தன் எழுத்துக்களால் வாழ்ந்து கொண்டு இருப்பவர் l Ki Rajanarayanan l கி.ரா ...

🙏🙏🙏🙏🙏🙏

இசை பாடும் தென்றலோடு ....

வல்லிசிம்ஹன்

  எல்லோரும் வளமாக வாழ வேண்டும்.

  அன்பின் கீதாவுக்கும் அவர் அன்புக் கணவர் திரு சாம்பசிவத்துக்கும் இனிய மண நாள் வாழ்த்துகள். என்றும்

ஆனந்தமும் அமைதியும் ஆரோக்கியமும்

நிறை வாழ்வு அமைய வேண்டும்.

ஸ்ரீரங்கன் அருள். மகள்,மாப்பிள்ளை,பேத்திகள்,

மகன்,மருமகள் குட்டிக் குஞ்சுலு அனைவரும்

அமோகமாக இருக்க வேண்டும்.

  சில நாட்கள் நடந்ததை நினைத்து 

சந்தோஷம். சில நாட்கள் நடந்ததை நினைத்து வருத்தம்.

ஆனால் நிலா மட்டும் என்றும் மகிழ்ச்சி தர மறுப்பதில்லை.

ஏய்...மூன் வந்துட்டது. பார்க்கணுமா?   இது சிங்கம்.

பாட்டி..... ''moon pictures .I am sending from my apartment" இது பெரிய பேரன்.

அம்மா ,பால்கனில நிலா தெரிகிறது பார்க்கணுமா?''   மருமகள்:)

வாசலுக்கு வரியாம்மா. மூன் படம் எடுக்கணுமா ?''

இது மகள் மாதாமாதம் கேட்கும் கேள்வி.

இறைவா நன்றி.

இன்று கிரஹணம் பிடித்து விட்ட முழு நிலா,

ஜகஜ்ஜோதியாக  வானில் ஒரு தங்கத்தட்டு 

போல மின்னியது.  காலை நான்கு  மணிக்குக் 

கண் விழித்ததும் நினைத்தது அதைப் பற்றித்தான்.

படங்களும் எடுத்துவிட்டு மற்ற வேலைகளைப்

பார்த்தேன். 

பழைய கிரஹண நினைவுகள்.

பாட்டி நாட்கள் பட்டினியும் குளியலும்,

சிங்க நாட்கள் அவ்வளவு சிரமம் இல்லாமல்

கடந்தன.

முதல் பையன் தரித்த போது ,புதுக் கோட்டையில் 

ஒரு அறையில் ஜன்னல்களையும், கதவையும் அடைத்து

வேலைக்கார கிழவி (அவர் பெயரே  அதுதான்)

துணை இருக்க நாலு மணி நேரம் இருந்த நினைவு.

அதற்கப்புறம் எத்தனையோ கிரஹணங்கள்.

ஒவ்வொன்றும் ஒரு விதம்.

பேரன் சொன்ன ஐடியா. எல்லா சாப்பாட்டையும் 

ஃப்ரிட்ஜுக்குள் வைத்து ,ஃப்ரிட்ஜின் மேல் 

தர்ப்பையைப் போட்டு வைக்கலாமா!!!

மகள் வீட்டில் சௌகரிய கிரஹணம். நான் தூங்கும் போது 

பிடித்து விழிப்பதற்குள்  பூரணமானது.

சதுரங்கம்...நீயும் நானுமா? 2008.

வல்லிசிம்ஹன்

Saturday, July 26, 2008

சதுரங்கம்...நீயும் நானுமா?

புதிதாக மகன் வாங்கி வைத்திருக்கும்  மடி கணினிசாப்பாட்டு மேசையில் இருப்பது மகா சௌகரியம்.

மடியில் பாப்பாவை வைத்துக் கொண்டு தமிழ்மணம் மேயலாம். 

இதிலென்ன சங்கடம் என்றால் பாப்பாவுக்கும் கணினி மேல் ஆர்வம் வந்து விட்டது.

கண்முன்னால் பாட்டி கை மட்டும் போய்ப் போய் வருதே பாட்டி எங்க என்று மேலே முகத்தை நிமிர்த்துகிறது.

இல்லாவிட்டால் கைவளையலைப் பிடித்துக் கொள்ளுகிறது.

இப்ப என்ன பண்ணுவேங்கிற மாதிரி.:)

அப்படியாவது இணையத்துல உலாவணுமான்னு கேக்கலாம்.

நமக்கு அஷ்டாவதானியாகணும்னு ரொம்ப நாள் ஆசை.

இதையும் செய்து அதையும் செய்து, இடுப்பில் குழந்தை, அடுப்பில தோசை

இதெல்லாம் அந்தக் காலத்தில செய்தது.

அது போறாதுன்னு ரேடியோ வேற பாடிக்கிட்டு இருக்கும்..:)

பார்க்க்கிறவங்களுக்குக் கொஞ்சம் விபரீதமாவே தோணும். ஏன்னா

அடுப்புக்கு அந்தப் பக்கம் படித்துக் கொண்டிருக்கும் நாவல் வேற இருக்கும்,

 பக்கம் திரும்பாமல் இருக்க அது மேல ஒரு குழவி:)

சப்பாத்தி செய்யறதுதான்..

இதெல்லாம் செய்தது ஒண்ணும் பெரிசில்லைம்மா. இப்ப இந்தக் கணினியில் செஸ் விளையாட்டு இருக்கு.அதுகிட்ட நம்ம வீரம் பலிக்க மாட்டேன் என்கிறது

நானும் ஏதோ எங்க அப்பா கத்து கொடுத்த

மூவ்ஸ் வச்சு சுலபமா என் பேரனை ஜெயிச்சுடுவேன். சே:)...................................

இந்த கல்லுக் குண்டு கணினி என்னைத் தோற்கடிப்பதிலியே இருக்கு. தோற்பதும் ஜெயிப்பதும் விளையாட்டில் சகஜம்தான் இல்லைன்னு சொல்லலை.

ஆனா இது ரொம்ப மோசம். என்னோட சுய மதிப்பீட்டையே கவுத்துடும் போல இருக்குப்பா..

முதல் ஐம்பது கேம் வரை தோற்பது பிரமாதமாகப் படவில்லை.

என்ன இருந்தாலும் ஒரு கணினிகிட்டத் தோற்கிறதில பெரிய நஷ்டம் ஒண்ணுமில்ல.:)))

அப்புறம் கொஞ்சம் கவனமாகத் திட்டம் போட்டு விளையாடியதில் நான்கு முறை ஜெயித்துவிட்டேன்.

பிறகு திடீரென ஸ்ட்ராட்டிஜி மாற்றிக் கொண்டு விட்டது. நான் ஜெயிப்பது போன்ற நிலைமை வந்தால் ''நௌ தெ கேம் இஸ் அ ட்ரா'' என்கிறது.

செக்மேட் வைத்து வெற்றி பெறப்போகிறோம் என்கிற நிலைமையில் என்னைச் செக் செய்துவிடுகிறது.

பின்னூட்டம் வரலைன்னால் கூட இவ்வளவு கவலையும் வருத்தமும் இருக்காது.

இப்ப என்னடா என்றால் இந்தப் பொட்டிகிட்ட தோற்கிறோமே 

என்ற தாழ்வுணர்ச்சி பயங்கரமாக இருக்கிறது, காரம் அதிகமானா ஒரு ஸ்பூன் சர்க்கரை வாயில் போட்டுக் கொள்ளுவதைப் போல ,வெறும் ஃப்ரீசெல்லும்,ஸ்பைடரும்,சாலிடேரும் விளையாடி மனதை சமாதானப் படுத்திக்கொள்கிறேன்.:(

அடிமனதில் எப்படியாவது இந்த வெற்றி விகிதத்தைச் சமமாக்க வேண்டும் என்கிற வெறி மட்டும் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது. யார் விட்டா:)

ஒரு கை பார்த்துடலாம்,.:)

இதுக்காக MaGrudi book shop போயி ''ஹௌ டூ'' புத்தகம் வாங்கறதாக இல்லை.:))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

பழைய படம் பழைய பாடல்...

"தேன் தூங்கும் தென்பொதிகை சாரலிலே"... அழகர் மலைக் கள்வன் (1959) பாடல் : புரட்சி தாசன் இசை : பி. கோபாலம் பாடியவர் : திருச்சி லோகநாதன்

மதுரை அருகினில் இருக்கும் திருமங்கலம் ஊரில் 1954 லிருந்து 1960 வரை இருந்து இனிமையான வாழ்வு அமையப் பெற்றோம். எளிமையான மக்கள். இதயம் நிறை அன்பு.

 பாடல்கள் கேட்கமுடியும் என்று 

நம்புகிறேன். இல்லாவிடில் யூ டியூபிலாவது கேட்கவேண்டும்.

பாதுகாப்பான வாழ்க்கை. 62 வருடங்களுக்கு முன்பு இருந்த அருமையான நட்புகள். அம்மாவின் தோழிகள். அப்பாவின் சினேகிதர்கள். உறுத்தாத வெய்யில். உருட்டி மிரட்டாத மழை. நல்ல மருத்துவர்கள். அரச மருத்துவமனை. மதம் நல்லிணக்கம் என்ற வார்த்தைகளை அறியாமலேயே இணங்கி இருந்த காலம். ஒரே ஒரு தியேட்டர், ஒரே ஒரு நெடு வீதி, இரண்டு உயர் நிலைப் பள்ளிகள். பெருந்தலைவர் காமராஜ், நடிகர்கள் சிவாஜி, மக்கள் திலகம் எம் ஜி ஆர், பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு, இந்திரா காந்தி என்று அனைத்துப் பிரமுகர்களும் வந்து சென்ற ஊர். நாங்கள் இருந்த வீடும், கிணற்றங்கரையும், கோடைப் பந்தலும், அதன் நடுவே காணும் மஞ்சள் வெய்யில் அழகும், நித்திய மல்லிக் கொடியும், செம்பருத்தியும், மீனாக்ஷி அம்மன் கோவிலையும் இன்னோரு முறை பதிகிறேன். நல்ல நினைவுகளைப் போற்ற வேண்டும் இல்லையா. எல்லோரும் வளமுடன் வாழ வேண்டும்.

மனம் விரும்பும் பாடல்கள் சில

வல்லிசிம்ஹன்

எல்லோரும் வளமாக வாழ வேண்டும்.

சில பாடல்கள் காதில் அவ்வப்போது ரீங்கரிக்கும்.

அவற்றில் சில இனியவற்றை இங்கே பகிர்கிறேன்.

காதல் கோட்டை  ஒரு சலனம் இல்லாத

காதல் கதை. 

இளைய அஜீத் சாதாரணமாக நடிக்க

தேவயானி சிறந்த உணர்ச்சிகளைக் கொட்டி

சிறப்பாகச் செய்திருப்பார்.

கவர்ச்சிக்கு ஹீரா:)

கூடவே தலைவாசல் விஜய், கரண், கமலியின் தோழி,

அந்த ஹாஸ்டலில் வேலை செய்பவர் கூட

அருமையாக வசனம் பேசுவார். 

வசனங்களின் சிறப்புக்கு அகத்தியன் காரணம்.

நல்ல இசை இந்தப் படத்தின் வெற்றிக்கு

இன்னோரு வெற்றி. இதயத்தில் ஆரம்பித்து கண்ணில்

முடியும் காதல்.

கமலியின் அக்கா கணவராக  ராஜீவ், அக்கா நடிகை

யாரென்று நினைவில்லை:) சபிதா?

ஜெய்ப்பூர் காட்சிகள். இந்தி பேசும் தமிழ் நடிகர்,

 டெலிஃபோன் பூத்  நடத்தும் மணிவண்ணன்.

ஊட்டி காட்சிகள் எல்லாமே அருமை.

இந்தப் பாடலும் மிக அழகாகப் படமாக்கப்

பட்டிருக்கும்.

கமலி ரயில் ஏறியதும் கைப்பையைப்

பறி கொடுத்ததும்,

டிக்கெட் பரிசோதகர் வரும்போது ,

எந்த இளைஞர்களைப் பார்த்து அவள் பயப்படுகிறாளோ

அவர்களே  அவளுக்கு உதவுவது அருமை.

மிகப் பிடித்த சீன்.

அடுத்ததாக நான் ரசிக்கும் இன்னோரு படம்

திரு திரு துறு துறு.

++++++++++++++++++++++

த்ரில்லர்+காமெடி.

May 2010 ஒரு நாள் முழு மின்வெட்டு.!

Vallisimhan

அது ஒரு பகல் காலம் 2010 இல் ஒரு நாள்

+++++++++++++++++++++++++++++

வெய்யில் போதுமா!! வருடா வருடம் நாம் கேட்கும் கேள்விதான். இருந்தாலும் இந்த வருடம்

ரொம்பவே அதிகமாக இருக்கு.

இதில் ஒரு நாள் முழு மின்வெட்டு.!

மின்சாரம் போவதைவிட அதோட பின் விளைவுகள் படு மோசம்.

முதலில் வருவது காத்து. .வருவதுன்னு சொல்லக் கூடாது.வராம,ஒரு இலை அசையாமல்

மரமெல்லாம் மௌனம் சாதிக்கிறது.

முன் காலம் போல வாயில் கதவெல்லாம் திறந்து வைத்து,அழியை மட்டும் போட்டுக்

கொண்டு தலைக்குசரம் வைத்துக் கொண்டு படுக்க முடியுமா. கேட்' டை யாரொ திறப்பது

போலவே தோன்றுகிறது.

கொஞ்ச நெரம் பெஞ்சில் படுத்தாச்சு. அதுவும் வியர்க்கவே தரைக்கு வந்து படுத்தால்

எறும்பார் வரிசையாகப் போகிறார்.

ஓஹோ லஸ் பிள்ளையாருக்குத் தேங்காய் சூறைவிடவில்லை.

சரி, இடத்தை மாத்திக் கொண்டு படுக்கலாம்னால், ஒரு தொலைபேசி. ரிங்.

தரையிலியே நீந்தும் திமிங்கலமாக என்னைக் கற்பனை செய்துகொண்டு, நகர்ந்து போய்ப்

போனை எடுத்தால் பக்கத்து வீட்டு அம்மா,'கரண்டு எப்ப வரும்னு தெரியுமோ' இப்ப மேகலா

முடிஞ்சிருக்குமே என்கிறார்.

அந்த நிமிஷத்தில் நான் தற்பெருமையில் ,சுய மதிப்பீட்டில் உயர்ந்து விட்டேன்.

நான் சீரியலே பார்ப்பதில்லையேம்மா, கரண்ட் 6 மணிக்குத்தான் வருமாம்ன்னு சொல்லி ,

அந்த அம்மாவின் ஆ!!! கேட்டுக்கொண்டே வைத்துவிட்டேன்.

உண்ட மயக்கத்தில் வந்த தூக்கமும் போச்சு.

இவரையாவது கேட்டு, அவர் அக்கா வீட்டுக்குப் போகலாமான்னு கேட்க வந்தால்,

ஒரு மினி பாட்டரி விசிறி காற்றில் நல்ல உறக்கம் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்.

அக்காவீட்டில் மின்வெட்டு இல்லை என்று தெரிந்துதான் இந்த யோச்னையே வந்தது.🙂

''இருந்த ஒரு வேப்ப மரத்தையும் கார் நிறுத்துவதற்காக வெட்டியாச்சு. இப்போ அது இருந்தா

எவ்வளவு நிழல் இருக்கும். ஒரு நாற்காலியைப் போட்டுக் கொண்டு ,ஊர்வம்பு புத்தகத்தை

நாலாவது தடவையாகப் படிக்கலாமே என்று நினைத்துக் கொண்டேன். இல்லை வாய்விட்டுச்

சொன்னேன்.

அதுவரை ,இவர் யோக நித்திரையில் தான் இருந்திருக்கிறார்.:)அதுதான் நான் சொன்னது

காதில் விழுந்துவிட்டது.

'கட்டிடம் கட்டினவர், வேப்ப மரத்தின் வேர் பற்றி சொன்னதுனாலதானே எடுத்தோம். அது

கூட மறந்து போச்சா? உனக்கு ஏதாவது கிடைச்சா போதும் என் மண்டையை உருட்டிடுவே

என்றபடி தன் மரநாய் ,(சிற்பம்)செதுக்கப் போனார். அப்போதுதான் அந்த மின் உளி

இயங்காது என்று நினைவு வரவே ,அவரும் மின்வெட்டு பற்றிக் காரசாரமாக நான்கு

வார்த்தைகள் சொல்லிவிட்டு ,மாமரத்தடியில் போய் உட்கார்ந்து கொண்டார். அவருக்கு

எத்தனையோ இருக்கு தோட்டத்தில் செய்ய. !!!!!!!

நமக்கு அப்படியா!!!படி தாண்டி அறியோமே:0)

இவ்வளவு அலுப்பும் மணி மதியம் இரண்டு வரைக்கும் தான்.

கிட்டத் தட்ட 100 வீடுகளுக்கு ஆவின் பாலைக் கொடுத்துவிட்டு, 

பால் வண்டியை ஒரு ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு ,நம்வீட்டின் பின் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து,கணவனுக்குக் கொண்டு வந்திருந்த சாப்பாடைக் கொடுத்துவிட்டு

 தானும் சாப்பிட்ட எங்க வீட்டு ராணியைப் (உதவி செய்பவர்) பார்த்ததும் 'சே' ன்னு போய்விட்டது. 

இதற்கப்புறம் இன்னும் இரண்டு வீட்டு வேலையை அவள் பார்க்கப் போகணும்.

என்னை நினைத்து எனக்கே  என் மீது இனம் தெரியாத கோபம் வந்தது!

எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.

இதை நீங்கள் முக நூலில் படித்திருக்க வாய்ப்புண்டு.

தேடி மீண்ட கதைகளில் ஒன்று

வல்லிசிம்ஹன்

Friday, May 28, 2010

மீண்டோம் சென்னை... 2010 மே மாதப் பதிவு.

தேடினேன் வந்தாரே:)

துபாயிலிருந்து சென்னை மீளும் பதிவு.

 

மதிய தூக்கத்துக்குப் பேத்தி தயார் ஆனதும் ''பாப்பா ,அப்புறமா பார்க்கலாம்' என்று பயந்துகொண்டே சொன்னோம். ''நின்னி தாச்சி.ஈவனிங் வவ்வா'' என்று அவளும்

சம்மதம் சொல்ல அறைக்கதவு சாத்திக் கொண்டது.

அதாவது நான் தூங்கப் போகிறேன். சாயந்திரம் வருவேன் என்கிற அர்த்தம்.:)

சத்தம் போடாமல் பெட்டிகளை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பிவிட்டோம்.

எழுந்ததும் எங்களைத் தேடுமே என்கிற பயம்.

இன்னும் கொஞ்சம் மாதங்கள் ஆகுமே என்கிற மனக் கிலேசம், எல்லாம் கலந்து

எங்களை மௌனமாக்கியது.

வெளியில் வந்து கண்கூசும் ,சுட்டெரிக்கும் பாலைவெய்யிலைக் கண்டதும் ,ஆளைவிடு !

சென்னை இதற்கு எவ்வளவோ தேவலை என்று விமான நிலையம் வந்தடைந்தோம்.

அதி நவீன புதிய டெர்மினல்.வரிசையில் நிற்கவேண்டிய அவசியமில்லாத போர்டிங் ரொடீன்.

212ஆம் எண் கொண்ட எமிரெட்ஸ் வாயிலுக்கு வந்ததுதான் கையில் தண்ணீர் இல்லை என்று தெரிந்தது.

உடனெ வீட்டு எஜமானர் நான் வாங்கி வரேன்,நீ வேணுமானால் ட்யூட்டி ஃப்ரீல ஏதாவது வாங்கிக் கொள் என்றதும், பழைய அனுபவங்கள் காரணமாக நான் நாற்காலியை விட்டு நகரமாட்டேன், நீங்கள் போய் வந்துவிடுங்கள் என்று சொல்லிவிட்டேன்.

அவரும் போனார். போனார்.போனார்.

என்ன வாழ்க்கையின் ஓரத்துக்கே போய் விட்டாரா என்று நான் பயப்பட ஆரம்பிக்கும்போதே லாஸ்ட் அண்ட் ஃபைனல் கால் ஃபார் போர்டிங் சென்னை ஃப்ளைட்'' ஒலிபெருக்கியில் வந்தது.

அங்கு நின்றுகொண்டிருந்த பெண்ணிடம் ''அம்மா, எங்க வூட்டுக்காரர் தண்ணி பிடிச்சாரப் போயிருக்காரு. நீ கொஞ்சம் பொறுமையா இரு தாயீ'' ன்னு சொல்லிட்டு நான் ஒரு காலில் தவம் இயற்ற ஆரம்பித்தேன். நிமிடம் நகர எனக்கு துடிப்பு அதிகமாகியது. இப்போது அந்த லௌஞ்சில் நான் மட்டுமே திக்கற்ற ரேவதியாக நின்று கொண்டிருந்தேன்.!!!!

இதென்னடா கஷ்டகாலம், ஓரோரு தடவையும் நாந்தானே தொலைவேன். இப்ப இவர் எங்க போனார்.எங்கபோய்த் தேடுகிறது. இந்தப் பொண்ணு வேற மகாக் கேலியாக என்னைப் பார்க்கிறாள்!!!. ''ஹி ஹேஸ் டு கம் நௌ''என்று மிரட்டல் அவள் கண்ணில்.

சடக்கென்று எதிர்வரிசையில் நடக்கும் உருவம் ரொம்பப் பழகினதாகத் தெரியவே

நம்ப முடியாத வேகத்தில் அந்தத்திசையில் பாய்ந்தேன்.

சத்தியவான் சாவித்திரி கூட அப்படி இரைச்சல் போட்டு இருக்க மாட்டாள்.

இவர் பெயரைச் சொல்லிக் கையைத் தட்டி..ம்ஹூம், மனுஷன் திரும்பணுமே!!

இப்ப தானா  என் குயில் குரல் மங்கி ஒலிக்க வேண்டும்???????

சத்தம் போடத் தெரியவில்லையே ரேவதி உனக்கு:*****(((((((((((((

அவர் பாட்டு எண்களைப் பார்த்துக் கொண்டே எதிர்வரிசையில் போய்க் கொண்டிருக்கிறார்.

இந்தச் சமயம் ஒன்று சொல்லியே ஆகணும். அவருக்கு எப்பவுமே ஏகாக்கிர சிந்தனை தான்.

ரிஷப ராசி. ஒன்றில் முனைந்தால் வேறு எதுவும் அவர் சிந்தனையைக் கலைக்க முடியாது!!!

ஒரே எட்டு. இருபது நொடிகள் தான் ஆகியிருந்தது. அவர்கையைப் பிடித்துவிட்டேன்.

ஏனோ சுஜாதா சாரின் பத்துசெகண்ட்.....கதை நினைவுக்கு வந்து தொலைத்தது:)

எப்பவுமே யாராவது  தன் மேலெ இடிப்பதோ கையைப் பிடிப்பதையோ விரும்பாத அவர், படு கோபமாக இன்னோரு கையை என்னைப் பார்த்துத் திருப்பினார்.

''சாமி, நாந்தான்பா எங்க போறதா நினைப்பு, கேட் இந்தப் பக்கம்னு''

 அவரைத் திருப்பினேன்.

''ஓ,இங்கேயா இருக்கு. நான் கீழ் தளத்துக்குப் போய்த் தண்ணீர் வாங்கிக் கொண்டு வந்து தப்பான படிகளில் ஏறி விட்டேன் போலிருக்கிறது''

என்றவரைப் பார்த்து

எனக்கு என்ன சொல்வது என்றே தெரியவில்லை.

என் முகத்தைப் பார்த்துப் புரிந்துகொண்டு,''சரிம்மா என்ன ஆச்சு இப்ப, ப்ளேனைக் கிளப்பிட்டானா? ''என்று சிரிக்கிறார்.

கஷ்டப்பட்டுக் கோபத்தை அடக்கிக் கொண்டு அவர்கையிலிருந்து

தண்ணீரை வாங்கி குடித்துக் கொண்டே எங்கள் போர்டிங் கேட்டு'க்கு வந்தேன்.

அவரும் பாஸ்போர்ட்,டிக்கட் எல்லாவற்றையும் காட்ட ஒருவழியாக ,

விமானத்தில் போய் உட்கார்ந்தோம்.

இதில் சுவை என்ன வென்றால் எங்களுக்கு அப்புறமாக ஐந்து நபர்கள் வந்ததுதான்.:)

பற்றாததற்கு விமானம் பல தடவை. கீழே இறங்கி,குதித்து,ஆடி எங்கள் பயணத்தை இன்பமாக முடித்து வைத்தது.

வந்துட்டோம்பா.:)

எல்லோரும்  நிறைவாக வாழ வேண்டும்.