமலா சவுண்ட் சர்விஸ் மாணிக்கம்
வீரபாண்டியக் கட்டபொம்மன் வசனம் போட மறுத்து
விட்டான்.
இந்த்க கல்யாணங்களை நடத்தியது யார் தெரியுமா/ காந்திமதிச் சித்தியின் பெற்றோர்கள் தான்.
யாருக்கும் செலவு வைக்காமல் சுபமாக நடத்தி
பெருமை தேடிக் கொண்டார்கள்.
அதை இப்போது நினைக்கும் போது , நாம் எப்படி
மற்றவர்களைக் குறைவாக எடை போட்டு விடுகிறொம் என்று சிந்திக்கத் தோன்றுகிறது.

இந்த நிகழ்வுக்கு வில்லன் கதா பாத்திரம் என்று
நான் நினத்த காஞ்சனாம்மா

கல்யாணம் நடக்கவே காரணமாக இருந்தார்கள்.
ரொம்ப சாது என்று எல்லோரிடமும் பேர் வாங்கின சரோஜா அக்கா தீர்மானம் காட்டினாள்.
தெளிவாக இருக்கும் முருகேசன் மாமா கலங்கினார்.

படபடப்பு காட்டும் காஞ்சனா சித்தி
நல்ல முடிவு எடுத்தாள்.

ஆகக்கூடித் தேன்கூட்டிற்கு உறவுகள் பற்றி
எழுத எனக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

balaraama krishna subathra---உறவுகள்

Saturday, July 22, 2006

ஸ்ரீ ருக்மிணி தேவி தாயார்




கீதையின் நாயகன் கடத்திப் போய்க் கலயாணம் முடித்த நங்கை ருக்மிணி.

கண்ணனைப் பார்த்ததில்லை அவள். காணாமலே , கேட்டே, காதல் கொண்டாள்.
அவனில்லாமல் தன் வாழ்வு இல்லை என்ற தீர்மானத்துக்கு
உடனே வநதாள்.
இது , இந்த முறை நடப்பது வழக்கம்தான்.
பத்து வயதோ ,அதற்கு முன்னால் திருமணம் செய்யும் நாட்கள் அவை.
பத்து வயதில் காதல் வருமா.
வரும். வந்து காதலித்த பெண்களையும் நான் பார்த்திருக்கிறேன் பேதைப்பருவம் என்று சொல்லப்படும்
என்று அழைக்கப்படும் அந்தக் காலங்களில்,
அதை மகனும் மாமன் மகளும் அறிமுகம் செய்து கொள்வதே கணவனும் மனைவியாகத்தான்.
இப்போது எங்களுக்கு அடுத்த தலைமுரையில் அனைவரும் சகோதர சகோதரியாகவே அறியப்படும் அழகும் இருக்கிறது.
இப்போது, இந்தப்பதிவில்
ருக்மிணியின் காதல் நிறைவேறப்போகும் நேரம்!

அது ஒரு கனவுகளில் சஞ்சரிக்கும் காலங்களாக இருக்கத் தேவை இல்லை.
உணர்வுகள் மட்டுமே அறிந்து தேர்ந்து தன் துணையை அடையாளம் கண்டு கொள்ளும்.அந்த துவாபரயுகத்தில்
அரசுகளும் அரசுகளும் திருமணம் செய்து கொண்டன.
ருக்மிணியின் தந்தைக்குக் கண்ணன் மேல்தான் நினைவு
தன் சிறு மகளுக்கு ஏற்ற காளை அவன் என்று தீர்மானம்.
செய்து ஆண்டுகளாகிவிட்டன.

நடுவில் வந்தவன் சிசுபாலன்.

கண்ணனிட்ம் வேண்டுமென்றே பகை வளர்த்தவன்
இல்லாததும் பொல்லாததுமாக தூற்றுக்களை பரப்பி
தனக்கென ஒரு கும்பலைச் சேர்த்துக்கொண்டான்.

அவன் வலையில் சிக்கினவர்களில் ஒருவன் ருக்மி...ருக்மிணியின் அண்ணன்.

அவன் நினைப்பு வேறாகப் போயிற்று.
ஜரசந்தன்,சிசுபாலன் இவர்கள் கூட்டத்தில் தன் பெருமை உயரும்,
தன் தங்கையைக் கடி மணம் செய்து கொடுத்து விடலாம் என்று நினைத்து ,
தன் தந்தையிடமும் சொல்லி விட்டான்.
அவருக்கோ தனக்குப் பிறகு நாட்டை ஆளப்போகும் மகனை மறுத்து சொல்ல பயம்.
ஜராசந்தனின் கொடூரமான குணநலங்களையும் அறிந்தவர் அவர்.
சிசுபாலனின் அக்கிரமங்களும் தெரியும்.
ஆனாலும் ஒரு சிற்றரசன் தானே அவர், இந்த அரக்கர்கள் முன்னால்?
வாய்மூடி மவுனியானார்.
ருக்மிணியின் மனதறிந்தவன் கண்ணன்.
அவனுக்குப் பொறுப்பும் நிறைய. பொறுமையும் அப்படியே.
அவன் உலக அதிபதி. அவனுக்கு ந்த அரசியல் முறைகள் தெரிந்ததால் அமைதியாக இருந்தான்.
காலம் கனிவது என்று ஒரு சொல் அப்போதும் உண்டு.
ருக்மிணிக்கு ஒரு நாள் நகருவதே நரகமாக இருக்கிறது.
சுயம்வரம் ஏற்பாடுகள் என்ற பெயரில் சிசுபாலனுக்கு அவளை மணமுடிக்க ஆலோசனைகள் ஆரம்பித்து முன்னேறிக்கொண்டு இருந்தன.
மனதுக்கு ஆதரவாக இருக்கும் ஒரு ஏழைப் புரோஹிதரை அழைத்து ஆலொசனைக்
கேட்கிறாள்.
அழகாக ஒரு எளிமையான கடிதம் கிருஷ்ணனுக்கு
வரைகிறாள்.
"கிருஷ்ணா,
என் உயிர்,என் தலைவன்,என் கடவுள் நஈதான்.
உன் ஒருவனுக்குத்தான் நான் உரிமை,
இங்கே சேடி நாட்டு அரசனுக்கு என்னை
மணமுடிக்க ஏற்பாடுகள் நடக்கின்றன.

என் அன்பிற்கு பாத்திரமான இந்தப் புரோஹிதரோடு
நீ வரவேண்டும்.உடனே.
நானும் தோழியரும் மங்கள கௌரி விரதத்தைப்
பூர்த்தி செய்ய
கோவிலூக்கு வரும் நேரம் நீ என்னைக் காத்து உன்னுடன்
அழைத்துச் செல்ல வேண்டும்.
உன்னுடைய வீரமும் இதில் விளங்கி பரிமளிக்க வேண்டும்.
அப்போதுதான் எனக்கும் உனக்கும் பெருமை,
என்று(அல்மொஸ்ட் ஆர்டெர்)
எழுதி அனுப்பி விட்டுத் தவிப்புடன் காத்திருக்கிறாள்.

வேதியரும் கண்ணனைக் கடுகி அணுகுகிறார்.
ஒரே ஒரு பார்வைதான் கடிதத்தைப் பார்க்கிறான்.
அடுத்த நிமிட்ம அவன் தேர் அந்தணரோடு
ருக்குமணியைத் தேடிப் பறக்கிறது.

அப்போதிலிருந்தே பழகி இருக்க வேண்டும் இந்த சாரதி.
மாயன் விதர்ப்ப நாட்டில் டி பதித்தான்.
ருக்மினி தந்தை பீஷ்மகனிடம் ஆசி பெற்று விரைகிறாள்
தன் மங்கள கௌரியைத் த்ிசிக்க.

கோவிலில் பூஜித்து வெளியே வரும்போது
வ்ுகிரது கண்ணன் ரதம்.
நீட்டுகிறான் கண்ணன் தன் பொற்கரத்தை.
பிடிக்கிறாள் ருக்மிணி தன் வாழ்வை.
அணைத்து அவளை அமர வைக்கிறான் ரதத்தில்.
துரத்தி
வரும் அத்தனை பேரையும்
வென்று த்வாரகை வந்து கோலாஹலமாக
மணம் முடிக்கிறான். மஹாராணி, கண்ணனின்
பட்டமஹிஷி ருக்மிணி தன் நாயகனுடன்
அரியணை ஏறினாள்.
மங்களம் சுப மங்களம்..



Thursday, July 20, 2006

புது வரவு, நல்வரவு


என் அன்பு சக வலைப்பூ நண்பர்களுக்கும்,சினேகிதிகளுக்கும்
மனு வல்லி சந்தோஷத்துடன் தரும் சேதி.
புதிய வரவான எங்கள் பேத்தி.

மனம் நிறைந்த ஆசிகளைக்
கோருபவள்,
எங்கள் புத்தம் புதிய பேத்தி.

ஆடி மாதம், முதல் தேதி, திங்கள் கிழமை july 17th
இரவு 10.45க்கு

பிறந்து இருக்கிறாள்.

ரேவதி,நரசிம்ஹன் பாட்டி&தாத்தா

Friday, July 14, 2006

SRI LAKSHMINRUSIMHAN




SRILAKSHMINRUSIMHA ! CHARANAM






Thvayi rakshathi rakshakai
ki
kimanmyai
thvayisaa rakshathi rakshaiki
kimanayai hi
ithi nischayathiisrayaami nithyam
nruhare vekavathi thadaasrayam thvaam
இந்த பாடல் ஸ்லோகத்திற்கு ப் பொருள்
ச்ரி ந்ருசிம்ஹா

உன்னைத்தவிர வேறு யாரால் என்னை ரக்ஷிக்க முடியும்?
நீ வந்து என்னை ரக்ஷிக்க வேண்டும்
ரக்ஷிக்கவில்லை என்றால் யார் ரக்ஷிப்பார்?
நீதான் ரக்ஷிக்க வேண்டும்.
உன்னாலேயெ முடியாது என்றால்
வேறு யாரால் முடியும்?
ரஷித்தாலும் ரஷிக்காவிட்டாலும் நீயே சரண்.

இந்த ஸ்லோகம் ச்ரி வேதாந்த தேசிகரின் "காமசிகாஷ்டகம்" என்ற பாடலில், வேகவதி நதிக்கரையில் இருக்கும் லகஷ்மிநரசிம்மரைப் பார்த்துப் பாடியது.
எல்லாப் பாடல்களுக்கும் மேல் இந்தப் பாடல் எனக்குப் பிடித்தது எதனால் என்று பார்த்ததில் ,

அதில் பொருந்தி இருக்கும் ச்ரணாகதிதான்.
'உன்னை விட்டால் எனக்கு யாரும் இல்லை என்றூ அவனிடம் சொல்லி விட்டால் போதும்.
நம் கவலை விட்டது.
எத்தனையோ சங்கடங்கள்,நோய், மன வருத்தம்
இவை எல்லோர் வாழ்க்கையிலும் சகஜம்தான்.
பயம் என்னை வாட்டும்பொது என்னைக் காப்பாற்றும் மந்திரம் இதுதான்.
ராம ராமா என்று சொல்லிவிட்டு,
இதையும் சொல்லிக்கொண்டே இருக்கத் தோன்றும்.
எல்லாம் என் மாமியார் செய்த மாயாஜால்ம தான்.
மிக இளவயதிலேயெ வந்த மருமகளை
எப்படியாவது மன நலத்தோடு வைத்துக்

கொள்ளவேண்டும் என்ற தீர்மானம். அவருக்கு.

இங்கே வா' என்று அழைத்து இந்த ஸ்லோகம்
சொல்லு. முடிஞ்சபோது ப்ழகிக்கோ'
என்று சொல்லிக் கொடுத்தார்.

அப்போது பிடித்ததுதான் நரசிம்ஹன் மேல் பித்து.
நமக்கு எல்லோருக்கும் தெரிந்த கதைதான்.
ப்ரஹலாதனைக் காக்க எடுத்த அவதாரம்,
தூணில் பிறந்தவன்,
முகம் சிம்மம்
உடல் மனிதம்

கைகளில் , கால்களில் நகம் ஆயுதம்
பற்கள் ஒரு க்ருவி ,
சுவாமியின் மடியில் கிடக்கக் கொடுத்து வைத்தான் ஹிரண்யகசிபு.
எங்கேயடா உன் ஹரி?
என்று தந்தை கர்ஜிக்கிறான்.
ப்ரஹலாதன் கை கூப்பி ,எங்கும் இருப்பான்
என்று பதில் சொல்கிறான்

ஒஒ!! இந்த தூணிலும் இருப்பானோ என்று எக்காளமிடுகிறான் ஹிரண்யன்.
அப்போதுதான் சிறுவன் ஹரி தூணிலும் இருப்பான்
இந்தத் துரும்பிலும் இருப்பான் என்று
திண்ணமாக உறுதி அளிக்கீறான்.

ஹிரன்யனுக்கோப் பிள்ளையின் வீரத்தைப் பார்த்துப்
பெருமை ஒருபுறம்
தன்னை மிஞ்சிப் பேசுகிறானெ ேன்று சினம்
.
அங்கெ விஷ்ணுவுக்கு கிலி ,கவலை வந்துவிட்டது.
இந்தக் குழந்தை எங்கே கையைக் காட்டப்போகிறதோ
தெரியவில்லையே.
அங்கெ வெளிவரவேண்டுமே என்று யோசனை.
பக்தன் வார்த்தை பொய்க்ககூடாதே!!

அதனால் ெல்லா இடத்திலும் வியாபித்து விட்டானாம்.
எங்கே த்ட்டினாலும் குதிக்கத் தயார்!!
இந்த மாயவனை அசுரனுக்குத் தெரியாதே.

'"அவன் வரடடும் ,அந்த ஹரி. !
தீர்ந்தது இன்றோடு பகை.' என்று
எக்காளமிட்டபடி தூணில் கதையை வைத்து அடிக்கிறான்.
அப்போது கண்ணை மூடியவன் தான் ப்ரஹலாதன்.
நாராயண ஜபம் அவன் உடல் பூராவும் ஒலிக்கிறது.
அடுத்த நொடியில் தூண் பிளந்தது
வந்தது வெளியே ஒரு அழகிய சிங்கம்.

அழகா ?சிங்கமா என்று கேளாதீர்கள்.
ஆமாம் பக்தனைக் காப்பாற்ற வருபவன்
கோரமாகவா இருப்பான்/?

எங்கள் சிங்கன் அழகாக ஹிரண்யனை
முறித்தான்.
மடியில் கிடத்தி அவனை அனுப்பினான் அவன் முன்னொரிடத்து.
உலகின் அப்போதைய துயரம் முடிந்தது.
நான் சிங்கம் சிரித்து பார்தது இல்லை. எங்கள் வீட்டு ல்கஷ்மிநரசிம்ஹ்ன சிரிப்பான். கண்களொ கருணை வெள்ளம். பிட்ரி மயிர் சிலிர்க்க ஒரு கையில் லட்சுமியை அணைப்பான்.
இன்னொரு கரத்தால் ப்ரஹலாதனுக்கு அருள்வான்
எந்னாளும் அவன் பாதமே துணை.





Friday, July 07, 2006

ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்



வில்லிபுத்தூர் வேதக்கோனூர்.
சொல்மங்கை ஆண்ட வடபத்ரசாயீ,
அவனைக் கொண்டாடியே, வாழ்நாட்களைக் கழித்தவர்., அதன் பின் அவனையே
மருமகன் வடிவில் கண்டு, மாமனாரும்
ஆகிய (பட்டர்,விஷ்னுசித்தர்) பெரியாழ்வார்.
கோதையையும் ரங்கனையும் சேர்த்து வைத்த கருடாழ்வார்,
கோதையைத் தங்கள் வீட்டுப் பெண்ணாகக் கொண்டாடும் வில்லிபுத்தூர் மக்கள்.
எல்லாவற்றிர்க்கும் மேலாக உயர்ந்து நிற்கும் கண்நிறைக்கும் கோபுரம்.
ஆடிப்பூரம் கண்டாள்  ஆண்டாள்.

அவளைக் காண நாமும் போகலாமா?
எந்த அழகைப் பார்த்து விட்டு இமைப்பது கண்களை?

அவள் மாலை அழகு.
சின்னஞ்சிறு பெண்ணாக அவள் குளக்கரை போகும் அழகு.
அவள் திருமஞசன மஞ்சளுக்காகக் காத்திருக்கும் பெண்களின் அன்பு அழகு.
மஞ்சனமாடி விட்டு அலங்கார பவனி வந்து
அழகனை வந்தடையும் ஒய்யாரம்.
இவை எல்லாவற்ரையும் வருடங்கள் கணக்கில் பார்த்தாலும்
அதே உற்சாகத்தோடு அவள் ஊர்வலம் வரும் தெருக்கள் முழுவதும் போடப்படும் கோலங்கள், கட்டப்படும் தோரணங்கள்,
ஆண்டாளை நீராட்டத்துக்கு, ஏற்றீச் செல்ல பிளிரிய வண்ணம் மகிழ்ச்சியோடு காத்திருக்கும் கறுத்த யானைகள் அவள் கையில் தினம் புதிதாகப் பறந்து வந்து அமரும்
பச்சைக்கிளி,

(தினமும் கிளி செய்பவர்களுக்குத் தான் என்ன புண்ணியம்?)
அதைப் பாஙகுற அவள் இடது தோளைப் பார்ப்பது போல்,

அவள் காதில் ரகசியத்தூது சொல்வதுபோல்
அலங்காரம் செய்யும் பட்டாச்சாரியர்,
அந்தக் கிளியைப் பார்த்து பொறாமைப் பட்டு
நமக்கு கிடைக்காதா இந்த ஆனந்தம் என்று ஏங்கி ,,
ஆண்டாள் காதில் போய் ரங்க நாமம் விழட்டும் ,அப்போதாவது அவள் நம்மைப் பார்ப்பாளோ
என்று நினைத்து
ரங்க ரங்கா என்று மழலையில் இசைக்கும் உயிர்க்கிளிகள்,
தாழம்பூ தரித்த பின்னல்கள்
அசைய அசையக் கோலாட்டம் போடும் சிறுமியர்,
தலையில் கொண்டை தரித்து ஆண்டாளாகவேத் தங்களைப் பாவிக்கும் மங்கையர்,
இந்த வண்ணங்களை, வேத கோஷங்களை, ப்ரபந்தம்
சேவிக்கும் வேதியர்களைப் பார்க்க யாருக்குக் கொடுத்து வைத்து இருக்கிறதோ?
போய் வந்தவர்கள் சொல்லுங்கள்.

Saturday, July 01, 2006

எனக்குப் பிடித்த ஆறு

மா.சிவகுமார் அவர்கள் இடமிருந்து வந்த பின்னூட்டம்+ஆறு அழைப்பு
மிக்க இன்ப அதிர்ச்சி.
அட நம்மளைக்கூட அழைத்து மரியாதை செய்யராங்களே!!

அதனாலே 6 மாதமே ஆன ஆரம்ப நிலைப் பதிவாளரின் ஆறு விருப்பப் பதிவை படிக்க வேண்டிய அவசியம்
உங்களுக்கு.
ரசிப்பீர்கள் என்றே நினைக்கிறேன்.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
மா.சிவகுமார் அழைத்ததால் ஆறு பற்றிப் பேச(எழுத) வந்து இருக்கிறேன்தமிழ்மணம் புதிய பதிவாளர் என்று தெரிந்தும் என்னை அழைத்துஇருக்கும் சிவகுமாரின்வீரத்தை பாராட்டுகிறென்.
இதோ ஆறு.
ஆறுகளில்----------பிடித்தவை
வைகை
தாமிரபரணி,
காவேரி,
பெண்ணாறு
பழையாறு(எங்களுக்கு ஏதுவாக குறைந்த ஆழத்தில் ஓடியதால்)
பார்க்காத கங்கை
என்னைப் பிடித்து வைத்து இருப்பவை
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&
1, படிப்பதுபடித்ததைப் பேசுவது(பேச்சைக் கேட்கவிட்டாலும் அறுப்பது)
2,,,தமிழ்மணம்
3,சிரித்து , சிரிக்க வைக்க வேண்டும்,
4 , நினைவுகள், எதிர்பார்ப்புகள்,
5,பாடல்கள் ,எம்.எஸ் அம்மாவின் கீதம்,ஜாஸ் ம்யுசிக்
, சினிமா,
6, குழைந்தைகளின் மழலை..
பிடித்த நண்பர்கள்-------------------------------

1எங்கள் பேரன்
2, என் ஆத்மார்த்தமான தோழி சாந்தி
3, துளசி கோபால் (பதிவே போடணுமே)
4, உதவ வந்த மன்சூர் ராஜா, கீதா சாம்பசிவம்
5, வலைத்தோழி பிரியா (காளமேகம் புலவரின் பாடல்கள்)__,6, தேசிகன்(தேசிகன் பக்கம்)-(குரு)----------------------------------------------------------------அழைக்க விரும்பும் ஆறு 1பதிவாளர்கள்**************************************************
*****1,தேசிகன்,
2,அம்பி (அம்மாஞ்சி)
3,பிரியா
4,டெல்ப்ஃன் விக்டோரியா
5,பரஞ்சோதி
6,தி.ரா.ச
7, இட்லிவடை.
வர முடிந்தால்(ஏற்கனவே யாராவது அழைத்து இருப்பார்கள்)அழைக்க விரும்புபவர்கள்+++++++++++++++++++++++++++++
துளசி கோபால்,
கீதா சாம்பசிவம்
உஷஅ ராமச்சந்திரன்
குமரன்
மதுமிதா
யோசிப்பவர்
-----------------------------------------------------
பிடித்த எழுத்தாளர்கள்-------------------------------கி.ராஜநாராயணன் அவர்கள்,
சுஜாதா
கல்கி,
டி.கே.சி
எஸ்.லட்சுமி சுப்பிரமணியம்,
அனுரதா ரமணன்
சீதா ரவி

ஆறு ஏழானாலும் என்ன. தப்பு இல்லை என்று நினைத்ததால் நீண்டு விட்டது பட்டியல்.
=

சுதந்திரம் அடைய என்ன தேவை?

வல்லிசிம்ஹன் எல்லோரும் வளமாக வாழ வேண்டும் . விடுதலை பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கிறேன். குடும்பத் தளையிலிருந்து விடுபடுவது கூட அவ்வளவு சிரமம் இல...