Wednesday, October 18, 2017

பயணங்கள் 4 ஆம் பாதம்

1956 பிளிமத் ஸ்டேஷன் வேகன். Google  உபயம் 
Add caption
இப்போதைய ஸ்ரீவைகுண்டம் சந்நிதித்தெரு 
ஸ்ரீவைகுண்டம் கோவில் கோபுரத்தில் ப்ரஹ்லாத வரதன் 
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்.
குறுங்குடியில் இருந்த ஐந்து நாட்களும் தினம்
நம்பியாற்றில் குளிக்கத் தாத்தா அழைத்துச் சென்றார். யாருக்கும் நீந்தத் தெரியாது. கரையோரமாகவே காக்காக் குளியல் தான். இருந்தும் ஓடும் தண்ணிரின் இன்பம் இன்னும் மறக்க முடியாது.

பாட்டி சாதம் கைகளில் போடும்போது கதை சொல்வார் என்று எழுதி
இருந்தேன்.அப்போது மகேந்திர மலைக் கதையும் சொல்வார்.  மகேந்திர மலைக்கு
மேலே ஏறினால்  பரமபதம் தெரியும். என்பார்.
 தென்கோடியில் திருக்குறுங்குடி இருப்பதால்
யமலோகம்  பக்கம். சர்வ ஜாக்கிரதையாக நடக்கணும் 
என்று மனத்தில் பதிய வைத்தார். தந்தை தாய்க்கு பணிந்து நடக்க வேண்டும்.
பொய் சொல்லக் கூடாது. சித்திரகுப்தன் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பான்.
இப்படி எல்லாம் சொல்லிச் சொல்லி எங்களைத் தப்பு வழிக்குப் போகாமல்
 செய்ததில் பாட்டிக்குப்  பெரும்பங்கு உண்டு.
தினம் வீட்டுக்குப் பின்புறமும் வாசல் பக்கமும்
 தீபங்கள் தினம் ஏற்றப்படும்.
அம்மியில் எப்பொழுதும் இஞ்சிச் சாற்றுக்கு அரைத்து
 தண்ணிர்கலந்து தேனுடன் கொடுப்பார்.
வேப்பமரத்திலிருந்து கொழுந்து பறித்து
சாப்பிடச் சொல்வார்.  இந்தப் பழக்கம் மதுரை வந்த பிறகும் தொடர்ந்தது.
     அடுத்த நாள் திருச்செந்தூர் போவதாக ஏற்பாடு. கூடவே கன்யாகுமரியும்
 சேர்ந்து கொண்டது.
கன்யாகுமரிக்கு  சூர்யோதயம் பார்க்கவே சென்று விட்டோம்.
அந்த அலைகளுக்கு நடுவே சங்கிலிகளைப் பிடித்தபடி  அப்பா
நின்றுகொள்ள, பற்கள் கிடுகிடுக்கக் குளித்த நினைவு இருக்கிறது.
அலைகளுக்கு நடுவே சித்தப்பாவும் அப்பாவும் எங்களையும்,பாட்டி
அம்மா,சித்தி  அனைவரையும் கவனித்துக் கொண்டார்கள். மாலை திருச்செந்தூர்.