முப்பத்துமூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று

ஆதிமூலமே

பாதங்களில் சேவை செய்ய  அருள்

அமிர்தம் கொடுத்தவனே

த்ரௌபதி மானம் காத்தாய்

குசேலனுக்குத் தோழன்

முப்பத்து மூவர் அமரர்க்கு முன் சென்று
      கப்பம் தவிர்க்கும் கலியே துயில் எழாய்
செப்பம் உடையாய் திறல் உடையாய் செற்றார்க்கு
      வெப்பம் கொடுக்கும் விமலா துயில் எழாய்
செப்பு அன்ன மென் முலைச் செவ்வாய்ச் சிறு மருங்குல்
      நப்பின்னை நங்காய் திருவே துயில் எழாய்
உக்கமும் தட்டொளியும் தந்து உன் மணாளனை
      இப்போதே எம்மை நீர் ஆட்டுஏலோர் எம்பாவாய்  
*********************************************************


கோடானு கோடி தேவர்கள். அத்தனை பேர் , கவலை என்று ஒன்று வரும்போது அழைக்கப் படுபவன் கண்ணன் என்கிறாள் கோதை.
 நினைத்த   கணத்தில்  கூர்மாவதாரம் எடுத்து மந்திரமலையைதாங்கி அதன் பாரம் சுமந்தவன்,. குழந்தை துருவனுக்கு அருள் செய்தவன். துரௌபதியின்  மானம் காக்க காத்து நின்றவன்.
அழைக்கின்ற யானையின் துயர் தீர ,கருடனையும் தூக்கிக் கொண்டு ஓடோடி வந்தவன்.
பூபாரத்தை ஒழிக்க பாபம் புரிந்தவர்களின் பாபங்களை நீக்க
அவதாரங்கள் செய்தவன்.
அம்மா நப்பின்னைப் பிராட்டியே அவன் பாதம் பணிந்து சேவை செய்யக் காத்திருக்கிறோம். நீயும் அவனை மாயத்துயி லிலிருந்து எழுப்பி
அவனுக் கு வேண்டிய உபசாரங்களைச் செய்து எங்களை மகிழ்விப்பாய்  பாவாய்..

மாதா கோதா எங்கள் துயர் தீரப் பாடல்கள் இசைத்து எம்பெருமானைச் சென்றடந்தவளே.
உனக்கு ஒரு பல்லாயிரம் பாடுகிறோம். எங்களைக் காப்பாய்.
உன் தாள் சரணம்.












 எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்