Tuesday, October 16, 2018

எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்.

Vallisimhan

நவராத்திரி  பூர்த்தியாகும் நாள் இன்னும் இரண்டு தினங்களில் வருகிறது.
அனைவருக்கும் இன் மம் நிறை ஆசிகளையும் வாழ்த்துகளையும் சொல்கிறேன்.
உடல் தளர்வு மனம் தளர்வு  இரண்டினாலும் பல பதிவுகளை வாசிக்க வில்லை. மன்னிக்கணும்.
சனிக்கிழமை எங்கள் எஜமானருக்கான்  வழிபாடுகள் முடிந்து, பிள்ளைகளும்
மறு நாள் அவரவர் இடங்களுக்குத் திரும்புவார்கள்.

எல்லாம் நல்ல விதமாக நடைபெற இறைவனே காப்பு.
வாழ்க வளமுடன்.

Sunday, October 14, 2018

மழை நாட்களும் நவராத்திரியும்.

Vallisimhan
எல்லோரும்  நலமாக  வாழ வேண்டும் 

பகல் முழுவதும் காயும்,இராத்திரி முழுவதும் பெய்யும்.
புரட்டாசியில் பொன்னும் உருகும் இதெல்லாம் மாமியார் சொல்லும் வார்த்தைகள்.
அனைவரும் அறிந்ததே.

அதே போல நவராத்திரி நாட்களில் வருண பகவான் கொலு பார்க்க வந்துவிடுவான்.
ஒருவருடம்  மாலையில் கொட்டித் தீர்த்த மழையால்
சுண்டல் வினியோகம் தடைப் பட்டது.
 நாளைக்கு மழியில்ல்லாத போது வருகிறேன் என்றால்
நாம் கொலு மஞ்சள் குங்குமம் வாங்கக் குறித்திருந்த வீடுகளுக்குச் செல்லத் தடையேற்
படூம்.

ரேவதி மாமி ஒரு தடவையாவது கொலுவுக்கு வந்தாள்
என்றே கிடையாது.
அப்படி என்ன வேலையோ நமக்கில்லாத வேலை என்று 
என் தோழி அலுத்துக் கொள்வாள்.

நம்ம வீட்டில சிங்கம் என்னைத் தனியா விட்டுட்டுப் போகாதே,
எதிர் வீட்டு அம்மா வாசலோடு போய்விடுவாள்.
பக்கத்து வீட்டு ப்ரேமா, நீ வர வரைக்கும் போக மாட்டா.
விஜயதசமி அன்னிக்கு எல்லோர் வீட்டுக்கும் போய் வா என்று பெருந்தன்மையாகக்
கட்டளை சொல்லிவிடுவார்.


நவராத்திரியின் போது ஒரு நாளைக்கு ஒருத்தருக்காவது
தாம்பூலம் கொடுக்க வேண்டும் என்பது மாமியார் சொல்லி வைத்தது.

இந்த மழையிலும் வந்து என்னைக் கௌரவித்த என் நாத்தனார்களை
 அன்புடன் நினைக்கிறேன்.

 தோழிகளும் அந்த மழையிலும் வந்திருக்கிறார்கள்.
யாரும் நவராத்திரி சந்திப்பை விட்டுக் கொடுப்பதில்லை.
2008 வரை உள்ளே கூடத்தில் இருந்த கொலு,
வாசலில் அறை கட்டிய பிறகு அங்கே இடம் மாறினார்கள். கொலுப்படிகள்
இரண்டு மூன்றுதான். பொம்மைகளோ பிரம்மாண்ட அளவு.

கடைசியாக கொலு வைத்த போது 2016 என்று நினைக்கிறேன்.
ஒரேஒரு பெஞ்சில் புடவை விரித்து அத்தனை பொம்மைகளையும்

வைத்துவிட்டேன்.எல்லோரையும் விட  ராணி,அவள் குழந்தைகள்,பேரன் 
பேத்திகள், இஸ்திரி மீனா அவள் பெண்கள்.,இவர்கள் வருவதுதான் 

சந்தோஷமாக இருக்கும்.எல்லா பொம்மைகளையும் ரசிப்பார்கள். 
உள்ளே வருமுன் செருப்பு ,ரெயின் கோட், எல்லாம் 
கழற்றி வைத்துவிட்டு பூப்போல வருவது அழகாக இருக்கும்.

இப்பொழுது சென்னையில் மழை இருக்கா  என்று தெரிய வில்லை. வந்த
மழை ஒடிஷாவுக்குப் போய்விட்டதாமே.

அனைவருக்கும் சரஸ்வதி பூஜை, விஜய தசமி நலவாழ்த்துகள்.
அன்னை அருள் நிறையட்டும்

Saturday, October 13, 2018

நவராத்திரியும் நாங்களும்...2

Vallisimhan
எல்லோரும் வளமாக  வாழ வேண்டும்.
    நவராத்திரி பழையது, நவராத்திரி புதியது என்றெல்லாம்
எழுதிவைத்திருந்த பதிவு, ஒரு படத்தை எடுக்க  பதிவே போய் விட்டது. 
இதெல்லாம் பெரிய சோகம் இல்லை.

அன்று எழுதும்போது இருந்த  கருத்துகள் அடுத்த மணி நேரத்தில் கூட நினைவில் வருவதில்லை.
பாசிங்க் க்ளௌட்ஸ்  மாதிரி போயே போயிந்தி.

பரவாயில்லை. இளவயது நினைவுகளுக்கு அழிவேது.
திருமங்கலம் அழகிய கிராமமும் இல்லை நகரமும் இல்லை. 
இடைப்பட்ட தாலுக்கா.
 ஒரே ஒரு அக்ரஹாரம். அதில் இரு வரிசையிலும் தெலுங்கு,தமிழ்,கன்னட,பாலக்காடு, கும்பகோணம்,திருனெல்வேலியைச்  சேர்ந்தவர்களூம், ,குடிசைத் தொழிலாக தீக்குச்சி அடுக்கும்
நாங்கைந்து குடும்பங்களும், மீனாட்சி அம்மன் கோவிலும், 
 ராதே கிருஷ்ணா பஜன் மண்டலி, ஒரு சத்திரம், ஒரு சின்ன ஆறு,அதற்கப்புறமாக 
ஒரு இபி மின் மண்டல ப்ளாண்ட்,
கடைசியில் ஒரு சமரசம் உலாவும் இடம்.

என் தோழிகளில் எல்லா வகையினரும் உண்டு.
 எலிசபெத் ரெஜினால்ட், ஆசியா, பத்து என்கிற பத்மா,ரஜினி கங்காதரன்
என்று இனிமையான நண்பிகள்.
நவராத்திரி வந்ததும்,
 அனைவர் வீட்டுக்கும் சென்று அழைப்பது என் வேலை.

அந்த வருடம் திருமணமான மாமா வாங்கிக் கொடுத்த மிளகாய்ப்பழ  வண்ணப் பட்டுப் பாவாடை,
பச்சை வெல்வெட் சட்டை எல்லாவற்றையும் காண்பிக்கணுமே.

குங்குமம் கொடுத்து மாமி எங்களகத்தில் கொலு வச்சிருக்கு,
நீங்க எல்லாம் வெற்றிலை பாக்கு,மஞ்சள் குங்குமம் வாங்கிக் கொள்ள வரணும் என்று அம்மா சொன்னதை  அப்படியே ஒப்பிப்பேன்.

சில அம்மாக்கள் வருவார்கள் சில பேர் மாட்டார்கள்.
நமக்கு அதைப் பற்றிக் கவலை இல்லை. தெரு முழுக்க வைத்திருக்கும் கொலுக்களை பார்க்கவேண்டும். சின்ன கொலுவென்றால் நம்ம கொலு பெரிசுன்னு 
நினைத்துக் கொள்ளணும். பத்து வீட்டில் பதினோரு படிகள் வைப்பார்கள்.

அவளுக்கு நான்கு அக்காக்கள். அதனால் கொலுவும் பெரிசு. கும்மோணத்தில்
இருந்து வேற வரும்..
பரவாயில்லை. நம்ம அப்பாதான் டிஷ்யு பேப்பர் கலர் கலராக வளையம் பின்னிக் கட்டி இருக்கிறார்.
அம்மா க்ரோஷா  ரோஜாக்களாக கொலுப்படிகளுக்குப் பின்னால் தொங்க விட்டிருக்கிறார்.
பாட்டி கிட்ட சொல்லிப்
புது மண்டபத்திலிருந்து யானை, மீனாகஷி, பார்க் செட் எல்லாம் சித்தப்பா கொண்டு வந்து கொடுத்திருக்கிறார். கவலையே இல்லைன்னு பத்து அம்மாவிடம் அரட்டை அடிப்பேன்.
உனக்கென்னடிம்மா, காதுக்கு ஜிமிக்கி, பட்டுக் குஞ்சலம் என்று அலங்காரம் பண்ண உங்க அம்மாவுக்கு நேரம் இருக்கு.
நான் பாரு, தளிகை உள்ளுலயே இருக்கேன் என்று சிரிப்பார் அந்த மாமி. மிகவும் நல்லவர்.
பத்துவின் அண்ணா நச்சுவும் வண்ண பல்புகளால் அலங்காரம் செய்வார்.
உங்க கொலுதான் பெஸ்ட் மாமி என்ற பிறகு பாடச் சொல்வார்.

அன்று பள்ளிப் ப்ரேயரில் ஒலித்த தேன் இனிமையிலும் ஏசுவின் நாமம் திவ்ய மதுரமாமே
என்று முழுவதும் பாடி முடித்தேன்.
பத்து முதற்கொண்டு பத்து அப்பா வரை சிரித்து முடித்தார்கள்.
ஒரு வரவீணா பாடக் கூடாதாடி என்று கடிந்தாள் பத்து.
மறந்து போச்சுடி. நாளைக்கு பாடறேன் என்று சொல்லிவிட்டு அவர்கள் வீட்டு சுண்டலை ரசித்துவிட்டு,பக்கத்துவீட்டுகு
போனோம். அது மாது என்கிற மாதவன் வீடு. வாசலில் இருந்து பின் பக்கம் வரை இருளோன்னு
இருக்கும்.

மாமிக்கு வெளிச்சமே ஆகாது. மைக்ரெய்ன்.

மாது எங்கள் ட்ரேட் பார்ட்னர்.
என்னடா கொலு இல்லையா என்றால் இந்த வருஷம் இல்லை.
சுண்டல் கேட்டா கொடுப்பியா என்பான்.
எங்க வீட்டுக்கு வா என்று சொல்லி,அடுத்த வீட்டுக்குப் போவோம்.
பத்து நாள் கொண்டாட்டம் இப்படித்தான் இருக்கும்..
சின்னத்தம்பி ரங்கன் சுண்டலுக்காக என்னுடன் வருவான்.
சந்தோஷ வாழ்க்கை. அனைவருக்கும் நல் வாழ்த்துகள்.
தாயே  மீனாக்ஷி  காப்பாத்து.

Friday, October 12, 2018

என்னுயிர் நின்னதன்றோ....

Vallisimhan
1996.
     எழும்பூர் ப்ளாட்ஃபார்மில்  ராமேஸ்வரம்  எக்ஸ்ப்ரஸ் பெருமூச்சு விட்டுக்
கொண்டு காத்திருந்தது. பயணிப்பவர்களும் ,அவர்களுக்கு விடை கொடுக்க வந்தவர்களும் கலந்து
உள்ளே போவதும் வெளியே வருவதுமாக இருந்தனர்.
புதுமணத்தம்பதியினர் ,அவர்களுக்குப் புத்திமதி சொல்லும் பெரியவர்கள் என்று ஒரு கம்பார்ட்மெண்டில் நின்று கொண்டிருந்தனர்.

பெண்ணின் அப்பாவும் அம்மாவும் மகளிடம் கண்கள் கலங்க ஏதோ பேச அவள் அவர்களைச் சிரித்து வழி அனுப்பிக் கொண்டிருந்தாள்.
பையனின் பெற்றோர் ஏற்கனவே தங்களுக்கான  இடத்தில்
உட்கார்ந்து கொண்டு வந்த பொருட்களை ஒழுங்காக அடுக்கிக் கொண்டிருந்தனர்.

கல்யாணப்பாயும் ,குடையும்,பத்திரமாக வைத்தீர்களா
 என்று கேட்டு நிமிர்ந்த
ஜானகியின் முகம் பல நாட்கள் அலைச்சலில் வாடி இருந்தது.
ராகவன் அவள் கைகளைப் பிடித்து உட்கார வைத்தார்,.
நம்ம நாட்கள் மாதிரி இல்லம இப்போ.
.புதுக்கோட்டை போனதும் மாடி அறையில் பீரோ மேல் ஏறப்போகிறது.
நான் பத்திரமாப் பாத்துக்கறேன்.
நீ உன் தம்பிகள் மனைவியருக்கு பைபை சொல்லு. என்றார்
புன்முறுவலோடு.
ஜன்னலோரம் சென்று தம்பி மனைவிகளை ஆதரவுடன்
பார்த்தாள். நீங்கள் இல்லாவிட்டால் ரொம்ப சிரமப் பட்டிருப்பேன்.
டேய் உங்களையும் சேர்த்து தான் சொல்கிறேன்.
மாமாக்கள் பலசாலிகளாக மாப்பிள்ளைப் பையனைத் தூக்கி மாலை மாற்ற வைத்தீர்களே
என் கண்ணே பட்டிருக்கும் டா.
ஆமாம் இந்த 27 வயசுக் காளையைத் தூக்குவதற்குள்
எங்கள் முதுகு பிடித்துக் கொண்டது பாரு. 52 வயதுப் பெரிய தம்பியும், 48 வயது
சின்னத்தம்பியும் ஒருவர் மேல் ஒரு வர் சாய்ந்து கொண்டது சிரிப்பாக வந்தது.

போறும்டா கோமாளித்தனம்.
இதோ விசில் கொடுத்துட்டான் . அகத்துக்குப் போகும் வழியைப் பாருங்கோ.

இந்தாத்து கடைசிக் கல்யாணத்தையும் நன்றாக நடத்திக் கொடுத்தீர்கள்.
இந்தா இந்தா அத்திம்பேரோட 69 வயது பூர்த்திக்கு சாந்தி செய்யணும்   மறந்திட்டியா.
இதோ மாசி மாதம் உத்ராடம் வந்துண்டே இருக்கு.

ஜானகி சட்டென்று உணர்ச்சி வசப்பட்டவளாக
எல்லாம் உச்சிப் பிள்ளையார் கருணையில் நன்னா நடக்கணும்.
 நீங்க தேவையான ரெஸ்ட் எடுத்துண்டு தை மாசக் கடைசியில் வந்துடுங்கோ
என்றாள்.
 நடுவுலயும் வருவோம் ஏண்டா புது மாப்பிள்ளை .......வரலாம் இல்லையா
என்று ஸ்ரீதரனைச் சீண்டினார்கள்.
வாங்கோ மாமா ஆல்வேஸ் வெல்கம்
என்றபடி தன் மனைவியை அழைத்தபடி அடுத்த கம்பார்ட்மெண்டில்
ஏறிக் கொண்டான்.
வண்டி வேகம் பிடிக்க , மெதுவாக வந்து அமர்ந்து கொண்டாள்
ஜானகி.
 இந்த வண்டி கொஞ்சம் எட்டு மணிவாக்கில்  இருக்கக் கூடாதோ
இந்தப் பசங்க திருவான்மியூர் போணுமே என்று கவலைப் பட்டாள்.இதப் பாரு அவர்களைப் பார்த்துக் கொள்ள உங்க அம்மா அப்பா இருக்கிறார்கள். 9 வருடங்கள் முன்னாடி பொறந்துட்டதனால  நீ அந்த வேலையைய் எடுத்துக் கொள்ளாதே.
நல்ல வேளையா இரண்டு லோயர் பர்த் கிடைத்திருக்கு.

என்றபடி ஜானகி படுத்துக் கொள்ள ஏற்பாடு செய்தார்.
பால் சாப்பிடுங்கோ என்றபடி ஃப்ளாஸ்கிலிருந்து , டம்ப்ளரில் விட்டுக் கொடுக்க, அவரும் நீயும் சாப்பிட்டுக்கோ. இந்த ரயில் சத்தத்தில்
தூக்கம் எங்க  வரப் போறது என்றபடி தன்னிடத்தில் படுத்துக் கொண்டார்.

உண்மையாகவே தூக்கம் வரவில்லை.
ஜானுவோ படுத்ததுதான் தெரியும் அசந்துவிட்டாள்.

இரண்டு பெண்கள் கல்யாணத்துக்கு அவளுடைய அக்காக்கள் இருந்து உதவீ செய்தனர்.
காலத்தின் கோலம் அவர்களை ஏதோ நோயின் பெயரில் அழைத்துக்
கொண்டுவிட்டது.
மூன்றாவது பையனின் மணம் திருச்சியில் நடந்தது.
அவனுக்கு அங்கேயே வேலை. புதுக்கோட்டைக்கு
வரப் போக இருப்பான்.
நான்காவதுதான்  இந்த கோவிந்தன்.
பெண்கள் மும்பையிலும் தில்லியிலும் இருந்தனர்.
திருமணம்  பள்ளிக்கூட நாட்களில் இருந்ததால்
அவர்கள் மட்டும் வந்து போனார்கள். மாப்பிள்ளைகள்
வரவில்லை என்று ஜானகிக்குக் குறைதான்.

இதே ராமேஸ்வரம் எக்ஸ்ப்ரஸ்ஸில் முதன் முதலில்
ரகசியமாக ஜானகியைப் பார்த்தது நினைவுக்கு வந்தது.
பெண்பார்த்த அன்று ஜானகியைப் பார்த்தது போதவில்லை அவருக்கு.

அப்போது ஜானுவின் அப்பா அம்மா கும்பகோணத்தில் இருந்தார்கள்.
இவர்களும் இதே வண்டியில் கிளம்புகிறார்கள்
என்று தெரிந்தே  அம்மாவின் வேண்டுகோளையும் மீறி
இந்த வண்டியில் டிக்கெட் வாங்கி வந்தார்.
ஜன்னலோரம் பாவாடை தாவணி அணிந்து உட்கார்ந்திருந்த
ஜானுவையும் பார்த்துவிட்டார்.
மனம் ஜிவ்வென்று பறக்க நிதானமாக அந்தப் பக்கம் நடந்தார்.
அவர் நினைத்தபடி ஜானுவும் அவளைப் பார்த்துத் திகைத்தது தெரிந்தது.
படபடப்புடன் தலையை உள்ளே இழுத்து அம்மாவை எழுப்புவதையும் அந்த வெற்றிலைப் பாக்குக் கடையின் பக்கத்தில் இருந்து பார்த்தார்.
சின்னப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொள்கிறோமோ
என்ற கவலை வந்து விட்டது.
ஒன்பது வயது வித்தியாசம். .ஜானு அப்பாவுக்கும் கும்பகோணம் பக்கம்
பந்தல்குடி கிராமம்.

ஜானுவின் வற்புறுத்தலுக்கு இணங்கி, அவள் தந்தை உப்பிலி
ப்ளாட்ஃபார்மில் இறங்குவது தெரிந்தது.
சட்டென்று எதிர்பக்கம் உலாவுவது போலப் போய்த் திரும்பவும்
வருங்கால மாமனார் முகம் எல்லாம் புன்னகையுடன்
தன்னை எதிர்கொள்ளவும் சரியாக இருந்தது.

நீங்களா நாங்களூம் விசாரணை முடிந்ததும்.
ஜானுவின் கலவரம்+சந்தோஷக் கண்கள் கண்ணில் தெரிந்தன.
நீங்கள் ஏறிக் கொள்ளுங்கள் மாமா. நான் புதுக் கோட்டையில் இறங்கணும்.

அம்மாவிடம் சொல்கிறேன் என்றபடி இவர்கள் இருந்த கம்பார்ட்மெண்டைத் தாண்டி
அடுத்ததில் ஏறிக் கொண்டதும் நினைவுக்கு வரச் சிரிப்பு வந்தது அவருக்கு.

ஜானு அவர் மகிழ்ச்சியக் காணவில்லை. ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்தாள் அதெ
செங்கல்பட்டு ஜங்க்ஷன் வந்தது.
மேலும் இருவர் இவர்கள் இடத்திற்கு வந்தனர்.
அந்தப் பெண்கர்ப்பிணி என்று தெரிந்தது.
ராகவன் உடனே எழுந்து இங்கே உட்காரம்மா.
நான் சமாளித்துக் கொள்கிறேன் என்றார்.

ஜானு. கொஞ்சம் நகர்ந்து கொள்ளுமா. நானும் இங்கேயே
உட்கார்ந்துக்கிறேன் என்றவர் சொன்னதைக் கேட்டு கண் விழித்த ஜானு,
 நிலைமையைப் புரிந்து கொண்டாள்.
ஓ செங்கல்பட்டு வந்துவிட்டதா என்றபடி  மனதில் பூத்தப் பழைய நினைவுகள்
புது உற்சாகம் கொடுக்க எழுந்து உட்கார்ந்து
எதிரில் இருப்பவர்களிடம்
பேசத் தொடங்கினாள்.......
அந்த நேரத்தில் ராகவனுக்குக் கண்கள் சொக்கி உறக்கம் வந்தது,.
தான் ஜன்னலோரம் உட்கார்ந்து கொண்டு அவரைப் ப்படுத்துக்கச் சொன்னாள்
ஜானகி.
அவரும் தூங்க, வெளியே  மங்கலாகத் தெரியும் நிலவை
கண்கொட்டாமல் பார்த்தபடி,பழைய நினைவுகளில்.ஆழ்ந்தாள் ஜானு.
43 வருடங்கள் எங்கே போயின.

எத்தனை ஏற்றம் இறக்கம்.
பெண்கள் திருமணங்கள்,மூன்றாவது மகன் சக்கிரபாணி திருமணம்
இதோ கோவிந்தன் மைதிலி திருமணம்.

புதுக்கோட்டையில் தொழிற்கூடம் ஒன்று நிறுவி,
ஆட்டோமொபைல்  உதிரி பாகங்கள் செய்து விற்பனை செய்து வந்தார்.
இப்போது கோவிந்தனும் அவருடன் சேர்ந்து பங்குதாரர்
ஆனதில் அவரது வேலைப் பளு மிகக் குறைந்திருந்தது.
இருந்தும்  தொழிலில் அலைச்சல் மிகுதியால்
உடல் அலுப்பு கூடி இருந்தது.

அசந்து தூங்கும் கணவரை ஆதுரத்துடன் பார்த்தாள்.
இது போலக் கணவரைத் தன்னுடன் இணைத்த,உப்பிலியப்பனுக்கு
மனம் நிறைந்த நன்றியுடன் கரம் கூப்பினாள்.
இதுவரை பட்ட அலைச்சல் சேர்த்த பணம் போதும். இனி அவரவர்
வாழ்க்கையை அவரவர் கவனித்துக் கொள்வார்கள்.

புதுக்கோட்டை வீடு கட்டின நாட்கள்.
மெதுமெதுவே விரிந்து மாடியில் மூன்று படுக்கும் அறைகளும்
கீழே இரண்டு படுக்கும் அறைகளும்,
கூடம், சமையல் உள் ,பூஜை அறை,  வீட்டைச் சுற்றி வராந்தா.
நல்ல தோட்டம் ,தோட்டத்து வீட்டில்,வீட்டுப் பணியாளர்களும், தோட்டக்காரர்
 இருக்க சிறியவீடும்  என்று செழிப்பாகத்தான் இருந்தது,.

அறந்தாங்கி செல்லும் சாலையில் , அவர்களது தொழிற்கூடத்தை ஒட்டியே
வீடு இருந்ததால் தந்தை மகன் இருவருக்கும் சௌகரியமாகவே இருந்தது.

வண்டி குலுக்கலுடன் நின்றதும்தான் தெரிந்தது , திருச்சி வந்து விட்டது என்று
தெரிந்தது.
சொல்லிவைத்தாற்போல் விழிப்பு வந்தது ராகவனுக்கு.
எதிர் சீட்டில் இருந்த தம்பதியினர் இறங்குவதற்கு தயாராயினர்.
இதோ  இரண்டு மணி நேரத்தில் புதுக்கோட்டை
வந்துவிடும்.  காப்பி வாங்கி வரட்டுமா என்றார் ராகவன். நீங்க சாப்பிட்டு வாங்கோ.
நான் கொஞ்சம் தலை சாய்த்துக் கொள்கிறேன் என்றாள் .
ஆமாம் இறங்கியதும்  வேலை பிடித்துக் கொள்ளும்
நீ போர்த்துக் கொண்டு படுத்துக்கொள் . எதிராப்பில காப்பி விற்கிறான் வாங்கி வருகிறேன் என்று இறங்கினார்.
மகனும் இறங்கி அவர்களை பார்க்க வந்து கொண்டிருந்தான்.
அம்மாவை எழுப்பாதடா. ராத்திரி பூராவும்  முழித்துக் கொண்டு வந்தாள்  என்று சொல்லியபடி காப்பியை வாங்கி கொண்டு வண்டி ஏறினார்.
ஐந்து நிமிடங்களில் வேகம் எடுத்துக் கிளம்பியது வண்டி.
முன்ன மாதிரியா , 7 மணி நேரத்தில் புதுக்கோட்டை வந்து விடுகிறது என்று நினைத்தபடி  அசந்து தூங்கும்   மனைவியைப்  பார்த்தார்.
ஆதரவாக அவள் தலைமாட்டில் உட்கார்ந்து கொண்டு
அவள் தலையைத் தன்  மடியில் ஜாக்கிரதையாக  வைத்துக் கொண்டார்.
கணவனுடைய ஆதரவான செய்கையில்
மனம் மலர்ந்த ஜானு இன்னும் சுருண்டு படுத்து   ஆழ்ந்த நித்திரைக்குச் சென்றாள் .

அவள் முதுகில் கை  வைத்து அரவணைத்தபடி அவரும் கண்மூடிக்கொண்டார்
இன்னும் பிறவிகள் எத்தனை வந்தாலும் என் ஜானு வே என் கூட வரவேண்டும்   என்று  பிரார்த்தனை செய்து கொண்டார்.
என்றும்  வாழ்க வளமுடன்.


Thursday, October 11, 2018

நவராத்திரியும் நாங்களும்

கொலுவுக்கு வருகை தரவும்.
அனைவரும் வாழ்க வளமுடன்.
உன் துணை எப்போதும் வேண்டும்.
 எழுதிய  வார்த்தைகள் வாக்கியங்கள்
மாயமானது எப்படி.
தான் எழுதியதை  தானே அழித்ததோ இந்த கணினி.
ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
Add caption

நவராத்திரி நாயகி

எண்ணம்  நிலைபெற  என்றும் துணை அம்மா நீயே 

நவராத்திரியின் ஞானம்//1

Vallisimhan

Tuesday, October 09, 2018

முன்னோர்களும் இறை அவதாரங்களும்



மஹாளய பக்ஷம் இன்றுடன் பூர்த்தியானது.  பதினைந்து நாட்களும்  பெரியவர்கள் நினைவுதான். 

பெண்களுக்கு இந்தக்  காரியங்கள் செய்ய உரிமை கொடுத்திருந்தால்  எத்தனையோ நன்றாக இருக்கும் 

அது  இல்லாவிட்டாலும்   நான் உளமார அவர்களை நினைத்து நல்ல கடமைகளை நிறைவேற்றின  திருப்தி இருக்கின்றது.

 இனி அடுத்துவரும் பத்து நாட்களும் இறைத்தம்பதிகளைக் கொலு  இருத்தி 
தினம் ஒரு வகையாகத் துதி செய்து,
உரிய பண்டங்களை நிவேதனம் செய்து, அக்கம்பக்கத்திலுள்ளோர் அனைவருடன் கொண்டாட வேண்டும்.

 எங்கள் வீட்டில் ,பாட்டி இருந்த போது

காலை ஒரு கலந்த சாதம், ஸ்ரீஸ்துதி சொல்லி ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு வகைப் பூவை
வைத்துப் பூஜைகள் 
நடைபெறும். அதே போல மாலை ஒரு சுண்டலும், ஒரு இனிப்புப்
பண்டமும்  கொலுவிற்கு நைவேத்யம் உண்டு.
 எப்பொழுதும் வீட்டில் தேங்காய் இருக்கும். தினம் வெற்றிலை கொண்டுவந்து கொடுப்பார்
தண்ணித்துறை கடையிலிருந்து ஒருவர். அமாவாசைக்கு நான்கு  நாட்களுக்கு முன்பே சென்னகேசவலு செட்டியார் கடைக்கு, தொலைபேசியில் நவதானியங்களுக்கும் ஜாபிதா கொடுத்துவிடுவார்.
அதனுடன் வெல்லம், ஏலக்காய் எல்லாம் நவராத்திரி பண்டங்களாக வந்திறங்கும்.
ரெஃபைண்ட் எண்ணெய்,  தாம்பூலம் வைத்துக் கொடுக்க குண்டுமஞ்சள், கொட்டைப்பாக்கு இவை எல்லாம் வந்த பிறகு. அவைகளைச் சுத்தமான பாட்டில்களில்
கொட்டிவைக்க வேண்டியது என் கடமை.
முதல் பொம்மை மஹாலக்ஷ்மி முதல் படியில் வைத்ததும் பழுக்காத்தட்டு ஒன்று 
எடுத்துவைத்து  நான்கு வெற்றிலைகளை வைத்து,தேங்காய் சகிதம் பாக்கு,மஞ்சள் ,ஒரு நல்ல ரவிக்கைத்துண்டு என்று தயாராக வைத்து விடுவார்.

முழு கொலு வைத்த பிறகு கோலம் தினம் போட்டு, இரண்டு விளக்கு ஏற்றி வைக்கச் சொல்வார்.
 சாயந்திரம் மாட வீதிக்குப் போய் அர்ச்சனை மலர்கள் வாங்கி வரவேண்டியதும் என் வேலை.
பூக்காரர்  ஒவ்வொரு நாளும் 6 முழம் மல்லிசரமோ, ஜாதி மல்லியோ, கதம்பமோ கொடுத்துவிட்டுப் போவார்.

பத்திரிக்கை அடித்து அழைப்பதெல்லாம் கிடையாது. உறவுகளே 
சென்னை முழுவதும் இருப்பதால் வந்த வண்ணம் இருப்பார்கள். பத்து நாட்கள்
வீடு முழுவதும் கோலாஹலம் தான். 
பல நன்மைகளை எங்களுக்கு  அளித்த பெரியவர்களுக்கு
என் மனமார்ந்த நமஸ்கார்ங்களைச் சொல்லிக் கொண்டு அனைத்து
மகளிருக்கும் நவராத்திரி நல்வாழ்த்துகள் சொல்லிக் கொள்கிறேன்.

Saturday, October 06, 2018

அவளும் நானும்


எல்லோரும்  நன்றாக வாழ வேண்டும் 

1996 இல், நானும்  நீரஜா சுந்தரும் , 
அவரவர் கணவர்களொடு , மும்பை விமானத்தில் 
திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம்.
நீரஜாவுக்கும் எனக்கும் திருமணம் ஆறு மாத இடைவெளியில் நடந்தது.
அப்பொழுதே ஆங்கில மேற்படிப்பு முடித்து டெக்கன் ஹெரால்டில்
 நல்ல உத்தியோகத்தில்  இருந்தாள். 
திருச்சியில் அவர்கள் இருந்த போது,நாங்கள் புதுக் கோட்டையில் இருந்தோம்.குழந்தைகள் பிறக்கவில்லை.
  நல்ல பழக்கம்.திருச்சிக்கு வரும்போது அவர்கள் வீடும்
ஒரு விசிட் உண்டு.
கணவர் சுந்தர் மிக அப்பாவி. அதற்குச் சரியான 
திட்டவட்டமாகப் பேசும் நீரு. 

வெட்டு ஒண்ணு துண்டு இரண்டு.
அவர்கள் வீட்டுக்குப் போனால் சாப்பிடாமல் வர முடியாது.
சிங்கத்துக்கு நீரு போடும் காப்பி மிகப் 
பிடிக்கும்.
காப்பி இருக்கா என்று கேட்டபடியே நுழைவார்.

காஃபி என்ன, பஜ்ஜி போடப் போறேன். ரெண்டு பேரும் சாப்பிட்டுட்டுத்தான் போகணும் என்பாள்.
அந்தக் குட்டி வீட்டுக்குள் அழகான ரேடியோ, ஒரு படுக்கை அறை,
வாசலில் ஒரு ரோஜாச் செடி, பின்னால் துளசி மாடம் என்று லக்ஷ்மி நாவலில் வருவது போல இருக்கும்.
எங்கள் பாபு பிறப்பதற்கு முன் அவர்களுக்கு சுனீலா பிறந்தாள்.
பிறகு கண்ணன்.
இந்தப் பயணத்தின் போது நாங்கள் பாபு வீட்டிலிருந்து திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம். அவர்கள் பாரீசிலிருந்து திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
நீரு மாறவில்லை அதே பட படா பேஷு.
பெண் நியூரோ சர்ஜனாக இருப்பதாகவும், பையன் லண்டனில் பிரபல சட்ட நிபுணரிடம்
உதவியாளராக இருப்பதாகவும் சொன்னாள்.

விமானப் பயணம் முடியும் போது எல்லாவற்றையும் சொல்லி முடித்தவள்,
அப்புறம் பார்க்கலாம்
எல்லாம் சௌக்கியம்தானே என்றபடி விமானத்தை விட்டு வெளியேறிவிட்டாள். சுந்தர் ஒரு லேசான புன்னகையோடு அவளைத் தொடர்ந்தார்.

ஏம்மா உனக்குக் கழுத்து சுளுக்கிக்காமல் இருக்கா என்று கேலி செய்தார்
சிங்கம்.

ஏன்னா, நீ தலை ஆட்டின வேகம் அப்படி இருந்தது.

நீரஜாவின் உலகிலிருந்து வெளிவந்தவளுக்கு அப்போதான் உரைத்தது. தன்னைப் பற்றி இவ்வளவு சொன்னவளுக்கு, உன் குழந்தைகள் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்று  கேட்கவில்லையே.
எப்போதிலிருந்து  இப்படி மாறினாள். 

சிங்கத்திடம் கேட்டால் அவள் அப்படியே தாம்ம இருக்கா.
இப்பதான் உனக்குப் புரிகிறது. நீயும் அப்படித்தான் இருக்க.
மற்றவர்களைப் பேசவிடாமல் உன் புலம்பலோ, மகிழ்ச்சியோ சொல்லும் வேகத்தில்
 விசாரிக்க மறந்து விடுகிறாய்.

Better look out madam என்று சிரித்தார். சேன்னு போச்சு எனக்கு. 
😁😆😍😗😒😑😏

Wednesday, October 03, 2018

நாச்சிப் பெரியம்மா ..காருகுறிச்சி

Vallisimhan
மேலச்செவல் ராமய்யங்காருக்கும் லட்சுமிபாட்டிக்கும் பிறந்த   செல்வங்கள், 
ஜியா மாமா என்ற நாராயணன்,நாச்சியார்  என்ற நாச்சி, கிருஷ்ணம்மா  என்ற கிச்சம்மா, ,ருக்மிணி, வரதமாமா, பொன்னி என்கிற பொன்னுக்குட்டி,,தாத்தம் 
மாமா.

இத்தனை  அருமைப் பெரியவர்களின் அன்பும் ஆதரவும் எனக்கு எப்பொழுதும் கிடைக்கித்திருக்கிறது.

நாச்சிப் பெரியம்மா  வரதப் பெரியாவைத் திருமணம் புரிந்தார்.
வீட்டில் ஏற்கனவே வரதன்  இருந்ததால், மாப்பிள்ளைக்குப் பெரியா  பட்டம் கிடைத்தது.
காருகுறிச்சியில் நல்ல குடும்பம்.
 மேல அக்ராஹாரம்   .எதிராப்பில  மிகப் பெரிய குளம் உண்டாம்.
வீட்டுக்குப் பின்னால் வாய்க்கால் ஓடுமாம்.
இந்தத்தகவல் அம்மா எனக்குச் சொன்னது.

நாச்சிப் பெரியம்மாவின் மச்சினர் 
வைணவ மடத்தில்  ஆச்சாரியராக இருப்பவர்.

செல்வம் கொழிக்கும் இடத்தில் பிள்ளை இல்லை.
அதனால் மடாதிபதி ஆகும் முன்னரே 
நாச்சிப் பெரியம்மாவின் இளைய மகனை,ராகவன் என்னும் நாமத்தோடு 
செல்வமாக வளர்ந்த பிள்ளையைத் தத்து எடுத்துக் கொண்டனர்.
அந்தப் பிள்ளைக்கோ அம்மாவை விட்டுப் போக மனம் இல்லை.
 அண்ணா,தங்கைகள்,தம்பி என்று இருக்கும் கலகலப்பான குடும்பத்தைவிட்டு 
 ஒத்தையாகப் பெரியப்பா வீட்டில் இருக்க முடியவில்லை.
அடிக்கடி அழுது கொண்டே இந்த வீட்டுக்கு வந்துவிடுவானாம் அந்தப் பிள்ளை.

சமாதானப் படுத்தி  ஓரகத்தியின் வீட்டில் கொண்டு விட்டு வருவாராம் நாச்சிப் பெரியம்மா.
மகன் நலமாக வளர்வதில் மிகப் பெருமை. 
மற்ற  குழந்தைகளின்  வளர்ச்சியில் கவனம் செலுத்தி மகன் கள்  ,மகள் திருமணம் முடிக்கும் பொது 
உடல் தளர்ந்து வயிற்று வலி வந்துவிட்டது.

முகம் வலி யில் சுருங்கினாலும் , எங்களை பார்க்கையில் அந்தச் சின்ன உருவமே மலர்வது போலத்  தோன்றும்.
காருகுறிச்சியை விட்டு சென்னைக்கு வந்தது குடும்பம். திருவல்லிக்கேணியில் வீடு பார்த்து வசித்துவந்தபோது என் திருமணம் நடந்தது.

 அதற்கு முதல் வருடம்  திருமலைக்குச் சென்றபோதுதான், பெரியம்மாவுக்கு  வயிற்றுவலி என்றே எனக்குத் தெரியும்.
 திருமலை மடைப்பள்ளி அருகே ,இப்போது 
தீர்த்தம் சடாரி கொடுக்கும் இடத்தில்  
மாவிளக்கு ஏற்றி  தன்  வயிற்றின் மீது  வாழை இலையில் வைத்துப் படுத்திருந்ததைக் கண்டு அதிர்ந்து போனேன்.
இப்படிக்கூட வேண்டிக் கொள்வார்களா 
என்று.
அதன் பிறகு அவர் மதுரைக்கு மகள் வீட்டுக்கு வந்தபோது என் முதல் பிரசவம்.

கஷாயம் வைத்துக் கொடுத்து அம்மாவுக்குத் துணையாக இருந்தார்.
அந்தச் சின்னக் கைகள் என் உடல் வலிக்கு இதமாகத் தடவிக் கொடுத்த கருணையை மறக்க மாட்டேன் .

உடனே வர முடியாத என் பாட்டிக்குப் பிரதியாக  இருந்தார்.
பசுமலையில் 
இப்போது மிகப் பெரிய   தொழிலதிபராகிவிட்டிருந்த 
தத்துக் கொடுத்திருந்த  ராகவன் மாமாவும் ,மனைவி ஜானகியுடன் வந்து பார்த்தார்.

மகனைக் கண்டு அடக்க முடியாத பெருமை பெரியம்மாவுக்கு.
அந்த மாமாவுக்கோ தன்னை அம்மா 
தத்துக் கொடுத்த வருத்தம் மறையவே இல்லை.

எல்லோருக்கும் வேண்டிய நல்வாழ்க்கைக்காக 
எத்தனையோ தியாகங்கள் செய்த நாச்சி  பாட்டி, பத்து வருடங்கள் கழித்து அதே வயிற்று வலி யில் இறையடி சேர்ந்தார். 

இன்னும் என் கண்ணில்  அந்த நாலரையடி உருவம், அழகாக  முகம் நிறைய 
Add caption

மஞ்சள் பூசி, கட்டம் போட்ட ரவிக்கையும், பவழ மாலை,
பச்சை நூல் புடவையுடன் என்னடி குட்டி என்று கேட்பது போலத்  தோன்றுகிறது.


Monday, October 01, 2018

Kallidaik kuRichchi amma.

Vallisimhan

மங்கைப் பாட்டியின் கதை

Vallisimhan


எல்லோரும் நலமாக  இருக்க வேண்டும்.

  மங்கைப் பாட்டி ,என் பழங்கானத்துப் பாட்டியின் பெரியம்மா மகள்.
மிக அழகாக இருப்பார்.
 திருக்குறுங்குடியைச் சேர்ந்தவர்தான்.

  பாட்டிக்கும் அவருக்கும் ஒரே நேரத்தில் திருமணம். கணவர் விவசாயத்தில்
ஈடுபட்டிருந்தார்.  வீடும் செழுமை. மாமியாரும் நல்லவர். 
ஒரே ஒரு மகன் தான்.
பெண் ஒன்று மகன் ஒன்று பிறந்ததும் ,
பாட்டி,தாத்தா ஸ்ரீவைகுண்டம் சென்றதில் தோழியரிடையே தொடர்பு இல்லை.

  எங்கள் பாட்டிக்கு பிறந்த குழந்தைகள் எட்டு என்றும் மிஞ்சியது ஐந்து என்றும் 
சொல்வார்கள்.
இரண்டு அத்தைகளுக்கும் திருமணம் முடிந்து ,
பிள்ளைகளுக்கும் பாட்டி திருமணம் செய்துவைக்கும்
போது மங்கை நினைவு வந்தது.
 அவள் எப்படி இருக்கிறாள் என்று கூடத் தெரியவில்லையே
என்று சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார் பாட்டி.
நாங்கள் மீண்டும் திருக்குறுங்குடிப் பயணத்தில் 
மங்கைப் பாட்டியைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.
நாற்பது வருடங்களில் குறுங்குடி மாறி இருந்த வேகத்தில்
மங்கைப்பாட்டியும் மாறி இருந்தார். கணவர் வயலில் பாம்பு கடித்து இறந்துவிட்டதாகச் சொன்னார்கள்.
அந்த நாள் வழக்கப்படி நார்மடியும்,கிழத்தோற்றமுமாகத் தோழியைப் பார்த்ததில்
பாட்டீகு ஒரே துக்கம். 
ஒரு வரி எழுதமாட்டியாடி.
நான் வந்திருப்பேனே வண்டி கட்டுக் கொண்டு என்று புலம்பினார்.
பெண்ணுக்குத் திருமணம் ஆனதாகவும் ,
பம்பாயில் சுகமாக இருக்கிறாள் என்றும் சொன்னார்.
மகன் பாளையம்கோட்டையில் படித்துவிட்டுத் திருனெல்வேலியில் இருப்பதாகவும்.
தான் வயலில் இருந்து வருமானத்தில் அவனுக்கும் கொடுத்துத்
தானும் இருப்பதாகவும் சொன்னார்.
குடியானவர்கள் முன் போல் உண்மையாக இல்லை  என்றும்
தன்னாலும் வயக்காட்டில் நின்று கவனிக்க முடியவில்லை என்றும் சொன்னார்.

நீங்களும் த்ருனெல்வேலிக்கே போய்விடலாமே என்று அம்மா கேட்டார். 
அம்மாவுக்கு மங்கைப் பாட்டி பிறந்தகத்து மாமி.

எனக்கு நம்பி துணை. அவனுக்கு நான் துணை. 
இதோ கொஞ்ச நாளில் நிலத்தை விற்று விடப் போகிறோம்.
அப்பொழுது இங்கிருக்கும் என் வயதுக்காரர்கள் எல்லாம் சேர்ந்து அப்பளம் இடலாம் என்று நினைக்கிறோம்.
மெஷின் அப்பளத்தைவிடக் கையால் செய்த அப்பளத்துக்கு
மதிப்பு நிறையவாமே என்றார் . மெஷின் அப்பளமா,அதென்ன
என் பாட்டிக்கு அதிசயம் தாங்கவில்லை.
அப்பளம் நாம தான் இடணும். மாவு பிசியறது  இந்தவேலை எல்லாத்துக்கும் மெஷின் வந்திருக்காம்.  குறிச்சியில் சொன்னார்கள்.

65 வயசுக்கு மங்கைப் பாட்டி திடமாகத்தான் இருந்தார்.
தன் கையே தனக்கு உதவி என்பதில் மும்முரம் காட்டியது 
என் பாட்டிக்குப் 
பிடித்திருந்தது.  நன்னா இருடி மங்கா. இல்லைன்னால் மதுரைக்கு வந்துடு நான் பார்த்துக்கறேன்
என்று சொல்லிவிட்டுத்தான் வந்தார்,.
மங்காப் பாட்டி கடைசி வரை எங்கேயும் போகவில்லை.
சதர்ன் ரோட்வேஸ் லாரியில் என் பாட்டிக்கு அப்பளங்கள் வந்தன.
பிரண்டை வாசனை தூக்கலாக அந்த அப்பளத்தின் மணமும் ருசியும்
இன்னும் என் நினைவில்.

நட்புகளொடே  வாழ்ந்து கௌரவமாகத் தான் இறைவனடி அடைந்தார்.

பிள்ளைக்கும் பெண்ணுக்கும் இன்னும் கொஞ்சம் சொத்து சேர்த்து வைத்திருந்தார் என்று கேள்வி

Friday, September 28, 2018

இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள்.N.RENGAN

Vallisimhan

   1974 டிசம்பரில்  திருச்சி ,சமயபுரம் அம்மா என்னை விட்டுவிட்டு மற்ற நால்வரிடம் குடி புகுந்தாள். பெற்றொர்களால் வரமுடியாத நிலை.
மன உரம் என்று மைவிட்டதில்லை.
வீடு நிறைய இளனீர், பருத்திப்பால்,வேப்பிலைக் கொத்துகள். ஜட்டி மட்டும் போட்டுத் திரிந்த சிறார்கள். சற்றே தீரமானான நிலையில் கண்வர். 
உதவிக்கு இருந்த மேரி,
சொன்ன வழி முறைப்படி
எல்லா சாங்கியங்களும் செய்து வந்தேன்.

என் பொறுமை ஆவியாகிவிடப் போகிறதே என்னும் நேரம் 
வந்தான் என் சின்னத் தம்பி.

அதுவரை அடக்கி வைத்திருந்த அழ்கை எல்லாம் அவனைக் கண்டதும்
பொங்கியது.
தே, அம்மா வந்த வீட்டில்  அழக்கூடாது என்று மேரி அதட்ட,

அவன் என்னிடம் சொன்னது இதுதான். 22 வயதில் என்ன
செய்ய முடியுமோ அத்தனை உதவிகளையும் செய்தான்.
மொந்தன் பழம் வாங்கி வந்தான். சமையல் நேரத்தில் கீரை கடைந்து கொடுத்தான்.
குழந்தைகளுக்குத் தள்ளி நின்று விளையாட்டுக் காட்டினான்.
என்னை மதிய நேரம் ஓய்வெடுக்க வைத்தான்.

வீட்டுப் பொருட்களை
 வாங்கிப் போட்டான்.
ஒரு வாரம் என் பாரம் முழுவதுமாகக் குறைய சிங்கத்துக்கு மூன்றாம் முறையும் தண்ணீர் விட்ட பிறகே கிளம்பினான்.

அந்தச் செல்லத்தம்பிக்கு இன்று பிறந்த நாள். 

அம்மா, அப்பா, சிங்கம், என் பெரிய தம்பியுடன்,
என்னைப் பார்க்க இங்கே கூட வந்திருப்பான்.
பித்ரு பக்ஷ்மாச்சே.

நன்றி டா ரங்கா. உன் குடும்பம் தழைக்க ஆசிகள் தருவாய்.

Thursday, September 27, 2018

மஹாலய நாட்களின் கடைப்பிடிக்க வேண்டியவிதிமுறைகள்..

Vallisimhan
    அனேகமாக எல்லொருக்கும் தெரிந்த விதி முறைகள் தான். 

அப்பா, கீதயை மொழி பெயர்த்து எழுதிக் கொண்டே வந்தார். 
எதுக்குப்பா கஷ்டப் படறேன்னு கேட்பேன். நீங்கள் எல்லோரும் படிக்கணும் என்பதற்காகத்தான்.

எழுதி முடிப்பதற்குள் பகவான் அழைத்துக் கொண்டான்.

அது போலத்தான் மஹாலய முறைகளை என் நம்பிக்கையை விருத்தி செய்து கொள்ளவே
எழுதுகிறேன்.
வாழ்வில் நஷ்டம், கஷ்டம், மகிழ்ச்சி என்று உருண்டோடி வாழ்க்கையில் ஒரு கட்டத்தில் நிற்கிறேன்.
எத்தனை நாட்கள்  விதிக்கப் பட்டிருக்கிறதோ அத்தனை நாட்கள்
நல்ல விதமாக இருந்துவிட்டுப் போகவேண்டும்.

இதோ நான் அறிந்த விதிமுறைகளும்,
இது போலச் செய்வதால் ஏற்படும் நன்மைகளும்.

பக்ஷம் ஆரம்பித்த நாட்களிலிருந்து எள்ளும் தண்ணிரும் இறைப்பது என்பார்களே அதைச் செய்யலாம்.
16 நாட்களும் செய்யலாம். முடியாதவர்கள் பெரியவர்கள் அறிவுறுத்திய,மஹா பரணி, மத்யாஷ்டமி, அல்லது பித்ருக்கள் இறைவனடி சேர்ந்த நாட்களில் செய்யலாம்.

முடிந்தவரை உணவு விஷயத்தில் கட்டுப்பாடு தேவை. வெளியே எங்கேயும் சாப்பிடாமல் வீட்டு உணவையே சாப்பிடலாம்.

வெங்காயம் பூண்டு முதலியவற்றை விட்டுவிடலாம்.
சிலவீடுகளில்  ,குறிப்பாக இங்கே அவற்றை எப்பொழுதும் சேர்ப்பது இல்லை.

சென்னையில் சிங்கமும் நானும் இருந்த காலங்களில் வெங்காயம் இல்லை என்றால் அதகளம் தான்.

தினம் கோவில்கள் செல்வது. எண்ணெய் வழங்குவது. நெய் தீபத்துக்கு
உதவி செய்வது எல்லாம் செய்யலாம்.

யாவர்க்குமாம் பசுவுக்கு ஒரு கைப்புல் என்ற வாக்கியங்களின் படி,
இன்சொல் சொல்லி, மற்றவரைப் பகைமையாகப் பார்க்காமல்,
கோபத்தைக் கட்டுப் படுத்தி,நல் வார்த்தைகளே சொல்லி
விரதம்போல் இந்த நாட்களைக் கடக்கவேண்டும்.

ஏழைகளைத் தேடிப்போய் புதிய உடைகள், வயிறு நிறைய அன்னம் 
கொடுக்கலாம். இதற்கே ஏற்பட்டிருக்கும் கோவில் அன்னதானங்களில் பங்கேற்கலாம்.

இவ்வளவும் செய்வது நம் பூர்வ, இப்போதையப் பாபங்களைலிருந்து மீள ஒரு வழி.
எத்தனையோ முன்னோர்களுக்கு  திதிகள் கொடுக்காமல் விட்டுப் போனதால்
இப்போது பலவிதமாக அவதிப் படுபவர்களைப்
பார்த்திருக்கிறேன்.
ஒரு தப்பை, ஒரு நல்லது செய்தே திருத்த வேண்டும்.

செய்யச் செய்ய தீமைகள் விலகும்.
மனதில் நிம்மதி பிறக்கும்.
தடைப்பட்ட காரியங்கள் நிறைவேறும்.

நதி நீர், சுத்தப் படுத்தப் பட்ட வாய்க்கால்கள் வழியே
வயல்களுக்குப் பாய்வது போல
வருங்காலப் பயிர்கள் செழிக்கும்.

நாம் சிரமப்படுவதையாவது
 பொறுத்துக் கொள்ளலாம்.
நம் சந்ததியினர்  சிரமப் பட்டால் மனம் தாங்காது இல்லையா.
அதற்காகவே நல்ல விஷயங்களையும், மஹாலயத்தில் செய்ய வேண்டிய கர்மாக்களையும்
அவர்களிடம் எடுத்துச் சொல்ல வேண்டியது நம். கடமை.

அனைவரும் அருமையான வாழ்வு நெறிகளைக் கடைப்பிடித்து
நல வாழ்வு பெறுவோம்.

பெற்றோரின் மஹாலய நாட்கள்.

Vallisimhan
1994  November. 24 ஆம்  தேதி எடுத்த படம்.

  ஒரு செப்டம்பர் 27 ஆம் நாள் 1960இல் அப்பாவின் அப்பா இறைவனடி சேர்ந்தார்.
அதற்கு முன் வருடம் தான்,  மதுரையிலிருந்து வண்டி எடுத்துக்  கொண்டு
நவ திருப்பதிகளையும், திருக்குறுங்குடியையும்  தரிசித்து வந்தோம். 
இனிமையான பயணம். அதன் பிறகு சதாபிஷேகம் நடந்தது.

பாட்டியின் உறவுகளும், தாத்தாவின் உறவுகளும் நிறைந்து மிக மகிழ்வாகக் கொண்டாடினோம்.
பாட்டி தனக்கு வந்து விலை உயர்ந்த புடவைகளை இரண்டு பெண்களுக்கும், மூன்று மருமகள்களுக்கும்  கொடுத்தார்.
மிகவும் மதிக்கப் பட்ட மனுஷி. தாத்தாவின் மனைவி என்பதினாலா ,அவளுக்கே இருந்த ஆளுமையாலா தெரியவில்லை.

மன உறுதி மிகப் படைத்தவர்.கம்பீரம். அந்த கெம்புத் தோடு காதில் ஆடும் அழகே தனி.
ஒரு வளையத்தில் கட்டின மாதிரி இருக்கும்.
கண்ணில் குறும்பு எப்பொழுதும் உண்டு. வாக்கில் சாதுர்யம்.
கணவரின் சகோதரி தொழிலதிபர் மனைவி என்பதால், அவர் எத்தனை பேருக்கு வேலை வாங்கிக் கொடுத்திருப்பார் என்பதற்குக் கணக்கே தெரியாது.
அப்பா அந்த வட்டத்தில் மாட்டவில்லை.

தன் தந்தை போலவே தபால் துறையில் இருந்தார்.
அதில் அவருக்கு நிம்மதியும்  திருப்தியும் இருந்தன,.

தாத்தாவுக்கு உடம்பு முடியவில்லை என்றதும், அவசரமாகத் தன்னை ரிலீவ் செய்யச் 
சொல்லி மதுரைக்குத் தந்தி அடித்து, திண்டுக்கல்லிலிருந்து
பழங்கா நத்தம் வந்தோம்.

39 வயது அப்பா முகம் சிவக்க அழ்ததை அன்றுதான் பார்த்தேன்.
மாத  காரியங்களைச் செய்து வைக்க,மதுரையிலிருந்து
காளி என்கிற காளமேகம் தான் வரவேண்டும்.

ஓராண்டு பூர்த்தியானதும் மஹாலயம் வந்தது.
அம்மாவுக்கு எல்லா சிராத்த காரியங்களும் அத்துபடி.
பாட்டியும் எங்களுடன் இருந்தார்.
அந்த ஊரில் மருந்துக்குக்கூட ஒரு அதிதி கிடைக்க மாட்டார். 
ஊரைவிட்டுத் தள்ளி,கொடைக்கானல் ரோடு பக்கத்தில் இருந்தோம்.
அப்பாவுக்கும் ஒரு பள்ளிக்கூட வாத்தியார் கிடைத்தார்.
சிராத்த தினத்துக்கு முன் நாகல் நகருக்குச் சென்று
அவரை முறையாக அழைத்து அடுத்த நாள் வரச் சொல்வார்.
அவரும் நாங்கள்  அங்கே இருந்தவரை  எல்லாக் கிரமங்களுக்கும் 
வந்து சென்றதை நன்றியோடு நினைக்கிறேன்

பாட்டி உட்கார்ந்தபடி வேலைகள் செய்வார். காய்கறி நறுக்குவது மட்டும் அவருக்கு அம்மா
கொடுப்பார்.
அடுப்பு விறகு காயவைத்து, விராட்டி, சிராய்த்தூள் வாங்குவது சின்னத் தம்பியின் பொறுப்பு..
பெரியவன்  அப்பா வேஷ்டியத் தோய்த்து வைப்பான். உலர்த்துவதெல்லாம் அம்மாதான்.

காலையில் குடித்த காப்பியுடன் அப்பா காத்திருக்க
வருவார் காளி ஸ்வாமி 11 மணிக்கு.
பிறகு குளித்து ஸ்ராத்தம் முடிய மதியம் ஒன்றரை ஆகிவிடும்.

ஈரத்தலையோடு புகையுடன் போராடிய அம்மாவுக்குத் தலைவலி 
நிச்சயம்.
நாங்கள் பள்ளியிலிருந்து வரும்போது  ,பாட்டிதான் வரவேற்பார். 
கை கால் அலம்பிண்டு தாத்தா படத்தை  சேவிங்கோ.
அம்மா வந்து எங்களைப் பாட்டியையும் வணங்கச் சொல்லுவார்.
 ஆசிகளை மனமார வழங்குவார் பாட்டி.
பிறகே, தேகுழல், அப்பம், சுகியன், வடை,எள்ளுருண்டை
எல்லாம் கிடைக்கும்.
மிளகு காரத்தோடு ரசம் சாப்பிட்டு ரங்கனுக்கு எப்பவும் புரைக்கேறும்.
பாயாஸம் சாப்பிட்டதும் தான் அடங்கும்.

அம்மா காக்கா இன்னும் கத்தறது மா. கொஞ்சம் பட்சணம் குடேன் என்பான்.
முரளி, டேய் ரங்கலாலா உன்னோட வடையைப் போடு. அதுதான் வேணுமாம்.
என்று கேலிகாட்டுவான்.

அப்பாவும் தன் தந்தைக்கு 36 வருடங்கள்  சிரத்தையுடன் செய்தார்.
தம்பிகள் தொடர்ந்தனர்.
இப்போது தம்பியின் மகனும், எங்கள் பிள்ளைகளும் செய்கிறார்கள். பெரியோர் ஆசிகள் அனைவரையும் அடையட்டும். வாழ்க வளமுடன்.

Wednesday, September 26, 2018

மகாலய பட்சம் 2018 | சிரார்த்தம் தர்ப்பணம் | mahalaya paksha 2018 | srard...

Vallisimhan

மஹாலயத்தில் தாத்தாவும் பாட்டியும்

Vallisimhan

 சேஷிப் பாட்டியும், பத்து தாத்தாவும்  காய்கறி,சேப்பக் கிழங்கு 
வகைகளை பிரித்து வைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

மஹா பரணிக்கு பக்ஷ சிராத்தம் செய்வது அவர்களுக்கு வழக்கமாகி இருந்தது.
தாத்தாவுக்கு 80 வயதாகிறது. 40 வருடங்களாக அம்மாவுக்கும் அப்பாவுக்கும்
சிரத்தையாகச் செய்து கொண்டிருந்தார்.

பாட்டிக்கும் அலுப்பு என்பதே கிடையாது.
காலையில் எழுந்திருக்கும் போதே 
பெரியவர்களெல்லாம் வீட்டில் இருக்கிறார்கள் என்று நினைத்துக் கொண்டே எழுந்திருப்பார்.
கணகளைக் கசக்கைக்
 கைகளைவிரித்துக் கராக்ரதே வசதே லக்ஷ்மி என்று மற்ற ஸ்லோகங்களையும்
சொல்லியே எழுந்திருந்து, கைகால்களைச் சுத்தம் செய்து குளித்து விட்டு அகண்ட விளைக்கை ஏற்றிவிடுவார்.

கணவருக்குக் காலையில் கஞ்சி குடிக்கும் வழக்கம் என்பதால்
அவரும் முறைப்படி சந்தியா வந்தனம் செய்தபிறகு 
கஞ்சி கொடுப்பார்.

கிராமத்து வாழ்க்கை மெதுவே ஆரம்பிக்கும். 
அன்றைக்கு வேண்டிய பண்டங்கள் தயார்.
திதிக்கு ஏற்பாடு செய்த வைதிகர்கள் வந்து குளித்து
புது வேட்டிகள் உடுத்தி தயார் ஆவதற்குள்
பாட்டி க்ளிப்தமாக சிராத்த சமையலை முடித்து விடுவார்.

பரிமாறுவதற்கு மட்டும் பக்கத்து வீட்டு
சாலாட்சியை அழைத்துக் கொள்வாள்.
மஹாலய தர்ப்பணம் முடிந்து வந்தவர்கள் கிளம்பிய பிறகே
தன் உணவை எடுத்துக் கொள்வாள்.
தங்களுக்கு வேண்டும் பட்சண பலகாரம் போக மீதியை
 சாலாட்சியின் கையில் கொடுத்துவிடுவாள்.

இருவருக்கும் இரவு பட்சணமே பலகாரம் என்பதால், நிம்மதியாகக்
காலை நீட்டி உட்கார்ந்து மாமியார் குண நலன் களையும், மாமனார்
கோபத்தையும்  அலசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

என்னவோ அண்ணா, அவர்கள் கொடுத்த புண்ணியம் நம் குழந்தைகள் நன்றாக இருக்கிறார்கள்.
நமக்குப் பிறகு அவர்கள் விடாமல் இந்தப் புண்ணிய காரியத்தை தொடர வேண்டும்.

ஆமாம்மா. செய்வார்கள். அவர்கள் ஸந்ததியின் நன்மைக்காக மட்டுமில்லாமல்
பொது நலனாக தான தர்மங்களையும்  செய்ய வேண்டும் என்பதையும்
நாம் சொல்லிக் கொடுக்கவேண்டும்.
இன்று பூர்த்தியான  மஹாபரணி ஸ்ராத்தம் நல்ல விதமாக நடந்ததும் அவர்கள் கருணை.

இதே போல அம்மாவின் நினைவு நாள் அடுத்த மாதம் வருகிறது.
சுமங்கலிப் பிரார்த்தனையும் செய்ய வேண்டும். 
உன் நாத்தனார்க்கு அழகாப் புடவை வாங்கிடலாம். ஜாம் ஜாம்னு நடக்கும் பாரு என்று
ஆனந்தமாக ஊஞ்சலில் படுத்துக்கொண்டார் பத்து தாத்தா.
தரையிலியே  படுத்துப் பாட்டியும் உறங்க ஆரம்பித்தார்.

Sunday, September 23, 2018

மஹாலய பக்ஷம்

Vallisimhan
மஹாலய  பக்ஷம் 
ஆரம்பிக்கிறது.

பித்ருக்கள், தேவர்கள்,வசுக்கள் எல்லோரும் நதி தீரத்தில்வந்து காத்து இருப்பார்களாம்.
இந்தப் பவுர்ணமி தினத்திலிருந்து அமாவாசை வரை.

எனக்குத் தெரிந்து தினமும்மே அர்க்கியம் விடுபவர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்.

நம்மைப் பொழிந்து வளர்த்தவர்களு க்கு 
இந்த பக்ஷத்தில்  எள்ளும் நீரும் கொடுத்து 
வணங்கலாம்.
ஏழைகளுக்குத்துணிமணி தானம் ,உணவு தானம் செய்யலாம்.
எல்லாவற்றையும் விட உயிரோடு இருக்கும் முதியவர்களுக்கு நம்மால் முடிந்த உதவிகளை செய்யலாம்.
இங்கு ஒருவர், முதியோர் இல்லத்தில் உள்ளவர்களைக் கண் பரிசோதனை செய்ய அழைத்துப் போய் 
கண்ணாடியும் வாங்கி கொடுக்கிறார்.

பூலோகத்தை விட்டுச் சென்ற உயிர்களுக்கு மட்டுமில்லாமல் இருக்கும் உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்யும் 
மனம் நமக்கு வரட்டும்.

Saturday, September 22, 2018

சீதா கல்யாண வைபோகமே..6

Vallisimhan
எல்லோரும்  இன்பமாக  வாழ வேண்டும் 

   அடுத்த நாளும் வந்தது. ரங்கனாதனும்  சென்ட்ரலுக்குக்
கிளம்பிப் போனார்.

அங்கே ரயில் பயணத்திலேயே  பேசித் தீர்த்தார்கள் ரகுராமனும் சீதாவும்.
அவர்களது  பழக்க வழக்கங்கள், மதம், வணங்கும் தெய்வங்கள், உணவு முறை எல்லாம் 
ஒளிவு மறைவில்லாமல் சொன்னான் ரகுராமன்.

தங்கள் பிரிவு இந்து ஜெயின் மதக்கலப்பு என்றும், தன் பாட்டி இன்னும் த்வாரகா வருவதை
வழக்கமாக வைத்திருப்பதையும் சொன்னான்.
அவர்களின் ஆசார வழக்கங்கள் தங்கள் வீட்டை விட மேலாக இருப்பதை அறிந்து 
அதிசயப் பட்டாள். அவர்கள் உணவில் பூண்டு வெங்காயம் கூடக் கலப்பதில்லையாம்.
சீதாவுக்குக் கொஞ்சம் கலக்கம் கூட வந்தது.
தன் குடும்பத்தை அவர்கள் ஒத்துக் கொள்வார்களோ என்று.

ரகுராமன் சிரித்துவிட்டான். அவ்வளவு குறுகிய மனம் கொண்டவர்கள் இல்லை
என் குடும்பத்தினர். எப்போது உன்னைப் பார்க்கிறார்களோ
அப்பொழுதே  சம்மதித்து விடுவார்கள்.

இப்பொழுதாவது சொல்வியா ,உனக்கு என்னைப் பிடித்திருக்கிறதா
அதற்குப் பதில் சொல்வது   போலத் தலையை ஆமாம் என்று 
அசைத்தாள். முகம் முழுவதும் மகிழ்ச்சியில் மலர்ந்தது.
 ஓகே. Let us seal the deal  என்று கைகளை நீட்டினான்.
சுற்று முற்றும் பார்த்த சீதா யாரும் இல்லை என்று
பார்த்துவிட்டு  தன் கைகளை அவனிடம் ஒப்படைத்தாள்.

சிவந்து போன அவள் முகத்தைப் பார்த்து தானும் மகிழ்ச்சியில் 
அமிழ்ந்தான் ரகுராமன்.

பின்னிருந்து கைதட்டல் வண்டியை மீறி வெளியே ஒலித்தது.

 எப்போது திருமணம்  என்று ஒரே கோரசாகக் குரல்கள்
கேட்டன. மேம் சாப் சொன்ன நாள் என்றான் ரகு..

அதன் பிறகு ஒரே உற்சாகக் குரல்கள் வாழ்த்துகளைச் சொல்ல சென்னை வந்தடைந்தனர்.

ரங்கனாதனுக்கு மனதில் இருந்த  கவலை எல்லாம், ரகுராமனையும் சீதாவையும் கண்டதுமே
பறந்துவிட்டது.

பத்மனாபன்  அவரைப் பார்த்து, உங்களுக்கு மாப்பிள்ளையைக் கொண்டுவந்த 
விஸ்வாமித்திரர் நான் தான் என்று சிரித்தார்.

அடுத்த ஒரு மாதத்தில் ரகுராமனின் பெற்றோர்கள் வர,
செல்லிப் பாட்டி உட்பட அத்தனை குடும்பத்தினரிடமும்
அப்ரூவல் வாங்கி விட்டார்கள்.
 தை பிறந்ததும் திருமணம் ரங்கனாதன் வீட்டு வழக்கப் படியும் முறைப்படியும், ஆர்ய சமாஜ் முறைப்படியும்
செய்வதாகத் தீர்மானமானது.

அதன் பின்னர் நடந்த ஆய்வுகள் எல்லாவற்றிலும் வெற்றி பெற்றனர் தம்பதியினர்.
இந்தியா மாரிஷியஸ் என்று இரு குடும்பங்களும் பறந்து கொண்டிருந்தனர்.

செல்லிப் பாட்டிக்கு, ரகுவம்ச ராமனே தன் பேத்தியை மணந்ததாக
ஆனந்தம் பொங்கியது. 
அனைவரும் இந்தத் தம்பதிகளுக்கு வாழ்த்து சொல்லுங்கள்.
வாழ்க வளமுடன்.