Saturday, March 17, 2018

மாசி மாத வற்றல் கோலாஹலம். 8

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்

அடுத்த நாள் சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்னால்
கீதூவும், ஜெயம்மாவும் மாடிக்குச் சென்று விட்டார்கள் .
பின்னாலேயே   சீனுவும்  மாதுவும் ஒவ்வொரு அண்டாவாக எடுத்து வந்தார்கள்.
மாசிக்காற்று  இதமாக வீசிக்கொண்டிருந்தது.
 காதில் காற்றுப் போய்விடப் போகிறது , பிறகு சளித்தொல்லை  வந்துவிடும் என்றவாறு
சீனு கீழே   சென்று  மப்ளர் எடுத்து வந்து கொடுத்தார்.
ஜெயம்மாவும் தலை கழுத்தைச் சுற்றிப்  போட்டுக் கொண்டார்.
இந்த தம்பதிகளின் அன்பைப் பார்த்து நெகிழ்ந்தாள்  கீது.

கூழ் நன்றாக வந்திருக்கு மன்னி, நேற்றே சாப்பிட்டுப் பார்த்தேன்
என்ற நாத்தனாரை வாஞ்சையுடன் பார்த்தாள். ஜயம்மா. நன்றாக இன்னும் கொஞ்சம் எடுத்துக் கொள் அம்மா.
 இந்தக் கூழையும் சாப்பிட்டுச் சொல் என்று கேட்டுக் கொண்டார்.
சூரியன் மேலே வரும் நேரம் ஜவ்வரிசிக் கூழ்  முடிந்து விட்டது.
நாலைந்து கிலோ வத்தல் தேறுமா என்றுக் கணக்குப் போட்டார்
சீனு. கட்டாயம் ஆறு கிலோ வரும் கணக்கு அதுதானே என்ற ஜயம்மா

அடுத்த பாயை விரித்து ஓமப்பொடி வடாம் பிழிய ஆரம்பித்தார்.
இன்னோரு அச்சை எடுத்துக் கொண்டு 
நாடா வத்தல் பிழிய ரெடியானாள் கீது.
மாமி வரலாமா என்ற குரலைக் கேட்டு நிமிர்ந்த ஜயம்மா முன்னால் சூடான
காப்பி ,ஒரு சொம்பு கொண்டு வைத்தார்கள் செங்கமலமும் வேதாவும்.

என்ன அருமையான குழந்தைகள் என்று வியந்தபடி எப்போ வந்தேள்
குழந்தைகளா என்று வரவேற்றாள்.
 மாமா கீழே  வந்த போதே, நாங்கள் வந்துவிட்டோம்.
அப்பா கொண்டு வந்து விட்டார்.  அம்மா தேங்காய்த் தொகயல்
அரைத்துக் கொடுத்தா. அதையும் கொண்டு வந்தோம்.
கூட்டும், குழம்பும் பண்ணியாச்சு.
 சாதம் எவ்வளவு வைக்கணும்னு நினைத்த போது பால் வந்தது.

உங்களைக் கேட்காமல் காப்பி போட்டுவிட்டோம் என்ற பெரிய பெண்ணைப் பார்த்து அகமகிழ்ந்து போனாள் ஜயம்மா.
நீங்க காப்பி எடுத்துக் கொண்டீர்களா என்றாதும்,
 நாங்கள் கீழே போய்ச் சாப்பிடுகிறோம். நீங்கள் அளவு
மட்டும் சொல்லுங்கள் என்றது சின்னப் பெண்.
 நீங்களும் மாமாவும் மாது வும் தான். மூணு டம்ப்ளர் அரிசி எடுத்துக் கொண்டு குக்கர் வைத்துவிடுங்கள். இன்னும்  ஒரு மணி நேர வேலை இங்கே இருக்கு.
அதற்குப் பின் நீங்கள் மேலே காவலுக்கு வரலாம்.
என்றபடி களைப்புதீரக் காபி குடித்தார்கள் அனைவரும்.
 ரேடியோல மழை பற்றிச் சொன்னார்களா என்று சீனுவை விசாரித்தார்.

இடியுடன் கூடிய மழை சில இடங்களில் பெய்யலாம் என்றார் அவர்.
 அப்போ கட்டாயம் மழை வராது. நிம்மதி என்றபடி வேலையைத் தொடர்ந்தார்கள்.
9 மணி ஆகும் நேரம்  நான்கு பாய்களும் இரண்டு வேட்டீகளும்   வடாம்,வத்தல்களால் நிரம்பின.
 முதுகை நிமிர்த்தி சுவற்றின் மீது சாய்ந்து கொண்ட ஜயம்மாவைக் கவலையோடு பார்த்தார் சீனு.
ஏம்மா அங்க வேற போகணுமே, என்றவரைப் பார்த்து ஜயம்மா இன்னும் ஒரு மணி நேரம்
 இருக்கு. ஒரு டிபன் பண்ணி சாப்பிட்டுவிட்டுப் போகிறொம்.
கொஞ்சம் படுத்துக் கொண்டால் களைப்புத் தெரியாது என்று எழுந்துவிட்டார்.

மாது மாடியில் இருக்க ,மூவரும் கீழே வந்தனர்.
 பொண்களா உட்கார்ந்து கொள்ளுங்கள்.
நாங்கள் உப்புமா செய்து கொள்கிறோம்.
நீங்களும் சாப்பிட்டுவிட்டு மாடிக்குப் போகலாம் என்றார்.
தொடரலாம் நாமும்.