Tuesday, November 28, 2017

திண்டுக்கல் 1962

 திண்டுக்கல்  பள்ளியில் கற்ற பாடங்கள் அத்தனையும் கல்வெட்டுப் போல மனதில் பதிந்ததற்குக் காரணம்,  கணிதம், தமிழ், விஞ்ஞானம்,ஆங்கிலம் கற்றுத் தந்த ஆசிரியர்கள்
  நல்ல படிப்பாளிகளாக இருந்ததை விடச் சொல்லிக் கொடுக்கும் விதத்தில் சிறந்தவர்கள்.

காலையில் எட்டரை மணிக்குப் பள்ளியில் இருக்க வேண்டும்.

தினமும் அசெம்ப்ளி உண்டு.  ஸ்கூல் லீடர் ஜி. ஞானம். 
11 ஆவது வகுப்பு. ஆணித்தரமாகப் பேசுவார். 
 எந்த உதவி வேண்டுமானாலும் கேட்கலாம்..
அசெம்ப்ளி முடிந்து அனைவரும் ,//தந்தானைத் துதிப்போமே//
பாடல் ஒலி பெருக்கியில் ஒலிக்க, வரிசையாகப் படிகளில் ஏறி அவரவர் வகுப்படைவோம்.

அப்பொழுது கிடைத்த தோழிகள் ஷாந்தா, பிற்காலத்தில் டாக்டரானதாகக் கேள்வி,
  உஷா கிருஷ்ணன், சுருட்டை முடியில் இரட்டைப் பின்னல் நினைவுக்கு வருகிறது,
ஜி. மீனாக்ஷி, என் போட்டியாளர்களில் இவளும் ஒருத்தி.

இதைத்தவிர வி ஆர் செவன் என்றபாடலை ஆங்கிலத்தில் கற்றதின் 
எதிரொலிப்பு, இன்னோரு குழு.
கமருன்னிசா, ஹெலன், செலின், சீத்தாலக்ஷ்மி, தங்கம்,ஆறுமுகத்தாய்,, நான்.
கனகா பிறகு சேர்ந்து கொண்டாள். 
பள்ளிக்குள் எங்கு சென்றாலும் ஒன்றாகச் செல்வது, மரத்தடியில் உண்பது, உணவைப் பகிர்ந்து கொள்வது
 பரீட்சை நாட்களில் பாடங்கள் பிரித்துப் படித்து ஒவ்வொருவரிடமும்
 ஒப்பிப்பது. யாருக்கு எந்த மிஸ் பிடிக்குமோ அவர்களுக்கு ரோஜா கொடுப்பது.
ஸ்டாஃப் ரூம் சென்று  ஓய்வாக இருக்கும் டீச்சர்களிடம் வம்படிப்பது.
எல்லாம் உண்டு. ஒரு மாற்றத்தில் எங்கள் தமிழ் மாஸ்டர் ரெட்டியார் சார்
ரிடயராகிப் புதிதாக செல்வம் என்று ஒரு இளைஞர் வந்தார்.
23 வயது இருக்கலாம்.  நல்ல மானிறம். கடுமையாக முகத்தை வைத்துக் கொண்டிருப்பார்,
மேஜை பின்னாலிருந்து வெளியவே  வரமாட்டார்.
எடுப்பதோ நள தமயந்தி. சொல்லி முடிப்பதற்குள் 
வியர்த்துவிடும். தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்று ஓடிவிடுவார். இது எங்கள் பத்தாம் வகுப்பில்.
வேறு வகுப்புக்குப் போகும் போதோ வரும்போதோ, நாங்கள் கண்ணில் பட்டால்
சுவரோடு ஒட்டிக் கொண்டுவிடுவார்.
மரியாதை நிமித்தம் சிரிக்க மாட்டோம். ஓடி மரத்தடிக்குப் போய் புத்தகங்களைப் பிரித்து
வைத்துக் கொண்டு சிரிப்போம். ஏம்பா இப்படி பயப்படுகிறார். ம்ஹூம். இன்னும் ஒரு மாததில் கிளம்பிவிடுவார். 
சரசர  சாரக்காற்று காற்றுப் பாட்டு//// பார்க்கும் போதெல்லாம் அவர் நினைவுதான் வரும். எங்கே இருக்கிறாரோ.
மீண்டும் பார்க்கலாம்.எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
திண்டுக்கல் பூட்டுகள்