Wednesday, October 04, 2017

அம்மாவின் கடிதம் #2 .... 1969

Add caption
Add caption
Add caption
Add caption
எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்
  மகள்  பிறந்து, சேலம் வந்ததற்குப் பிறகு காரைக்குடிக்குப்
போக இயலவில்லை. கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை வருடம் அம்மா அப்பாவைப் பார்க்கவில்லை.  பாட்டியிடம் கடிதம் ஒரு மத்திய வேலை வந்தது. அப்பாவுக்கு வயிற்று வலி என்று அம்மா எழுதி இருந்தாலே நீ போய்ப் பார்க்கவில்லையா என்று கேட்டிருந்தார்
சட்டென்று வருத்தமானது.  எனக்குத் தெரிந்தால் சலனப் படுவேன் என்று அம்மா சொல்லவே இல்லை.

உடனே சிங்கத்திடம் சொல்லிக் காரைக்குடிக்குப்  பேசச்  சொன்னேன். ஆபீஸ் வழியாக .
   அவர் மதியம் வரும்போது ,
அப்பா கிட்டத்தட்ட   மூன்று மாதங்களாகக் கடும் வலி யில் அவதி பட்டது தெரிந்து ,
என் மடமையை நொந்து அழுதேன்.  இரண்டு குழந்தைகளும் சிறிய வயது. சமாளிக்க முடியாமல் போனாலும் ,அம்மாவுக்கு கடிதம் எழுத்தாக கூடவா ஒரு பெண்ணிற்குத் தெரியாது,.😞😟😠
இருபத்தொரு வயதுக்கான மன முதிர்ச்சி இல்லையே
என்று வருத்தம் மேலிட்டது.

அடுத்த நாள்  என் வருத்தத்தை மெலிதே விரட்டுவதாக அம்மாவின் கடிதம் வந்தது.
பிறகு  வண்டி எடுத்துக் கொண்டு அப்பாவைப் பார்க்கப் போனது, அப்பாவுக்குச் சென்னையில் மருத்துவம் பார்த்தது,
பயப்படும் அளவு  வயிற்றில் அல்சர் பரவாமலிருந்து,
அம்மா அப்பாவைக் கண்ணின் இமையாகப் பார்த்துக் கொண்டது தனிக்கதை   இது   போன்ற பெற்ரோரைப் பெற நான் என்ன புண்ணியம் செய்திருந்தேனோ  தெரியாது.
அனைவரும் வாழ்க வளமுடன்.