நவராத்திரி வாழ்த்துக்கள்

மஹாளய அமாவாசை நாளை 22 ஆம் தேதி. நாளையே இரண்டு பொம்மைகளையாவது எடுத்து வைத்துவிட்டால்

கொலு நவராத்திரி ஆரம்பித்துவிடும்.
நகரம் ஒர் மாதமாகவே பண்டிகைக்கோலம் போட்டாச்சு. எங்கே பார்த்தாலும் சேல் !! சேல்!! எதை எடுத்தாலும் தள்ளுபடி. புதுவிதமான
புதுசு புதிசாக உடைகள். வித விதமான கண்ணைப் பறிக்கும் விளம்பரங்கள்.

எது வாங்குவது?
முதலில் பொம்மை விற்கும் கடைக்குப் போனால் படைக்கும் கடவுளுக்குப் போட்டியாகப்
படைக்கப்பட்ட
வண்ண வண்ண பொம்மைகள்.
கடவுளர்கள், மிருகங்கள், காட்சிகள் இன்னும் எத்தனை வகை.
அதிலும் வேறு வேறு ஊர்களிலிருந்து
வகை வகையாய் செய்யப் பட்ட, வார்க்கப் பட்ட
அருமையான உணர்ச்சிகளை, அருளை, இன்பத்தை அளிக்கும் அற்புதமான உருவங்கள்.

இவர்கள் எல்லோரும் வந்து நம் வீட்டில் இருந்து,
நம் உலகை நினைக்க வைத்து ,
ஒன்பது
நாட்களும் மகிழ்ச்சியை வாரிக்கொடுக்கும்
உயிர்கள்.
ஆமாம், நம்முடைய பிரதிகள் தானே
இந்தக் கொலு.

அதனால் வரும் நவராத்திரிகளும் அனைவரும் கூடியிருந்து கொண்டாடித் துதி செய்து
உய்யலாம்.
நவராத்திரி வாழ்த்துக்கள்.

கண்ணா வா வா.

திருவளர் செல்வன் கண்ணன் இன்றுதான் வருகிறான் எங்கள் வீட்டுக்கு. இந்த வருடம் 3 தடவையாக வருகிறான். ஏற்கனவே
ஆடி மாதமே ஒரு வரவு. ஆடிப் பௌர்ணமி கழிந்த எட்டாம் நாள் வந்துவிட்டான்.
அமோகமாக எண்பது சதவிகிதம்
சீடை முறுக்கு என்று அவனுக்குக் கை காண்பித்து விட்டு,
மகிழ்ந்து அவை எல்லாவற்றையும்
எல்லோரும் கபளீகரம்
செய்தாச்சு.
நேற்று சில வீடுகளுக்கு வந்தான். பாவம் கால்கள் வலிக்கிறதோ கிருஷ்ணா உனக்கு.
எத்தனை வீடுகளில் பாதங்கள்
போட்டிருப்பார்கள்?
அத்தனை பாதங்களிலும் திருவடிகளைப்
பதித்தாயோ.
சுக்கு வெல்லம் சரியாகச் சாப்பிட்டாயா.

அவல் வறுத்தால் பிடிக்குமா? அப்படியே
சாப்பிடுவாயா? அவலுடன் அன்பு கொடுக்க
நாங்கள் குசேலர்களா //
உன்னைப் பார்த்து உருக?உடனேயே
நீயும் அணைக்க? நாங்கள் உன் குழலும் இல்லையே.

அதுதான் வெண்ணை பிடிக்கிறதோ உனக்கு.
உன்னைப் பார்த்தவுடன் அதற்கு
உற்சாகம் பொங்கி வெண்ணையாகக்
கரைந்து விடுகிறது.
கரைந்து ,உன்னில் இணைந்து 'வேறு' என்பதே இல்லாமல்
ஒன்றாகத்தான் ஆசை.
நீயே வந்து ஆட்கொண்டால் தான் எங்களுக்குப் பெருமை.
நீ வரும் நேரத்தை நாங்கள் அறிந்து கொண்டால்
போதும்.
அந்த அறிவையும் நீதான் கொடுக்க வேண்டும்.


இதோ இன்றைய தினமணியில் கண்ணனைப் பற்றி
வந்த அரும் உரை.
கண்ணன், பாண்டவர்களைப் பார்க்க வனத்திற்கு வந்தாராம்.
அப்போது பாண்டவர்கள் குளிக்க ஏதுவாக ஒரு பெரிய பாண்டத்தில் தண்ணீர் கொதிக்க வைக்க திரௌபதி அடுப்பில் தணல் சேர்த்துக்கொண்டு இருந்தாளாம்.
சிறிய நேரம் கழித்து சோதித்தால் தண்ணீர் சூடாகவே இல்லை.
மற்றவர்கள் தொட்டுப் பார்த்தால் சுடவில்லையாம்.
அவர்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.
இதென்ன அதிசயம்!!அக்கினி சூழ எரிகிறது,, தண்ணீர் கொதிக்கவில்லையே என்று கிருஷ்ணனைப் பார்த்தார்களாம்.
அவன் சிரிக்கிறான்.
அந்தத் தண்ணீரைக் கீழே கொட்ட சொல்லுகிறான்.
ஒரு தவளைக் கொட்டிய தண்ணீரிலிருந்து குதித்து
ஓடுகிறது.
என்ன பண்ணுவது த்ரௌபதி
நீ ஊற்றிய தண்ணீரில் இருந்த தவளை முன்னாலேயே என்னைச் சரண் அடைந்துவிட்டது.
அதைக் காப்பாற்ற
அக்கினியின் தன்மையை மாற்றிவிட்டேன் என்றானாம்.
(புசித்துவிட்டுக் கூட ) பஜனை செய்வோம் கண்ணன் நாமம்!

விட்டுப்போனவை

லிஃப்ட்?

அம்மா
பிறந்ததிலிருந்தே இவள் நம்மைத் தூக்கி நிறுத்துகிறாள்.அவளுக்கு முன்னால் மற்ற

லிஃப்ட்எல்லாம் சிறியது.உலகத்திலேயே அம்மா அப்பா இருவரைத்தவிரவேறு யார் கேள்வி கேட்காமல் நம்மைமேலே மேலே அழைத்துப் போகிறவர்கள்/?

அடுத்த லிஃப்ட் அப்பா.
தூக்கிப்
படிக்க சேர்த்த
லிஃப்டர்.
அப்புறம் நான்
படித்த பள்ளி ஆசிரியைகள்..ஓவியம், பாட்டு, ஓட்டம்,நடனம்விளையாட்டு......எல்லாத்துறைகளிலும் உன்னால் முடியும் என்று சொன்னவர்கள்.


பாதுகாப்பாக அறிவை புத்தியில் தூக்கி வைத்தவர்கள்;அவர்கள் கொடுத்த ஊக்கம்கல்லூரிக்குக் கூட்டிப் போனது.

அவர்கள் ஏற்றி வைத்த ஞானம்தான் எங்கள்குழந்தைகள் பள்ளிக்குப் போகும் காலத்தில்
அவர்களுடைய ஹோம்வொர்க் செய்யும் நேரம்கைகொடுத்தது.இல்லாவிட்டால் பெற்றோர் ஆசிரியைகள் சந்திப்பில் வழிந்து ஆறாகஓடியிருக்கும் என் மானம்.:-0)

இப்போது நம்மை மகிழ்ச்சியாக இருக்க வைப்பதும்
நாம் பெற்ற செல்வங்கள் கொடுக்கும் ஊக்கம் தான்.

இவர்கள் எல்லொருக்கும் மேலாக நம்முடன் எப்போதும் இருந்து வாழ்வின் எல்லா தளங்களிலும் நம்மை விடாமல் தூக்கி நிறுத்துபவர்இறைவன் தானே.

கூவி அழைத்தால் வருவானோ

நம்மில் சில பேர், சாமிக்கு ஏன் ஏதாவது படைக்க வேண்டும்? நாம் சாப்பிடும் பொருட்களை அவர் சாப்பிடப் போகிறாரா. ராத்திரி வேளையில் அவருக்கு எதற்கு ஏகாந்த சேவையும் நாதஸ்வரமும் நீலாம்பரி இசையும் /அவர் தூங்கப்போகிறாரா/?



டெல் மி ஒய் என்று முன்னால் சிறுவர் சிறுமியருக்கு ஒரு செலக்ஷன் of குட் க்வெஸ்டியன்ஸ் அண்ட் ஆன்சர்ஸ் வரும். ஆனால் அதில் நம்ம சாமியைப் பற்றி ஒண்ணும் கிடைக்காது. நமக்கு இவ்வளவு முன்னோடிகள் இருக்கும்பொதே சில கேள்விகளுக்கு பதில் தெரிவதில்லை



. வரப்போகும் தலைமுறை கேட்கும் கேள்விகளுக்கு என்ன பதில் சொல்வது? ஏனெனில் நமக்குத் தெரிந்ததும் கொஞ்சம் தான்.

அப்போதுதான் இன்று காலை இந்தப் பாடலைக் கேட்க நேர்ந்தது. வடமொழியில் இருந்தாலும் புரிந்தது. எனக்குத் தெரிந்தவரை அதன் பொருளைக் கொடுத்து இருக்கிறேன்.
யார் சொல்வது ராமன் சாப்பிடவில்லை என்று.? நீங்களும் சபரியின் அன்போடு கொடுத்தால் அவன் ஏற்றுக்கொள்ளுவான்.
யார் சொல்வது கிருஷ்ணன் தூங்குவதில்லை என்று. நீங்களும் யசோதா போல் அவனுக்குத் தாலாட்டுப் பாடினால் அவன் தூங்குவான்.


யார் சொலவது அவன் பாடி ஆடிக் களிக்க மாட்டான் என்று, நீங்களும் கோபிகளுடன் சேர்ந்தால் பக்தியில் அவன் பாடி ஆடுவான். அவர்களைப் போலப் பாடிப் பழகுங்கள்.

யார் சொல்வது அவன் அழைத்தால் வரமாட்டான் என்று
நீங்களும் த்ரூவனைப் போல்,
த்ரௌபதிபோல்,கஜேந்திரனைப் போல், பிரகலாதனைப் போல் கதறிக் கூப்பிடுங்கள்
அவன் வருவான்.
என்று
இதே போல் போகிறது. இனிமையான பாடல். சில கேள்விகளுக்குப் பதில் இப்படித்தான் கிடைக்கும். இதை நம்பினால் போதும் என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.

இங்கிதம் அறிந்தவர்

வினய அனுமான். எங்க வீட்டில் இவருக்கு அஞ்சு என்று பெயர்.

அவ்வளவு அன்பு இவர் மேல் எல்லோருக்கும்.
நம்ம வீட்டுப் பசங்க மத்திரம் என்று இல்லை.

அநேஹமாக மைலாப்பூர் வாசிகள்
எல்லோரும், சென்னையில் வசிக்கும்
கேஜி குழந்தைகளிலிருந்து,
எம்.ப்ஃஇல் முடிக்கும் சற்று வயதானவர்கள் வரை, இவரைப் படிப்பு, பரீட்சை என்று அப்பிளிகேஷன் பாஃர்ம்ஸ் வாங்கின கையோடு முறையிட்டு விட்டு, வேலை முடிந்ததும் க்ஐயோடு வடை மாலை, வெண்ணைக்காப்பு
என்று

ஒரு வழி பண்ணி வ்இடுவார்கள்.
அத்தனை பேருக்கும் இவர் எப்படித்தான் கவனம் வைத்துப் ப்ஆர்த்துக் கொள்ளுகிறாரோ என்று கூட்டம் ில்லாத மதிய நேரத்தில்
போய்ப்பார்க்களாம் என்றால் அப்போதும் விடாமல் யாரவது ஒருத்தர் அடிப் ப்ரதட்சிணம் செய்து கொண்டு இருப்பார்.

இந்த 30 வருடங்களாக இவருடைய கீர்த்தி வடபழனி,கோடம்பாக்கம்
என்று சினிமா லெவலுக்குப் போய்விட்டது.

வியாழன், சனிகளில் கூட்டம் நெறிபடும்.
அதுவும் பார் புகழ் அமெரிக்காவில் பக்த்ரகள்
நிறையவே இருக்கிறர்கள்.

படித்து வேலையாய்ப் போனவர்கள்,
திருமணம் முடித்துக் குழந்தை குட்டிகளோடு
வரும் பெண்கள், ஆண்கள்.

அனைவரும் மாறாத பக்தி கொண்டிருக்கும் இந்த ப்
பாங்க் ஆஞ்சனேயர் உன்மையிலேயெ மகா வரப்பிரசாதி.

த்ிழ்நாடு மெர்கந்டைல் வங்கியின் முகப்பில் கட்டிடத்தின் மேலே இருந்தவரைக் கீழே ஒரு சன்னிதி கட்டிக்
கும்பாபிஷேகம் செய்தார்கள்.
அப்போது காலை வேளையில் நான் போகும்போது நானும்
இன்னும் இருவரும் அர்ச்சனை செய்பவரும் தான் இருப்போம்.
கூப்பிய கரங்களோடு இந்த அனும வடிவைப்
பார்க்கும்போதெல்லாம் நம்முடைய

அறியாமையால் வரும் கர்வமெல்லாம் ஒழிந்துவிடும்.
அமைதியான காலை. சத்தமே இல்லாத சூழ்நிலை.

எதிரில் உட்கார்ந்து தியானம் செய்யலாம் என்ற நல்ல எண்ணத்தைத் தூண்டும்

மனம் ஒருமைப் படுகிறதே என்ற எண்ணத்துக்கு எதிராகக் காலை வேளை வேலைகள் என்னை வீட்டிற்கு அழைத்து
வந்துவிடும்..
இப்போது போகலாம் தானே.
பிக்கலா பிடுங்கலா.
ஆனாலும் அடிக்கொருதரம் ஹனுமானைப் பார்க்க விரைந்த கால்கள்
ஆடிக்கொருதரம் தான் போகின்றன.

எப்படி இப்படி ஒரு 'ஒரு பிடிச்சு வைச்ச பிள்ளயார் மாதிரி"
இருக்கீறோம் என்று நினைத்துக் கொள்வேன்.
நாம் போகா விட்டால் என்ன, அவர் நம்மைப் பார்த்துக் கொள்வார் என்கிற நம்பிக்கையா,
சோம்பலா, அவசியம் போயே ஆக வேண்டும் எந்த ஜோசியரும் சொல்லாததாலா?
தெரியவில்லை.
ஆனால் ஒவ்வொரு தடவையும் அந்தக் கோபுரத்தைத் தாண்டும் போதும் மன்னிப்புக் கேட்கிறது மனம்.

இதுவும் கடக்கும்.

வணக்கம் ஐயா.

ஆனாவை நெல்லில் எழுத வைத்து
பள்ளிக்கு அனுப்பிய அம்மா,
அழைத்துப் போன அப்பா

அரவணைத்த முதல் வாத்தியாரம்மா
பொறுமையாக போர்டில் எழுதி விளக்கி வைத்து,
பூகோளத்தையும், வரலாறையும்
கணிதம்,அல்ஜீப்ரா இன்ன பிற
கடினங்களையும்
மூளையில் புகுத்தி
என்னையும் ஒரு(ஆறு) அறிவு
கொண்ட உயிராக்கிய
என் ஆசிரிய,ஆசிரியைகளுக்கு
என் வணக்கம்