நாச்சியார்

அண்மையின் அருமை

2012-02-14T09:11:00.000+05:30

''பாலசம்சாரம்    .நாமதான் பார்த்துக்கணும்''
மதுரைப் பாட்டி சொல்வதை அவளின்   பேரன்கள்
உன்னிப்பாகக் கேட்டுக் கொண்டார்கள்.

மொத்தம் ஐந்து பிள்ளைகளும் இரண்டு பெண்களும் கொண்ட குடும்பம்.
அதில் ஒரு மகன் திடீரென்று   மூளைக்காய்ச்சலில்
இறக்க நேர்ந்த நேரம்.
அவரது மனைவியும் மூன்று குழந்தைகளும் மதுரை வந்து சேர்ந்தபோது
பாட்டி சொன்ன வார்த்தைகள்.

பாட்டியின் பெண்ணும் இறந்தவரின் தாயுமான திருமலை
இந்தவிவகாரம் எப்படிச் செல்லுமோ என்று
கவலையுடன் இருந்தார்.
எதிர்பாராத சங்கடம்.
மகன்கள் வேறு வேறு ஊரில் குடியிருக்கிறார்கள். தானும் கணவரும்
மட்டும்   நெல்லையில்   குடித்தனம்.

வரும் பென்ஷன் தங்களுக்கு மட்டும் போதும்
இதில் இன்னும் நான்கு உயிர்களைக் காப்பாற்றுவது ,படிக்கவைப்பது எல்லாமே பிரச்சினையாக இருந்ததால்
தன் நாத்தனாரிடம்    கலந்தாலோசிக்க வந்திருந்தனர்.

அவர் மதுரையில் வக்கீல் புதுத் தெருவில் வசதியான இடத்தில்வாழ்க்கைப் பட்டு,
செழுங்கிளைத் தாங்கும் நற்குணம் படைத்தவராகவும் இருந்தார்.

வயதான தம்பியைக் காட்டிலும் உறுதியான இதயம் படைத்தவர்.
தானும் புதல்வர்களில் ஒருவரை ப் பறிகொடுத்திருந்ததால் ,தம்பியின் கலக்கத்தைப் புரிந்தவர்.

நீ ஒண்ணும் தாட்சண்யப் படாதே நம்பி.
நான் நம் காந்தி கிராமத்தில் உன் மருமகளுக்கு மேலே படிக்க
ஏற்பாடு செய்கிறேன்.கைத்தொழில் ஏதாவது கற்றுக் கொள்ளட்டும்.அவளுக்கு நன்றாகத் தைக்கத் தெரியுமே.
அதைச் சரிவரக் கற்றுக் கொண்டால்
அதுவே பெரிய உபகாரமாக இருக்கும்.
பெரிய பையனை நீ வைத்துக் கொள்.அவனுக்குப் படிப்புக்கு
நான் மாதாமாதம் பணம் அனுப்புகிறேன்.
உன்னிடம் இருந்தால்தான் அவனுக்குப் பொறுப்பு வரும்.

பின்னால் வரும் நாட்களில் தாயையும் தங்கைகளையும்
பார்த்துக் கொள்வான். பாளையங்கோட்டைப் பள்ளியில் நமக்குத் தெரிந்தவர்தான் தலமை ஆசிரியர்.
நல்ல ஒழுக்கம்,படிப்பு எல்லாம்   கற்றுக் கொள்வான்.

கால்வருட,அரைவருட லீவுநாட்களில் உன் மருமகளும்பேத்திகளும்
உன்னிடம் வந்து இருக்கட்டும்.
முழுவருடக் கோடைவிடுமுறை நாட்களில் அவள் தன் தாய் வீடான பெரிய குளத்தில் போய் இருக்கட்டும்.

தம்பியின் மற்றப் புதல்வர்களையும் அவள் விட்டுவைக்கவில்லை.
நீங்கள்   நான்கு பேரும்   கடிதப் போக்குவரத்து வைத்துக் கொள்ளவேண்டும். அந்தக் குழந்தைகள் தாங்கள் கைவிடப் பட்டுவிட்டோம் என்கிற நினைப்புத் துளியும் வரக் கூடாது.

அப்பா இல்லாவிட்டாலும் சித்தப்பாக்கள்   ,அத்தைகள் பார்த்துக் கொள்வார்கள்
என்ற நம்பிக்கை இருக்க வேண்டும்.'' ஒரு பெருமூச்சோடு
அக்கா   எழுந்துகொண்டார்.
தம்பியும் .மனைவியும் அவள்   கால்களில்   விழுந்து மனப்பாரம் தீர அழுது தீர்த்தார்கள்.
தாய்தந்தையரைப் பின்பற்றி அவரது மகன்களும் அவர்கள் மனைவிகளும்
நமஸ்கரித்தார்கள்.

மகன் இறந்த போது இருந்த மலைப்பு கொஞ்சம் அவர்களது மனத்திலிருந்து
அகன்றது.
******************************************************************************
51 வருடங்களுக்குப் பிறகு அந்தக் குடும்பத்தின்
நிறைய முன்னேற்றம் கண்டது. பெரியவர்கள் யாரும் இப்போது இல்லை. அடுத்த தலைமுறைக்கே ஷஷ்டி அப்த பூர்த்தி நடந்துவிட்டது.

இந்தக் குடும்பத்துக்கும் எங்கள் சின்னப் பாட்டிக்கும் (ஆங்க்!அதே பாட்டிதான். என் கல்யணத்துக் கடிதம் கொடுத்தவர்:)   )
தோழமை பலவருடங்களாக உண்டு.
சமீபத்தில் ஒரு திருமணத்தில் மதுரையைச் சேர்ந்த சிலரைச் சந்தித்தேன்.

உறவினர்(அவளுக்கும் எனக்கும் ஒரே வயது) ஒருவளிடம் அந்தக் குடும்பத்தைப் பற்றிக் கேட்டேன்.
தன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த என் வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு அம்மாவைக் காண்பித்தாள். யார் தெரிகிறதா?என்று கேள்வி.
நமக்கு நேற்றுப் பார்த்தவர்களையே மறந்து போகிறது.
''தெரியலையே என்றேன். நம்ம 'ஜில்லி''
உண்மையாவா என்று வாய் மூடாமல் பார்த்தேன்.
ஹேய் ஜில்லியா..என்னைத் தெரிகிறதா,,,இது நான்.
இல்லையே. மதுரையை நான் மறந்தே நாளாகிறது. பழைய
உறவெல்லாம் விட்டுப் போச்சு என்று தோள் குலுக்கின பெண்ணை நான்
என்னுடன் வாடாமல்லி பறிக்கவும், மகிழம்பூ மாலை
தொடுக்கவும்
என் பின்னால் அலைந்த சிறுமியோடு சம்பந்திப் படுத்திப் பார்க்க முடியவில்லை.
நான் விடுவதாக இல்லை. உங்கள் பக்கத்து வீட்ல இருந்தோமே,
ஜானு,முகுந்தன்,கல்யாணி.?
உன்
குழந்தைகள் எங்கே இருக்கிறார்கள்.

தங்கை அண்ணா    எப்படி இருக்கிறார்கள்.
அம்மா?
அம்மா காலமாகி ரொம்ப நாளாச்சு. எங்கள் திருமணங்கள் முடிந்ததும்
அவள் நிறைய நாட்கள் இருக்கவில்லை. நானும் 1972லியே காலிஃபோர்னியா
போய்விட்டேன்.
தங்கை வேற்று மதத்தவரைத் திருமணம் செய்து கொண்டு ஆஸ்திரேலியா
போய்விட்டாள்.
அண்ணா   தாத்தா வாங்கிக் கொடுத்தவேலையில் ரிடயராகி இப்போது நெல்லை பக்கத்தில் கிராமத்தில் இருக்கிறான். பெரிய குடும்பம்.
சௌத் ரொம்ப ஹாட்டாக இருக்கிறது அதனால் அடுத்த ட்ரிப் ல தான் பார்க்கணும்.
என் குழந்தைகள் என்னுடன் இந்திய   ட்ரிப்புக்கெல்லாம் வருவதில்லை.

இந்தக் கல்யாணமே மதுரைப் பாட்டிக்கு    ஒரு பேரன்'' எல் ஏ''ல நல்ல பொஸிஷன்ல இருக்கானாம். அவன் மகனை என் பெண்ணுக்கு வரன் பார்க்கலாம்னு கேட்கத்தான் வந்தேன்.
அடுத்த நிமிடம்   அவளே போலத் தோற்றமளித்த இன்னோரு
பெண்ணைப் பார்க்க நகர்ந்துவிட்டாள்.

நானும் என் பழைய தோழியும்   சிரித்துவிட்டோம்.
நீ எங்கயும் சிங்கப்பூர் போலியா என்று நான் கேட்க , ஏன் நீதான் அமெரிக்கவாசின்னு கேள்விப்பட்டேன்'' என்று அவள் கலாய்க்க
அப்பாடி சில விஷயங்கள் மாறுவதில்லை என்று நிம்மதியாக இருந்தது.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

முதுமையும் கண் பிரச்சினைகளும்.

2012-02-11T06:48:00.004+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

கண் ணில் வைத்தியம் முடிந்து கறுப்புக் கண்ணாடியும் நானுமாக ஒருநாள் வீட்டுப் பலசரக்குப் பொருட்கள் வாங்கப் போயிருந்தோம்.

கொஞ்சம் தடுமாற்றம் இருந்தாலும் பழக்கம்
காரண்மாக வேண்டும் என்ற பொருட்களைத் தள்ளுவண்டியில்
போட்டுக் கொண்டு எண்ணெய்   பாக்கெட்டை எடுக்க நிற்கும் போது
திடீரென்று பின்னால் ஒரு பெண்ணின் குரல் கேட்டது.

எவ்வளவு நாள்;ஆச்சு?''

திரும்பிப் பார்த்தால் ஒரு மூதாட்டி.அதாவது என்னை விடக் கொஞ்சம் வயதானவர்.
'எதுக்குக் கேட்கறேன்னால் நானும் செய்துக்கணும். 35 ஆயிரம் லென்ஸ் மட்டும் ஆகணும் என்கிறான் என் அண்ணா பையன்.
அந்த லென்ஸ் பேர் என்னடா. கூகிள்ள தேடிக்கறேன்னு சொன்னால் ,பெயர் சொல்ல மாட்டேன் என்கிறான்.''
எனக்குத் தலை கால் புரியவில்லை.

நம்மைக் கூட மதித்து ஒரு அம்மா கேட்கிறாரேன்னு சந்தோஷம்.:0)

என்ன தெரியணும் உங்களுக்கு?
என் வைத்தியர் சொல்லும் லென்ஸ் அந்த விலைதானா.
அதற்கு உண்மையான பேர் என்ன.
அதுபோட்டால் என் கண் புரை விலகி ப் பார்வை விளங்குமா.

எனக்கோ படு உத்சாகம்.
'அதிலென்ன சந்தேகம் அம்மா. கண் நன்றாகத்தெரியும்.

அதைக் கேக்கலை....
??????
இந்ட்ரா அக்குலர் லென்ஸ் எத்தனை வகைப்படும்.
நான் பணம் கொடுக்கப் போகிற லென்ஸைத்தான்
வைத்தியர் பொருத்துவார் என்று என்ன நிச்சயம்?

ஆஹா மாட்டிக்கிட்டயா மஹாதேவி; அப்டீன்னு ஒரு குரல் .என் மனசுதான்.
உங்க   டாக்டர் யார்.

ஸோ அண்ட் ஸொ. உங்களுக்கு அவரைத் தெரியுமா?
நான் விழித்தேன். எனக்கு தெரிந்த வைத்தியர்கள் எலும்பு முறிவுக்காரர்களும்,

டயபெடிஸ் மருத்துவர்களும் தான்.
''இல்லமா எனக்கு அவரைத் தெரியாது.'
ஓ ஊருக்குப் புதுச்யு போல நீங்கள்.
எங்க டாக்டர் என்னை 35 வருஷங்களாப் பார்த்துக் கொண்டு வருகிறார்.''
''அப்புறம் என்ன அவரை நீங்கள் நம்பலாமே''
உங்களுக்கு யார் வைத்தியம் செய்தது?
'தெரிந்த டாக்டர் தான்.
''
நீங்கள் உங்கள் லென்ஸ் செக் செய்தீர்களா''
சொன்ன விலையைக் கொடுத்துவிட்டு வந்துவிட்டேன்''

ஓ! உங்கள் பிள்ளைகள் இருப்பார்கள். மருமகள் இருப்பாள். கணவர் பார்த்துக் கொள்வார்,.'

எனக்குக் கல்யாணம் ஆகவில்லை. பிள்ளைகளும் கிடையாது(!)
உங்களுக்குக் கண்ணில் மருந்து போட உங்கள் கணவர் வருவார்.
சமையலைப் பார்க்க மருமகள் இருப்பார்''
என்னைச் சொல்லுங்கள். பணத்தை யாராவது பறித்துக் கொள்வார்களோ என்ற
பயத்தைத் தவிர   வேற என்ன இருக்கிறது.என்று சொன்னவர் அழ ஆரம்பித்துவிட்டார்.

ஐய்யோ சாமி இது என்னடான்னு   கவலையாகி விட்டது. இதற்கு நடுவில் சிங்கம் வேற உள்ள வந்து என்ன 'லேடி எம்ஜியார்''(கறுப்புக் கண்ணாடி மஹிமை)
ஒரு கடுகு புளி வாங்க இவ்வளவு நேரமா' என்றபடி   அருகே வந்தார்.
என்பக்கத்தில் அழும் பெண்ணைப் பார்த்து
என்னைச் சந்தேகமாப் பார்த்தார்.
என்ன செய்த. இப்படி இந்த ஓல்ட் வுமன் அழறாங்களே''
நான் அம்மாவை அங்கிருந்த நாற்காலியில் உட்காரச் சொன்னேன்.
கடையிலிருந்த பெண்ணிடம் ,கொஞ்சம் தண்ணீர் வாங்கி அவரைக் குடிக்கச் சொல்லி
என் புராணத்தைச் சொன்னேன்.
;;அம்மா, எங்கள் குழந்தைகள் இங்கே இல்லை.
வெளியூரில் இருக்காங்க.
கண் சொட்டு மருந்து போட்டுக் கொள்ள மருத்துவமனையிலேயே கற்றுக் கொண்டேன்.
ஒரு பதினைந்து நாட்களுக்கு ஒரு அம்மா எங்களுக்குச் சப்பாத்தியும், காய்கறிகளும் செய்து தருவதாக ஒப்புக் கொண்டிருக்கிறார்''
உங்களாலும் முடியும்.
உங்கள் வைத்தியரை நம்புங்கள்.
தெய்வத்தை நம்புங்கள்'
கண் சரியாகிவிடும்.
வைத்தியரிடமே ஒரு உதவியாளரை உங்கள் வீட்டுக்கு அனுப்பச் சொல்லி நான்கு நாட்களுக்கு ஏற்பாடு செய்து கொள்ளுங்கள்.

என்றதும் ஒருவாறு தேறினார்.
என் விலாசத்தைக் கேட்டார். பக்கத்தில் உறுமல் சத்தம் கேட்கவே ''இங்க பக்கத்தில் தாம்மா இருக்கேன்.
அப்புறம் பார்க்கிறேன்,'' என்றவாறு வெளியே வந்தேன்.
பின்னால் அந்தப் பெண்ணின் குரல் ''வரவங்க, போறவங்க உதவியா செய்வார்கள்!! வாய்வார்த்தைக்கே வழியில்லாமல் போச்செ'கலிகாலம்!!!
என்று தன்னோடு உதவிக்கு வந்திருக்கும் பெண்ணோடு உள்ள போய் ரைஸ் ப்ரான் ஆயில் எடுத்து வைம்மா'
என்று கட்டளையிட்டார்..

எனக்கே என் கண்ணில் வைக்கப்பட்ட லென்ஸ் நான் சொன்ன லென்ஸ்தானா'என்ற சந்தேகம் வந்துவிட்டது:(
எதாக இருந்தால் என்ன. நம்பிக்கை இல்லாமல் வைத்தியம் கிடையாது.

நம்பிவிட்டால் சந்தேகம் கூடாது'
இப்படி உறுதி செய்து கொண்டேன்.:)

வேரென நீ இருந்தாய்,நான் வீழாமல் இருந்தேன்...

2012-02-09T07:15:00.002+05:30


பெண்ணின் திருமணத்தில் அம்மா

அம்மா கொஞ்சம் திரும்பேன்.
உன் முகத்தை மீண்டும் பார்க்கவேண்டும்.
உன் பேரன்களுக்கும் பேத்திகளுக்கும்
உன் பெயர் தெரிந்திருக்கிறது.
கடமைப்பட்டவர்கள்...ஆனால் அவர்களின்
வாரிசுகளுக்கும்
ஜயாப் பாட்டியைத் தெரிந்திருக்கிறது.

வாய் திறவாமல் கண்கலாலயே சிரிப்பாயே
அந்தச் சிரிப்பை
அதன் புனிதத்தை அவர்களும் பார்க்கவேண்டாமா.

குழந்தைகளா
பாட்டிக்கு ஹாப்பி பர்த் டே இன்னிக்கு.
நாம் அவள் இருக்குமிடத்தில் ஆநந்தமாக இருக்க வாழ்த்தலாம்.
வாருங்கள்.
தாழம்பூ வாங்கி கையில் குத்தினாலும் அழகுப் பின்னலில் தைத்துவிடுவாள்.
அமுதமாகத் தயிரும் அன்பும் சேர்த்துக்
கையில் அன்னம் இடுவாள்.
அந்த அம்மாவை அவள் கைகளின் ஆதுரத்தை
எந்நாளும் மறக்காமல் இருப்போம்.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

தேன்கிண்ணம் வழங்கும் கயல்விழிக்கு இசைப் பரிசு

2012-02-08T07:12:00.000+05:30

இசைகேட்டால் புவி அசைந்தாடும்

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

அன்பு கயல்விழி செய்து வரும் இசைச் சேவை எல்லோருக்கும் தெரிந்ததே.
சிறுமுயற்சியைச் சொல்லவில்லை.
பெரிய தேன்கிண்ணத்தைச் சொல்கிறேன்.

எங்கிருந்தெல்லாமோ தேடிதேடி முத்துக்களோ ரத்தினங்களோ என்று வர்ணிக்கத் தகுந்த   தேன் சொட்டும் பாடல்களை தன் ''தேன்கிண்ணம்''
பதிவில் கொடுத்துவருகிறார்.
செய்நன்றி அறிதல் முக்கியமல்லவா.
அதுவும்   என் விஷயத்தில் கண் அறுவை சிகித்சை
முடிந்த பிறகு, கண்களை மூடிக் கொண்டு காதைத் திறக்கச் சொல்லி வைத்தியர் சொன்ன அறிவுரையை
நான் ஏற்றுக் கொண்டாலும்,
கடைப் பிடிப்பது மிகவும்   சிரமமாக இருந்த போதுதான், கூகிள் ப்ளஸ்ஸில்

நம் கயல் ஒரு லின்க்,பழைய பாடல் ,கண்டசாலா பாடினதைப் பதிந்திருந்தார்.

இந்த இன்பத்தை அனுபவித்தவர்களுக்குத் தான் தெரியும்
இந்த மகிமை.
நானும் பலபாடல்களை கூல்டோட் தளத்தில் சென்று தேடி
தரவிறக்கம் செய்து அனுபவித்திருக்கிறேன்.
ஆனால் கயல்விழி முத்துலட்சுமி

கொடுத்த ஒரு லின்க் எனக்கு ஒரு தங்கச் சுரங்கத்தையே திறந்து
கொடுத்தது போல இருந்தது.
அரசியோ அரசனாகவோ இருந்தால் பொற்கிழி கொடுக்கலாம்.
நாமெல்லாம் பதிவர்கள் தானே. அதனால்
இசைக்கான சிம்பல் ஒரு ''இசை நோட்'' தான்.
கூகிளில் கிடைத்த   படம் ஒன்றை இன்று நம் கயல் முத்துவுக்கு
அளிக்கிறேன்.
மனமுவந்து ஏற்றுக் கொள்ளவேண்டும்.
இசைக்கு கோடி நன்றி கயல்விழி முத்துலக்ஷ்மி.

ஃபெப்ரவரி க்ளோஸ் அப்! பிட் போட்டிக்கு

2012-02-05T08:31:00.000+05:30

விழுதுகள்

பெண்வீட்டுத் தோட்டத்தில் தக்காளியும் பச்சை மிளகாயும்

தரையில் வண்ணம் பேசும் மலர்கள்.

அடயாறு ஆலமரம் அருகே எடுத்த படம்

அலையோரம் நடை பழகும் குதிரை

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

முஹூர்த்தநாளும் முடிவாச்சா!!

2012-02-05T06:17:00.001+05:30

குழந்தைகள் அனுப்பிய பூங்கொத்து

இப்படியாகத்தானே ஐப்பசி மாதமும் வந்தது.தீபாவளி ஷாப்பிங் முடிக்க ஹாஜீமூசா கடை.

முதல் தடவையாகப் புடவை அதிலும் பட்டுப்புடவை போணி.

யானைக் கலர்னு அப்போது புதிதாக ஒரு ஏதோ ஒரு படத்தின் பேரோடு

வந்திருந்தது.

110ரூபாய்தான் விலை.அம்மா தீர்மானம் போட்டாச்சு.

அதுதான் பெண்பார்க்கிற அன்று உடுத்திக்கொள்ளவேண்டும்.சரி.

தீபாவளியும் வந்து போனது.

இந்தத் தடவை தம்பிகளோடு பட்டாசுக்குப் போட்டிபோடவில்லை.

சின்னவன் அடுத்த வருஷம் நீ இங்க வருவியான்னு கேட்க அப்போதுதான்

ஓஹோ இங்க இந்த இடத்தில் நம்ம நாட்கள் குறைவுதான்

என்றும் வெளிச்சமாகியது.
அக்டோபர் 31 ஆம் தேதி இரண்டு குடும்பத்துக்கும் உறவில்
இருந்த குடும்பத்தில் ஒரு திருமணம்.
அத்தையிடமிருந்து தொலைபேசி அழைப்பு.
சிங்கம் புதுக்கோட்டையிலிருந்து
சென்னைக்கு வருவதாகவும், என்னையும் அழைத்துக் கொண்டு என் பெற்றோர் அங்கே வந்தால்
.அதில் எல்லோரும் சந்திப்பதாக ஏற்பாடு.

பலிஆடு முகம் எப்படி இருக்கும் என்று என்னைப் பார்த்தால் தெரிந்து இருக்கும்.

கூட்டத்தில் அனைவரும் என்னைப்பார்ப்பதாக உணர்வு.

ஒரு வட்டமாக நாற்காலிகளைப் போட்டு அத்தை வீட்டுக்காரர்களும்

எங்க வீட்டூக்காரர்களும் உட்கார்ந்தோம்.

பார்த்துக்கோடா அப்புறம் சரியாவே பார்க்கலைனு எல்லாம்

சொல்லக்கூடாது ,

புளித்துப்போன வசனம் தான
அன்னிக்கு அப்படித்தான் தோணவில்லை.

அடக்கம் ஒடுக்கம் எல்லாம் முன்னாடியே மண்டையில் தைத்துத்தான் பாட்டி அனுப்பி இருந்ததால் நான் தலையை நிமிர்த்தவில்லை.

ஒரு கனமான குரல் ''நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து அவனைப் பார்க்கலாம்''

என்றது.

பிறகு தெரிந்தது அது என் மாமாவின் (வருங்கால மாமனார் )குரல் என்று.

சரி என்று நிமிர்ந்தால் நாலைந்து பேர்கள் ஒரே ஜாடையில்.

அதில் ஒருவருக்குக் காதோரம் நரைத்திருந்தது.

அட ராமா,அதுக்குள்ள நரைத்துவிட்டதா.

ஒருவேளை இப்படித்தான் இருக்குமோ என்று மீண்டும் குனிந்த தலை.

மாமா அப்போது பார்த்து ஒரு ஸ்கைப்ளூ சட்டை பின்னால் போய் நின்று இதுதான் என்பதுபோல் சைகை காட்டினார்.

திருப்பியும் நிமிர்ந்துவிட்டு சிரித்துக்கொண்டிருந்தவரைப் பார்த்துவிட்டு

சரி ஓக்கேதான் என்று நினைத்தபடி

அம்மாவைப் பார்த்தேன்.அப்பா அம்மா இருவரும் கைகூப்பாத குறையாக நிற்பதைப் பார்த்து ஒரு கணம் நான் கலங்கியது இன்னும் நினைவு இருக்கிறது.

அவர்களோடு கிளம்பி இரண்டு வண்டிகளில் மைலாப்பூரில் இருந்த பெரிய வீட்டுக்கும் வந்தோம்.
பழைய கதைகளில் வரும். பச்சை வர்ணம் பூசப்பட்ட இரண்டு பெரிய gate க்குள் வண்டிகள் நுழைந்தன.
இரண்டு புறமும் பெரிய பெரிய மரங்கள்.நாகலிங்கப் பூ வாசனை மூக்கை நிரப்பியது.
நெல்லிமரங்கள் ,சஃப்போட்டா மரங்கள், விளாம்பழ மரங்கள்,
மல்லிக் கொடிகள் நடுவில் உட்கார சிமெண்ட் பெஞ்சுகள்
எல்லாவற்றையும் தாண்டி பெரிய முற்றத்தில் போய் இறங்கினோம்.
பசுமாடுகளுக்கான தீவனங்கள் நிரம்பிய மூட்டைகள்
கொண்ட பெரிய கொட்டகை ஒன்று இருந்தது. அதியும் தாண்டி
பசுமாடுகள் கட்டி நிறுத்தப் பட்ட தொழுவம் தெரிந்தது.
மாடுகளைப் பார்க்கறியாமா என்றது மாமனார் குரல்.
நான் ஓ யெஸ் சொல்வதற்குள், வீட்டிற்குள்ளிருந்து ஓடிவந்த சிறிய நாத்தனார்,முகம் பூராவும் சந்தோஷத்தோடு
என் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு முதலில் உள்ள வாங்கோ.ராகுகாலம் வந்துடும் என்றவாறு அழைத்துப் போனார்.

முதலில் பார்த்தது ரொம்பவும் வயசான ஆஜிப்பாட்டியையும்,தாத்தாவையும் தான்.
கல்யாண ஹாலைத் தாண்டி உள்ளே போனால் பெரிய ஊஞ்சலில் சின்ன மாமனார்.

'ம்ம் என்ன படிச்சிருக்க?என்று மேலயும் கீழயும் பார்த்தார்.எனக்கு அவருடைய ஆகிருதி,
கையில் வைத்திருந்த வெற்றிலைச் செல்லம்
எல்லாம் விநோதமாகத் தெரிந்தன.
ஊஞ்சலுக்கு அப்புறம் இரண்டாம் கட்டு தெரிந்தது.சமையல் செய்யும் இடத்திலிருந்து நல்ல பஜ்ஜி வாசனைவந்தது.
அதோடு இன்னுமொரு பெரியவர் வந்தார்.
''பாப்பா, இதுதான் சிம்முவுக்குப் பார்த்திருக்கிற பெண்''இது பாட்டி.

என்னது இவ்வளவு பெரியவர் பேர் பாப்பாவா'என்று எனக்குச் சிரிப்பு வந்துவிட்டது.
ஒரே குழப்பம்.
அதற்குள் மாடிக்குப் போய்விட்டார் சிங்கம்.
பாட்டியையும் தாத்தாவையும் இன்னும் கண்ணில் எதிர்ப் பட்டவர்களையும் அப்பா நமஸ்காரம் செய்யச் சொன்னார்.
தானும் செய்தார்.(எத்தனை அன்புப்பா உனக்கு என் மேல்.)!!!
நாத்தனார் மாடிக்குப் போய் மாப்பிள்ளை சிங்கத்தை மீண்டும் கீழே அழைத்துவந்தார். இருவர் முகத்திலும் சிரிப்பு.
*****************************************************************************************************************************************
அம்மாவின் பிறந்த வீட்டுக்கு வந்துவிட்டோம்

ஐந்து நிமிடங்களில் அங்கிருந்து போன் வந்துவிட்டது.

எங்களுக்கு சம்மதம்.உங்கள் அபிப்பிராயம் என்ன.

அப்பா வந்து என்னைக் கேட்டார்."அம்மா,உனக்குப் பிடித்திருந்தால் சரினு சொல்லு."

இல்லாட்டாப் பரவாயில்லை.

நாந்தான் நிறையப் படித்த அறிவாளி ஆச்சே.

பரவாயில்லைப்பா சரினு சொல்லிடலாம்.

அவ்வளவுதான் பலவிதமானப் பொருளாதாரத் தடைகள் வந்தபோதும்

முனைப்போடு அனைவரும் உழைத்துத் தை மாதத்தில்

எங்கள் திருமணமும் முடிந்தது.

படிக்கவில்லை.

அவரவர் வாழ்க்கையை தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். இல்லாவிட்டால் மறைமுகமாகத் தேர்ந்தெடுக்க வைக்கப் படுகிறார்கள்.

கதையும் முடிந்தது கத்திரிக்காயும் காய்த்தது.

எல்லோரும் வாழ வேண்டும்

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

அன்றொரு நாள் இதே பகலில்....

2012-02-04T05:33:00.001+05:30

அறிவிப்பு ...இதனால் சகலமானவர்களுக்கும் சொல்வது.

**********************************************************************

இந்தப் பதிவுக்குக் காரணம் திருமதி கீதா சாம்பசிவமும், தம்பி வாசுதேவனும் தான்.
இன்னோரு காரணம் நம்ம திருமதி பக்கங்களின் கோமதி அரசுவுக்கும் இதே
தைமாதம் 7 ஆம் தேதி திருமணநாள்.
அன்பும் அறனும் மிக்க நல் வாழ்வு வாழும் இந்த அருமை தம்பதியருக்கு நம் இனிய மணநாள் வாழ்த்துகளைச் சொல்லி
ஆசிகளையும் அனுப்புகிறோம்.சிங்கம் & மிஸஸ் சிங்கம்..

**********************************************************************************************

.

எப்பவும் ஸ்கூல்பசங்களோட லீவு ஒட்டியே முன்னாளில் கல்யாணங்கள் நடக்கும். நாத்தனார் முடிச்சு போட வரணும்னால் அவங்க குழந்தைகளுக்கு லீவ் விட்டாத்தான் வரமுடியும்.

அதால கூட இருக்கலாம்.இப்பத்திக் கல்யாணம் மாதிரி இல்லையே.

வீட்டுக்கு முன்னாடி பந்தல். பந்தக் கால்போட்ட அன்னிலேருந்தே உற்சாகம் கிளம்பிடும்.

வண்டியில் வந்திருங்கும் கீற்றுகள்,வாழைமரம்,சரம் கட்டிவிடும் பழங்கள்

விதானம் கட்டும் துணி எல்லாமே ஒரே த்ரில்லிங்காக இருக்கும்.

வாசனை,பஜ்ஜி,பட்சண வகையறா செய்யப் போட்டக் கோட்டை அடுப்பு.பிரமாதமான சூழ்நிலை.

மருதாணி இட ஒரு நாள். அக்கம்பக்கம் இருக்கும் பெண்கள் முற்றுகையிட்டுவிடுவார்கள். பகல் மருதாணி,இரவு மருதாணி என்று எல்லோரும் பறித்துக் கொண்டுவந்த இலைகளை அம்மியில் வைத்து,பாக்குகளைஅதில் பொடித்துப் போட்டு,துளி எலுமிச்சஞ்சாறு பிழிந்து

ம்ம்ம் மருதாணிக்கே உண்டான ஸ்பெஷல் வாசனை வீட்டை நிரப்பும்.

அந்த மாமி,இந்த அத்தை,பாட்டிகள் குழுமிவிடுவார்கள்.

சின்னப் பெண்களிலிருந்து,பையன்கள் ,முதிர்ந்தவர்கள் எல்லோரும் கைகளில் மருதாணி இட்டுக் கொண்டுதிரியும் அழகு தனி.

மருதாணி இட்ட கைகள் காயும் வரை

அடுத்தவர்கள்,(சில பேருக்கு மருதாணி அலர்ஜி அப்பவே உண்டு) உதவி

சகல விஷயத்துக்கும் தேவைப்படும்.

இவ்வளவு நினைவும் வரக்காரணம் இந்த அனிவர்சரிப் பதிவுகள்தான்.

அப்படியே போற போக்கில எங்க கல்யாணம் நிச்சயமான கதையையும் சொல்லலாமே என்று தோன்றியது:-)

*******************************************************

மதுரையின் அருகே பசுமலை என்கிற ஊர் .அப்போது...41 வருடங்களுக்கு முன்னால் வயல்கள் ஒரு பத்துப் பதினைந்து புதிதாகக்கட்டிய வீடுகள் மெயின் ஹைவே(மதுரை/திருமங்கலம் சாலை)யை ஒட்டித்

இருந்தன.(பசுமலை பைக்காராவுக்கும் திருப்பரங்குன்றத்துக்கும்

இடையில் இருக்கும்.)

அவைகளில் ஒன்று தபால் அலுவலகம். இப்போதும் அங்கேயே தான் இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.அப்பா போஸ்ட்மாஸ்டர்.நான்கு வருடங்களுக்கு ஒரு முறை ஊர் மாறிக்கொண்டே இருப்போம்.

அப்படி வந்த இடம் பசுமலை.ஏற்கனவே பழங்காநத்தம்

இடத்தில் பாட்டியும் தாத்தாவும் இருந்ததால் மதுரை பழகின இடமாயிருந்தாலும் அப்பா என்னைத் தனியே அனுப்பமாட்டார்.

கொசுறு மாதிரி சின்னத் தம்பி கூட வந்தால், நான் போகலாம் .டவுன் என்று அழைக்கப் படும்

செண்ட்ரல் பஸ்ஸ்டாண்டைச் சுற்றியுள்ள உறவினர்களைப் பார்த்துப் பேசிவரச் சொல்லுவார்,.

அவனும் பெரிய மனது பண்ணி,தன் (சேதுபதி உயர்னிலைப்பள்ளிக்குப் ) போவதற்கு முன்னால்,என்னை எங்கள் சித்தப்பா வீட்டில் (சந்தைப்பேட்டை)விட்டு விட்டுப் போவான்.

இப்போது நினைத்தால் சிரிப்பக இருக்கிறது. அப்பொது சுதந்திரம் பறிபோன மாதிரி இருப்பேன்.

என்ன இருந்தாலும் சென்னையில் ஒரு வருடம் தங்கிக் கல்லூரிக்குப்

போய்வந்து விட்டேன்,எனக்கு இந்த அஞ்சாம் நம்பர் பஸ்ஸில்

போய்வரத் தெரியாதா என்று தோன்றும்.

கேட்க முடியுமா??

அத்தனை பயப்பட்டு இருக்க வேண்டாம்.

அதுபோல ஒரு தடவை டவுனு பக்கம் போனபோது சின்னப்பாட்டி வீட்டுக்குப் போனொம்.

அங்க வந்த தபால்களைப் படித்துக் காண்பிக்க ,மற்றும் அவங்களுக்கு வேணும் என்கிற ஏவல்கள் ,வேலைகள் எல்லாம் செய்து முடிக்கணும்.இதெல்லாம் நாமா எடுத்துச் செய்கிற வேலைகள்.

அப்படி வந்த ஒரு கடிதத்தில் நான் இது வரை கண்ணால் கூடப் பார்த்திராத

ஒரு அத்தை, ''தன் உயரமான சிவப்பான 26 வயசு ஆன பையனுக்கு

ஒரு ஒல்லியான, உயரமான,சிவப்பான,அழகான (!!!!)

பெண் யாராவது இருந்தால் பார்த்து எழுதவும் .ஜாதகம் அனுப்புகிறேன்

என்று எழுதி இருந்தார். எனக்கும் எங்க சித்தப்பா மகளுக்கும்

தாங்க முடியாத வம்பு பிடித்துக்கொண்டது.

" அதென்ன பேச்சு.ஏன் கொஞ்சம் அழகு குறஞ்சா கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டாங்களோ. இவங்க எல்லாம் மன்மத ஜாதியோ "என்றெல்லாம் பேசி அந்தப் பாட்டியை உண்டு இல்லைனு செய்துட்டோம்.

அவங்க அசரவில்லை.

ஏன் நீங்க தான் ரெண்டு பேரு மாமா பெண்ணுங்க இருக்கீங்களே

இவ்வளவு பேசறவங்க பதில் கடிதம் எழுதுங்களேன்னு சொல்ல,

உடனே பேனாவை எடுத்தது நான்தான்..

அன்புள்ள கமலாவுக்கு,(அத்தைன்னா போட முடியும்..விஷயம் தெரிந்து போயிடுமே)

இப்பவும் உன் கடுதாசி பார்த்து சந்தோஷம்.உன் பையனுக்கு ஏத்தமாதிரி

இங்கே உன் பெரியப்பாவின் பேத்தி ஸோ அண்ட் ஸோ

இருக்கிறாள்.

சிவப்பிலேயும் சிவப்பு .

உயரத்திலேயும் உயரம்.

கிளி போல அழகு.(:))நீ ஜாதகத்தை அனுப்பு. நான்

கோபாலன் கிட்டப் பேசிக்கறேன்.

இப்படிக்கு,

ஆசீர்வாதங்களுடன்

அம்முச் சித்தி.

இப்படி ஒரு கடிதம் அழகான கையெழுத்தில் உருவாகிப் பாட்டிக்கு வாசிக்கப்பட்டது.

நான் இந்த ஆட்டைக்கு வரலப்பானு தங்கை விலகிக் கொண்டாள்.

இதில வந்த வர்ணனைகள் நான் படித்த கதைகளிலிருந்தும்

எங்க பாட்டி அவ்வப்போது பேசும் பேச்சுகளிலிருந்தும் எடுக்கப்பட்டவை.

பாட்டிக்கு சிரிப்பு ஒருபக்கம். என் அப்பா என்ன சொல்வாரோ என்ற பயம் வேறு.

அதைப் பார்த்துவிட்டு நான் அவங்களைச் சமாதானப் படுத்தி

இதுக்கெல்லாம் பதிலே வராது என்று சொல்லி அடுத்த நிமிடம்

மறந்தும் விட்டேன்.

அதைவிட அப்போது வெளிவர இருந்த அடிமைப்பெண் திரைப்படம்,

எங்க வயசே இருக்கும் ஒரு பெண் நடிக்க வருவது பற்றிப் பேச்சு

என்று போய் விட்டது பொழுது.

பிறகு நடந்தது இன்னும் சுவாரசியம்.

நாளைக்குப் பார்க்கலாம்:-)

எல்லோரும் வாழ வேண்டும்.

இந்தப் பதிவு வெளிவர நேரம் மணநாள் காணும் எல்லோருக்கும்,காணப்போகும் அனைவருக்கும் வாழ்த்துக்கள்.

கடிதம் எழுதிவிட்டு தம்பியோடு அதே அஞ்சாம் நம்பர் பஸ்ஸைப் பிடித்து வீட்டுக்கு வந்து ரேடியோல பாட்டுக் கேட்டு,

என்ன ஏது என்று விசாரித்த பெற்றோரிடமும் எல்லார் நலங்களையும் சொல்லிவிட்டுப் படுக்கவும் செய்தாச்சு.

திடீரென்று மன உறுத்தல்.என்னடா ஏதாவது தப்பு செய்துட்டோமோ.

சாமி கடவுளே அந்தத் தபால் போகாம செய்திடேன் .

என்னவோ பிரார்த்தனை.

அது எப்படி நடக்கும்,நாமதான் போஸ்ட்மாஸ்டர் பொண்ணு.

சுத்தமா அட்ரஸ் எழுதி, ஐம்பது பைசா ஸ்டாம்பும் ஒட்டி

சந்தைப்பேட்டை தபாலாபீஸில் போய்ப் போடவும் போட்டாச்சு.இத்தனை நேரம் மெயில் பையில் திருனெல்வேலி எக்ஸ்ப்ரசில்

அது போய்க் கொண்டு இருக்கும்.

முகந்தெரியாத அத்தைக்குக் கடிதம்.

நமக்குக் கல்யாணத்தைப் பத்தி என்ன தெரியும்.

சிவாஜி,சரோஜாதேவி

ஜெமினி சாவித்திரி

பத்மினி எம்ஜீயார் பாடற டூயட் தெரியும்.

ஆளு யாருனு கூடத் தெரியாதே .பேரும் கேள்விப்படாத ஒரு பேரு.

அவஸ்தைடா கடவுளேனு தூங்கியும் போயாச்சு.

இரண்டு நாள் கழித்து எங்க அப்பா ஒரு பதினோரு மணிவாக்கில் வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்.

சாவகாசமாக ஈசிசேரில் சாய்ந்துகொண்டு சேவற்கொடியோனின்தொடர் கதைபடித்துக்கொண்டிருந்த என்னை

ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு சமையல் உள்ளுக்குப் போய்விட்டார்.

அப்பாவுக்கு இன்னிக்கு சீக்கிரமே பசித்துவிட்டது போலிருக்கே !என்று நினைத்தபடி மறுபடியும் ஆ.வி.யில் மூழ்கிவிட்டேன்.

கசமுச என்று பேச்சு.

இரண்டு பேருமாக வெளியே வந்தார்கள்.

அப்பா முகம் படுசீரியசாக இருந்தது.

அன்னிக்கு சித்தி வீட்டில என்ன நடந்ததுனு மெதுவாகத்தான் கேட்டார்.

சட்டுனு கடிதம் ஞாபகம் வர, ''இல்லைப்பா'',என்று ஆரம்பித்த என்னை அம்மா முறைக்க,எனக்குப் பேச்சு வரவில்லை.

''அத்தை கிட்டேயிருந்து அப்பாவுக்கு லெட்டர் வந்து இருக்கு. அப்பா பேரில எழுதினயா ஏதாவது.''

நான் மென்று முழுங்குவதைப் பார்த்த அப்பாவுக்கு

மனசு வரவில்லை.

''ஏம்மா அப்படி எழுதின.திஸ் இஸ் சம்திங் சீரியஸ்''.

என்று பேச ஆரம்பிக்க.

இவளைத் தனியா அங்கே அனுப்பினதே தப்பு. வாயை வச்சுண்டு சும்மா இருந்ததா பாரேன்.பதினேழு வயசுக்கு உண்டான விவரம் வேண்டாம்???????

என்று அம்மா வருத்தப்பட ,

சரி சரி முதல் முதல்ல மஞ்சள் தடவிக் கடிதம் வந்து இருக்கு.

தம்பிகிட்டப் பேசிட்டு மற்றதைப் பார்க்கலாம்..

என்று அப்பா திரும்பிப் போய்விட்டார்.

அம்மாவும் ஏதோ பெரிய பாரம் ஏற்றிவிட்டது போல யோசனையுடன் படுத்துக் கொண்டுவிட்டார்.

சுவற்றுக்கு அப்பால் , போனில் சித்தப்பாவுடன் அப்பா பேசுவது கேட்டது.

சொல்ல மறந்துவிட்டேன்.

போஸ்ட் ஆஃபீசும் வீடும் சேர்ந்துதான் இருக்கும்.கதவைத் திறந்து அடுத்தாற்போல் கார்ட் வாங்கலாம்,போன் பேசலாம்.

மகா சௌகரியம்:-)

மெதுவாக எழுந்து அப்பா வைத்துவிட்டுப் போன கடிதத்தைப் படித்துப் பார்த்தேன் ."அன்புள்ள,.....

சித்தி எழுதின கடிததிலிருந்த கல்யாண வயதில் உனக்குப் பெண் இருப்பது தெரிய வந்தது.

படிப்பைப்பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டாம்.

கல்யாணம் ஆனபிறகு இங்கெ சென்னையில் தங்கி அவள் மேலே

டிகிரிக்குப் படிக்கலாம்.

அக்கா கணவரிடம் என் பையன் ஜாதகம் கொடுக்கிறேன்.

அவர் மதுரைக்கு நாளைக்கு வருகிறார். எல்லாம் சுபமாக முடியும். தையில் கல்யாணத்தை வைத்துக் கொள்ளலாம்."

இதுதான் சாரம்.

அப்பா என் திருமணத்தைப் பற்றி நினைத்துக்கூடப் பார்க்கவில்லை.தயாராகவும் இல்லை.

பெரிய அதிர்ச்சியாகத்தான் இந்தக் கடிதம் இருந்திருக்கும் என்பது என்னுடைய சின்னமூளைக்குகூடத் தெரிந்தது.

அடுத்த நாள் சொன்னதுபோல வந்துவிட்டார் இன்னொரு அத்தை வீட்டுக்காரர்.

தானே எல்லாவற்றையும் சரி பார்த்துவிட்டதாகவும்

இதைவிடப் பொருத்தமான வரன் கிடைக்காது என்றும் பையன் 400ரூபாய் சம்பளத்தில் ...கம்பனியில் அசிஸ்டண்ட் மேனஜர் ஆக இருப்பதாகவும்

சொல்லச் சொல்ல ஒரு மாதிரி வடிவம் உருப்பெற்றது.

எனக்குப் பிடித்த ஒரே வார்த்தை அஸிஸ்டண்ட் மானேஜர்.!!!!

ஏனெனில் காதலிக்க நேரமில்லை படத்தில் அந்த நாளைய கதாநாயகன்

ரவிச்சந்திரன் அந்த வேலையில் இருப்பார்.

உங்களால் நம்பக் கூட முடியாது எங்களின் வெகுளித்தனத்தை.:)

கடிதங்கள் பறந்தன.ரகசிய விசாரணைகள் நடந்தன.

ஐப்பசியில் பெண்பார்க்கலாம் என்று முடிவாகியது.

தொடரும் அதிசயங்கள் :)

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

தை மாத குத்தகை நாட்கள்.

2012-01-31T13:42:00.004+05:30

யார் யாரிடம் மாட்டிக் கொண்டார்களோ!!! ஃபெப்ரவரி 4 ஆம் தேதி


நாங்க புதுசாக் கட்டிக் கிட்ட சோடிதானுங்க 46 வருஷம் புதுசு:)


கெட்டி மேளம் கொட்டுற கல்யாணம்.		இவ்வளவு பதியத் தான் நமக்கு நேரம் ஒதுக்கப் பட்டது				கண் புரை சிகித்சை முடிந்து ஏழு நாட்களே ஆகி இருப்பதால்......

கண்நலம் பேண அவசியமாகிறது.
அனைவரிடமும் வாழ்த்துகள் வேண்டி
இருக்கிறோம்.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

மின்சாரம் கையைக் கடிக்கும்

2012-01-21T08:03:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
மின் அளவி(!) நின்றுவிட்டது என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார் இரண்டு மாதங்களுக்கு ஒரு தடவை மீட்டர் படிக்கறவர்.எழுதறவர்:)
உடனே புது மீட்டர் வைக்கும்படி ஒரு மனு எழுதி நாற்பத்தைந்துபடி ஏறிக் கொடுத்துவிட்டுவந்தோம்.
ஒருநடவடிக்கையும் இல்ல்லை.
ஓடாத நாட்களுக்கு என்ன அபராதம் வருமோ என்ற கவலையில் தலைவலித்ததுதான் மிச்சம்
ஒருமாதம் ஆகி, தெரிந்த மின்வாரியத் தொழிலாளரைப் பிடித்தார் சிங்கம்.அவர் 1500 வாங்கிக் கொண்டு புது மீட்டர் வைத்தார்.
கணக்குப் போர்ட்டுச் சொல்லுங்க என்று எங்கள் இபி மேலாளரிடம் மீண்டும் கேட்டுக் கொண்டோம். ஆறுமாதங்கள் ஊரில் இல்லை என்பதையும் தெரிவித்தோம்.
அவரோ போட்டுவைக்கிற்றேன்.நாளைக்கு வரீங்களா என்றுசொல்லி விட்டார்

.மீண்டும் படியேறிப் போனால், பழைய ரிகார்டுகள் படி எங்கள் ஆவரேஜ் பார்த்து இவ்வளவு வருகிறது என்றார்.

ஒருவருடமாக மீட்டர் ரிப்பேராம்!! மாதாமாதம் பணம் கட்டினோமே அப்ப ஏன் சொல்லவில்லை என்றால், அவங்களுக்கு 200 வீட்டுக்குப் போகணும்மா. நினைவு இருக்காது என்றார்.
வேண்டுமானால் நான் அட்ஜஸ்ட் செய்து தருகிறேன். கொஞ்சம் கவனியுங்கள் என்றிருக்கார்!!!
.நம் டெபாசிட் பணத்தில் கழித்துக் கொண்டுவந்தாங்களாம்.
.இணைய வழியாகப் பணம் கட்டுவத்ற்கு ஒரு நண்பர் உதவி செய்ததால் தான் நாங்கள் வெளிநாடுக்குக் கிளம்பினோம்.:((

ஒருவழியாக நேற்று சமரசம் செய்து நேற்றுதான் முடித்தது. அவங்களைக் கேட்டால் இந்த வரிசையில் எல்லோருக்கும் அதே பிரச்சினைதான். நிற்பவர்கள் எல்லாம் 17000 வரை கொடுக்கணும்.
ஒண்ணும்சொல்கிறதுக்கு இல்லை.:(

:

காஃபியில பல் தேய்க்கிறார்......

2012-01-17T07:00:00.000+05:30

உலகமே என்னுள் அடக்கம்:)

டி காஃப்

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

உலகத்தில் இன்றியமையாத ஒரு பழக்கம் . விட முடியாத பழக்கம்.
விலக்குவதால் நன்மை அதிகம்.'

தெரியும் ஐய்யா.
கொலெஸ்ட்ரால் குறையும்.
ஆமாம்.
உனக்கோ ஷுகர் இருக்கார்.

ஆமாம்.
ஸ்கிம்டு பால் சாப்பிட்டால் போறுமே.
ஓ அதுக்கென்ன.

இப்ப மட்டும் ஒரே ஒரு கப் ப்ளீஸ்.:(
என்னடா காலங்கார்த்தால எனக்கு வந்த கஷ்டம்.
ஐஸ் பொட்டியைத் திறந்தால் பாக்கெட் பாலைக் காணோம்.
என்ன ஆச்சு?. ஃப்ரிட்ஜே சாப்பிட்டுடுத்தா.
நீங்க இன்னோரு பால் எடுத்தீர்களா.

இல்லையேமா. அது உன் டிபார்ட்மெண்ட்...
என்னாச்சு.பாலா காணோம்????

ஆமாம் வாங்கின ரெண்டில ஒண்ணு நேத்திக்குப் பாயசத்துக்கு எடுத்தது.
இன்னோண்ணு எங்க. ?
அடுத்த தட்டில எங்கயாவது ஒளிஞ்சிண்டு இருக்கும். யானை இருந்தால் கூடத் தெரியாது உனக்கு.
பழமும் காய்கறியும் தான் இருக்கு. தயிர் இருக்கு.
ஏலக்காய் இருக்கு. தண்ணீர் இருக்கு.

சரி பெருமாளுக்கு கைகாண்பிச்சுடு...

????
பின்ன கார்த்தால அஞ்சு மணிக்கு எழுந்து ஒரு மனுஷன் ஜிம்முக்குக் கிளம்பறான்.
ஒரு காப்பி இல்லைன்னால் என்ன செய்ய முடியும்.

எனக்கே பசி, தலை கொண்டு போறது.
உங்களுக்குப் பதில் சொல்லக் கூட எனக்குத் தெம்பு இல்ல.
சரி இந்தா ரெண்டு மாரீ பிஸ்கட் சாப்பிடு. நான் பால் பூத்ல
ஒரு பாக்கெட் கிடைக்கிறதான்னு பார்க்கறேன். அடுத்த செகண்ட் மோட்டார் சைக்கிள் கிளம்பும் சத்தாம்.

ஆஹா நான் காண்பது கனவா. சிங்கம் கூட இந்தக் காலைக் குளிர்ல

லஸ் பக்கம் பாலுக்காகப் போகுமா??

போச்சே.
அந்தப் பாலைக் காய்ச்சியும் வைத்துவிட்டது:)
இதோ காப்பியும் குடித்தாச்சு.

இப்போ விஜய் டிவியில் காலட்சேபம் காதில் விழுகிறது.
பதிவு எழுத யோசனையும் மேட்டரும் கிடைத்துவிட்டது இல்லையா.:)

காப்பியைப் பற்றித் தேடினபோது கிடைத்த தகவல்
அது ஒரு ஆந்டி ஆக்சிடந்டாம்.!!
க்ரீன் டீ மாதிரி. நம்ப முடியவில்லை இல்லையா. நானும் நம்பவில்லை. :)

முற்பகல், பிற்பகல்:)

2012-01-13T10:45:00.004+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

முற்பகல்........... 25 வருடங்களுக்கு முன்னால்

வெள்ளிக்கிழமை,தை மாதம் காலை வேலைகளை முடித்துவிட்டு வந்து
இராமயணம் சுந்தரகாண்டத்தைப் படிப்பது ஒரு வழக்கம் பிரபாவிற்கு.
விளக்கு பூஜை சேய்து முடித்தவுடன்,
அந்தப் பத்தரை மணி கெடுவிற்குள்(ராகு காலம் வந்து விடுமே)
எல்லாவற்றையும் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும்.
காலையிலிருந்து ஒன்றும் சாப்பிடாதது வேறு கண்ணைச் சுழற்றியது.

இதெல்லாம் பார்த்தால்   செய்யும் காரியம்    நிறைவடையாது.
சின்னவனுக்கு நல்ல கல்லூரியில் இடம் கிடைக்கணும். பெரியவனுக்கு முதுகலை வகுப்பில் படிக்க ஸ்காலர்ஷிப் வரவேண்டும்.

மஞ்சள் பிள்ளையாரைப் பிடித்து வைத்து
நெற்றியில் குட்டிக் கொண்டு பிள்ளையாருக்குச் சமர்ப்பிக்க அட்சதை கையில் எடுக்கவும்,
தொலைபேசி அடிக்கவும் சரியாக இருந்தது.

கண்மண் தெரியாமல் கோபம் தலைக்கேறியது.

வீட்டில் தொலைபேசி எடுத்துப் பேச ஒரு ஆள் வைக்கவேண்டும்.
இப்ப எந்தக் கரடி கூப்பிடுகிறதோ தெரியவில்லையே
என்றபடி ''கத்தாத குறையாக'ஹலோ' என்று விளித்தாள்.

'வெளில போயிருந்தியாமா,.ஃபோன் எடுக்க இவ்வளவு நேரமாகி விட்டதே'

என்று அம்மாவின் குரல்தான் மறுமுனையில்.
'நான் எப்படிமா வெளில போவேன்.?
பாட்டும் நானே பாடறதும் நானே ரேஞ்சில வேலை.
இப்பதான் வேலை முடிந்து மங்கா போனாள்.
சரின்னு ராமாயணம் படிக்கலாம்னு உட்கார்ந்தேன்.
நீ ஃபோன்    பண்றே'
அலுப்பும் சலிப்பும் குரலில் தெரிய பெற்ற அம்மா என்கிற நினைப்பு கூட
இல்லாமல் ஒலித்தது பிரபாவின் குரல்.
பெண்ணின் குணாதிசாயங்களைத் தெரியாத அம்மா இல்லையே தாய்.!

ஓ!சாரிமா.
முக்கியமான   விஷயம் .உன் பொண்ணுகிட்ட நீயே சொல்லுன்னு அப்பா சொன்னார்.
நான் ராகுகாலம் முடிந்த கையோடு உன்கிட்டப் பேசுகிறேன். நீ பூஜையைப் பூர்த்தி செய்மா'' என்று இதமாகப் பேசி அம்மா ஃபோனை வைத்து விட்டார்.

'ஏன் எனக்கு இப்படி ஒரு வாய்த்துடுக்கு. பாவம் அம்மா. அவர் எங்கயோ திருச்சியிலிருந்து பேசுகிறார்.
இப்படி உனக்கு என்ன வேணும் இப்ப 'என்று கேட்காத குறையாகப் பேசியிருக்க வேண்டாம் என்றபடி பூஜை அறைக்குள் புகுந்தாள்.

செய்ய வேண்டிய பிரகாரம் அர்ச்சனைகள், நைவேத்யம் எல்லாம் முடித்து
வெளியே வருவதற்குள் வியர்த்து விறுவிறூத்துப் பசி
வயிற்றைக் கிள்ள ,ஒரு சிறு கிண்ணத்தில் குழம்பும் சாதமும் போட்டுக் கலந்து கொண்டு பொரியலையும் எடுத்து வைத்துக் கொண்டு
மேஜையருகே நாற்காலியையும் இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு
சாப்பிட உட்காரவும் 12 மணி ஆகிவிட்டது.

இப்ப திருச்சிக்கு ஃப்போன் செய்ய வேண்டாம். சாயந்திரம் பார்ர்த்துக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்தபடி சாப்பிட்டு விட்டுத் தொலைகாட்சியில்
வரும் பாட்டுகளைக் கேட்டபடியே தூங்கியும் விட்டாள்.

மீண்டும் தொலைபேசி அடிக்கவும் ,இன்னிக்கு இந்த
தூக்கமும் போச்சு.. இப்ப எந்தப் புண்ணியவதி எந்த பாங்கிலிருந்து அழைக்கிறாளோ, நீயும் ஆச்சு, உன் கிரெடிட் கார்டும் அச்சுனு ஃபோனைத் தூக்கிப் போடப் போறேன்'என்று முணு முணுத்தபடி,
இந்த மத்யான வேளைல கூப்பிடறதை நீங்க நிறுத்தினால் நன்றாக இருக்கும்
என்று காரமாக ஆரம்பித்தவளை அம்மாவின் மென் குரல்
நிறுத்தியது.

அச்சோ திருப்பியும் தொந்தரவு பண்ணீட்டேனா.
இல்லைமா சொல்லு. என்ன விஷயம்.
அப்பாவுக்கு எதாவது மருந்து வாங்கணுமா.'
என்றவளை
அதெல்லாம் இல்லைமா. பெரியவன் படிப்பு விஷயமாக இங்க
திருவெறும்பூர்க் காலேஜுக்குப் போய் விசாரித்தார் அப்பா.
அவன் மதிப்பெண்களைப் பார்த்து அவர்கள் ஒரு வருடப்
படிப்புக்கான   செலவை ஒரு தனியார் நிறுவனம் வழியாக
ஏற்பாடு செய்யலாம் என்று   சொன்னார்களாம்.
மாப்பிள்ளை அந்த நிறுவனத்தோட சென்னைக்கிளையை
அணுகினால் , அங்கிருப்பவர் வேண்டிய உதவியைச் செய்வார்'
என்று சொன்ன அம்மாவை ஓடிப்போய்க் கட்டிக் கொள்ளவேண்டும் போல
உடல் பறந்தது பிரபாவுக்கு.
உடனே கண்ணில்   கண்ணீரும் சேர்ந்து கொண்டது.
தான்க்ஸ் ம்மா. கார்த்தால உன்னைக் கடிக்காத குறையாப் பேசிட்டேன்.
ரொம்ப சாரிமா'என்றாள்' அழாத குறையாக.
அடடா.எல்லாம் நல்லபடியாகத் தான் நடக்கிறது. இதெல்லாம் மனசில வச்சிக்காதே . ஆக வேண்டியதைச் செய்யுங்கோ'என்றபடி அம்மா ஃபோனை வைத்துவிட்டார்.

பிற்பகல்.
கணினி முன்னால் உட்கார்ந்து    கையில் காப்பிக் கோப்பையோடு
பெண்ணிடம் கணினித் தொலைபேசியில் பேசத் தயாரானாள் பிரபா.
இப்போ எட்டு மணியிருக்கும் அங்கே. சாப்பிட்டு முடித்திருப்பார்கள்.
இந்த நாள்   எப்படிப் போச்சு என்று விசாரிக்கலாம்
என்றபடி பெண்ணின் வீட்டு நம்பாரைத் தட்டினாள்.
அடித்துக் கொண்டே இருந்தது தொலைபேசி.

ஏன் யாரும் எடுக்கவில்லை என்று யோசித்தபடி பேரனின்
கூகிள் அரட்டையில் டிங் செய்தாள்.
ஹலோ பாட்டி என்று ஒலித்த பேரன் குரல் கேட்டதும்.
சந்தோஷமாக இருந்தது.
நான் ஹோம் வ்வொர்க் செய்யறேன் பாட்டி. அப்புறமா உன்னோட பேசட்டுமா'
என்ற பேரனின் மரியாதையை மெச்சியபடித் தொடர்பைத் துண்டித்தாள். மீண்டும் கீழ்த்தளத்து எண்ணைத்   தட்டினாள்.
யாரும் எடுக்கவில்லை.
சரி பத்து நிமிடம் போகட்டும். உடனே மனம் கேட்காமல் பெண்ணின் கைபேசியில் அழைத்தாள்.

'என்னம்மாஆஆ...!!!????

ஃஃபோன் யாருமே எடுக்கலியே. எங்கயாவது வெளியே வந்திருக்கியாம்மா'
என்று இயல்பாகக் கேட்டாள்.
மறுமுனையில் வெடித்தது பெண்ணின் குரல்.
ராத்திரி அதுவும் வார நாளில் நான் எங்கமா போகப் போறேன்.
பனி பொழிந்திருக்கிறது.
அது ஸாஃப்டாக இருக்கும்போதே   நீக்கிவிட்டால் தான் நாளை காலை நாங்கள் வெளியே வர முடியும்..
பையனுக்கு நாளை ஏதோ தேர்வுப் பரீட்சை.
அவனும் படித்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

நீ என்னடா என்றால் வெளிய போயிருக்கியான்னு கேட்கற..என்னம்மா.
நம்ம ஊரு மாதிரியா இங்க...
பிரபாவுக்கு வாய் அடைத்துவிட்டது. நான் என்ன பண்ணிட்டேன் இப்ப.
????

சரிம்மா அப்புறமா உனக்குக் கூப்பிட்டுப் பேசறேன். நீ பாவம் உன் வேலையைப்   பாரு..''
என்றபடி,

அடுத்துத் தன் ஈமெயில்களைப் படிக்கும்போது காரணமே இல்லாமல்,
அம்மா நினைவு வந்தது.

இந்தப் பதிவுவை மங்கையர் உலகத்திலும் இணைக்கப் படும்

http://ithu-mangayarulagam.blogspot.com/

ஜனவரி கொண்டாட்டம்!!

2012-01-11T08:13:00.002+05:30

புத்தாண்டு வரவேற்பு

நீரின் கொண்டாட்டம் இது நான் எடுத்த படம்தான்:)

இதுவும் நான் எடுத்த படம் இல்லை:)

சமீபத்தில் பார்த்த குழந்தை

போன வருடக் கொண்டாட்டம் நியூயார்க்


அயல் நாட்டு வேடத்தில் நம் நாட்டு தம்பதிகள்:)	நான் எடுத்த படம் இல்லை.!!

மலரக் காத்திருக்கும் மொட்டுகளின் கொண்டாட்டம்

ஆர்ப்பரிக்கும் அமைதியான அலைகள். பல குழந்தைகள் சேர்ந்து விளையாடும் ஒரு தோற்றம்.

அனைவருக்கும் தைத் திங்கள் பொங்கல் நாள்
பாலாகிப் பெருகும் ஆநந்தத்தையும்
சகலவித செல்வங்களையும் நிம்மதியையும் தர
இறைவனை வேண்டி இனிய வாழ்த்துகளையும் இங்கே பதிகிறேன்.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

மாரிமலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்

2012-01-09T12:36:00.001+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
இன்று திருப்பாவை 23 ஆம் நாள். சீரிய சிங்காசனத்தில் இருந்து
யாம் வந்த காரியம் ஆராய்ந்து அருளச் சொல்கிறாள்..

ஆண்டாளுக்கு கண்ணனின் நடையழகு பார்க்க வேண்டுமாம்.
பாலும் சர்க்கரையும் சேர்ந்தது போலவாம் நரசிம்ஹ அவதாரம்.
நரனும் சிங்கமும் கலந்த அழகனாம்.

அவன் தீவிழித்துப் பார்ப்பது, கொடியவர்களை வீழ்த்த.
ஹிரண்யனை வீழ்த்தும் பார்வை. ராவணனை
அதிர வைத்த பார்வை.
துரியோதனன் சபையில்   கண்ணனை அவமதிக்கக்
காத்திருக்கிறான்.
கண்ணன் உள்ளே   நுழைகிறான். யாரும் எழுந்திருக்கவில்லை. அரசனுக்குப்
பயந்து.
கண்ணனின் கண்ணைப் பார்த்த அடுத்த கணம் துரியோதனனின் உடல் எழுந்துவிட்டதாம்.

அதனால் அடியவர்களாகிய நாம்,சிங்கம் என்று பயப்படவேண்டாம்.
அது சீரிய சிங்கம்.
ஆண்டாள் பாவைக்காக இத்தனை நாள்     மாய உறக்கத்தில் இருந்த சிங்கத்தின் உறக்கம் கலைந்து விழித்ததாம்.
இவர்கள் வந்துவிட்டார்கள் என்று தெரிந்ததும் தாமரைக் கண்கள் சிவந்து விரிந்தனவாம்.
அடியவர்கள் அருகில் இருந்தால் பகவானின் கண்கள் தாமரைச் சிவப்பு கொள்ளுமாம். அவர்கள் சற்றே அகன்றாலும் அவர் கண்கள் வெளுத்துவிடுமாம்.!!

பூவைப் பூ வண்ணா,நீ உன் சிம்ம கதியில் நடந்து வந்து
எங்களுக்கு அருள வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டுப் பிறகு சொன்னோமே என்று வருந்தினாளாம்.

இந்தக் கண்ணன் நடந்த நடை போதாதா. நான் வேறு நடக்கச் சொல்லிவிட்டேனே.

இந்தப் பாதங்களை குளிர்சந்தனம் பூசிப் பூஜிக்க அல்லவா வேண்டும்.
என்று   உணர்ந்து அடுத்த பாசுரத்தில்(அன்று இவ்வுலகம் அளந்தாய் அடி போற்றி ) போற்றிப் பாடுகிறாள்.

இன்றைய பாடல்

மாரிமலை முழஞ்சில் மன்னிக் கிடந்துறங்கும்
சீரிய சிங்கம் அறிவுற்றுத் தீவிழித்து
வேரிமயிர் பொங்க எப்பாடும் பேர்ந்துதறி
மூரி நிமிர்ந்து முழங்கிப் புறப்பட்டுப்
போதருமா போல நீ பூவைப் பூவண்ணா உன்
கோவில் நின்று இங்கனே போந்தருளிக் கோப்புடைய
சீரிய சிங்காதனத்திருந்து யாம் வந்த
காரியம் ஆராய்ந்து அருளேலோ எம்பாவாய்.!
ஸ்ரீ ஆண்டாள் திருவடிகளே சரணம்.
மேலிருக்கும் படங்கள் ஸ்ரிவில்லிபுத்தூர்க் காட்சிகள்.

உபயம் விஜய் டிவி.
எழுதியிருப்பது உபவே. திரு.வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் அவர்களின் திருப்பாவை உரையிலிருந்து உணர்ந்ததை எழுதினேன்.

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி ஸ்ரீரங்கம்&திருவல்லிக்கேணி

2012-01-05T14:56:00.000+05:30

அரங்கன் கைக்கிளி

கஸ்தூரி திலகம்

கிளிமாலை

பரமபத வாசல்

ஸ்ரீ பார்த்தசாரதி தேவியருடன்

இந்தப் படப் பதிவு, தொலைக்காட்சியில் அதிகாலை
ஒளிபரப்பாக ஸ்ரீவைகுண்ட ஏகாதசி
ஒளிபரப்பப் பட்டபோது எடுக்கப் பட்டது.
ஒளிபரப்பைப் பார்க்க முடியாதவர்களுக்காகப்
பதிந்திருக்கிறேன்.
முக்கியமாக வெளிநாட்டில் இருப்பவர்களுக்காக.
பொதிகை சானலுக்கு மனம் நிறைந்த நன்றி.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

புத்தாண்டுக்கு அடுத்த நாள்

2012-01-02T09:23:00.001+05:30

மழை,புயல் பயம்,நியூசியில் மீண்டும் பூகம்பம் எல்லாம் சேர்ந்து புத்தாண்டைக்
கொஞ்சம் களையிழக்கச் செய்தாலும்,
மக்கள் மீண்டு வந்து மெரினாவில் புத்தாண்டை ஆரவாரமாக வரவேற்றது
அதிசயமாக இருந்தது எனக்கு.

ஆமாம் கடலென்ன செய்யும். அதன் உள்ளே புகுந்து ஆட்டி வைத்த புயலுக்கு அது ஆட்டம் காட்டிவிட்டது.
கடலில் மீன் பிடிக்காது தவித்தவர்களுக்கு நிலக்கரி டன் கணக்கில் வலையில்
அகப்பட்டது இன்னோரு ஆச்சரியம்.

'தானே'' வரப் போகிறது. வந்து விட்டது. இல்லை புதுச்சேரி போகிறது. கடைசியில்
கடலூருக்கு அருகில் மைய்யம் கொண்டதாக, செய்தி.
சென்னையில் மின்சாரம் போய் வந்தது. மழையும் காற்றும் விடவில்லை.

எங்களுக்கோ அவசரமாக , ஒரு நோய்வாய்ப்பட்ட
உறவினரைப் பார்க்க வேண்டிய அவசியம்.

கொஞ்சம் மழை நின்றதும் ராதாகிருஷ்ண சாலையில் பயணித்தோம்.
அவங்க வீடோ சாலை முடிவில் இருந்தது.
கடல் வரை சென்று சிடி செண்டருக்கு அருகில் திரும்பி வரவேண்டும்..
சாலை விதி அப்படி!
முக்கால் தொலைவு போனதுமே கடலின் வண்ணமும் அலைகளின் ஆக்ரோஷமும்
தெரிந்தது.
காணக்கிடைக்காத காட்கி.
கடலைக் கறுப்பு வண்ணத்தில் நான் பார்த்ததே இல்லை.
அதுவும் அந்தப் பத்தடி உயர அலைகளின் சீற்றம்... அதையும் பார்த்ததில்லை.
ஊழிக் காற்று இதுதாணனோ என்ற வண்ணம் மழையையும்
குடையையும் தூக்கும் காற்று..
கையில் காமிரா இல்லையே என்றிருந்தது.
கூட வந்தவருக்கு (சிங்கம்தான்)ப் பொறுமை இல்லை.
ஒரே சமயம் போல இருக்காது கிளம்பு என்று என்னைக் கிளப்பிவிட்டார்..
அடுத்த நாள் இங்கே கமராஜர் சாலை வரை வந்த கடலும், புதுச்சேரியிலும், கடலூரிலும்
125,135 கிலோமீட்டர் வேகத்தில் நாசம் விளைவித்தது இதே "தானே".:(
இன்னும் பத்து நாட்களாவது ஆகும் என்று சொல்கிறார்கள். இல்லை ஓரிரு மாதங்களாவது
ஆகும் சாதாரண நிலைமைக்குத் திரும்ப என்றும் கூறுகிறார்கள்.

ஆண்டாள் அவள் தன் திருப்பாவையில் ஆழிமழைக் கண்ணனை அழைக்கையில்
தீங்கில்லாத மழையைத் தான் கொடுக்கச் சொல்லுகிறாள்.
''வாழ உலகினில் பெய்திடாய்''

இன்றைய செய்தி யாரோ கிளப்பிவிட்ட பூகம்பம் பற்றியது.
கடலூர் மக்கள் இரவு முழுவதும் வீட்டுக்கு வெளியே
தவித்தபடிக் காத்திருக்கிறார்கள்.

தானாக வரும் குழப்பம் , தீங்கு நினைப்பவர்கள் செய்யும் குழப்பம் .
இதிலிருந்து கடவுள் தான் நம்மைக் காப்பாற்றணும்.
இன்னொரு அதிசயம் என் ப்ளாக் ரான்க் 128 லிருந்து 69 ஆகியிருப்பதை நம் ராமலக்ஷ்மி சொல்லித் தெரிந்து கொண்டேன். நன்றி ராமலக்ஷ்மி!

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

இனிய புத்தாண்டு 2012

2012-01-01T06:04:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

வந்து சென்ற 2011 க்கு
நல விடை கொடுத்து வந்து கொண்டிருக்கும் புது வருடம் எல்லா நன்மைகளையும் எல்லோருக்கும் அளிக்க இறைவனை வேண்டுகிறேன்.
பதிவர்கள் அனைவருக்கும் அவர்கள் குடும்பத்தாருக்கும் எங்கள்
மனம் நிறைந்த புத்தாண்டு வாழ்த்துகள். நன்மையே வேண்டும். வளம் வேண்டும். ஆரோக்கியம் வேண்டும்.
இத்தனையும் அவன் அருள்வான் நாமும் அதற்காக உழைப்போம் என்ற எண்ணம்தான் இப்போது
அன்புடன்
வல்லிமா. நரசிம்ஹன்

கண்ணே என் கணினியே!

2011-12-25T12:44:00.001+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

ஐந்து நாட்களுக்கு முன் மதியம் 12 மணிக்கு என் கணினி பூரண ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டது.
சட சடவென்று ஜன்னல்கள் மூடின. சைரன் ஒலிக்காத குறையாக
கறுப்பு பின்புலத்தில்
வெள்ளை எழுத்துகள் கணினியை நிறுத்து. குறுந்தட்டைப் போட்டு
. எஃப் 8 நம்பரைத்தட்டு.
இல்லாவிட்டால் உன் கணீனிதயாரிப்பாளர
களைக் கூப்பிடு
என்றெல்லாம் கட்டளைகள் வந்த வண்ணம் இருந்தன.

அப்போதுதான் ஒரு பதிவு எழுதி முடித்திருந்தேன்.

இந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து விடுபடவே பத்து நிமிடங்கள் ஆயின எனக்கு:(
அடுத்து என்ன செய்ய.
தேடு. பழுது பார்ப்பவரை. மூளையின் கட்டளை.
அப்புறம் நிதானித்தேன்.

ஒண்ணும் வேண்டாம். இன்று விடுமுறை. மற்ற வேலைகளைப் பார்க்கலாம்.
இந்த முடிவு எடுத்த இரண்டே நிமிடங்களில்
கணினிதானே நமக்கு தொடர்பு சாசதனம். நான் பெற்ற செல்வங்கள்
எங்களைத் தொடர்பு கொள்ள உபயோகிக்கும் சாதனம்!!

சரி சுற்று அந்த எண்ணை.
சுற்றியாச்சு.
அவர் உடனே உதவி செய்வதாக உறுதி அளித்தார்..
ஆனால் இரண்டு நாட்கள் பொறுத்துக் கொள்ளும்படியும், ஊரெல்லாம் சுற்றும் காய்ச்சல் தன் கம்பெனியையும் பிடித்திருப்பதாகச் சொன்னார்.
இதென்னடா சனிப் பெயர்ச்சி இப்படி விளையாடுகிறதே.
முதலில் மைக்ரோவேவ், பிறகு தண்ணீர் பில்ட்டர்
,இப்பொழுது இது.

இரண்டு நாட்களும்
புத்தகங்களும், சினிமாக்களும் ,கச்செரிக்களுமாகக் கழிந்தன.

என்ன செய்தாலும் அம்மாவைத் தேடும் குழந்தை போல(!)
கை தானாகக் கீபோர்ட் பக்கம் போகும் விந்தைதான் வேடிக்கையாக இருந்தது

இதோ நேற்று வந்து ஹார்ட் டிஸ்கிக் கழட்டிவிட்டுப் புதிது போட்டுவிட்டு
இணைய இணைப்புக் கிடைக்கவில்லை என்று சொல்லிவிட்டுப் போனார் கணினி ரிப்பேர் செய்பவர்.
பிறகு தட்டுத் தடுமாறி இணையுமும் வந்தது.

பதிவெழுத விஷயமும் கிடைத்தது.
நஷ்டம் என்று சொல்லப் போனால் ,நூசி பூகம்பம் பற்றித் தெரிந்த பொது துளசியுடன் பேசமுடியாமல் போனதுதான்.
இப்பொழுது எல்லாம் நலம்.
கலப்பைதான் கிடைக்கவில்லை.
அழகிதான் இருக்கிறாளே:)

அனைவருக்கும் இனிய விழாக்கால வாழ்த்துகளும், புத்தாண்டு வாழ்த்துகளும்.

மார்கழிப்பூக்கள் கண்ணனுக்கு

2011-12-17T09:37:00.001+05:30

ஸ்ரீராம் கேட்ட வேண்பொங்கல் கூகிளார் கொடுத்தது.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு
பலகோடி நூறாயிரம்
மல்லாண்ட திண்தோள் மணிவண்ணா
உன் சேவடி செவ்வித் திருக்காப்பு
.
அந்தச் சேவடிகளுக்கு மலர் தூவி உன் தோழியும் பத்தினியும் ஆன ஸ்ரீஆண்டாளின் செம்பஞ்சுப் பாதங்களுக்கும் பல்லாண்டு பாடி மார்கழியின் ஒவ்வொரு நாளின் அதிகாலையிலும்

பாவைப் பாட்டுகளை ப் பாடி உய்யுமாறு அருள்வாய்.

பழைய கதை சில

2011-12-16T10:27:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
எழுபதுகளில்   காரைக்குடி   இனிமையான ஊராகவே இருந்தது.
நாங்கள்   வசித்தது தபால் அலுவலகக் கட்டிடத்தில் .
'
அப்பா   போஸ்ட் மாஸ்டராக , ராமேஸ்வரத்திலிருந்து இந்த அழகப்பநகர் மாற்றலில் வந்தபோது. ,
தபால் அலுவலகம் பெரியதாகத் தான் இருந்தது..
அதை ஒட்டிய இடம், போஸ்ட்மாஸ்டரின் குடும்பத்துக்கு ஒதுக்கப் பட்டது.
ஒரு புதர் மண்டிய தோட்டம்.
வீட்டிற்கும் தண்ணீர்க் கிணற்றுக்கும் நடக்க வேண்டிய
தூரம் அரைப் பர்லாங்காவது இருக்கும்.
நடுவில் ஊர்வன வம்சம் நிறைய இருக்கும். செம்மண் பூமியாச்சே.
ஆளுயர கரையான் புற்றுகளும் இருக்கும்.
அப்பாவும் தம்பியும் வீட்டைச் சுத்தம் செய்துவிட்டு எங்களுக்குக் கடிதம் போட்டார்கள். அம்மா என்னுடைய இரண்டாவது பிரசவத்துக்காகச் சேலத்திற்கு உதவியாக வந்திருந்தார்.
என் மகன் பெரியவனுக்கு   ஒண்ணரை வயது. சவலை.

பாட்டியுடனே ஒட்டிக் கொள்வான்.அவனையும் இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு அம்மா சமையல் வேலை செய்து, எனக்கு முறை தவறாமல் தலைக்கு எண்ணெய் வைத்து விறகடுப்பில் பெரிய தவலையில் தண்ணீர் கொதிக்க வைத்துக் குளிப்பாட்டிவிடுவார்.
பிறகு சின்னப் பாப்பா குளியல். மாமியாரும் உதவிக்கு வந்தார்.
சர்க்கரை நோயின் பாதிப்பு ஆரம்பம். அதனால் உதவிகள் நிறைய எதிர்பார்க்க முடியாது.
குழந்தை பிறந்த ஒரு மாதத்திலேயே சிங்கம் எங்களை தன் பிரிய ஃபியட் வண்டியில் மனமில்லாத மனத்தோடு காரைக் குடியில் கொண்டு விட்டார்.

அம்மாவுக்கு வண்டியைவிட்டு இறங்கியதும் அதிர்ச்சியாக இருந்திருக்க வேண்டும். மிகச் சிறிய வீடு. மூங்கில்
அழி போட்ட வராந்தா. ஒரே ஒரு ஆறுதல் பெரிய வேப்ப மரம் கப்பும் கிளையுமாகச் சுகத் தென்றல் வீசிக் கொண்டிருந்தது.
அதற்கப்புறம் ஒரு குட்டி ஹால். ஹாலை ஒட்டி வெளி வராண்டா. பாத்திரம் தேய்க்க, குளிக்க.
அதை ஒட்டி ஒரு படுக்கை அறை.
இந்தப் பக்கம்   ஒரு சிறிய சமையலறை.
எங்களுக்கு முந்தி இருந்தவர்களுக்கும் சுத்ததிற்கும் சம்பந்தம் இல்லை போல.
சுவரெல்லாம் கரி.
விளக்கெண்ணெய் போட்டுத் தடவி குழந்தைக்குத் திருஷ்டிப் பொட்டு வைக்கலாம்ம்மா என்று நான் சொன்னதை அம்மா
ரசிக்கவில்லை.

தரையெல்லம் பெயர்ந்திருந்தது.
ஒரு பூரானை வேறு பார்த்துவிட்டாள்.
கேட்கவேண்டுமா.
நீயும் குழந்தைகளும் கட்டிலில் ஏறி உட்காருங்கள் முதலில்.நிறையப்
பூச்சிகள் வருகின்றன.
டேய் ரங்கா, முதல்ல இங்க வா.
குழந்தையைக் கொஞ்சிக் கொண்டிருந்த சின்னத்தம்பி வந்தான். சைக்கிள்ள காத்து இருக்காடா. இருக்குமா. நல்ல ஜலம் குடிக்கிறதுக்கு எங்க எடுக்கணும்னு அப்பாகிட்ட கேள். அப்படியே போய்க் குடத்தில் எடுத்துக் கொண்டுவா,.
பதினாறு வயது கூட நிரம்பாத சின்னவன் எல்லா வேலைகளையும் தோளில் போட்டுக் கொண்டான். நல்ல பாங்கான உடல் அவனுக்கு. வேலை செய்ய அசர மாட்டான்.
புதிதாக அழகப்பா காலேஜில் சேர்ந்த பெருமை வேற. பியுசி யில் புதுத் தோழர்கள் வேற கிடைத்திருந்தார்கள். ஒரே உற்சாகம்.
அம்மா சொன்னதற்கெல்லாம் தலையாட்டினான்.

முத்ல்ல கிணற்றிலேருந்து தண்ணீர் கொண்டுவா. ரெண்டு ட்ரம் ரொம்பினதும்.செக்காலை ஹோட்டலிலிருந்து இரண்டு சாப்பாடு வாங்கிண்டு வந்துடு. சாதம் கரியடுப்பில் வைத்துவிடுகிறேன். இது அம்மா.
அன்றிலிருந்து 30 நாளே ஆன என் பெண்ணை நான் கவனிக்கப் பெரியவனை
அவன் பார்த்துக் கொண்டான்.
அப்பாவோடு சேர்ந்து சுற்றியிருந்த இடங்களை மண்வ்ர்ட்டி, கத்திகள் இவைகளை வைத்துக் கொண்டு சீர் செய்தான். ஆடுமாடுகள் நுழையாமல் மூங்கில் படல் செய்து போட்டான்.
எங்க இருந்தோ   கட்டாந்த்தரையாக இருந்த வாசலில் சினியா(zinniya) பூச்செடிகள் கொண்ட   தொட்டிகளைக் கொண்டுவந்து வைத்தான்.

இரண்டு மாதங்கள் கழித்துப் புகுந்த வீட்டுக்குக் கிளம்பிய என்னையும் என் குழந்தைகளையும், ரயில் பயணமாகக் கூடவந்து சேலம் கொண்டுவந்து சேர்த்தான்.

இன்று இருந்தாலும்    ஏதாவது வழியில் உதவிக் கொண்டுதான் இருப்பான்.
எங்கிருந்தோ வந்தான் ரங்கன். கண்ணனைப் பார்க்கப் போய்விட்டான் ஒரு மார்கழி மாதம்.

பேசியது கிளியா.

2011-12-14T08:35:00.000+05:30

பச்சை ஒட்டகச் சிவிங்கி:)

Add caption

பயணத்தின் போது போஸ் கொடுத்த ஒற்றைக் கிளி

கிளி பேசுவது அழகு. அதன் குரல் கிறீச்சிட்டால் பக்கத்தில் ஏதோ பூனை வந்துவிட்டது   என்று அர்த்தம். மற்றபடி சாடுவாக கண்ணை அப்படியும் இப்படியும் உருட்டியபடி கூடுக்குள் தத்தித் தத்தி அது நடக்கும் அழகே தனி.
இந்தக் கிளியை என் தோழி வளர்த்து வந்தாள்.
" அக்கா, பிசெட்(பிஸ்கட்) "

இதெல்லாம் மட்டும் சொல்லும்.
மூக்கின் சிவப்பு சொல்லி முடியாது.
அந்தப் பச்சையும் சிவப்பும் இன்னும் என் எண்ணங்களை ஆக்கிரமிப்பதால் தான் வாங்கும் அத்தனை உடைகளும் அதே வண்ணத்தில் அமைகின்றனவோ என்று ஒரு ச்சின்ன சந்தேகம் கூட எனக்கு உண்டு.:)

அந்தக் கிளிக்கு ஒரு நாள் தோழி , ஒரு பயங்கர சிகித்சை செய்தாள். யாரோ சொன்னார்கள் என்று அந்தக் குட்டிக்கிளியின் சிறகுகளை   ஒரு அங்குலம்    அளவுக்குக் கத்திரிக்கோலால்      நீக்கிவிட்டாள்.
அய்யோ அதுக்கு வலிக்கப் போகிறதே என்று நான் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே அதைச் செய்து முடித்துவிட்டாள்.
அதுவோ காச் மூச்னு சத்தம் போட்டது.
அச்சுஅசல் திட்டு வார்த்தைகள் போலத் தோன்றியது.
கிளியை வாங்குவானேன் இப்படி இறைக்கைகளைச் சிதைப்பானேன் என்று கேட்டேன்.
உனக்கு   ஒண்ணும் தெரியாதுடி.
கட் செய்யலைனால் பறந்து போய்விடும்.

என்ற பதிலை வீசினாள்.
பூனை வந்தால் அதனால் நகர முடியாதே அப்ப என்ன பண்ணும் என்ற கேள்விக்குப் பதில் இல்லை.
என்ன ஆச்சோ அந்தக் கிளிக்கு.தெரியவில்லை. அடுத்தமாதம் திண்டுக்கல் , ஊர் மாற்றல் .

இப்ப எதுக்குக் கிளி கதை என்று பார்க்கிறீர்கள்.

மங்கையர் உலகம் ஒளிபரப்பில் எழுத்தாளர் சிவசங்கரி
   ஒரு கதை சொன்னார். நல்ல பேச்சுத் திறமை கொண்ட கிளி   ஒன்றை ஒருவர் வாங்கினாராம். என்ன சொன்னாலும் சலிக்காமல் திருப்பிச் சொல்லுமாம். எந்த   சத்தத்தையும் அதே போலே கத்திக் காட்டுமாம். ஒரு நாள் இந்தக் கிளி நிற்காமல் இரும ஆரம்பித்ததாம்.
தேன் கொடுத்துப் பார்த்தாராம். பால் கொடுத்தாலும்
பயன் இல்லையாம்.

சரின்னுட்டு ஒரு வெடரினரி வைத்தியர் இடம் கிளியை அழைத்துக் கொண்டு போனாராம்.
அவர் முன்னாடியும் இந்தக் கிளி இருமிக் கொண்டே இருந்ததாம்.
கொஞ்ச நேரம் அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த டாக்டர் முகத்தில் சிறிய புன்னகை தோன்றியதாம்.
''ஏன் சார் நீங்கள் புகை பிடிப்பவரா'' என்று வந்தவரைக் கேட்டாராம். ''ஆமாம் சார் இருபது சிகரெட்டாவது பிடிப்பேன் ''என்றாராம் கிளிக்காரர்.
ஒரு வைத்தியம் சொல்கிறேன். அதைச் செய்தால் இருமல் நின்றுடும் என்றாராம் வைத்தியர்,. கட்டாயம் செய்கிறேன் என்று உறுதி கொடுத்தார் இவர்.
நீங்கள் ஒரு பதினைந்து நாட்களுக்குப் புகைபிடிக்காமல் இருங்க என்றாராம்.
   கிளி இருமலுக்கும் என் சிகரெட்டுக்கும் என்ன சார் சம்பந்தம் என்றாராம் கிளிக்காரர்:)
நான் சொல்றபடி செய்யுங்க. 15 நாட்கள் கழித்துவாருங்கள் என்றாராம்.
கிளிக்காக இவரும் புகை பிடிக்காமல் இருந்தாராம். நிறுத்தின இரண்டு நாட்களிலியே கிளி இருமுவதை நிறுத்திவிட்டதாம்.
அதிசயமான அதிசயம்    புகைப்பவருக்கு.

எடுத்துக் கொண்டு ஓடினாராம். வைத்தியரிடம். என் சிகரெட்டுக்கும் கிளி இருமலுக்கும் என்னய்யா சம்பந்தம் என்று அவசரமாகக் கேட்டாராம்.

சிகரெட்டுக்கும் உமக்கும் உம்மோட இருமலுக்கும் தான் சம்பந்தம் சார். நீங்க புகைபிடிச்சு இருமறீங்க.
அந்தச் சத்தத்தை அது செய்து காட்டுது.
இன்னும் கொஞ்ச நாளானால் சிகரெட்டைக் கூடக் கேட்டு இருக்கலாம்:)
என்று நகைத்தாராம் டாக்டர்.
நீங்கள் இருமுவதை நிறுத்தியதும் அதுவும் நிறுத்திவிட்டது. அவ்வளவுதான்.
எப்படியோ புத்திசாலி   வைத்தியர்கள் இருப்பதால் இரு உயிர்கள் காப்பாற்றப்பட்டன!
செய்திக்கு திருமதி சிவசங்கரிக்கு நன்றி சொல்கிறேன்.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

கிளியே கிளியே மார்கழிக்கிளியே!

2011-12-13T08:58:00.000+05:30

ர

ரங்கா ரங்கா மார்கழி வந்துவிட்டது

காத்திருக்கும் கிளி. இந்தக் கிளிக்குத்தான் எத்தனை ஏற்றம்.
பாவையர் தலைவியின் தோளேறி அவள்
வாய் மொழியும் கண்ணன் திரு நாமங்களையும்,
பாவையைப் பாடும் அரையர் கூத்தினைப் பார்க்கவும்,
அவள் சூடும்மாலைவாசம் அனுபவிக்கவும்,
ரங்கனுக்கும் அவளுக்கும் ரகசியத் தூது செல்லவும்
கொடுத்துவைத்திருக்கிறதே.
பச்சைக்கிளியே, தினம் தினம் பிறக்கும் புதுக்கிளியே
நீ என்றென்றும் வாழ்க.

உன்னைத் தோளில் ஏந்திய நோன்புப்பாவை வாழி.
அவள் கைத்தலம் பற்றிய மன்னன் கோவிந்தனும் வாழி.
திருப்பாவை முப்பதையும் நாங்கள் பாட எங்களுக்கு நல் எண்ணமும்,நல் மொழியும்,தரிசனம் கிடைக்க நல்ல கண்களும்,
நல்மொழிகள் கேட்க செவிகளும் வேண்டி நமஸ்கரிக்கிறோம்.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

ஸ்ரீரங்கம் சொக்கப்பனை, கார்த்திகை நாள்.

2011-12-09T17:37:00.000+05:30

சொக்கப்பனை ஏற்றியாகிவிட்டது.ஸ்ரீரங்கா அங்குதான் வரமுடியவில்லை. உன்னை எப்போதும் நினைக்கும் மனமும் வணங்கும் சிரமும் இதோ ஒளிர்விட்டுக் கொண்டிருக்கும் சொக்கப்பனை எங்கள் துன்பங்களை ஒழித்து எங்கள் வாழ்வில் ஆத்ம ஒளி ஏற்றட்டும்.

திருமண் காப்பு வடிவில் விளக்குகள்

தோளுக்கினியானில் மனதுக்கினியான் சொக்கப்பனையைப் பார்வையிட ஏளுகிறான்.


சட சடவென்று பரவப் போகும் அக்னி	அதைப் பார்க்க வரும் இறைவன்.

அனைவருக்கும் கார்த்திகைத் திருநாள் வாழ்த்துகள்.
இதைக் காணக் கொடுத்து வைத்தது ஒரு அதிசயம். விஜய் தொலைக்காட்சியில் திரு வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் அவர்களின் காலை உரையில் இன்று பெருமாளையும்,சொக்கப்பனையையும் கண்டேன்.
உரை தந்தவருக்கும் ஒளிக்காட்சி கொடுத்தவர்களுக்கும் என் மனம் நிறைந்த நன்றிகள்.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

அண்ணாமலை ஈசனடிகள் சரணம்

2011-12-08T20:34:00.001+05:30

பக்தர்கள்

கோவில்

கிளியுடன் அம்பாள்

பரணிதீபம் சரியாக மாலை ஆறுமணிக்குக் கார்த்திகை தீபம் ஆகிறது.

அம்மையும் அப்பனும்

அருள்மிகு அர்த்தநாரீஸ்வரர்

கோவில் தீபம்

அண்ணாமலைக்கு அரோகரா

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
இன்று வீட்டிலிருதபடியே அண்ணாமலையார் ஜோதியைக் காணும் பாக்கியம் கிடைத்தது.
கூடவே திருமதி சுதா சேஷையனுடைய பக்தி உணர்ச்சி நிரம்பிய விளக்கங்களோடு திருவண்ணாமலை ஸ்தல மகிமையைப் பற்றியும் விரிவாகத் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

கண்கொள்ளாக் காட்சியாக எனக்குக் கிடைத்த சில படங்களை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளுகிறேன்.
அனைவருக்கும் கார்த்திகைத் திருநாள் வாழ்த்துகள். தீப ஒளி எங்கும் நிறைந்து எல்லோர் வாழ்விலும் ஆநந்தம் பெருகட்டும். ஓம் நமசிவாய.

பிட் போட்டி டிசம்பர் மாதத்துக்குப் படங்கள்

2011-12-08T17:21:00.001+05:30

நொத்ரெதாம் கோபுரங்கள் பாரீஸ்

வீட்டுக் கடிகாரப் பெண்டுலங்கள்

செம்பருத்தி இறைவனுக்கு

கொலுவுக்கு வாங்கிய யானைகள்

மஞ்சள் செம்பருத்திப் பூ.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

கண்ணிலே நீர் எதற்கு? கண்களைக் காப்பதற்கு..

2011-12-03T09:11:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
கண்ணில் நீர் வந்தால்
கண் அழுக்குப் போகும்.
மனபாரம் குறையும்.
அந்த நீர் வற்றிவிட்டால் காய்ந்த கண்கள்
உறுத்துகின்றன.

அடுத்த கட்டம் கண்வைத்தியர் .
எப்போது வைத்துக் கொள்ளலாம் அறுவை சிகித்சையை.

எதற்கு டாக்டர்.
கண்ணில் சதையம்மா.
வைத்துவளர்க்காதீர்கள்.
முதிர்வதற்குள் எடுத்துவிடுங்கள்.
ஐந்து நிமிட வேலை. 30 ஆயிரத்துக்குள் முடித்துவிடலாம்'
இல்லை என்றால் உங்களுக்குத் தான் சிரமம்.

ஒரு ஆறு மாதம் போனால் பரவாயில்லையா.
இது நான்.

நாளை கூட நல்ல நாள்தான்
கண் ஆயிற்றே.
கண்ணே என்று பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்''

ஓ.அப்படியா. சரி.

''புதுக்கண்ணால் உலகம் விரிவடையும்.
தயக்கம் தாமதம் நல்லதல்ல.''
இது நடந்து இரண்டு மாதங்கள் ஆகிவிட்டன.
நானும் இன்னும் யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

செல்லப் பிள்ளை ஸ்ரீனிவாசன் தக்குடுவுக்குத் திருமணவாழ்த்துகள்

2011-12-01T07:29:00.003+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

வலைப் பதிவர்கள் சார்பாக
நம் தக்குடு கோந்தைக்கு

இன்று நடக்கவிருக்கும் திருமண வைபவத்துக்கு மனமார்ந்த ஆசிகளை வழங்குகிறோம்.
வெற்றித்திருமகளே மனைவியாக வருகிறாள்.
சகல சௌபாக்கியங்களும் நிறைந்து

பெற்றொர் மனம் மகிழக் குடித்தனம் நடத்தணும்.

வாழ்க பல்லாண்டு.!!!!

இது ஒரு மழைக்காலம்

2011-11-28T07:56:00.000+05:30

கு

குளிர்ச்சியில் நாங்கள் வெளுத்து விட்டோம்

மழைத்துளி எனக்கு உயிர்.

நானும் குளித்தேன்

நாங்கள் எண்ணும் கம்பிகள்

சிறைப்பட்ட கதவுகள்

மழை எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
இந்த மழை போதுமா.
லாபங்கள்.
மின் விசிறி போட வேண்டாம்.
வெளியே வண்டி எடுத்து, போக வேண்டாம். பெட்ரோல் வீணாகாது

அழகு ஆறு(மீள் பதிவு)

2011-11-27T11:52:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

http://i113.photobucket.com/albums/n229/revathi-n/araguaiensis.jpg < head>

நாச்சியார்

கண்டது,கேட்டது,நினைத்தது எல்லாம் இங்கே பதிவாகிறது.

: Name: வல்லிசிம்ஹன்; Location: CHENNAI, TAMILNADU, India

கண்டதும் கேட்டதும் நினைத்ததும் இங்கே பதிகிறேன்.

View my complete profile

Thursday, April 05, 2007

அழகே அழகு அழகா?

அழகைப் பற்றி கேள்வி வருமென்றே தெரியாது.

ஒருவேளை முதுமையே அழகுனு பதில் வரும் என்று கொத்தனார் எதிர்பார்த்தாரோ?

எப்படியோ எங்களைப் பேரும் போட்டுக் கைக்கடிதாசு வேற அனுப்பிட்டார்.

எனக்குத் தெரிந்த அழகை எழுதுகிறென்.

ஆளழகா, மனதழகா எது நம்மைக் கவருகிறது?

முதலில் முகம் தான்.

நம்மைப் பார்த்து சந்தோஷப்படும் முகமே

அழகு முகம்.

முன்பெல்லாம் சினிமா பத்திரிகைகளில் அப்போது பிரபலமாக இருந்த நடிகர் படம்

ஒரு வாரப்பத்திரிகையின் முகப்பில் வந்தது.

15 வயதில் அவர் முகமே மனதில் பதிந்து

நிறைய நாளுக்கு இந்த முகம் மனதில் மிதந்து

கொண்டு இருந்தது.

அப்போது அதைப் பற்றி சொல்லமுடியாது இல்லையா. இப்போ சொல்லலாம்;-0)

பிறகு ஒரு தனியார் கம்பனியின் செய்திப் பத்திரிகையில

ஒரு நியூஸ்.

விபத்து நடந்து, ரத்தம் இழந்தவர்க்கு இரத்ததானம் செய்தவர்

போட்டொ.
'உயிர் காத்த உத்தமர்' என்று தலைப்பு கொடுத்த சிரித்த முகமாக ஒரு இளைஞர் படம்.

அவ்வளவுதான் மனதிலிருந்த நடிகர் மறைந்தார்.

அப்போது இடம் பிடித்த நபர்தான் இன்னும் வீட்டுக்காரர்

என்ற பெயரில் சற்றே வயதேறிய முகத்தோடு,பற்களை மாற்றிக் கொண்டு, எதிரேயும்

மனசிலும் இருக்கிறார்.:-0)

பிடித்த அழகான இடம்
---------------------------------------

வேற ஏது ? ஏடு கொண்டலவாடா வெங்கடரமணா

என்று அழைத்துக் கொண்டு மலையேறும் போதே

வா வா என்று அழைக்கும் என் அப்பன் பாலாஜி

இருக்கும் இடம்.

திருப்பதி...திருமலா.வீட்டை விட்டுக் கிளம்புவதிலிருந்து திரும்பி வந்து சேரும் வரை நீக்கமற நிறைந்து,

போவதற்கு முன்னால் ஆர்வம், வந்தபின்னால் அவனைத் தரிசித்த வைபவம் பற்றிய பேச்சு,நினைவு

அங்கு இருக்கும் ஒவ்வொரு அணுவும் அவனைப்

பாடுவது.மற்றும் வளையல் கடைகள்வுட்லாண்ட்ஸ்,மாயுரா ,பத்மாவதி தங்குமிடம்

கடைத்தெரு,கோவிலுக்குள் நுழையும் முன்னர் காலை வருடும் வெதுவெதுத் தண்ணீர்,

கொடிமரம், அதில் ஆடும் மணிகள்

சுற்றிநகரும் வரிசையின் சுவரில்,ப்ரகாரத்தில் தென்படும் எழுத்துகள், வாகனங்கள்

ஒவ்வொன்றையும் தடவிப் பார்த்து, அவன் அருளே

படர்வதுபோல நம் மேல் வீசும் காற்று,

கடைசியில் அத்தனை கும்பல் கூட்டத்துக்கு நடுவில் ,அந்த மேட்டில் ஏறி அவனுடைய முதல் தரிசனம் கிடைத்ததும் கண்களில் பெருகும் நீர்.

கோவிந்தா'என்று நிறையும் மனம்.

இதைவிட அழகாக இந்தப் பூமியில் வேறு இடம் கிடையாது எனக்கு.

பிறந்த வீட்டில் இருக்கும்போது மதியத்

தூக்கம் போடும் சாப்பாட்டுஅறையைத் தவிர.;-)

அடுத்த அழகு நிகழ்ந்தது.

**********************************8

எதைச் சொல்ல,எதை விட என்று சொல்லித் தப்பிக்க முடியாது.

கடந்த வருடம் ஏப்ரல் தான்.

காலை வாசலில் கோலம் போடும் நேரம் தண்ணீர் வழுக்கிக்

கீழே விழுந்துவிட்டேன். எழுப்ப யாருமில்லை. சமயத்துக்கு உதவியாக வந்த கீரை கொண்டுவரும் பெண் ஒரு பள்ளி மாணவி.என்னைக் கைத்தாங்கலாகப் பிடித்து உள்ளெ உட்காரவைத்துக் குடிக்கத் தண்ணீரும் கொடுத்தாள்.

அது கூடப் பரவாயில்லை.

மறுநாள் தொடங்கி அடுத்த பத்து நாட்களுக்கு கீரையைக் கழுவி, அரிந்து கொண்டுவந்த கொடுத்த அருமைதான் என்னை மிகவும் நெகிழ வைத்தது. சின்னப் பெண்.

12 வயதுதான் ஆகிறது.(நான் அவளை உதவி கேட்கவும் இல்லை). மகா சுட்டி.

அழகுப் பரிசு

இதே பங்குனித் தேரடி மஞ்சளும்,கும்குமமும்,

மருதாணியும்(கபாலீஸ்வரர் திருவிழா

பச்சை சிகப்புக் கண்ணாடி வளையல்களும் வாங்கி வந்து கொடுத்தாளே பார்க்கணும்!!அவள் மனதின் அழகுக்கு ஏது ஈடு.

என்னை மிகவும் அழகாக உணர வைத்த பரிசுகளில்முக்கியமானது. இதுவும் ஒன்று.

குறும்பு.......

..ஒரு கண்ணன் பிறந்த நாள்.

சமையலறையில் நான் படு மும்முரம்.

மேடைமேலே காஸ் அடுப்பு சீடை அப்பம்

, கீழே திரி ஸ்டவ் . பட்சணங்கள்.

தயார் செய்து கொண்டிருந்தேன்.

கடைந்த வெண்ணை அவல்,சுக்கு வெல்லம்

எல்லாவற்றையும் தரையில் கோலமிட்டு ஒரு பெரிய தட்டில் வைத்துவிட்டு இந்தப் பக்கம் வைத்துவிட்டேன்.

சின்னவன் பள்ளியில் இன்னும் சேரவில்லை.

அதுக்கு ஒரே பசி. எதையோ உடைக்கிற சத்தம் கேட்கிறதே என்று பார்த்தால் தட்டும் தம்ளருமாக

ஐயா தாளம் போட்டுக் கொண்டு இருக்கிறார்.

கீழே எல்லாம் இறைந்து கிடக்கிறது.கண்ணன் படம் பின்னால் சாய்ந்து ரெஸ்ட் எடுக்கிறது :-)
என்னடா பையா பண்னினே?னு கேட்டா பதிலில்லை.......

ஏன் வாயைத் திறப்பார்.!! அதான் வெண்ணையெல்லாம் அங்கே போய்விட்டதே:)

ஒரே கோபம் வந்தாலும்,

அப்புறம் நினைத்து சிரிப்போம்.இப்பக் கூட அவன் பெண்டாட்டியிடம் சொல்லி விடுவது.

'அம்மா , வெண்ணை ஜாக்கிரதை என்றூ:-)

இல்லாத அழகு?

******************

ஒற்றுமை இல்லாத,அன்பு இல்லாத,சுத்தம் இல்லாதசில இடங்கள் இருக்கின்றன.

மற்றபடி சுதந்திரம் இருக்கு என்று நம்மை

இன்னும் இருத்திவைத்து இருக்கும் ஊர் நம்ம

ஊருதான்.

அந்த சத்தம்,தமிழ் எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு இருப்பது கடினம்.:-)

கொத்ஸ் பின்னிய வலையில்

வந்து சேருமாறு நான் கேட்பது

இவர்களை,நாகை சிவா

,வெட்டிப்பயல்...பாலாஜி

முத்துலட்சுமி.

இன்னும்

யாருக்கு இன்னும் அழைப்பு வரலியோ அவர்களும் ,இல்லைனால் எல்லோரும் எழுதவேண்டும்னு நினைக்கிறேன்.

வேற ஒண்ணும் இல்ல, சாய்ஸ் கொடுக்கலாமேனுட்டுத் தான்.:_)

நன்றி கொத்ஸ்.

எல்லோரும் ஜோரா எழுதிடுங்க.

அடுத்து ' அன்பு ' பத்தி கூட எழுதலாமே.

கருத்து சொல்லுங்கள்.

Labels: அழகு ஆயிரம் உலகம் முழுவதும்

26 Comments:

வல்லிசிம்ஹன் said...: பதிவு ரொம்ப இடைவெளிகளோடு வந்துவிட்டது.கொத்ஸ் சரியா இருக்கானு நீங்கதான் சொல்லணும்.; 5:38 PM
அபி அப்பா said...: வல்லியம்மா! நீங்க சொன்ன ஒவ்வொன்னும் மகா அழகு தான், அதிலும் உங்க சரி பாதி, கீரைப்பெண், உங்க சின்ன பையன் குறும்ம்பு எல்லாம் சூப்பர் அழகு:-)); 6:20 PM
மதுரையம்பதி said...: விகல்பமில்லாது எழுதியுள்ளீர்கள்....; 6:22 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: அபி அப்பா, உங்க பேரையும் போட்டுட்டென்.அப்புறம் மூணு தானே இலக்கணம்:-)அதனாலே எடுத்துவிட்டேன்.பொறுமையா படிச்சதுக்கு நன்றி.சொல்லாம விட்ட அழகு பதிவுலக நட்பு.நன்றிப்பா.; 6:32 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: வரணும் மௌலி.உங்களுக்குப் பதிவு சரியாகப் பட்டது பற்றி சந்தோஷம்.; 6:37 PM
இராம் said...: உங்க அடைபலகையிலே ஏதோ பிரச்சினைன்னு நினைக்கிறேன்...மயில் அனுப்புங்க :); 7:05 PM
இலவசக்கொத்தனார் said...: வல்லியம்மா, நம்மளை மதிச்சு எழுதினதுக்கு ரொம்ப நன்றி. உங்க பார்வையில் எது அழகுன்னு தெரிஞ்சுக்கலாமேன்னுதான் கூப்பிட்டேன். ரொம்ப அழகா எழுதிட்டீங்க. அந்த நடிகர் யாருங்கிற மாபெரும் உண்மையை மறைச்சுட்டீங்களே!!! உங்க ஹீரோ பத்தின கடைசி வரி சூப்பர். அந்த கீரைக்கார பெண் செய்தது அந்த சமயத்தில் ரொம்ப வேண்டி இருந்த விஷயம் என்பதால் எப்படி உங்கள் மனதிலேயே இருக்கிறது இல்லையா? அப்படிப் பட்ட நிகழ்வுகளை நாமும் அடுத்தவர்களுக்குத் தர வேண்டும் என நினைத்து நம்மாலான சிறு உதவிகள் செய்து வருவோம். என்ன சொல்லறீங்க. எளிமையான பரிசுகள்தாங்க என்னிக்குமே மனதில் நிற்பது. எவ்வளவு விலை கொடுத்து வாங்கின பொருளை விட நம்ம பசங்க சின்ன வயதில் கன்னாப் பின்னான்னு கிறுக்கி To Dad, To Mom என்று எழுதி தருகிற படம்தானே நமக்கு உசத்தி.நல்ல ஹெவி வெயிட் பார்ட்டிங்களைத்தான் கூப்பிட்டு இருக்கீங்க. ஆறு அமைதியா ஓடப் போகுதா இல்லை அட்டகாசமா, ஆரவாரமா போகப் போகுதான்னு பார்க்கலாம். :); 7:13 PM
வடுவூர் குமார் said...: ஒரு பக்கம் நம்ம தம்பி சூப்பராக போட்றிருக்கார்,இங்க வந்தா அப்படியே மெதுவாக காதுக்குப் பக்கத்தில் யாரோ சொல்வது போல் அழகாக சொல்லியுள்ளீர்கள்.நான் கண்ணை மூடி யோசித்தால் எல்லாம் ஜல்லி மணல் என்று வருகிறது.பக்கத்துல பெண்டாட்டியில்லை..அதனால் தைரியமாக எழுதலாம்.:-))); 8:02 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: வேற யாரு, ஒரு தேவ் ஆனந்த், ஒரு ஜெய்ஷன்கர்.அவ்வளவுதான் கொத்ஸ்.உங்களுக்கு ஒரு வாய்ஸ் மெயில் கூடக் கொடுத்தேன். வந்துதோ வரலியோ!!எப்படி ஓடினாலும் அது தாமிரபரணி மாதிரி அழகா இருக்கும்:-)ரொம்ப முக்கியமான பரிசு நீங்க இப்போ என்னை எழுதச் சொன்னது.எல்லோரையும் கூப்பிடணும்னு தான் ஆசை. செயின் ஃபார்மேஷன் சரியா வரணுமெ.ரொம்ப நன்றி கொத்ஸ்.; 8:35 PM
முத்துலெட்சுமி said...: ஹீரோ பேரு போடலயே..ஏமாத்திட்டீங்களே!!பச்சை சிவப்பு கண்ணாடி வளையல் அழகு இல்ல... எங்க ஆச்சி , அம்மா எல்லாரும் போடுவாங்க..என்னைக்கூப்பிட்டதுக்கு நன்றி..வல்லி.; 8:39 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: ஜல்லியும் மணலும் வரதா?தேவைதான். குமார். சரியா இல்லயே.தங்கமணீஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஈஇகொஞ்சம் வலைப்பக்கம் வாங்கோ.மனசு நிறைவா இருக்க்கு உங்க வார்த்தைகளைப் பார்த்து.ரோம்ப நன்றி.; 8:39 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: வரணும் ராம்.டெம்ப்ளேட் சரியா இல்லையா.உங்க மெயில் ஐடி தெரியாதே.சரி பாக்கலாம்.; 8:41 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: முத்துலட்சுமி,வந்து, பார்த்து சரின்னு சொன்னதுக்கு ரொம்ப நன்றி.கிழமை மறக்கும் வியர்டூவை இப்பதான் பார்த்தேன்.அதெப்படி இப்படி எல்லோரும் ஒரே மாதிரி இருக்கோம்னு அதிசயமா இருக்கு.; 9:41 PM
காட்டாறு said...: வல்லியம்மா, ரொம்ப அழகா, குமார் சொன்ன மாதிரி, காது பக்கத்துல இருந்து சொல்வது போல சொல்லியிருக்கீங்க. அழகு அழகா இருக்கு. அதுலயும் உங்க சின்னப் பையன் குறும்பு பத்தி சொன்ன அழகு.... ரொம்ப அழகு!; 10:48 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: வரணும் காட்டாறு. நல்லா இருந்ததா படிக்க?இன்னும் ஒரு ரௌண்ட் சுறுசுறுப்பாகப் பொகும் என்று நம்புகிறேன்.இத்தனை பேரோட அழகான பார்வைகளை எதிர்பார்த்து இருக்கிறேன்.; 1:40 AM
துளசி கோபால் said...: எல்லா அழகையும் வல்லியே எடுத்துக்கிட்டதாலே எனக்குஎழுத ஒண்ணுமே இல்லை...........உஊஊஊஊஊஊம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்அந்தக் கீரைக்காரப் பொண்ணு இப்ப எங்கே?நானும் அவ முன்னாலெ விழணும் :-))))( தரையில்தான்); 2:44 AM
வல்லிசிம்ஹன் said...: முத்துலட்சுமி இன்னும் இரண்டு ஹீரோ விட்டுப் போச்சு.கிரிகரி பெக் அண்ட் ஜான் வெயின்:-)எனக்கு எங்க அப்பா கூப்பிடுகிற மாதிரி மணிமேகலை,வளைபதி என்றேல்லாம் பேர் வைக்கும் அளவுக்கு கண்கூசும் அளவுக்கு மாட்டிப்பேன்.சரீரமும் பார்வையாக இருப்ப்பதால்:-)மகன் அம்மா காவிக் கலர் புடவை மட்டும் கட்டாதே.அப்புறம் மாதாஜினு யாரவது வந்துடப் போறாங்கனு நிஜமாவே பயப் படுவான்.!!; 4:34 AM
வல்லிசிம்ஹன் said...: அடுக்குமா துளசி.:-)எங்கேயாவது நீங்க அழகு செய்தப்புறம் நாம பதிவு போட்டாஒண்ணும் கிடைக்கதுனுதான் அவசரமா போட்டேன். நீங்க வேற,.கீரைப் பொண்ணு பேரு சௌம்யா.மந்தைவெளிகார்பரேஷன் ஸ்கூலில் படிக்கிறது.இந்த ஜூனுக்கு நான் வந்துடுவேனு எதிர் பார்த்துட்டு இருக்கும்.; 4:39 AM
ambi said...: அழகாக எங்கள் தாமிரபரணி நதி கால்களை வருடி கொண்டு ஓடி வருவதை போல இருந்தது உங்கள் அழகு பதிவு. அந்த கீரைகார பெண், பையனின் குறும்பு மிக அழகு! :)//எப்படி ஓடினாலும் அது தாமிரபரணி மாதிரி அழகா இருக்கும்//அப்படி சொல்லுங்க அம்மா! ;); 3:19 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: அப்படிச் சொல்லுங்க அம்பி.நம்ம ஊருத் தண்ணி மகிமைதான் நம்மளை இப்படி யோசிக்க வைக்கிறது.:-); 5:40 PM
செல்லி said...: வல்லிஆகா அழகு, என்ன அழகு! நல்லாயிருக்கே இந்த ஐடியா.தொடரட்டும் மென்மேலும் அழகு.பகிர்ந்தமைக்கு நன்றி, வல்லி; 6:00 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: வரணும் செல்லி. அரிசி களைஞ்சு நல்லா உலத்தி இருக்கீங்க.அதுவும் ஒரு அழகுதான்.ரசிக்கிற பக்குவம் இருக்கும்போது அழகுகளுக்கு ஏது குறைவு.நன்றீப்பா.; 6:50 PM
இராம் said...: //வரணும் ராம்.டெம்ப்ளேட் சரியா இல்லையா.உங்க மெயில் ஐடி தெரியாதே.சரி பாக்கலாம்.//அம்மா,மயிலின் முகவரி raam.tamil@gmail.com; 7:43 PM
கோபிநாத் said...: வணக்கம் வல்லி அம்மா ;-)இது தான் முதல் தடவை உங்க பக்கத்துக்கு வரேன். அழகுகள் ஆறும் அழகாக எழுதியிருக்கீங்க. அதுவும் அந்த கீரைப்பெண்னும், உங்கள் சின்ன பையன் குறும்பும் மேலும் அழகு.; 3:27 PM
வல்லிசிம்ஹன் said...: வாங்க கோபிநாத்,ரொம்ப நன்றி.அந்தச் சின்னபொண்ணு ரொம்ப நல்லது.விசாரிக்கிறதுல எல்லாம் பெரிய மனுஷி மாதிரி நடந்துப்பா.ஊருக்கு போகும்போது அடுத்த நிமிஷம் வீட்டுக்கு வந்துடுவாள்.; 7:46 PM
நாகை சிவா said...: என்னை அழைத்தற்கு மிக்க நன்றி. சில காரணங்களால் உடனே வர முடியவில்லை. சீக்கிரமே போட்டு விட்டு கூறுகின்றேன்.; 1:09 PM

Links to this post:

Create a Link

<< Home

மாமல்லை தலசயனப் பெருமாள்

2011-11-24T10:02:00.001+05:30

அருள்மிகு பூதத்தாழ்வார்

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

மகனின் குடும்பம் இங்கு வந்து தங்கின அக்டோபர் மாதம் எப்படியாவது என்னை ஸ்ரீரங்கமாவது அழைத்துப் போக வேண்டும் என்று சொல்லி இருந்தான்.

பலப்பல வேலைகளைக்கு நடுவில் அந்த இரண்டு நாட்கள் விடுப்பு எடுப்பது கூடச்   சிரமமாக   இருந்தது.
அதனால் சோர்ந்து போய்விட்டேன்.
அப்பொழுதுதான்   விஜய் தொலைக்காட்சியில் ஆழ்வார்கள்
தரிசனம் தொடரில்   பூதத்தாழ்வார்   சம்பந்தப் பட்ட செய்திகளைத் தொகுத்துக் கொடுத்ததைப் பார்க்க நேர்ந்தது.
கடல்மல்லை சிறப்பையும் , பூதத்தாழ்வார்   அவதரித்த   பெருமைகளையும்
வெகு அழகாகச்   சொல்லி, மல்லையில் உறையும் தல சயனப் பெருமாளின் அவதார    வைபவத்தையும் சொன்னார்கள்.

பல் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நடந்த கதையாக இருக்க வேண்டும்.

கடவுளே நேரே வந்தார் என்றால் , அந்தக் காலமாகத்தான் இருக்கும்.
புண்டரீக மஹரிஷி என்ற முனிவர் திருமாலிடம்     அளவிறந்த   பாசம் வைத்தவர்.
கடல்மல்லையில் வசித்துவந்தவருக்கு நாளுக்கு நாள் பெருமாளை நேரில் காணும் ஆசையும் ஏக்கமும் அதிகரிக்க,
பாற்கடலில் தானே அவன் இருக்கிறான், இதோ கண்முன்னால் கடல் இருக்கிறது, இந்தத் தண்ணீரை இறைத்துவிட்டால் அவனைத் தரிசித்து விடலாம் என்று முழு முயற்சியில் இறங்கினார்.
அந்தச் சித்திரம் தான் மேலே   இருக்கிறது.

சற்று யோசித்தால் நம் போன்றவர்களுக்கு   இந்த நடவடிக்கை
சாதாரண மனநிலையில்   இருப்பவர்கள் செய்யும் காரியமாகத் தெரியாது.
அவரோ மனித எல்லையைக் கடந்த பூரணர்.
தன்   பெருமாள் தன்னை ஆளவருவான் என்ற பரிபூரண நம்பிக்கை
அவரை அசராமல் உழைக்க வைத்தது. எத்தனை ஆண்டுகள் கடந்தனவோ
...தண்ணீர் வற்றும்   அடையாளமே தெரியவில்லை.
போகிறவர்கள் வருகிறவர்கள் எல்லாம் சிரித்துவிட்டுப் போனார்கள்.

அசராமல் தண்ணீரை இறைப்பதும்   கரையில் கொண்டு போய்க் கொட்டிக்
கொண்டிருக்கும் தன் அடியானைப் பார்த்து மனம் கரைந்தார் பகவான்.

ஒரு நல்ல பகல் வேளையில் ஒரு வயோதிகராக முனிவர் முன் தோன்றினார்.
கருமமே கண்ணாயிருந்தவர் கண்ணுக்கு இந்தப் பெரியவர் எதற்கு வந்திருக்கிறாரோ என்று விசாரம் எழுந்தது.
வேலையை நிறுத்தாமல் என்ன வேண்டும் ஸ்வாமி என்று வினவ,
மிகவும் பசியாக இருக்கிறது,.

கொஞ்சம் உணவு ஏதாவது கிடைத்தால் தான் உயிர் தங்கும் என்று
சொல்கிறார்.
புண்டரீக ரிஷிக்கோ தர்மசங்கடம்.
கைவேலை அதுவும் கடவுளைக் காணும் வேலை , இதை விட்டுச் செல்வதா என்று யோசிப்பதைப் பார்த்ததும் நான் உங்கள் வேலையைப் பார்க்கிறேன் ,
நீங்கள்   உணவு எடுத்து வாருங்கள்'' என்று சொல்ல, சரிவயோதிகரைப் பட்டினி போடுவது   மிகவும் பாவம் என்று,'இதோ வருகிறேன்' என்று ஊருக்குள் சென்று     உணவுக்கு ஏற்பாடு செய்து
திரும்புகிறார்.
கடற்கரையில் கிழவரைக் காணோம்,
கூவி அழைத்துப் பார்க்கும் போது இன்னோரு குரல் கேட்கிறது. ''இங்கெ
வாரும் ரிஷியே என்ற குரல் வந்த திசையைப் பார்த்தவருக்கு உடலெல்லாம் பரவசத்தில் நடுங்குகிறது. அங்கெ தரையிலேயே   படுத்திருக்கிறான்
கார்வண்ணன்.
வலது   கரம் சற்றே மேலே தூக்கி வா என்று அழைக்கிறது.

பாற்கடலில் , ஆதிசேஷனின் அரவணையில் ஸ்ரீதேவி பூதேவி சேவை செய்ய
துயில் கொள்ளும் பரந்தாமன்
தனக்காக இங்கே தரையில் படுத்துத் தரிசனம் கொடுத்தானே என்று உருகுகிறார்.

இவ்விதம் உருவான கோவில் தான் கடல் மல்லை ஸ்தல சயனப் பெருமாள்
சரிதான் அந்த ரங்கனைப் போய்ப் பார்க்க முடியாவிட்டால் என்ன, இவரும் தான் சயனம் கொண்டிருக்கிறார்.
எல்லாம் ஒன்றுதானே   என்று மகனிடம் கேட்க அவனும் சரியென்று சொல்ல
ஒரு மாலை நேரம் ஒரு மணி நேரப் பயணத்தில் மாமல்லபுரம் அடைந்தோம்.
கோவிலுக்குக் கும்பாபிஷேகம் நடந்திருக்கிறது போல. நான் பத்துவருடங்களுக்கு முன் பார்த்த போது   இருந்த பழைய கோவில் இல்லை. எல்லா சந்நிதிகளும் பளிச்சென்று இருந்தன.
பெருமாளுக்கு அர்ச்சனை செய்பவரும்    பொறுமையாகத் தலபுராணம் சொல்லி, பெருமாளின் அழைக்கும் வலக் கரத்துக்கும் தீப தரிசனம் செய்து வைத்தார்.

முதலாழ்வார்கள் மூவரில் ஒருவரான பூதத்தாழ்வார்
சந்நிதியையும் திறந்து காணக் கொடுத்தார்.

மனதில் அவனை இருத்திவிட்டால் வேறேங்கும் தேடவேண்டாம்
என்று என்னையே சமாதானப் படுத்திய அந்தக்   கடல்மல்லையானுக்கு நமஸ்காரங்கள்.

"எங்கள் ப்ளாக்" சவுடால் போட்டியின் இரண்டாம், இறுதி பாகம்

2011-11-17T17:17:00.001+05:30

ராஜகுமாரன்

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

ஜோசியர் அலறிய அலறலில், தூங்கிக் கொண்டிருந்த அரசனும் விழித்துக் கொண்டு ஓடிவந்தான்,.
என்ன ஆச்சு. கண்டுபிடிச்சீட்டீங்களா வழியை என்றவனைப்
பார்த்துக் கண்ட கொடூர கனவைச் சொன்னார்.

நிற்கிற பாம்பா...ஓ சோனா? என்ன ரொம்பக் குழப்பமா இருக்கே.
நம் விஞ்ஞானக் கூட தலைவரைக் கேட்கணும் என்றபடி
அவரை அழைத்துவரக் கட்டளையிட்டான்.

நரைத்த தலைமுடி, அதைவிட நரைத்த தாடி கணக்கிட முடியாத வயது இந்த வித லட்சணங்களுடன்
விஞ்ஞானியும் வந்தார்.

விவரம் கேட்டதும் அடடா பாகவதத்தில் சொன்ன விஷயமெல்லாம் நடக்கிறதே.
ராஜன், மழையில்லாத நேரத்தி மழை, வெணும் நேரம் பெய்யாமல் இருப்பது,
கடும் வெய்யில்,கடும் குளிர் எல்லாத்துக்கும் இந்த ஓசோனே
தான் காரணம்.
அது தற்போது சில இடங்களில் கிழிந்த சர்க்கஸ் கூடாரத் துணி
போல இருக்கிறது.
அதையும் தாண்டி இந்த ராக்ஷசன் அந்த ராஜகுமாரனைக் கொண்டு
போயிருக்கிறான் என்றால் வேற்றுக்கிரக மனிதனாகத் தான் இருக்கணும்.

ஏன் ஜோசியரே அந்தப் பாம்புக்குக் கால் இருந்ததா பார்த்தீரா என்றார்.

ஓ! இருந்ததே கால்கள் மேல்தான் அது நின்று கொண்டிருந்தது."

அரசனுக்கு விபரீதமாகப் பயம் தொற்றிக் கொண்டது.
பாம்புக் கிரகமா.
அங்கே எப்படிப் போவது.நம் குதிரைகள் பறக்காதே
என்று காதைச் சொறிந்து லொண்டான்.
காதில்தான் அத்தனை அறிவுசம்பந்தப்பட்ட நரம்புகளும்
இருப்பதாக விஞ்ஞானி ஏற்கனவே சொல்லி இருந்தார்.

உடனே கிடைத்த யோசனையும் அதை நிரூபித்தது.

ராஜாதி ராஜ புங்கவர்மன்

அந்தஇத்தாலிய வியாபாரி கொடுத்த பெகாசஸ் குதிரை இருக்கே. அவன் சொன்ன விலைக்கு
மறுபேச்சில்லாமல் பதினாறாயிரம் பொற்காசுகளைக் கொடுத்தோமே.
அது பறக்குமா பறக்காதா என்று பரிசோதனை கூடச் செய்யவில்லையே!!

ஆஹா அது மட்டும் நடந்துவிட்டால் என்று துள்ளிக் குதித்தான்.
கொண்டு வாருங்கள் அந்தக் குதிரையை. உடனே பறக்கவேண்டும் என்று

கட்டளையிட ,பெகாஸஸ் குதிரையும் வந்தது.
சந்திரலேகா பட ரஞ்சன் போலத் தாவிக் குதித்து ஏறினான்
நம் மன்னன்.
மன்னன் ஏறிய அடுத்த நிமிடம் வான் நோக்கிப் பறந்தது பெகாஸஸ்.
வாயுமனோவேகத்தில் ஒசோன் லேயரைக் கடந்து

பாம்புக் கிரகத்தை அடைந்தது.
அது கீழே இறங்கிய வேகத்தில் அங்கு சுருண்டிருந்த ஊர்வன எல்லாம் விலகின.

ராஜகுமாரனும் தெரிந்தான். அடுத்த நொடியில் நம் வீர தீர ராஜராஜ சிவாஜி மன்னன்
அவனை அலேக்காகத் தூக்கிக்
குதிரையில் வைத்துக் கொண்டு பூமியை நோக்கிப் பறந்தான்.

அவர்கள் இறங்குவதற்கும் பாம்பு மனிதன் தங்கத் தவளையைப் பிடிக்க வருவதற்கும்
சரியாக இருந்தது.

ராஜராஜ சிவாஜியின் வீரவாள் பாம்புமனிதன் கழுத்தில் விழ
அவன் உயிர் பிரிந்தது.

ராஜகுமாரனும் ராஜகுமாரியும் இணைந்து
வணங்கினார்கள் அவரை.!!

:"எங்கள் ப்ளாகின்" ''சவுடால்'' போட்டிக்கான கதை பாகம் 1

2011-11-17T11:53:00.001+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

http://engalblog.blogspot.com/2011/11/blog-post_03.html

இதைத் தொடர்ந்து கதை எழுத ஆரம்பிக்கிறேன்.
கொடுத்த சுட்டி எங்கள் ப்ளாக் வலைப்பூவைச் சேர்ந்தது.
அங்கே வந்த கதை யில் இரு ராஜகுமாரன்களும் ஒரு ராஜகுமாரியும் இருக்கிறார்கள்.
ராஜகுமாரியோ தங்கத்தவளையா வடிவெடுத்து இருக்கிறாள்.

தன் கணவனை ஒரு ராக்ஷசனிடமிருந்து விடுவிக்க
தான் வந்திருக்கும் நாட்டின் ராஜாவிடம் கோரிக்கை விடுக்கிறாள்.

இந்த ராஜா என்ன செய்யலாம் என்று யோசிக்க ஆரம்பிக்கிறான்.
தங்கத் தவளைப் பெண்ணிடம் விடை பெற்றுக் கொண்டு
அரண்மனைக்குத் திரும்புகிறான்.

இந்த நாள் இனிய நாள்னு சொன்ன   ஜோசியர் இன்னும் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.
ஏதோ சம்திங்   கிடைக்கும் என்று ஆசை.:)

வகை வகையான பதார்த்தங்களோடு போஜனசாலை மணம்
மூக்கைத் துளைக்கவே அங்கெ விரைந்தான் மன்னன்.
வழியில் ஜோசியரைப் பார்த்ததும் சட்டென்று பொறி தட்டியது அவனுக்கு.
ஆஹா கையில்   லட்டுவை வைத்துக் கொண்டு ,பாதுஷாவைத் தேடுவார்களா என்று நினைத்தவண்ணம்,
''வாரும் அஹோ ஜோஸியரே இன்று
ராஜாவோடு போஜனம் செய்ய உங்கள் ஜாதகத்தில்
எழுதி இருக்கிறது' வாரும் என்று அவர் தோளில் கைகளைப் போட்டு அழைத்துச் சென்றான்.

உண்மையாகவே நம் ஜாதகத்தைப் பார்க்கவேண்டிய நேரம்
வந்துவிட்டது என்று தன்னையே கிள்ளிப் பார்த்துக் கொண்டார்.,வல்லப நம்பூதிரிகள்.
சாப்பாட்டைச் சுவைத்துக் கொண்டே அரசன் தன் பிரச்சினையை
அவருடன் அலச ஆரம்பித்தான்.
வல்லபருக்கோ ஒரே குழப்பம். தங்கத் தவளைக் காலமெல்லாம் பழசு இல்லையோ.
இப்பவுமா உண்டு என்ற வாறே
அரசனைக் கொஞ்சம் கூர்ந்து கவனித்தார்.
நிதானமாகத்தான் இருந்தான்.தப்பில்லை.
சோமபானம் அருந்தும் நேரமும் இல்லை.

அரசன் கிட்டத்தட்ட தவளை ராஜகுமாரி யானதைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்த
போது விழித்துக் கொண்டார்.

அவரது சொற்களுக்காகக் காத்திருக்கும் அரசனைப் பார்த்து,
ராஜா இன்று நான் கூறிய ஆரூடம் பலித்துவிட்டது.
நீங்களே அந்தப் பெண்ணை மணமுடிக்கலாமே என்றார்.

தலையிலடித்துக் கொண்ட அரசன்' ஐயா ஜோசியரே அவள் ஏற்கனவே அந்த
ராஜகுமாரனைக் காதலிக்கிறாள். அவனை
விடுவிக்க வழி சொல்லுங்கள் என்றான்.
ஜோசியருக்கு உண்ட மயக்கம். ''மன்னா சற்றே கண்ணயர்ந்து சிந்திக்கிறேன்.
கனவிலே விடை கிடைக்கும்''என்று எழுந்திருக்க எத்தனித்தார்.

நீர் எங்கும் போகவேண்டாம். இங்கயே சிந்தித்து விடை சொல்லுங்கள்.
இல்லாவிட்டால்,...... என்று கழுத்தை அறுப்பது
போல ஒரு சைகை
காண்பித்துவிட்டு அந்தப்புரத்துக்குப் போய்விட்டான்.!!
பிடித்ததே எனக்கு சனி என்று நினைத்து   தலையில் தட்டிக் கொண்டார்.
வழுக்கையில் இன்னும் அடித்தால் வரும் யோசனையும் போய்விடுமே
என்கிற பயம் தான்;)

''ஏய் நம்பூதிரி என்ற பேய்க்குரல் அவரை எழுப்பியது.
அலங்க மலங்க முழித்த அவர் முன் ஒரு பெரிய நாகம் படமெடுத்தவாறு நின்றது. ஆமாம் நின்றது!!
ஆ!!என்றலறக் கூட அவருக்கு வாய் வரவில்லை.
ஓய், என் கிட்ட இருக்கிற இளவரசனை மை போட்டுப் பார்த்தாலும் கிடைக்க மாட்டான்.
ஏனெனில் அவனை ஓ சோன் படலத்துக்கு மேலே எடுத்துச் சென்று விட்டேன். உனக்கு
நெஞ்சில மஞ்சா சோறு இருந்தா நீ மீட்டுக்கோ'' என்றபடி ஒரு சீறல் போட்டது அந்த நாகம்.

ஜோசியருக்கோ உடலெல்லாம் வியர்த்தது.எங்கே அந்தப் பாம்பு தன்னைக் கடித்துவிடுமோ
இல்லை கொத்திவிடுமோ என்று நகர்ந்தவர் கீழே விழுந்தார்.!
விழுந்தபிறகுதான் தான் கண்டது கனவு என்று தெளிவு வந்தது.:0)
இன்னும் கொஞ்சம் மசாலா சேர்த்து அடுத்த பகுதியை எழுதி விடுகிறேன்.

விஜயாம்மா வந்தாச்சு.

2011-11-16T09:19:00.000+05:30

மாமி ஏதோ ஒரு கல்யாணத்தில்

நல்ல சேதி. விஜயாம்மா வந்துட்டாங்க.

நேற்று ஏதோ திருமண அழைப்புக்குப் போய் விட்டார்களாம்.
பஸ்ஸில் செயின் போனதும் நல்லதுதான்.
தனியே நடக்கும் போது   கத்தியால குத்தாம இத்தோட போச்சேன்னு நினைத்துக் கொள்ளலாம்.

இரண்டரைப் பவுன். இன்னிக்கு இருந்தா ஐம்பதாயிரம் பெறும்.
என்றவரின் கழுத்தைப் பார்த்தேன்.
பளபளா   என்று நல்ல கவரிங் செயின் இருந்தது.

பையன் போன் செய்தால் செயின் போச்சு ன்னு சொல்லிடாதேங்கொ. மருமகளுக்கு ரொம்ப சந்தோஷமாயிடும் என்று சிரிக்கிறார்.!!
இப்போதைக்குத் தங்கை வீட்டில் தங்கிக் கொள்கிறேன். உங்கள் வீட்டில் மதிய சாப்பாடு ஆகிடும். சாயந்திரம் அந்த ராதாவீட்டில் சப்பாத்தி எடுத்துப்பேன்.
என் சாப்பாட்டுப் பிரச்சினை தீர்ந்தது.

தங்கை வீட்டிலும் சும்மா இருக்க மாட்டேன். அவளும் சமையலுக்குப் போகிறவள் தான்.
அவளுக்கு இரண்டு பசங்க வேலைக்குப் போகிறார்கள். அவர்களுக்குக் காலை உணவு தயாரித்துக் கொடுத்துவிட்டு நான் கிளம்புவேன் என்று சொல்லி விட்டு
தன் வேலையைக் கவனிக்கப் போய்விட்டார்.

எவ்வளவு கற்றுக் கொள்ளவேண்டும் நான் இவரிடமிருந்து என்று இன்னும் யோசித்தபடி   இந்தப் பதிவை இடுகிறேன்.
அஞ்சா நெஞ்சம் ,எதையும்   தாண்டிவரும் வீரம். வணக்கம் விஜயாம்மா.

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

மாற்றாந்தாய் (கணவனின் அம்மா)

2011-11-14T09:08:00.003+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

கதவை இழுத்து மூடிய விஜயாம்மா தாழ்ப்பாளைப் போட்டுப் பூட்டினாள். கையில் சாவி கனத்தது.

   இனி என்ன? இந்த 68 வயசுக்கு   இது எனக்குத் தேவைதானா. எது நம்மை இப்படி விரட்டுகிறது.
மதிக்காதவர்கள் வீட்டில் இருக்கவும் வேண்டுமா.
மருமகளின் வார்த்தைகள் இன்னும் காதில் அறைந்து கொண்டிருந்தன
"இருக்கிற ஒரே ஒரு பிள்ளைக்கு அந்த நிலத்தை எழுதி வைக்க முடியாத உங்களுக்கு இங்க இருப்பதற்கு மட்டும் என்ன பாத்தியதை. நீங்கள் சம்பாதிப்பது எல்லாம் ரெண்டு பொண்கள் வீட்டில் ரொப்பியாறது. எனக்குத் தெரியாது என்று நினைக்கிறீர்களா.
சமையல் செய்து பிழைக்கும் உங்களுக்கே இத்தனை இருக்கும் என்றால் கவர்ன்மெண்ட் சர்வந்ட் நான் எனக்கு எவ்வளவு இருக்கும்"

இன்னிக்கு நான் சாயந்திரம் திரும்பும்போது நீங்கள் இந்த வீட்டில் இருக்கக் கூடாது. உங்கள் பெண் வீட்டில் இருந்து கொள்ளுங்கோ.
என் வீட்டை நான் பார்த்துக் கொள்கிறேன்''

இதே வார்த்தைகளை    இதற்கு முன்   பத்து தடவையாவது கேட்டிருந்தாலும் விஜயாம்மாவுக்கு இப்போது   மிகவும் வலித்தது.
மரமாக நின்றிருக்கும் மகனைப் பார்த்தாள்.
அவனோ தலை குனிந்தவன் தான். நிமிரவே இல்லை. பனிரண்டு வயது பேத்தியும் பத்துவயது பேரனும்   பள்ளியிலிருந்து திரும்பும்போது பாட்டி இருக்க மாட்டாளோ என்ற சோகத்தில்
பாட்டியின் புடவைத் தலைப்பப் பிடித்துக் கொண்டார்கள்.

தங்கைகள் மூவரும் அக்கம் பக்கத்தில் இருந்தாலும்
அவர்கள் வீட்டில் போய் நிற்க மனதில்லை. நாளைக்குத் தான் பெற்ற பிள்ளையின் பெயர் அல்லவா பழுதுபடும்.

யோசித்தபடி பர்சைக்    கையில் இறுகப் பிடித்துக் கொண்டு
கொட்டத் தொடங்கிய மழையில்
கண்ணில் வழிந்த கண்ணீரும் ஒன்றாகப்    புடவையில் சேரத் தான் சமையல் வேலைப் பொறுப்பு ஏற்றுக்கொண்டிருக்கும்
ராதாகிருஷ்ணா சாலை வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தாள்.

அங்கே வேலைக்குக் கிளம்பிக் கொண்டிருந்த    ராதா''என்ன மாமி இவ்வளவு நேரமாகி விட்டதே, சீக்கிரம் சமையலை முடித்துக் கொண்டு பக்கத்து வீட்டில் சாவி கொடுத்துவிடுங்கள். சாயந்திரம்   ஐந்து மணிக்கு டிபன் ரெடியாக இருக்கட்டும்.
பெண் கல்லூரியிலிருந்து வந்துவிடுவாள்''   என்றவாறுத் தன் கார்சாவியை எடுத்துக் கொண்டு   கீழே இறங்கினாள்.
ஐந்தாயிரம் சம்பளம் கொடுப்பவள் ,அவள் சொல்லை    விஜயாம்மா எப்பவும் தட்டியதில்லை.
கைப்பையைப் பிரித்து ஈரமாக இருந்த புடவையை    மாற்றிக்கொண்டு வேலையைத் துவங்கினாள்.
அடுத்து எடுக்க வேண்டிய   முடிவுகளை யோசித்தவாறே

சுலபமாகச் சமைத்து முடித்தாள். அடுத்த வேலைக்குப் போக வேண்டியது
தேவகி ஆஸ்பிட்டல் பக்கத்தில்.

அவர்கள் இருவரும் அறுபதைத்தாண்டியவர்கள். பத்திய சமையல்.
இயந்திரமாக இயங்கி கொட்டும் ழையில் ஆட்டோவில்    வ ந்து இறங்கும்
மாமியை ப் பார்த்த மமாத்திரத்திலயே    யேதொ சரியில்லை என்று உணர்ந்த
சந்திரா,பேசவில்லை. குளிருகிறது மாமி. கொஞ்சம் காஃபி குடித்துவிட்டு
வாருங்கள்.
என்றவாறு அன்று அரிந்து வைக்கவேண்டிய காய்கறிகளையும் மற்ற சமையல் பொருட்களையும் எடுத்து வைத்தாள்.
மாமி காப்பி கொடுத்த கையோடு, இறுகிய முகம் சோகத்தைப் பறையடிக்க சந்திரா விடம் வந்தாள்.

''அம்மா நான் வீட்டை விட்டு வந்துவிட்டேன். இதோ இரண்டு புடவை இருக்கு. இங்க வேலை
முடிந்து தங்கை வீட்டுக்குப் போகிறேன். வீரப் பெருமாள் தெருவில் இருக்கிறாள்.

அங்கிருந்து சாயந்திரம் வடபழனி பெண் வீட்டிற்குப் போகிறேன் மா''
உங்க வீட்டு வேலையை விடப்போவதில்லை.
நாளை வருகிறேன்''என்று அன்று நடந்த சம்பவங்களைச் சொல்லி முடிப்பதற்குள்
கட்டுக்கடங்காமல்   கண்ணீர் வடிக்கும் அந்தச் சிறிய உருவத்தைப் பார்த்துச் சந்திராவுக்கு
அதிர்ச்சியக இருந்தது.
இதே போல எத்தனையோ நடந்திருக்கிறது.நீங்கள் இப்படி கலங்க மாட்டீர்களே
என்ன ஆச்சு என்றாள்.
ஒரே ஒரு வித்தியாச்ம் அம்மா. இந்தத் தடவை பையனே என்னை விலகி இருக்கச் சொல்லிவிட்டான்.
உன்னுடைய நல்லதைப் பார்த்துக் கொள் அம்மா. இந்தத் தேள் கொட்டுவதை நிறுத்தாது.
படவேண்டியதை நான் பட்டுக்கறேன்.
உனக்குப் போக இடம் இருக்கு. நீ கொஞ்ச நாட்கள் வெளியே இரும்மா''ன்னு சொல்லிட்டான்.
கொஞ்ச நாள் என்னடா, இனிமே இந்தப் படியை நான் மிதிக்க மாட்டேன்
என்று வந்துட்டேன்.
நான் தெளிவா இருக்கிறேன்.
பொன்னேரி நிலத்தை வித்துப் பாங்கில் போடப்போறேன்.
தாசில்தாரைப் பார்த்து இன்சுரன்ஸ் பணம், என் நகைகள் (12 பவுன் இருக்கும்)

மூன்று பங்காப் பிரித்து எழுதி வைக்கிறேன்.
வங்கில இருக்கிற ஐம்பதாயிரம் ரூபாயும் மூன்று பங்கு.
நிலம் வித்த பணத்திலிருந்து வரும் வட்டியைப் பெண்ணிடம்
கொடுத்து அங்க இருந்துக்கப் போகிறேன்.
அவள் என்னைக் கடைசிவரைக் காப்பத்தறேன்    என்று சொல்றாள்.
என்று ஒரு பெரு மூச்சோடு முடித்தாள்.
ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்   கணவர் ஒரு\
விபத்தில் இறந்த்ததிலிருந்து விஜயா   மாமிக்கு சோதனைகாலம்தான்.
தைரிய சாலி. அசராத போர்க்குணம்.
தொழிலில் நேர்மை.
ஒரு நாற்பது கிலோ எடையுள்ள   சிறிய மேனியில் லட்சணமான முகம்.
சர்க்கரை நோய்.
யாருக்கெல்லாம் விருது கிடைக்கிறதே. இந்த விஜயாஅம்மாவைப் போல அம்மாக்களுக்கு யார் விருது கொடுப்பார்கள்.
இன்று காலை வேலைக்கு வரவில்லை. தொலைபேசி வந்தது. வடபழனிக்குப் பஸ்ஸில் போகும் போது தன் கழுத்துச் சங்கிலி பறி போனதாகவும், போலீசில் புகார் கொடுக்கப் போய்க் கொண்டிருப்பதாகவும் சந்திராவிடம் சொன்னார்.
சோதனைகள் தொடர்ந்தாலும்    அயராமல் சாதித்து மீண்டு வந்துவிடுவார் என்றே நம்புகிறேன் சந்திராவாகிய நான்.

இன்று என்ன சேதி...........

2011-11-03T09:47:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
பெண்ணிடம்   ஸ்கைப் பேசி முடித்த கையோடு கணினியை மூடிவிட்டு
கோவிலுக்குக்    கிளம்பிப் போகலாம்
என்ற முடிவோடு பிரபா எழுந்தாள்.

மாடியில் தேகப் பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்த கணவரிடமிருந்து
குரல் கேட்டது.
''ஹேய் பா   !(பிரபாவோட சுருக்கம்)   சம்பந்தி வருகிறார் என்று அசரீரிக் குரல் கேட்டது.
இவர் வந்தால் சுருக்க கிளம்ப மாட்டாரே. கோவில் கதவு சாத்திட்டால்''

என்று நினைத்தபடி வாயில் கதவைச் சிரித்த முகத்தோடு திறந்தாள்.
வாங்கோ வாங்கோ. எங்க இந்தப் பக்கம் .? மாமி வரவில்லையா.

என்ற படி வரவேற்பறைக்கு அழைத்து உட்காரவைத்தாள்.
அப்போதுதான் அவரது தோற்றத்தையும் கவனித்தள். முகம் நிறைய விபூதி.
கைகளில் பூமாலை. கோவில் போய் வருகிறார் என்று புரிந்து கொண்டு

வந்தவருக்கு காப்பி உபசாரம் செய்வதற்காக உள்ளே
சென்று அப்படியே கணவன் சங்கருக்கும்    குரல் கொடுத்தாள்.

டீரெஸ் மாத்திண்டு வாங்கோ. அப்படியே ஷார்ட்ஸொட தரிசனம் கொடுக்க வேண்டாம்'' என்று சிரித்தபடி சொல்லிவிட்டுக் கீழே இறங்கினாள்.

எல்லாம் எங்களுக்கும் எடிக்கெட் எல்லாம் தெரியும். என்றபடி வேட்டி ஒன்றை இழுத்துக் கட்டியபடி படியிறங்கி வந்தார் சங்கர்.
இங்க முப்பாத்தம்மன் கோவிலுக்கு வந்தேன்.
மாப்பிள்ளைக்கு இன்னிக்கு நட்சத்திரம் ஆச்சே
நீங்க போயிட்டு வாங்கோனு   பெட்டர் ஹாஃப் தான்
நினைவு படுத்தினாள்.
இந்தாங்கொ அம்மன் குங்குமம் விபூதி எடுத்துக்கோங்க. குளிச்சாச்சா''என்றபடி தன் கையில் பிரசாதங்களை வைக்கும் சம்பந்தி குமாரை
இன்னதென்று புரியாத உணர்வோடுப் பார்த்தார்.
ஓ. ரொம்ப தான்க்ஸ். உங்களுக்குத் தான் என்ன ஞாபக சக்தி''
எப்படி சார் ஒரே பொண்ணு, அதுக்கு வாய்த்த மாப்பிள்ளை. எங்க பிள்ளைதான் வர்.'' அவருக்கு நீங்கள் மறந்துட்டாக் கூட நாங்கள் மறக்காமல் கோவிலுக்குப் போய் அர்ச்சனை செய்து விடுவோம். கார்த்தாலயே சிங்கப்பூருக்குப் போன் பேசிட்டேன். மாப்பிள்ளைக்கு ரொம்ப சந்தோஷம்."
'' மூச்சுவிடாமல் பேசி நிறுத்தினார்   குமார்.

ஒரு தட்டில் வீட்டில் செய்த திரட்டிப்பாலையும், மனங்கொம்பு முறுக்கையும்
அவரிடம் நீட்டினாள் பிரபா.
ரொம்ப உயர்ந்த சம்பந்திதான் கிடைத்திருக்கிறார் நமக்கு இல்லையா
சங்கர்''என்று சிறிதாகப் புன்னகைத்தவாறேக் கணவனை நோக்கினாள்.

அவர் முகம் சிவப்பதைக் கண்டு திடுக் என்றிருந்தது.
கணவருக்கு க் கொஞ்சம் ஷார்ட் ஃப்யூஸ் என்று தெரியுமாதலால். அவர் கையிலும்   காப்பித் தம்ப்ளரைக் கொடுத்துவிட்டு அருகிலியே
உட்கார்ந்தாள்.

குமார் விடுவதாக இல்லை. நீங்கள் கோவிலுக்குப் போகலை.?
சுதா(அவர் மனைவி, எங்கள் மருமகளின் அம்மா) சொன்னாள் உங்களுக்குக் கோவிலுக்குப் போவதில் அவ்வளவு நாட்டம் கிடையாது என்று'' என்று ஒரு கேள்விப் பார்வையை வீசினார்.

இன்னும் இரண்டு கேள்விகளில் கணவனின் இரத்த அழுத்தம் எகிறி விடும் என்று உணர்ந்த பிரபா,''அவர் ராமர் கோவிலுக்குப் போகத்தான் தயார் ஆகிக் கொண்டிருந்தார், நீங்களும் வந்தீர்கள்.
இங்க ஏது ராமர் கோவில்?...குமார்.

நாங்கள் எப்போதும்    மதுராந்தகம் போவோம்''
இப்ப மணி எட்டாகிறது.
எட்டரைக்குக் கிளம்பினால் சரியாக இருக்கும்.
வர வழியில் சிங்கப்பெருமாளையும் தரிசித்துவிட்டு வருவோம் என்றாள்.
நல்லவேளை இன்னிக்கு ஞாயிறு இல்லையா. ரோடு காலியாகவே இருக்கும். நேரம் பிடிக்காது. ''
என்று முடித்தாள்.
அப்ப நான் கிளம்பறேன். ரொம்ப சந்தோஷம் . உங்களுக்கு மறந்து போயிருக்குமோனு ஒரு    சம்சயம். என்று சிரித்தவாறே(இளிப்பு என்று சொல்லலாம்)
கிளம்புபவரைப் பார்த்துப் பெருமூச்சு விட்டாள்.

என்ன அழுத்தம் இந்த மனுஷனுக்கு என் பிள்ளை நட்சத்திரம் எனக்கு மறந்து போய்விடுமா. இங்கிதம் இல்லாத ஆளாயிருக்காரே ' என்று கொதித்தக் கணவனைச்   சிரித்தவாறே கேட்டாள் பிரபா.
சரி இன்னிக்கு என்ன நட்சத்திரம் என்று.
யார் கண்டா. காலண்டரைப் பார்த்தால் தெரிகிறது.
என்ன இருந்தாலும் நாம் பிறந்ததேதியைத் தானெ கொண்டாடுவோம்.
எதுவாக இருந்தால் என்ன. என்ன தைரியம் இருந்தால்
நான் கோவிலுக்குப் போக மாட்டேன்னு சொல்வார்' என்று
ஆரம்பித்தவனைக் கையமர்த்தினாள் பிரபா.

ஏதோ உரிமை எடுத்துக் கொண்டு விட்டார். விடுங்கள் . கல்யாணம் நடந்து ஒரு வருடம் கூட ஆகவில்லை. புது மாப்பிள்ளை மோகம்    இருக்கும்.

நாம் வழக்கம் போல உங்கள் ராமரையே பார்த்துவிட்டு வரலாம். நேரமாகை விட்டால் சாநோனடோரியம் ராமாஞ்சநேயரைப் பார்த்தால் போகிறது. அங்கே தானெ   மகனுக்காக முழுத்தேங்காய் கட்டி வைத்தோம்.

நல்லபடியாக இருக்கட்டும். இன்னும் எவ்வளவோ இருக்கு. இப்போ போய் சம்பந்தி சண்டை ஆரம்பிக்கலாமா என்று    முடித்து வைத்தாள்.

சரியான விவஸ்தை இல்லாத மனிதராக இருக்கிறாரெ.
நல்ல வேலை செய்துவிட்டு வாயால் கெடுத்துக் கொள்ளுகிறாரே!
இப்படியும் ஒரு சம்பந்தி!!!! என்ற வண்ணம் கோவிலுக்குக் கிளம்பத் தயார்   ஆனாள்.:)))

அக்டோபர் 31 ஒரு பெண்ணின் டயரி

2011-11-01T08:30:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்.
இந்த மல்லி,கதம்பம் எல்லாம் நிறைந்த மதுரையை விட்டுக் கிளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்த வருடம் 1965 அச்டோபர் மாதம் 29 ஆம் தேதி.
. அன்றைய   டயரித்தாள்     குறிப்பு இங்கே.

****************************************************************
இன்று காலையிலிருந்து ஒரு பரபரப்பு.
எங்கள் மூவருக்குமே   என்ன ஏது என்ன செய்யப் போகிறோம்
என்று தெரியவில்லை. அத்தையிடமிருந்து வந்த கடிதத்தை அப்பா இன்னும் இரண்டு தடவைகள் படித்தார்.

ராம் கல்யாணம் ஆப்பட்ஸ்பரியில் நடக்கிறது. அதற்காக சிம்மு வருகிறான். ஞாயிற்றுக்கிழமையாக இருப்பதால், மேலும் முஹூர்த்த நாளாக இருப்பதாலும்
நேரம் காலம் பற்றி யோசிக்கவேண்டாம்.
நீங்கள்   வெள்ளிக்கிழமை ராத்திரி ரயிலில் கிளம்பி வந்துவிடுங்கள்.
நான் மற்ற விவரங்களை நீ உன் மாமியார் அகத்துக்கு ,புரசவாக்கத்துக்கு வந்த பிறகு சொல்கிறேன்.

பெண் சாதாரணமாக உடை உடுத்தினால், இருந்தால் போதும். நகை நட்டு ,பெரிய பட்டுப் புடவை இதெல்லாம் எங்கள் வீட்டில் வழக்கம் இல்லை.

அதே போல காபி மட்டும் போதும்.
நல்ல வெளிச்சமான அறையில் பெண்ணைப் பார்க்க வேண்டும்......( :)   )

கூட்டம் வேண்டாம். இந்த ஷரத்தெல்லாம் படித்து அப்பா கொஞ்சம் அரண்டு போயிருந்தார்.
அம்மாதான் பெரிய இடம் அப்படித்தான் பேசுவார்கள்.
நம் பெண்ணுக்கு என்ன குறைச்சல்.
போகலாம் . நல்லது நடந்தால் சரி என்று சொல்ல அப்பாவும் தயக்கத்துடன்
'சம்மதித்தார்.
பெண்ணை அவர்கள் வந்து பார்ப்பதுதானெ முறை. யாராவது இப்படிப் பெண்ணை ஊர் விட்டு ஊர் அழைத்துப் போவார்களா இது , சீனிம்மாப் பாட்டியின் கேள்வி.
அவர்கள் கல்யாணம் என்று மனத்தில் நிச்சயம் செய்து விட்டார்கள். அதனால்தான், அந்த வீட்டுப் பெரிய பாட்டியிடம் ஆண்டாளைக் காண்பிப்பதற்காக வரச் சொல்லுகிறார்கள்'' இது உள்ளூரில் இருக்கும் இன்னோரு அத்தையின் தகவல்.

தம்பிகள் இருவரையும் பஸ்ஸில் ஏற்றிச் சித்தப்பா வீட்டுக்கு அனுப்பி விட்டோம்.
சின்னவனுக்கு(13) ஒன்றும் பிடிக்கவில்லை.
நீ என்ன ஸ்பெஷல். உன்னை மட்டும் அழைத்துப் போகிறார்கள். என்று என்னிடமே கேட்கிறான்.
நான் வந்து சொல்கிறேண்டா. சமத்தாக இரு.என்று அவனைச் ச்அமாதானப் படுத்திவிட்டு சாயந்திரம் 6   மணிக்குக் கிளம்பும் திருவனந்தபுரம் எக்ஸ்ப்ரசில்
கிளம்பப் பசுமலையில் பஸ் ஏறினோம்.
அந்த வருடத் தீபாவளிக்காக ஹாஜிமூசாவில் வாங்கின ஆரணிப்பட்டுப் புடவையே கை கொடுத்தது. நீலமும் சாம்பல் கலரும் கலந்து
உலகத்திலியே அழகான புடவையாக எனக்குத் தோன்றியது அப்போது.
நடுவில் மினுக்கும் வெள்ளி புட்டாக்கள் .
பாட்டி(அப்பாவின் அம்மா) வாங்கிக் கொடுத்த காசுமாலை அம்மாவின் பெட்டியில்   பத்திரமாக வைக்கப் பட்டது.
எங்கள் மூவருக்கும் சேர்த்தே ஒரே பெட்டி.
வழக்கமான கூஜா. இரவில் சாப்பிட புளியோதரையும் தயிர் சாதமும்.

பார்த்து நட,. பராக்குப் பார்க்காதே அம்மாவின் குரல் என்னை
உலுக்கியது. மதுரை ரயில் நிலையம். சித்தப்பாவின் குரல்.
நாராயணா எல்லாம் ஜாக்கிரதையாக முடித்துக் கொண்டு வா..
நாங்களும் வண்டி ஏறி விட்டோம்.
அம்மா அப்பா இருவரும் தூங்கவில்லை.
எப்பொழுதும் ஜன்னலோரத்தைப் பிடித்துக் கொள்வதுபோல இப்போதும்
போய் உட்கார்ந்து கொண்டு வெளியே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.

ஏதாவது கவலை இருக்கிறதா பாரு இந்தப் பெண்ணுக்கு என்று அம்மாவிடம் அப்பா சொல்வது என் காதில் விழ எனக்குச் சிரிப்பு வந்து விட்டது.

அசட்டுப் பிசட்டு என்று ஏதும் பேசிவிடாதே. குனிந்த தலை நிமிரக் கூடாது இதெல்லாம் அம்மா.
நான் அப்பாவிடம் மட்டும் சொன்னேன்.
அவாளுக்கு என்னைப் பிடித்தால் போதாதுப்பா. எனக்குப் பிடித்தால் தான் கல்யாணமே. அதனால்   கவலையே படாதே'' என்று சொல்லிவிட்டு ரயிலுடன் கூட வரும் நட்சத்திரங்களோடு, கரிப்புகை வாசனையையும்
ரயில் வண்டியின் கட்கடச் சத்தத்துக்கு ஒரு பாட்டையும் பாடி
அனுபவித்துக் கொண்டு தூங்கி விட்டேன்.:)

இதன் அடுத்த நாட்கள் நிகழ்ச்சிகளை முன்பே பதிந்து விட்டேன்.

இங்கே பார்த்துக் கொள்ளலாம்;)
http://naachiyaar.blogspot.com/2010/01/blog-post_10.html

ஆகக்கூடி அக்டோபர் 31 எங்கள் வாழ்வின் திருப்பம் கொடுத்த நாள்.

சந்திப்பு, மஹா பெரிய வலிமை பெற்றது. இறைவன் கொடுத்த வர்ங்களை என்றும் காக்க அவனே துணை.

பிசையோ வலியோ தெரபி:)

2011-10-30T19:52:00.000+05:30

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
1998 ஒரு தரம். 2000 ஒரு தரம். அப்புறம் கணக்கு மறந்துவிட்டது.
அநேகமாக எக்ஸ் ரே எடுக்கப்பட்டது காலும் பாதமும் தான்.

ஏது இந்த அம்மா இன்னும் வரலையே நாலு மாசங்கள் போய் விட்டதே
என்று அப்போதைய
தேவகியும் இப்போதைய மீனாட்சி ஆசுபத்திரி எமர்ஜென்சி
நர்ஸ் நினைச்சிருப்பாங்க,.

மண்ணோ, கல்லோ, தண்ணீரோ எதுவாயிருந்தாலும்
ஆக்ஷேபனையே இல்லை. தடுக்குமா தடுக்காதா என்று என் கால்கள் தேடும்.
தடுக்கி விழுந்தால் வலி வராமல் இருக்குமா. இல்லை வைத்தியருக்குக்

கொடுக்கவேண்டியதைக் கொடுக்காமல்தான் சரியாகப் போகுமா.

முதல் தடவை விழுந்தபோதே வைத்தியர் சொன்னது , முதுகெலும்பு தேய்ந்து
உதிருவது போல இருக்கு.
கால்ஷியம் மாத்திரை எடு. உடல் எடையைக் குறைத்துவிடு.
உடல் தானே சமநிலைப் பட்டுவிடும் என்றார்.

அதற்காக அகஸ்தியர் மாதிரி இமயம் முதல் பொதிகை வரை நட க்க
என்னால் முடியுமா.:)
அவ்வப் பொழுது விழுவதும் எழுவதும் கால்கட்டு போடுவதும்
வழக்கமான போதும், ஆறு மாதங்கள் முன்னால்   காலில் பட்ட அடி
வலி குறையவே இல்லை.
சரிசெய்தே ஆகவேண்டிய நிலையில்   எலும்பு வைத்தியரிடம் போய்
வந்து ஒரு வாரம் ஓடிவீட்டது.
டாக்டரின் உதவியாளினி என் காலில் ஒரு அங்குலம் கூட விடவில்லை.

இரண்டுகைகளினாலும்    அழுத்தி இத்தனை நாட்களாக எனக்குத் தெரியாமல் இருந்த தசைநார்கள், செல்லணுக்கள் எல்லாவற்றையும் வன்மையாக ச் சிறந்த முறையில்    அறிமுகப் படுத்தினார்.:(

உங்களை ஒரே மாதத்தில் சரிப் படுத்திவிடுகிறேன். தினம்
ஃபிசியோதெரபி எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.
அந்தப் பயிற்சிகளைச்   சரிவர வீட்டிலும் செய்தால் தசைகள் பலம் பெறும் என்று    புத்திமதி சொல்லி அனுப்பினார்..

தமிழ்மண நட்சத்திரம் அப்படி இப்படின்னு நான்கு நாட்கள்     வாய்தா வாங்கி வைத்துக் கொண்டேன்.
எங்கள் குடும்பத்திலேயே அவரிடம் சிகித்சை எடுத்துக் கொண்டவர்களின் அனுபவங்கள் என்னைப் பயமுறுத்தின.   உடல் பூராவும்
வலி க்கும் ஆனால் பழகிவிடும்.பூரண    குணம் நிச்சயம்.!!!!

மதில்மேல் பூனையாக வீட்டுக்குப் பக்கத்து   தெருவிலேயே இருக்கும்
வைத்திய சாலைக்குப் போன முதல் நாள்   ' ராஷி'
(அதுதான் அந்தப் பெண்ணின் பெயர்)   பூப்போல் கால்களுக்கு ஒத்தடம் கொடுப்பதுபோல எங்கெல்லாம் வலியிருக்கிறது என்று தெரிந்து கொண்டார்.

இவ்வளவுதானா. இதற்காப் பயந்தோம் என்றவாறு

எல்லோரிடமும்
தொலைபேசி என் ஆநந்தத்தைப் பகிர்ந்து கொண்டு   நீங்க எல்லாரும் அங்கே
வைத்தியம் செய்து கொள்ள தாராளமாகப்   போகலாம்.
வலியே      இல்லை என்று சொல்லிப் பெருமை சொல்லிக்கொண்டே அடுத்தநாள்    வைத்தியத்திற்குப் போனேன்..

கோதுமை மாவு    ,சப்பாத்திக்குப் பிசைவோம் இல்லையா....
அதுபோல என் கால்களில் உள்ள     தசைகள் அழுத்தப்பட்டுப் பிசையப் பட்டு,
வலி தாங்காமல் போன போது,
பனிக்கட்டி நிரம்பிய பையினால்   ஒத்தடம் கொடுத்தார் அந்தப் பெண்.

இப்போது    நான் முழங்கால் வலி என்றே சொல்வதில்லை.
உடல் முழுவதும் புதுரத்தம் ஓடுபவது போல புத்துணர்ச்சிக்காகக் காத்திருக்கிறேன்.
டாக்டர்   அப்படித்தான் சொல்லி இருக்கிறார். இன்னும் பத்து நாட்கள் இந்தப் பயிற்சி மேற்கொண்டால் போதும்.
ராஷி என்னை ரொம்பவே மெச்சிக் கொள்கிறார்.
இங்க வரவங்க இரண்டு நாட்களுக்கு மேல வரத்தயக்கம் காட்டுகிறார்கள்
ஆந்டி..
உங்களுக்குப் பொறுமை அதிகம்.
நீங்க   மூணு நாள் வந்துட்டீங்க.
இனிமே வலி குறைந்துவிடும். முன்னைவிட வேகமா நடப்பீங்க பாருங்க.
என்று அவள் சொன்ன அடுத்த நாள் ஏதோ ஒரு தடங்கல் வந்துவிட்டது.
போக முடியவில்லை.

அடுத்தநாள்     பயிற்சியை நினைத்தால்   இரண்டு கைகளுக்கு   நடுவில் அகப்படும்    பரோட்டா மாவுதான் நினைவுக்கு வருகிறது.
பரவாயில்லை இதையும் தாண்டிவிடலாம் மெள்ள,:)

க்ராண்ட் கான்யன் பார்த்த கதை 2007 ஆம் வருட மீள் பதிவு

2011-10-30T08:44:00.001+05:30

உப்பு விக்கப் போனேன் ,மழை வந்ததுனு

பழைய பாட்டு ஒன்று வரும்.

இங்கேதான் வசந்தம் வந்ததச்சு.

நாமும் கிளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்தாச்சு.

இனிமேற்கொண்டு அவங்க அவங்க பார்த்துக் கிடட்டும்னு

மனசார எல்லாம் சொல்லி,

மகளெ இனி உன் சமத்து என்று டிரமாடிக்கா ஒரு

ஃபினாலே

வைக்கணும்னு பார்த்தேன்.

வந்தது கிரிக்கெட்.

இதைப் பார்க்காமல்

(இந்தியா போனால் கண் முழிக்கணும்)

இன்னும் ஒரு மாசம்தானே

என்று இந்த வீட்டுக்குரியவர் வாய்மொழியவும்,

எங்க தங்க சிங்கமும் தலையை ஆட்டிவிட்டது.

பெண்ணுக்கு மகா நிம்மதி.

அப்பாடி அடூத்த ஷாட்(தடுப்புசி)க்கு நீ இருப்ப,

கவல இல்லை''

உடனே நான் கதைவிட முடிய்யுமா.

''எங்களுக்கு அப்போ யாரு வந்தா.

எல்லாத்தையும் நாங்களே தான் பார்த்துக் கொண்டோம்

ஹ்ம்ம்ம்!!''

இப்படி இன்னும் ஒரு தரம் சொன்னால்

இன்னோரு லெக்சர் கிடைக்கும்.

என்ன இருந்தாலும் தாய் எட்டடி, குட்டி பதனாறு

எல்லாம் இருக்கு இல்லையா.

நாம வளர்த்தது தானே.

எனக்கே மறந்த பழமொழி எல்லாம் அள்ளி விடுவாங்க அப்பப்போ:-)

எதுக்கு வம்புனுட்டு நானும் சரின்னு சொல்ல,

சரியா ஏப்ரில் 28க்கு

க்ராண்ட் கான்யான் போவதாக முடிவாச்சு.

வலைத்தமிழ்ப் பதிவாளர்கள் சந்திப்பு,

கிரி கெட்ட போட்டியின் இறுதி மேட்ச்.

இப்படிப் பலவித முகூர்த்தங்கள் பொருந்திய தினத்தில்

காலை வான ஊர்தியைப் பிடிக்க

முயற்சித்து , அதைத் தவற விட்டு, அடுத்த வண்டியைப் பிடித்து

10 1/2 மணி வண்டியில் ஏறி,

104 டிகிரி வெயிலில் பளபளக்கும்

ஃபினிக்சுக்கு வந்து சேர்ந்தோம்.

மஹா பெரிய மணற்புயல்

அடிக்க ஆரம்பித்தது.

கொடும கொடுமைனு போனா.........இப்படியா மணலடிக்கும்!!!!

இப்படி நான் அந்த அல்ட்ரா விமான நிலையத்தில் சொல்லுவேன்னு நீங்க எதிர்பார்த்தா,

மன்னிக்கவும்

நான் அதெல்லாம் சொல்லலை.

நேரே ரெஸ்ட்ரூமுக்குப் போயிட்டேன்.

அங்கேதான் ஜன்னலும் இல்லை

கதவும் நல்லா தடிமனாக இருந்தது.

மகள் வந்து 'ஆல் கிளியர்'

சொன்னதும் தான் வந்தேன் வெளியே.;-)

அன்று இரவு ஃபினிக்ஸ் நகர வீதிகளை வலம் வந்து
பீட்சா சாப்பிட்டுவிட்டு, வீடுதியில் வந்து படுத்துவிட்டோம்.
******************************************

அரிசோனா மாநிலம் வரண்ட பாலைவனத்தின் எல்லையில் இருக்கிறது.

இது நான் முன்னால் படித்தது.

இப்போது பீனிக்ஸ் அப்படித் தெரியவில்லை.

புதிய வெகு நாகரீகமான நகரமாக மினுமினுப்புடன் இருக்கிறது.

ஒரு நாள் அங்குத் தங்கிவிட்டு வாடகைக்கு

எடுத்த காரில் செடோனா நோக்கிப் புறப்பட்டோம்.

வழிநெடுக இந்த நாட்டின் பிரம்மாண்டத்தை

அதிசயத்தபடி பயணம்.

உலகத்தின் அத்தனை மூலை முடுக்கிலிருந்து வந்தவர்கள் இந்த நாட்டை மேம்படுத்தி

இருக்கிறார்கள். இன்னும் செய்து கொண்டு

இருக்கிறார்கள்.

அதில் விளைவது சப்பாத்திக் கள்ளீகள்தான்.

ஆனால் அவைகளின் வகைகளும், பூக்களும் ஆயிரக் கணக்கில்.

எனக்கு கத்தாழை,கள்ளிச் செடிகள் வீட்டுக்கு

ஆகிவராதவை என்ற நினைப்பு.

சென்னை வீட்டில்(சிங்கம்) நிறைய வளர்த்தாலும்

பக்கம் போயிப் பேசி எல்லாம் செய்ய மாட்டேன்.

இங்கே அரிசோனா , ப்ஃஈனிக்ஸில் ,ஆராய்ச்சிப் பண்ணை ஒன்றில் 300 வருடங்கள் வயதான காக்டஸ் வகைகளைப் பிரமாண்டமான அளவில் பார்க்கும்போது,

அதிசயத்திலும் அதிசயமாக இருந்தது.

ஒரு கள்ளிப் பூவில் குளிர்ப்பானம் கூட செய்து சாப்பிடுவார்களாம்.

எல்லாவிஷயத்தையும்

ஏர்போர்ட்டில் பார்த்த ஒரு பெண் (நியூயார்க்)

சொன்னாங்க,.

அவங்க ஹண்ட்க்ளைடரில்

போவதற்காக அங்கே இருந்து வந்து இருக்காங்களாம்.

யூ ஷுட் ட்ரை தட்

என்று புன்னகைத்துவிட்டுப் போச்சு அந்தப் பொண்ணு,.

ஒரு பக்கம் சிரிப்பு.

ஒரு பக்கம் ஆசை.

அப்படியே மனசார பறந்துவிட்டு மறுபடி பயணத்துக்கு

வண்டிக்குள் வந்துவிட்டேன்.

'எர்த் கால்லிங் அம்மா.

எர்த் கால்லிங் அம்மா''

இது என் பெண்.

ஏம்மா அப்பாப்போ எங்கெயோ போயிடரியே.

இதோ செடோனா வந்தாச்சு.

உன்னுடைய மிஸ்டீக் பவர்ஸ் எல்லாம் வொர்க் ஆவரதா பாரு''

என்று சிரித்த வண்ணம் இறங்கினார்கள்.

பவர்ஸ் இருக்கட்டும். முதல்ல ஒரு பில்டர் காப்பி கிடைக்குமா கேளுனு சொன்னபடி

காணாமப் போன கைகால்களைக் காண்டுபிடிச்சு இறங்கினேன்.

மரத்துப் போச்சு எல்லாம். தப்பா நினைக்காதீங்க.

கண்ணைப் பறிக்கும் அழகு.

சிவப்ப்பில் தோய்ந்த மண் குன்றுகள்.

அருமையான மணம் சூழ்ந்த வீதிகள்.

கலப்படமான மனிதர்களின் கூட்டம்.

பழைய கால வெஸ்டர்ன் படங்களின் போஸ்டர்கள்.

நேடிவ் அமெரிகன்ஸ் நிறையப் புழங்கும் இடம் என்பது கச்சிதமாகத் தெரிந்தது.

அங்கங்கே மயங்கிய நிலையில் சில

நபர்கள் சிரித்துக் களித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

யாருக்கும் அவர்களால் தொந்தரவு இல்லை.

கடைகள்.

முத்து,மாணிக்கம்,பச்சை,அமேதிஸ்ட்,ஓபல்

இன்னும் விதம் விதமான ரத்தின வகைகள்.

சிலது போலி.

சிலது நிஜம்.

நம்ம ஊரிலேயெ பாண்டி பசாரில் பார்க்காததா:-)

இந்த ஊருக்குச் சொந்தக்காரங்க அதான் நேடிவ் இந்தியர்கள்

அன்போடு கலகலப்பாக இருக்கிறார்கள்.

என்னுடைய புத்தக அறிவை வைத்துக்கொண்டு

நீ செயினீ க்ருப்பா

நீ அபாச்சியா

நீங்க peacepipe பிடிக்கிற வழக்கமெல்லாம் விட்டாச்சா/

என்றேல்லாம் கேட்க ஆசை.

நல்லா இருக்காதேனு விட்டு விட்டேன்.

சிங்கம் எப்பவுமே ஆன் கார்ட்:-)

எதையாவது செய்து பேசி விடுவேனோ என்று.

அப்படியும் ஒரு சூவினீயர் கடையில் ஒரு நேடிவ்

இந்தியப் பெண்மணி என்னிடம் அவளுடைய வாழ்க்கை கதையயே சொல்லி விட்டாள்.

அவளுக்கும் என்னை மாதிரி பேரன் பேத்தி வேணுமாம்.

ஆனால் பெண்ணை வற்புறுத்த மாட்டாளாம்.

நாந்தான் படிக்கலை.

அவளாவது படிக்கட்டும் என்று விச்தாரமாக்ப் பேசிக் கொண்டிருந்தாள்.

உலகம் முச்சூடும் இதுதான்

பெண்கள் நிலை!!

அங்கிருக்கும் சிவப்பு மண்ணுக்கு பெண்சக்தி என்று பெயராம்.

இங்கு கொஞ்ச நாட்கள் இருந்தால் இழந்த

உடல் நலத்தைத் திருப்பி பெறலாம்

என்று நம்புகிறார்கள்.

மாற்று நலச் சிகித்சை இங்கே வெகுவாகப்

பயன்படுத்தப் படுகிறது.

மிக அமைதியான இடம்.

எனக்கென்னவோ திருப்பதிக்க்குப் போகும்போது அந்த மலைச் சிகரங்கள் காவல் தெய்வம் போலவும்,

அங்கே இருப்பவர்களுக்கு நிம்மதி கூடுவது போலவும் தோன்றும்.

அதே மாதிரி ஒரு நல்ல வைப்ரேஷன் இந்த இடத்திலும் இருக்கிறது.

அங்கே தங்க இடம் கிடைக்காத்தால் மீண்டும் மலைப் பாதையில் பயணித்து

ஃப்ளாக்ஸ்டாஃப் என்ற ஊருக்கு வந்தோம்.

அங்கிருந்து க்ராண்ட் கான்யான் 2 மணி நேர

பயணம்.

போகும் வழி எல்லாம் ஆத்தங்கரையும்,

பள்ளத்தாக்கும்,

மலைக்காடுகளும் தான் துணை.

நடுவில் '''குவிஸ்னோசி'''ல்

ஒரு மண்டகப்படி.

சூடான சாண்ட்விச்சை ரசித்தபடி மேலே பயணித்து வந்து சேர்ந்தோம்.

மணி இரவு எட்டு.

இயற்கை அதிசயத்தைப் பார்க்க.நேரம் சரியில்லை

இருட்டில் என்ன செய்ய/

இருக்கவே இருக்கு ஐமாக்ஸ்.

நாளைக்குப் பார்க்கலாமா?

நாச்சியார்

அண்மையின் அருமை

முதுமையும் கண் பிரச்சினைகளும்.

வேரென நீ இருந்தாய்,நான் வீழாமல் இருந்தேன்...

தேன்கிண்ணம் வழங்கும் கயல்விழிக்கு இசைப் பரிசு

ஃபெப்ரவரி க்ளோஸ் அப்! பிட் போட்டிக்கு

முஹூர்த்தநாளும் முடிவாச்சா!!

அன்றொரு நாள் இதே பகலில்....

தை மாத குத்தகை நாட்கள்.

மின்சாரம் கையைக் கடிக்கும்

காஃபியில பல் தேய்க்கிறார்......

முற்பகல், பிற்பகல்:)

ஜனவரி கொண்டாட்டம்!!

மாரிமலை முழைஞ்சில் மன்னிக் கிடந்து உறங்கும்

ஸ்ரீ வைகுண்ட ஏகாதசி ஸ்ரீரங்கம்&திருவல்லிக்கேணி

புத்தாண்டுக்கு அடுத்த நாள்

இனிய புத்தாண்டு 2012

கண்ணே என் கணினியே!

மார்கழிப்பூக்கள் கண்ணனுக்கு

பழைய கதை சில

பேசியது கிளியா.

கிளியே கிளியே மார்கழிக்கிளியே!

ஸ்ரீரங்கம் சொக்கப்பனை, கார்த்திகை நாள்.

அண்ணாமலை ஈசனடிகள் சரணம்

பிட் போட்டி டிசம்பர் மாதத்துக்குப் படங்கள்

கண்ணிலே நீர் எதற்கு? கண்களைக் காப்பதற்கு..

செல்லப் பிள்ளை ஸ்ரீனிவாசன் தக்குடுவுக்குத் திருமணவாழ்த்துகள்

இது ஒரு மழைக்காலம்

அழகு ஆறு(மீள் பதிவு)

நாச்சியார்

About Me

Thursday, April 05, 2007

அழகே அழகு அழகா?

26 Comments:

Links to this post:

மாமல்லை தலசயனப் பெருமாள்

"எங்கள் ப்ளாக்" சவுடால் போட்டியின் இரண்டாம், இறுதி பாகம்

:"எங்கள் ப்ளாகின்" ''சவுடால்'' போட்டிக்கான கதை பாகம் 1

விஜயாம்மா வந்தாச்சு.

மாற்றாந்தாய் (கணவனின் அம்மா)

இன்று என்ன சேதி...........

அக்டோபர் 31 ஒரு பெண்ணின் டயரி

பிசையோ வலியோ தெரபி:)

க்ராண்ட் கான்யன் பார்த்த கதை 2007 ஆம் வருட மீள் பதிவு