இப்போது இங்கு........கொடுக்கும் செவ்வாய்.

வல்லிசிம்ஹன்

எல்லோரும் நலமாக இருக்க வேண்டும்.

இன்று இங்கு செவ்வாய்க் கிழமை.

இந்தமாதம் இந்தக் கிழமை Giving Tuesday என்று அழைக்கிறார்கள்.

வருடம் முழுவதும் கொடுக்காமல் இருக்கிறார்களா என்றெல்லாம்

யோசிக்க வேண்டாம்.

உலகம் முழுவதும் கொடை வள்ளல்கள்

இருந்து கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.

அதுவும் இந்தத் தொற்று காலங்களில் 

வேலை இல்லாமல், வருமானம் இல்லாமல் சிரமப்படும்

கோடிக்கான மக்கள். 

எனக்கு ஆச்சரியம் எல்லாம் உலகத்திலேயே

காணும் இடம் எல்லாம் உணவு கொட்டிக் கிடக்கும் நாட்கள்.

வண்டிகள் நிறுத்த இடம் இல்லாமல் 

வரிசையில் நின்று தேவையான பொருட்களை

வாங்கிச் செல்வார்கள். 

அதுவும் விழாக்காலங்கள் என்றால்

80% ஸேல் எல்லாம் பிரசித்தம்.

இப்போது நடக்கும் விஷயங்கள் வேதனைதான். 

பல குடும்ப உறுப்பினர்களைப் பறி கொடுத்து

நஷ்டப்பட்ட  லக்ஷக்கணக்கான மக்கள்.

நிற பேதம் பார்க்காமல் பாதிக்கப் படுகிறார்கள்.

முக்கால் வாசி மத்திய தர மக்கள்.

நம் ஊருக்கும் இங்கே பார்ப்பதற்கும் ஒரே ஒரு

வித்தியாசம்.

இவர்கள் வரிசையாகக் காரில் வந்து வாங்கிச் செல்கிறார்கள்.

இலவச உணவுக் கூடங்கள் நிரம்பி வழியும் படி

உணவுகளைக் குவிப்பதில் எல்லோரும் ஆர்வம்

காட்டுகிறார்கள்.

இன்னும் இன்னும் என்று வாங்கிக் கொள்பவர்கள்

வந்த வண்ணம் இருக்கிறார்கள்.

நன்றி சொல்லும் நாள்'' வந்து சென்றது.

அன்று பிரத்தியேக உணவு கொடுத்தவர்களும் 

ஆயிரக்கணக்கு.

இருந்தும் போதாக் குறை வருகிறது என்று சொல்கிறார்கள்.

குழந்தைகள் ஒன்று சேர்ந்து குக்கீஸ், கேக் என்று செய்து

வீட்டு வாசலைல் வினியோகிக்கிறார்கள்.

பள்ளிக்கூடங்களுக்குச் செல்லும் அம்மாக்கள்

பலவகைப் பழவகைகள் ,ரொட்டி, Applepie செய்து 

செய்து விற்று வரும் பணத்தை சால்வேஷன் ஆர்மிக்குக்

கொடுக்கிறார்கள்.

அதுவும் இந்தக் குளிர் நாட்களில் , மேலுடுப்பு இல்லாமல்

அவதிப் படுபவர்களுக்கு,

படுக்கைகள், போர்வைகள், தலைக் குல்லாக்கள்,

ஸ்வெட்டர், பழைய ஜாக்கெட் என்று 

குமித்து விடுகிறார்கள்.

முன்பு எல்லாம் இங்கே எல்லோரும் பழைய துணிகளை

ஒரு தொட்டியில் போடும்போது

நம் ஊர்க்குழந்தைகளுக்கு உபயோகப் படுமே 

என்று வருத்தப் படுவேன்.

இப்போது எல்லாமே மாறிவிட்டது.

இறைவன் கால நிலையை மாற்றி  எல்லோரையும்

உணர வைத்துக் கொண்டிருக்கிறான்.