About Me

My photo

Just one more correspondent.  9/4/1948   பிறந்தநாள்

Tuesday, November 06, 2012

1972 இல் ஒரு தீபாவளி...2

கோஆப்டெக்ஸ்  கோயம்பத்தூர்
ஒரு அமைதியான   சாலை தடாகம் ரோடு
ஒப்பனக்காரத்தெரு பழைய படம்
ஆர்.எஸ் புரம்

ஒரு நிமிடம் கடிதத்தை  மீண்டும் படித்தாள் மைதிலி.
அக்கா   ரங்கத்துக்கு(ரங்கநாயகி)  கல்யாணம்  ஆகி 15 வருடங்களில்
இப்போதுதான் தீபாவளி நேரத்தில் வருகிறாள். அவள் பசங்க இருவரும் 12 வயது இரட்டையர்.
மைதிலியின் இரட்டைப் பெண்கள் போல.

72ஆம் வருடத்தில் நான்கு குழந்தைகள் அதிசயம் தான். எல்லோரும்
இரண்டோடு நிறுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். ஸ்ரீனிவாசனுக்கும் மைதிலிக்கும் பெண் குழந்தை வேண்டும் என்ற ஆசை விடவில்லை. இளவயது. வருங்கால யோசனையெல்லாம். கிடையாது.

கருத்தரித்ததும் ,ஸ்ரீனிவாசனின் அம்மா வந்திருந்தார்.

உன் கவர்ன்மெண்ட் உத்தியோகத்தில் இந்த விலைவாசியில்குழந்தைகளை எப்படி வளர்ப்பாய். முன் யோசனை வேண்டாமா.

அவளும் பூஞ்சையாக இருக்கிறாள்.
லேடி டாக்டரிடம் போய்விட்டு வாருங்கள் என்று புத்திமதி சொன்னார்.

இருவரும் தயக்கத்தோடு  டாக்டர் நீலாவை அணுக

நாட்கணக்கைக் கணித்து   8  வாரங்கள்   கழிந்த விட்டன.
எனக்கென்னவோ   இரட்டையாக  இருக்க  சான்ஸ்   இருப்பதக தோன்றுகிறது.
அப்போது   ஸ்கான் கிடையாது. எக்ஸ்ரெ  உண்டு.

கருக்கலைப்பெல்லாம் வேண்டாம் . சந்தோஷமாகக் குழந்தைகளை வளருங்கள் என்று சொல்லிவிட்டார்.

அப்படி இப்படி என்று  குழந்தைகளுக்கு   நான்கு வயதும் ஆகிவிட்டது. பிரசவத்தின் போது உறுதுணையாக இருந்தாவர்கள்
பக்கத்து வீட்டு லீலா நாயரும்,   முதல் வீட்டுச் செட்டியார் அம்மாவும் தான்.ஒரு மாதத்திற்கு மைதிலியின் அம்மாவும், மறு மாதத்துக்கு  மாமியாரும் வந்தார்கள்.
பிறகு  மைதிலியே பார்த்துக் கொண்டுவிட்டாள்.
வேளைக்குச் சாப்பிடும் குழந்தைகள்.
படுத்தல் கிடையாது. அனுசரணையான  கணவன்.

அவர்கள் இருந்த வீடு தடாகம் ரோடில்  வேலாண்டிபாளையம் அருகே இருந்தது.
சீனுவின் தோழர் வெளிநாடு போவது நிச்சயமானதும், தான் கட்டிய பெரிய வீட்டை
இவர்களுக்கு 125 ரூபாய் வாடகைக்குக் கொடுத்தார்.

குழந்தைகளின் அதிர்ஷ்டம் சீனுவின் வேலையிலும் உயர்வு..ஹெட் க்ளார்க் ஆனார். சம்பளமும்  900ரூபாய் ஆனது.

போனஸ் பணம்  400 மட்டும் வரக் காரணம், சீனுவுக்குக் கடன்களைத் திருப்ப வேண்டிய நிர்ப்பந்தம்

இப்போது இந்தக் கடிதம்.


குழந்தைகள் திரும்பும் சத்தம் கேட்டது     8 வயது   மாதவ்,6  வயது  கேசவ்,
யுகேஜிக்கு வந்துவிட்ட     சந்திரிகா  மாளவிகா   ஒரே அச்சில் இருக்கும் இரட்டையர். ஒன்று  சாந்த்,இன்னோன்று மாலு.
அவளை மட்டும் ஃபேஷனாச் சாந்த் னு கூப்பிடறியே ,என்னையும் மால்னு கூப்பிடு
என்று மாலு அடம் பிடிக்கும் அழகு நன்றாக இருக்கும்.

ஹை! அத்தை வரா.கடிதத்தைக் கையில் பிடித்துக் கொண்டு கேசவ்
சந்தோஷத்தில் கூவினான்.
ஆமாண்டா.அப்பா வரட்டும் .அதற்குள் நீங்கள் டிபன் சாப்பிட்டுத் தயாராயிருங்கள். கடைக்குப் போகணும்.

ஹோம் வொர்க்?
வந்து செய்து கொள்ளலாம்.சீக்கிரம் என்றாள் மைதிலி.

சைக்கிள்    சப்தம்  வாசலில் கேட்டது. சீனு உள்ளே வர உடனே களயபரம். அத்தை வரா. முராரி  முரளி  வராங்க.
நாம ட்ரெஸ் எடுக்கப் போணும் அப்பா''
சைக்கிளை உள்ளே நிறுத்திவிட்டு  விஷயங்களைக் கிரஹித்துக் கொண்டான் சீனு.

முதல் வேலை அக்கா அத்திம்பேர்  குழந்தைகளுக்கு   ஜவுளி எடுத்துவிடலாம்.
பிறகு நம்மைப் பற்றி யோசிக்கலாம். கிளம்புங்க. பஸ் பிடித்து ஒப்பனக்காரத்தெரு போக நாழியாகிவிடும் என்றாள் மைதிலி.

வர்ணாலயாவில் அப்போது சேல். 35 ரூபாயில்  வீக்கொ புடவை கிடைத்தது.
அத்திம்பேருக்கும் எட்டுமுழ வேஷ்டி கொஞ்சம் ஜரிகை  போட்டு நாற்பது ரூபாயில் கிடைத்தது.
முராரி முரளிக்கு ராஜேஷ் கன்னா ஃபேஷனில்  புஷ் ஷர்ட் வாங்கிக் கொண்டார்கள். கேசவ்,மாதவ் பட்ஜெட்டில்  துண்டு விழ   காக்கி நிஜாரும்
கைத்தறி சட்டைகளும் வாங்கினார்கள்.

பெண்களுக்குப் பாவாடை ஆசையைத் தவிர்த்து நல்ல சீட்டியில் துணி எடுத்தாள் மைதிலி. தானே தைத்துவிடலாமே!!
நிறைந்த மனத்துடன் வீடு திரும்பினர்.
அடுத்த நாள் பட்சண ஏற்பாடுகளுக்கு சீனுவின் ஆபீஸில் எல்லோரும் பணம் போட்டு  ஒரு டின் எண்ணெய் வாங்கிப் பிரித்துக் கொண்டார்கள். பட்டாசும் அதே போல.

கோயம்பத்தூரில் பால் நன்றாகவும் இருக்கும். லிட்டர் ஒரு ரூபாய்தான்.
ரங்கம் வரும் அன்று திரட்டிப்பால் செய்துவிடலாம்.

மனங்கொம்பு, மனோகரம் இரண்டும்    உடனடியாகச் செய்துவிடலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தபோதே  செட்டியார் அம்மா குரல் கேட்டது.

இப்போ பேச நேரம் இல்லையே என்றபடி வெளியே வந்தவள் அந்த அம்மாவோடு நிற்கும் புடவைக்காரரைப் பார்த்து ஆச்சரியப் பட்டாள். என்ன்ம்மா  இது யாரு?
ஆந்திராவிலிருந்து வந்து இருக்கார்.
போச்சம்பள்ளி காட்டனாம். வித விதமா இருக்கு. 25 ரூபாய்தான்.
நீ எடுத்துக்கறியா என்று அந்த அம்மா கேட்டதும்

இரண்டு மாதமாக் கொடுக்கலாம் என்றால் எடுத்துக் கொள்ளுகிறேன் என்றாள் மைதிலி.
ரெண்டு மாசம்னா முப்பது கொடுக்கணும்மா  என்றார்  வியாபாரி.
புடவை கூடவே ரவிக்கைத் துணியும் இருக்குமா என்றதும் மறு பேச்சுப் பேசவில்லை மைதிலி. நல்ல நீல நிறத்தில் மாங்காய் பார்டர் போட்ட
மஞ்சள் வண்ணப் புடவையை எடுத்துக் கொண்டாள்..
கையோடு 15 ரூபாயையும் எண்ணிக் கொடுத்தாள்.
***********************************************************

தவிர்க்க முடியாத காரணத்தால் மைதிலி புராணம் நளையும் தொடரும்:)
நாளைக்கு மின்வெட்டு இல்லாமல் இருந்தால்!!!!!!!!!!!!!!!








 எல்லோரும் இனிதாக வாழ வேண்டும்