மார்கழிப் பாசுரம் தூமணி மாடம்

வல்லிசிம்ஹன்

எல்லோரும் வளமாக  வாழ வேண்டும் 

மார்கழிப்  பாசுரம்   தூமணி மாடம் 

தூமணிமாடத்துச் சுற்றும்  விளக்கெரிய 
தூபம் கமழத்  துயிலனை  மேல் கண்வளரும் 
மாமான் மகளே  மணிக் கதவம் தாள்திறவாய் 
மாமீர்  அவளை  எழுப்பீரோ உன் மகள்தான் 
ஊமையோ  அன்றிச்  செவிடோ அனந்தலோ 
ஏமப்பெருந்துயில்  மந்திரப்  பட்டாளோ 
மாமாயன் மாதவன்  வைகுந்தன்  என்றென்று 
நாமம் பலவும் நவின்றேலோர் எம்பாவாய்.

ஸ்ரீ ஆண்டாள் திருவடிகளே சரணம்.




நம் கோதை இப்பொழுது  அடுத்த வீட்டுக்கு வருகிறாள்.
ஆவலுடன் கூட வருகிறார்கள் தோழிகள்.

கண்ணனப் பார்க்கப்   போகிறோம்  சீக்கிரம் போகவேண்டும் என்றபடியே நாலாவது வீட்டைப் பார்த்தால் 
கதவு மூடி இருக்கிறது. இந்தப் பெண் இன்னும் எழுந்திருக்கவில்லையா என்ற சந்தேகத்துடன் 
திறந்திருக்கும் சாளரம்   வழியே ஆண்டாள் பார்க்கிறாள்.
அங்கே அவளை காணும்  காட்சி...அழகான மஞ்சம், சுற்றிலும் 
விளக்குகள்,

தூய ரத்தினங்கள் பதித்த சுவர்கள் விளக்கொளியைப் பிரதிபலிக்கின்றன.
 அந்த மஞ்சத்தில் எழிலாக உறங்குவது போலப் 

பாவனை செய்தபடி இருக்கும்  பெண்.
ஆச்சர்யத்துடன் விளிக்கிறாள்  ஆண்டாள்.

அவளோ அசையவில்லை. அவள் அன்னையை அடுத்தபடி அழைக்கிறாள் . அன்பு மாமீர் அவளை எழுப்புங்கள்.
அவளுக்கு காது கேட்கவில்லையா, ஊமையாகிவிட்டாளா 

பெண்ணே என்ன உறக்கம் இது உன்னை யாராவது மந்திரத்தால் வசியப்  படுத்தி விட்டார்களோ?

நாம் மாதவனை,வைகுந்தனை, மால வனைப் பாட வேண்டாமா.
பொய்யுறக்கம் களைந்து எழுந்து வந்து எங்களுடன் அவன் நாமங்களைச்  சொல் 
என்று வேண்டுகிறாள்.
நம்மையே அழைக்கிறாள்  நாமும் பாடுவோம்.