அமுதசுரபி இல்லையா?

இன்று வேடிக்கை வினை இரண்டும் கலந்த

இரு செய்திகளை இப்போது பார்த்தேன்.

தொலைக்காட்சி செய்திகளில்.
ஒன்று மூன்று மாதமே ஆன பெண்குழந்தை
குற்றம் சாட்டப் ப்டது.
செய்த குற்றம் பஸ்ஸில் கொள்ளை அடித்ததாம்.
அந்த இளம் மொட்டு குட்டிப் பாப்பா


அம்மா கையில் தூங்கிய காட்சி

எனக்கு தொண்டை அடைத்தது.
காவல்காரர்களுக்கு
என்ன ஆச்சு?
Fஐஆர் பதிவு செய்து விடுதலை செய்தார்களாம். இப்படிக்கூட நடக்குமா?
அடுத்து நான் பார்த்தது
நகைச்சுவை காட்சிகள் தரும் அரசியல்வாதி ஒருவரின்

அபத்தம்.
வெளிநாட்டு அரசகுடும்பம் வந்து இருக்கிறது.
அவர்களைக் கிராமப் பஞ்சாயத்து

நிகழ்ச்சிக்கு அழைத்துச் சென்றவர்,
பேசினது என்ன தெரியுமா?

எங்கள் இந்தியாவில் பிச்சை எடுக்கும் பழக்கும் ஆதிகாலத்திலே இருந்து இருக்கிறது.
அதனால நானும் அதை
செய்யப் போகிறேன்,
மாண்புமிக்க அரசரும் அரசியும்
என் பிச்சை பாத்திரத்தில் உதவி
இட வேண்டும்.
'பவதி பிட்சாம் தேஹி'

அவர் யாருக்கும் உதவி வாங்கித் தரட்டும்.
ஆனால் பாரத பாரம்ப்ியம் என்று ஏன் சொல்ல
வேண்டும்?

நம்ம ஊரில் தானம் செய்தவர்களே இல்லையா?
கர்ணன்,தர்மர் என்று ஆரம்பித்து

கடையேழு வள்ளல்கள், ஆபுத்திரன்,மணிமேகலை
என்று வளர்ந்து, ஏன் இப்போ
நம்ம எம்.எஸ் அம்மா செய்யாத
தர்மமா.
தனக்குக் கிடைத்த அத்தனை செல்வங்களையும்
கொடுத்தவர்கள் தானே அவர்கள்?
ஒரு அரசியல் வாதி, பொறுப்பில் இருப்பவர் பேசும் சொற்களா இவை./
தவறு இருந்தால் எனக்கு சொல்லுங்கள்.
எதற்காக இப்படிப் பேச வேண்டும்?