எப்பவோ நடந்தது!!

டூ ஃபார் த ரோட் என்று ஒரு படம் 40 ஆண்டு இருக்குமா...அப்ப வந்தது. நம்ம மை ஃபேர் லேடி ஆட்ரி ஹெப்பர்னும் இன்னோருவரும் அவர் பெயர் மறந்து விட்டது.
வண்டிப் பயணமாகவே வாழ்க்கை அமையும் அவர்களுக்கு. வறிய நிலைமையில் ஒரு பயணத்தின் நடுவில் சந்தித்துக் கொள்வார்கள். கதாநாயகிக்கு ஒரு 18 வயதும் கதாநாயகனுக்கு 25 வயதுமாக ஆரம்பிக்கும் காதல் இரு பிள்ளைகள் பெறும் வரை அழகாகப் போகும்.
அவனும் கட்டிடத் தொழிலில் பணம் சம்பாதித்து ஆளுக்கொரு கார் வைத்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு வளர்ந்து விடுவார்கள்.
தனியாகப் பயணம் செய்யும் போது அவனுக்குச் சபலம் தட்டும் . அப்படி இப்படி இருந்து விட்டு மீண்டும் கணவனும் மனைவியும் ஒரு கசந்த மனப்பான்மையில் ஒரு நீண்ட பயணம் (ரோட் ட்ரிப்) மேற்கொள்வார்கள்.
அப்போது தங்கள் இளமைக்கால காதல் நினைவுகள் இருவருக்கும் பசுமையாக நினைவுக்கு வரும். குழந்தைகள் தொந்தரவு, மனைவியின் ஆடம்பரம்,தனது இயலாமை எல்லாம் அவனை விரட்டும்.
அந்த நிலைமையில் ஒரு விடுதியில் எதிரும் புதிருமாக இருவரும் உட்கார்ந்து எங்கோ பார்த்தபடி உணவு அருந்துவார்கள்.
அவள் ,அவனைக் கேட்பாள். ''இது போல் இருவர் உரையாடாமல் ஒரே இடத்தில் உணவருந்தினால் என்ன பொருள் என்று நினைக்கிறாய்?
உடனே பதில் வரும் அவனிடமிருந்து ,அவர்கள் இருவருக்கும் திருமணமாகியிருக்கும் '' என்று.
அந்த வசனம் வரும் இடம் எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும்.
வாழ்க்கையில் சின்ன விஷயங்கள் நம்மை எப்படி மாற்றிவிடுகின்றன. என்று.
இப்போதும் எந்த வெளியிடத்திலும் அளவளவிய வாறே உணவருந்தும் தம்பதியரைப் பார்த்தால் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்.
திருமணமான புதிதில் அப்போது ராஜகுமாரி என்னும் தியேட்டர் ஒன்று பாண்டிபஜாரில் இருந்தது. அதில் ஆங்கில படங்கள் திரையிடப்படும். நாங்கள் இருவரும் ஓரிரு படங்களும் அங்கே பார்த்திருக்கிறோம்.
படம் பார்த்த கையோடு டிலக்ஸ் என்ற உணவு விடுதியில் ருசிகரமான டிபன் வகையறாக்களோடு எங்கள் மாலை முடிவுறும்.
இருவரும் மாற்றி மாற்றி ஏதாவது புதிது புதிதாகப் பேசிக்கொண்டிருப்போம்.
இப்பவும் சென்னைக்கு ,வந்த இந்த இரண்டு வாரங்களில் அடிக்கடி வெளியே சாப்பிட வேண்டிய நிர்ப்பந்தம் வருகிறது. வீட்டுக்கு வர்ணம் பூசும் வேலை, பூச்சி ஒழிப்பு வேலை என்று நடப்பதால்.
கடனே என்று சரவணபவனுக்குப் போய் விட்டு,அந்தக் கசமுசா சத்தம் நடுவே மற்றவர்களை வேடிக்கைப் பார்த்தே எங்கள் உணவை முடித்துக் கொள்கிறொம்.
இதிலும் தவறு ஒன்றும் தெரியவில்லை. இனி பேசுவதற்கு ஒன்றும் பரபரப்பான தலைப்புகள் இல்லையோ:)