இரவும் பகலும் இவை எல்லாம் நலமே.
இந்தக் கதையின் ஆதாரமாக இன்னோரு கதை உண்டு.
1976இல் என் தாய்க்கு 60 பூர்த்தியானது. இந்த நிகழ்வுக்கு
ஒருவாரம் முன்னால் தான் நாங்கள் சேலத்திலிருந்து
சென்னைக்கு மாற்றலாகி வந்தோம்.
திருமணமாகி உடனே புதுக்கோட்டை சேலம் என்று சென்று விட்டோம்.
அதனால் குடும்ப நிலவரம் எல்லாம் கொஞ்சம் தடுமாற்றம் தான்.
பாட்டி வேறு வெகு கண்டிப்பாக இருப்பார்.
என் சகோதரிகள் அடிக்கடி வந்து போவார்கள்.
ஜானகிக்கு ஓயாத உழைப்புதான்.
அம்மாவின் அறுபதாவது பிறந்த நாளுக்கு சகோதரிகள்
புடவைகள் வாங்கி வந்து இனிப்புகள் செய்து
கொடுத்து மகிழ்ந்தபோது தான், பாட்டி ஒரு சொல்லம்பு தொடுத்தார்.
''ஏன் ஜானா உன் பெற்றோர் வந்திருக்கலாமே. இங்கே மஹாபலிபுரத்திலிருந்து
சென்னை வந்து சம்பந்தியை வாழ்த்துவதில்
என்ன சிரமம் இருக்கு ?'' என்று கேட்க
ஜானகி, ''பாட்டி ...அவர்களுக்கு அம்மா பிறந்த நாள் பற்றித் தெரியாது.
அப்பாவுக்கும் இப்போ உடல் நலம் சரியில்லை.
அடுத்தவாரம் பரிசோதனை செய்து கொள்ள வருவார்கள்.
ஜானுவின் அப்பாவுக்கு அல்சர் பிரச்சினை இருந்ததால்
அவர் அந்த வருடம் ரிட்டயராக நினைத்திருந்தார்.
வார நடுவில் லீவு எடுக்க முடியாது.
அப்பாவை நினைத்தால் ஜானுவின் கண்களில் நீர் கோர்த்துக் கொள்ளும்.
மாமியாரின் உறவுகள் வந்து போனபிறகு, வீட்டுக்கு அருகில் உள்ள தொலைபேசி பூத்துக்குச் சென்று அப்பாவுக்கு
டிரன்க் கால் பேசினாள். ''அப்பா எங்க மாமியாருக்கு
இன்னிக்கு அறுபது நிறைகிறது. நீயும் அம்மாவும், போனில்
வாழ்த்துகள் சொல்லுங்கள்'' என்று சுருக்கமாகப் பேசிவிட்டு, மறக்காமல் அதிகப்படி பாக்கெட் பாலையும்
வாங்கி வந்தாள். அடுத்த சாய் (டீ)செஷன் ஆரம்பிக்கணுமே!!
அடுத்த நாள் வெள்ளியன்று காலை 10 மணிக்கு திரு நாராயணனும் ஜெயலக்ஷ்மியும் தட்டு நிறைய மல்லிகை, திரட்டிப்பால்,என் தாயாருக்கு அப்போது பிரபலமாக இருந்த தேவேந்திரா புடவை ஒன்று. உமாராணி என்று அப்போது
அதற்குப் பெயர் எங்கள் வீட்டுக்கு ஆஜரானார்கள்.
''எனக்கு உங்களுக்கு 60 நிறைவது தெரியாது..தாமதாக வருகிறோம்'' என்று மன்னிப்புக் கேட்டபடி பாட்டி
பாதங்களிலும் என் அம்மா பாதங்களிலும்
விழுந்து வணங்கினார்கள்.
இந்த சம்பவம் 1976இல்.
இப்போது நினைத்தாலும் மனம் சங்கடப் படுகிறது.
மீண்டும் பார்க்கலாம்.
ஜானகி ராகவன் கதை என் வாழ்க்கையிலும், தம்பிகள்
வாழ்க்கையிலும் கலந்து கட்டி எழுதப் படுகிறது.
தம்பியின் பெயர் ராகவன்.
இங்கு வரும் புக்ககம் என்னுடையது:) வாழ்க வளமுடன்.
எனக்கும் என் அம்மாவுக்கும் என் மனைவிக்கும்
இருந்த பந்தம் வினோதமானது:)
No comments:
Post a Comment